IV U 1431/12

Sygn. akt IV U 1431/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 maja 2013 roku Sąd Okręgowy w Tarnowie Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący:SSR del. Jacek Liszka Protokolant: st.sekr.sądowy Małgorzata Houda po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2013 roku w Tarnowie na rozprawie odwołania S. C. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 30 października 2012 roku nr (...) w sprawie S. C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. o rentę zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje odwołującemu się S. C. rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy począwszy od dnia 1 października 2012r. na okres jednego roku. Sygn. akt IV U 1431/12 UZASADNIENIE wyroku z dnia 15 maja 2013 roku Decyzją z dnia 30 października 2012 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. odmówił S. C. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wskazując, iż orzeczeniem komisji lekarskiej ZUS z dnia 24.10.2012 r. ubezpieczony nie został uznany za niezdolnego do pracy. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł S. C. domagając się jej zmiany i ustalenia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Ubezpieczony wskazał, iż jego stan zdrowia nie pozwala mu na podjęcie pracy zarobkowej, w związku z czym decyzja ZUS jest dla niego krzywdząca. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia i wskazując, iż wobec stwierdzenia przez komisję lekarską ZUS braku niezdolności do pracy po stronie ubezpieczonego, zasadnie odmówiono mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: S. C. urodzony w dniu (...) , prowadzi działalność gospodarczą. Ubezpieczony od dnia 25.07.2010 roku do dnia 19.07.2011 roku pobierał świadczenie rehabilitacyjne, następnie w okresie 20.07.2011 – 30.09.2012 pobierał rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Dowód: akta ZUS W dniu 2.08.2012 roku ubezpieczony wystąpił z wnioskiem do ZUS o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS z dnia 17.09.2012 r. oraz komisji lekarskiej ZUS z dnia 24.10.2012 roku nie został uznany za niezdolnego do pracy. W wyniku tego ZUS wydał decyzję z dnia 30.10.2012 r. odmawiającą wnioskodawcy prawa do renty. Od tej decyzji ubezpieczony złożył odwołanie. Dowód: akta ZUS W toku niniejszego postępowania sądowego u odwołującego się stwierdzono stan po urazie skrętnym kolana prawego z uszkodzeniem łąkotki bocznej i ACL. W wyniku urazu w 2009 roku badany doznał uszkodzenia łąkotki bocznej kolana prawego i zerwania całkowitego ACL. Aktualnie stwierdza się dodatni objaw Lachmanna i dodatni objaw szuflady przedniej tego kolana. Niestabilność przednio-boczna kolana powodu dysfunkcję tego organu uniemożliwiającą chodzenie bez ortezy. Z kolei chodzenie w ortezie powoduje zanik mięśnia czterogłowego uda prawego – aktualnie około 3-4 cm w stosunku do masy mięśniowej kończyny lewej. W artroskopii i badaniu MR stwierdzono chondromalację chrząstki II/III stopień oraz zaawansowane procesy zwyrodnieniowe. Badany jest częściowo niezdolny do pracy na okres roku. Wymaga rehabilitacji 4 razy w roku, ćwiczeń izometrycznych kolana, podawania leków do stawu kolanowego i okresowej ewakuacji płynu z tego stawu. Należy rozważyć również decyzję co do leczenia operacyjnego. Dowód: - opinia sądowo – lekarska - k. 24-26, - dokumentacja lekarska – akta ZUS. Sąd, ustalając stan faktyczny niniejszej sprawy, podzielił w całości wnioski płynące z opinii biegłego lekarza sądowego z zakresu ortopedii, który po osobistym przebadaniu ubezpieczonego oraz wnikliwej analizie dokumentacji zgromadzonej w aktach rentowych, przy wykorzystaniu fachowej wiedzy medycznej, dokonał prawidłowej diagnozy jego schorzeń. Opinia sporządzona została przez biegłego sądowego posiadającego odpowiednie kwalifikacje oraz doświadczenie zawodowe, jest przy tym rzetelna, kompletna i wewnętrznie spójne. Opinia spełniała nadto wymogi przewidziane dla tego rodzaju środków dowodowych określone w art.278 kpc i art.285 kpc , zaś w toku postępowania nie ujawniły się żadne okoliczności, które mogłyby podważać zaufanie do wiedzy czy bezstronności biegłego. Strony nie wniosły jakichkolwiek zastrzeżeń do opinii. Dowody z dokumentów zalegających w aktach Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz w aktach sądowych nie budziły wątpliwości Sądu co do ich autentyczności, a ponadto nie były kwestionowane prze strony postępowania. Sąd Okręgowy rozważył, co następuje: Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie art. 57 ust 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. Dz.U. z 2009 roku, Nr 153, poz.1227 ze zmianami) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnia łącznie następujące przesłanki: 1)jest niezdolny do pracy; 2)ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy; 3) niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust.1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit.b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit.a, pkt 10 lit.a, pkt 11-12, 13 lit.a, pkt 14 lit.a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit.a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu (art. 12 ust. 1). Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy (art.12 ust.2), zaś częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji ( art. 12 ust. 3). Zgodnie z art.13 ustawy przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się: 1)stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji; 2) możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne. Zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy potwierdza, iż odwołujący się spełnia ustawowe przesłanki do przyznania mu renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres jednego roku od dnia 1.10.2012 r. W niniejszej sprawie sporną stała się przesłanka z art. 57 ust.1 pkt 1 ustawy, dotycząca niezdolności do pracy. Dla rozstrzygnięcia, czy w przypadku ubezpieczonego mamy do czynienia z niezdolnością do pracy, koniecznym stało się zasięgnięcie opinii biegłych specjalistów z zakresu dziedzin medycyny związanych z jego dolegliwościami. Z opinii biegłego z zakresu ortopedii wynika, że odwołujący przebył uraz skrętny kolana prawego z uszkodzeniem łąkotki bocznej i ACL. W wyniku urazu w 2009 roku badany doznał uszkodzenia łąkotki bocznej kolana prawego i zerwania całkowitego ACL. Aktualnie stwierdza się dodatni objaw Lachmanna i dodatni objaw szuflady przedniej tego kolana. Niestabilność przednio-boczna kolana powodu dysfunkcję tego organu uniemożliwiającą chodzenie bez ortezy. Z kolei chodzenie w ortezie powoduje zanik mięśnia czterogłowego uda prawego – aktualnie około 3-4 cm w stosunku do masy mięśniowej kończyny lewej. W artroskopii i badaniu MR stwierdzono chondromalację chrząstki II/III stopień oraz zaawansowane procesy zwyrodnieniowe. Badany jest częściowo niezdolny do pracy na okres roku. Wymaga rehabilitacji 4 razy w roku, ćwiczeń izometrycznych kolana, podawania leków do stawu kolanowego i okresowej ewakuacji płynu z tego stawu. Z uwagi na powyższe, Sąd zmienił zaskarżoną decyzję ZUS poprzez przyznanie odwołującemu się renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres jednego roku od dnia 1.10.2012 r. (czyli od momentu zaprzestania pobierania uprzednio przyznanego świadczenia rentowego) biorąc za podstawę powołane wyżej przepisy oraz art. 477 14 §2 k.p.c. SSR (del) Jacek Liszka Sekretariat: - odnotować uzasadnienie, - odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć organowi rentowemu, - kal. 2 tygodnie.