IV U 148/19

Sygnatura akt IV U 148/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ dnia 18 września 2019 r. Sąd Rejonowy w Świdnicy , IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w osobie SSR Magdaleny Piątkowskiej po rozpoznaniu w dniu 18 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie art. 148 1 kpc sprawy z odwołania B. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia 27 marca 2019 r. , (...) o jednorazowe odszkodowanie z tytułu choroby zawodowej I. oddala odwołanie, II. zasądza od powódki B. W. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. kwotę 180 zł. tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego. UZASADNIENIE Powódka B. W. wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia 27 marca 2019 roku odmawiającej jej prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu choroby zawodowej stwierdzonej decyzją nr (...) z dnia 27 grudnia 2018r. W uzasadnieniu powódka opisała okoliczności pracy, które wywołały u niej chorobę zawodową, oraz skutki tejże choroby dla zdrowia powódki. W odpowiedzi Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. wniósł o oddalenie odwołania i zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 180 zł. W uzasadnieniu powołano podstawę prawną decyzji oraz wskazano, iż na podstawie badania lekarskiego ubezpieczonej przeprowadzonego przez Komisję Lekarską ZUS nie stwierdzono u powódki uszczerbku na zdrowiu. W toku postępowania Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powódka cierpi na chorobę zawodową- obustronny zespół cieśni nadgarstków. Po leczeniu operacyjnym – uwolnienia nerwów pośrodkowych uzyskano pełne wyleczenie. Brak jest elementów klinicznych świadczących o dysfunkcji nerwów pośrodkowych. U powódki występuje prawidłowa opozycja kciuków bez zaniku mięśni kłębów, zaburzonego czucia w zakresie unerwienia przez nerwy pośrodkowe. Dolegliwości odczuwane przez powódkę w postaci bólu i obrzęku nie są związane z choroba zawodowa. Choroba zatem nie spowodowała u powódki uszczerbku na zdrowiu. Dowód: akta ZUS i dokumentacja medyczna( w załączeniu) opinia biegłych sądowych z dnia 5.08.2019r. k. 16 W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył: Odwołanie podlegało oddaleniu. Zgodnie z art. 11ust.1 ustawy z dnia 30.10.2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych ( DZ U z 2017 roku, poz. 1773 ze zm. ) ubezpieczonemu, który wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, przysługuje jednorazowe odszkodowanie. Oceny stopnia uszczerbku na zdrowiu oraz jego związku z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową dokonuje się po zakończeniu leczenia i rehabilitacji ( art.11 ust.4) Wysokość stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu ustala się według załącznika do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18.12.2002r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania . W rozpoznawanej sprawie bezspornym było, że u powódki rozpoznano chorobę zawodową. Spornym pozostawało czy i w jakim zakresie powoduje ona uszczerbek na zdrowiu powódki. Stwierdzenie okoliczności istotnych dla rozpoznania sprawy w zakresie ustalenia uszczerbku na zdrowiu wymagało wiadomości specjalnych i musiało znaleźć oparcie w dowodzie z opinii biegłych sądowych. W wydanej w sprawie opinii biegli stwierdzili, że choroba zawodowa nie powoduje u powódki uszczerbku na zdrowiu. W ocenie Sądu wydana w sprawie opinia biegłych sądowych jest rzetelna, oparta na dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy oraz badaniu ubezpieczonej i Sąd w pełni podzielił dokonane w niej ustalenia. Biegli sądowi obowiązani są zaś orzekać zgodnie z wiedzą medyczną, posiadanymi kwalifikacjami i obowiązującymi przepisami. Opinia biegłego sądowego podlega ocenie przy zastosowaniu art. 233 § 1 k.p.c. – na podstawie właściwych dla jej przymiotu kryteriów zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego, podstaw teoretycznych opinii, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażanych w niej wniosków i Sąd podzielił dokonane w nich ustalenia. Do opinii powódka wprawdzie wniosła zastrzeżenia, ale stanowiły one właściwie jedynie subiektywną polemikę laika ze specjalistami, były wyrazem niezadowolenia strony z treści opinii i wniosków postawionych przez biegłych. Sąd nie uznał za potrzebne uzupełnienie opinii o wskazanie, jakie schorzenie powoduje występujące u powódki obecnie dolegliwości albowiem sprawa dotyczy jedynie tych, które pozostają w związku z chorobą zawodową; w sprawie nie jest prowadzona wszechstronna diagnostyka ubezpieczonej, a tylko ta która związana jest z chorobą zawodową. Nie znalazł sąd również uzasadnienia, aby powoływać innych biegłych, czy biegłego ortopedę, skoro biegli wykluczyli taką potrzebę. Dlatego wnioski powódki w tym zakresie zostały oddalone. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 477 14 § 1 k.p.c. w zw. z art. 148 1 kpc odwołanie oddalono, uznając zaskarżoną decyzję za prawidłową (punkt I wyroku). Orzeczenie o kosztach zastępstwa procesowego (punkt II wyroku) znajduje oparcie w art. 98 k.p.c w zw. z § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych .