IV U 1292/25

Sygnatura akt IV U 1292/25 gm ​ WYROK ​ W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 grudnia 2025 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: asesor sądowy Barbara Guzik-Szymura Protokolant: Monika Trybuł po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2025 roku we Wrocławiu sprawy z odwołania Ł. D. (2) od decyzji (...) Oddział w Z. z dnia 19 września 2025 roku, znak: (...) o zasiłek chorobowy i zwrot nienależnie pobranego świadczenia I. 
        zmienia zaskarżoną decyzję (...) Oddział w Z. z dnia 19 września 2025 roku, znak: (...) w ten sposób, że przyznaje odwołującemu się Ł. D. (1) prawo do zasiłku chorobowego za okres od 1 lipca 2025 roku do 22 lipca 2025 roku oraz zwalnia odwołującego się Ł. D. (1) z obowiązku zwrotu nienależnie pobranego zasiłku chorobowego za okres od 1 lipca 2025 roku do 22 lipca 2025 roku wraz z odsetkami w łącznej kwocie 2.748,95 zł (dwa tysiące siedemset czterdzieści osiem złotych dziewięćdziesiąt pięć groszy); II. 
        orzeka, że nieuiszczone koszty sądowe ponosi Skarb Państwa. Sygnatura akt IV U 1292/25 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 19 września 2025 r., znak: (...) - (...) (...) Oddział w Z. na podstawie art. 17 ust. 1, art. 66, art. 68 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa oraz art. 80, art. 83 ust. 1 i art. 84 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych odmówił Ł. D. (1) prawa do zasiłku chorobowego za okres od 1 lipca 2025 r. do 22 lipca 2025 r. oraz zobowiązał go do zwrotu nienależycie pobranego zasiłku chorobowego za ww. okres wraz z odsetkami w łącznej kwocie 2.748,95 zł W uzasadnieniu ww. decyzji organ rentowy wskazał, że od dnia 3 listopada 2022 r. do 30 czerwca 2025 r. ubezpieczony podlegał ubezpieczeniom społecznym z tytułu zatrudnienia u płatnika (...) Sp. z o.o., a w okresie od 1 lipca 2025 r. do 22 lipca 2025 r. organ wypłacił ubezpieczonemu zasiłek chorobowy po ustaniu zatrudnienia. Dalej organ podniósł, że w okresie niezdolności do pracy od 1 lipca 2025 r. do 22 lipca 2025 r. orzeczonej zaświadczeniem lekarskim seria (...) w dniu 15 lipca 2025 r. ubezpieczony uczestniczył w rekrutacji w celu podjęcia zatrudnienia u płatnika U. X. i od 23 lutego 2025 r. podlega on ubezpieczeniom społecznym z tytułu zawartej z ww. płatnikiem umowy zlecenia. Dalej organ wyjaśnił, że czas zwolnienia lekarskiego nie jest czasem, którym ubezpieczony może swobodnie dysponować, a ubezpieczony niezdolny do pracy może wykonywać jedynie zwykłe czynności życia codziennego oraz czynności związane z jego stanem zdrowia, a udział w rekrutacji nie jest niezbędną czynnością życia codziennego. W konsekwencji, organ rentowy uznał, że ubezpieczony wykorzystywał zwolnienie lekarskie od pracy w sposób nieprawidłowy, a wypłacony zasiłek chorobowy za okres od dnia 1 lipca 2025 r. do 22 lipca 2025 r. był świadczeniem nienależnie pobranym i podlegał zwrotowi. Pismem z dnia 3 listopada 2025 r. (data stempla pocztowego) Ł. D. (1) wniósł odwołanie od ww. decyzji, doręczonej w dniu 7 października 2025 r., odmawiającej mu prawa do zasiłku chorobowego za okres od 1 lipca 2025 r. do 22 lipca 2025 r., wnosząc o zmianę decyzji poprzez przyznanie mu prawa do zasiłku chorobowego za sporny okres. Uzasadniając odwołanie podał, że rozmowa rekrutacyjna w dniu 15 lipca 2025 r. z U. X. odbyła się w warunkach nieutrudniających leczenia, telefonicznie, trwała kilka minut i miała charakter incydentalny i informacyjny, na potwierdzenie czego załączył oświadczenie U. X. . Wskazał ponadto, że rozmowa nie przyniosła mu korzyści finansowych. Podkreślił, że podjęcie rozmów w sprawie zatrudnienia i nawiązanie nowego stosunku pracy po zakończaniu okresu niezdolność do pracy potwierdziło wykorzystanie okresu zwolnienia zgodnie z jego celem. W piśmie procesowym z dnia 13 listopada 2025 r. (data wpływu pisma do Sądu), stanowiącym odpowiedź organu rentowego na odwołanie, organ rentowy , wniósł o oddalenie odwołania z uwagi na brak podstaw prawnych do jego uwzględnienia. W uzasadnieniu odpowiedzi na odwołanie organ rentowy podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, a nadto wskazał, że w dniu 14 sierpnia 2025 r. płatnik (...) Sp. z o.o. przekazał do ZUS zaświadczenie, gdzie wskazano, że w okresie od 2 czerwca 2025 r. do 30 czerwca 2025 r. ubezpieczony przebywał na zwolnieniu lekarskim, za które dokonano wypłaty wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy. Płatnik przekazał jednocześnie wniosek o wypłatę zasiłku chorobowego od 1 lipca 2025 r. z uwagi na ustanie stosunku pracy. Organ wskazał ponadto, że pismem z dnia 20 sierpnia 2025 r. zwrócono się do płatnika U. X. o złożenie wyjaśnień w przedmiocie przebiegu zawarcia umowy zlecenia oraz poinformowano ubezpieczonego, że w przypadku ujawnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do świadczenia po dokonaniu wypłaty, wydana zostanie decyzja zobowiązująca do zwrotu. Podniesiono także, że w dniu 6 września 2025 r., w odpowiedzi na pismo organu rentowego z dnia 20 sierpnia 2025 r., wpłynęło do ZUSu oświadczenie U. X. , wskazujące, że ubezpieczony w dniu 15 lipca 2025 r. uczestniczył w rekrutacji telefonicznej, a umowa zlecenia zawarta została w dniu 23 lipca 2025 r. Organ podniósł, iż pomimo, że faktyczne świadczenie pracy rozpoczęto od dnia 23 lipca 2025 r., to aby mogło dojść do zawarcia umowy o pracę, ubezpieczony musiał brać aktywny udział w procesie rekrutacyjnym, a podpisanie w dniu 23 lipca 2025 r. umowy zlecenia, potwierdzało, iż w okresie zwolnienia lekarskiego wykonywane były czynności zmierzające do jej zawarcia. Na rozprawie w dniu 17 grudnia 2025 r. odwołujący się Ł. D. (1) sprecyzował treść odwołania i wskazał, że w odwołaniu wnosił o przyznanie mu prawa do zasiłku chorobowego za sporny okres oraz zwolnienie z obowiązku zwrotu zasiłku. Odwołujący się podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Odwołujący się Ł. D. (1) , z zawodu kierowca, pozostawał zatrudniony w okresie od 3 listopada 2022 r. do 30 czerwca 2025 r. w pełnym wymiarze czasu pracy u płatnika (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w N. (NIP: (...) ) na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy i z tego tytułu podlegał obowiązkowo ubezpieczeniu chorobowemu. Bezsporne, a nadto:  zaświadczenie płatnika składek z dnia 14.08.2025 r. – akta organu rentowego. Odwołujący się choruje na neuralgię nerwu trójdzielnego, co objawia się znacznym bólem jednej połowy twarzy. Od maja 2025 r. odwołujący się miał nawrót dolegliwości związanych z ww. chorobą. Dowód:  przesłuchanie odwołującego się Ł. D. (1) na rozprawie w dniu 17 grudnia 2025 r., skrócony protokół rozprawy k. 22v. Odwołujący się w okresie od 2 czerwca 2025 r. do 30 czerwca 2025 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim, za który płatnik składek dokonał wypłaty wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy. Dowód:  zaświadczenie płatnika składek z dnia 14.08.2025 r. – akta organu rentowego. Odwołujący się po ustaniu z dniem 30 czerwca 2025 r. stosunku pracy u płatnika (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w N. pozostawał niezdolny do pracy w okresie od 1 lipca 2025 r. do 22 lipca 2025 r. na skutek dolegliwości odczuwanych w związku z neuralgią nerwu trójdzielnego. Organ rentowy dokonał wypłaty zasiłku chorobowego za ww. okres w kwocie 2.731,96 zł brutto (2.403,96 zł netto) na podstawie zaświadczenia lekarskiego seria ZE nr (...) . Bezsporne, a nadto:  karta zasiłkowa – akta organu rentowego. W trakcie ww. zwolnienia lekarskiego odwołujący się w dniu 15 lipca 2025 r. odbył z U. X. , prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą dot. usług budowlanych i kurierskich (NIP: (...) ), kilkuminutową rozmowę telefoniczną. Odwołujący się i U. X. pierwszy raz nawiązali kontakt na wiosnę 2025 r., kiedy to odwołujący skontaktował się z U. X. w odpowiedzi na zamieszczone przez niego na X. ogłoszenie dotyczące pracy wyjazdowej do Belgii na stanowisku dekarza. Odwołujący się chciał wtedy uzyskać informację o warunkach oferowanej pracy, a także poinformował rozmówcę, że skontaktuje się z nim ponownie w sprawie pracy w okresie wakacyjnym. Kiedy Ł. D. (1) ponownie skontaktował się z U. X. w dniu 15 lipca 2025 r., ich rozmowa telefoniczna trwała około 10 minut i stanowiła kontynuację prowadzonej na wiosnę 2025 r. rozmowy dotyczącej warunków pracy za granicą. Podczas rozmowy telefonicznej odwołujący się poinformował U. X. , że przebywa na zwolnieniu lekarskim i pracę może podjąć po zakończeniu zwolnienia. W trakcie zwolnienia lekarskiego odwołującego się wystawionego na okres od 1 lipca 2025 r. do 22 lipca 2025 r., odwołujący się rozmawiał z U. X. tylko ten jeden raz. Po zakończeniu okresu niezdolności do pracy, odwołujący się jeszcze raz skontaktował się z U. X. i w dniu 23 lipca 2025 r. zawarli oni umowę zlecenia. Dowód:  zeznania świadka U. X. na rozprawie w dniu 17 grudnia 2025 r., skrócony protokół rozprawy, k. 22v.  przesłuchanie odwołującego się Ł. D. (1) na rozprawie w dniu 17 grudnia 2025 r., skrócony protokół rozprawy, k. 23. (...) w piśmie z dnia 20 sierpnia 2025 r. pouczył odwołującego się, że w przypadku ujawnienia okoliczność powodujących ustanie prawa do świadczenia po dokonaniu wypłaty świadczenia zostanie wydana decyzja zobowiązująca do jego zwrotu. Bezsporne, a nadto:  pismo (...) w Z. z dnia 20.08.2025 r. – akta organu rentowego. Pismem z dnia 20 sierpnia 2025 r. organ rentowy zwrócił się do płatnika U. X. o udzielenie informacji, czy płatnik prowadził rekrutację, czy Ł. D. (1) brał w niej udział i kiedy, a także kiedy została podpisana umowa zlecenia. W odpowiedzi na ww. pismo U. X. potwierdził uczestnictwo odwołującego się w rekrutacji telefonicznej w dniu 15 lipca 2025 r. oraz zawarcie umowy zlecenia w dniu 23 lipca 2025 r. Dowód:  pismo (...) Oddziału w Z. z dnia 20.08.2025 r. – akta organu rentowego.  wniosek (...) 58 z dnia 06.09.2025 r. – akta organu rentowego. Decyzją z dnia 19 września 2025 r., znak: (...) (...) Oddział w Z. odmówił Ł. D. (1) prawa do zasiłku chorobowego za okres od 1 lipca 2025 r. do 22 lipca 2025 r. oraz zobowiązał go do zwrotu nienależycie pobranego zasiłku chorobowego wraz z odsetkami w łącznej kwocie 2.748,95 zł. W uzasadnieniu ww. decyzji organ rentowy wskazał, że od dnia 3 listopada 2022 r. do 30.06.2025 r. ubezpieczony podlegał ubezpieczeniom społecznym z tytułu zatrudnienia u płatnika (...) Sp. z o.o., a w okresie od 1 lipca 2025 r. do 22 lipca.2025 r. organ wypłacił ubezpieczonemu zasiłek chorobowy po ustaniu zatrudnienia. Organ rentowy ustalił, że w okresie niezdolności do pracy od 1 lipca 2025 r. do 22 lipca 2025 r. orzeczonej zaświadczeniem lekarskim seria (...) w dniu 15 lipca 2025 r. ubezpieczony uczestniczył w rekrutacji w celu podjęcia zatrudnienia u płatnika U. X. i od 23 lipca 2025 r. podlegał ubezpieczeniom społecznym z tytułu zawartej z ww. płatnikiem umowy zlecenia. Dalej wyjaśnił, że czas zwolnienia lekarskiego nie jest czasem, którym ubezpieczony może swobodnie dysponować, a ubezpieczony niezdolny do pracy może wykonywać jedynie zwykłe czynności życia codziennego oraz czynności związane z jego stanem zdrowia, a udział w rekrutacji nie jest niezbędną czynnością życia codziennego. W konsekwencji organ rentowy uznał, że ubezpieczony wykorzystywał zwolnienie lekarskie od pracy w sposób nieprawidłowy, a wypłacony zasiłek chorobowy od dnia 1 lipca 2025 r. do 22 lipca 2025 r. był świadczeniem nienależnie pobranym i podlegał zwrotowi. Dowód:  decyzja (...) w Z. z dnia 19.09.2025 r. – akta organu rentowego. Udział odwołującego się w rozmowie telefonicznej z U. X. w dniu 15 lipca 2025 r. nie stanowił wykorzystania zwolnienia lekarskiego niezgodnie z jego celem. Odwołujący się nie podejmował żadnych innych czynności, które utrudniałyby jego rekonwalescencję, zaś jego zwolnienie lekarskie nie uległo przedłużeniu, albowiem w dniu 23 lipca 2025 r. odzyskał zdolność do pracy. W trakcie zwolnienia lekarskiego odwołujący się nie wykonywał również żadnej działalności zarobkowej. Dowód:  zeznania świadka U. X. na rozprawie w dniu 17 grudnia 2025 r., skrócony protokół rozprawy, k. 22v.  przesłuchanie odwołującego się Ł. D. (1) na rozprawie w dniu 17 grudnia 2025 r., skrócony protokół rozprawy, k. 23.  zestawienie tytułów ubezpieczenia odwołującego się – akta organu rentowego. Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Odwołanie jako zasadne podlegało uwzględnieniu w całości. Ustalenia faktyczne w niniejszej sprawie Sąd poczynił w oparciu o treść dokumentów złożonych do akt sprawy, stanowiących dowód w sprawie bez potrzeby wydania odrębnego postanowienia, a także dokumentów zgromadzonych w aktach organu rentowego, dotyczących przebiegu postępowania przed organem rentowym, których wiarygodności i prawdziwości żadna ze stron postępowania nie kwestionowała. Ponadto, Sąd ustalił stan faktyczny w sprawie na podstawie dowodu z zeznań świadka U. X. oraz z przesłuchania odwołującego się Ł. D. (1) . Dowody te korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, były spójne i logiczne, a zatem zostały uznane za w pełni wiarygodne i tym samym mogące stanowić podstawę ustaleń faktycznych. Odwołujący się Ł. D. (1) na gruncie niniejszej sprawy domagał się przyznania mu prawa do zasiłku chorobowego za okres od dnia 1 lipca 2025 r. do dnia 22 lipca 2025 r. oraz zwolnienia go z obowiązku zwrotu wypłaconego zasiłku wraz z odsetkami za ww. okres. Natomiast organ rentowy, wnosił o oddalenie odwołania wskazując, że udział w rekrutacji przez odwołującego się w dniu 15 lipca 2025 r. nie stanowił zwykłej czynności dnia codziennego, a tym samym odwołujący się wykorzystał zwolnienie lekarskie w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia. Między stronami bezspornym był fakt, iż odwołujący się po ustaniu zatrudnienia w (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w N. z dniem 30 czerwca 2025 r., pozostawał niezdolny do pracy w okresie od 1 lipca 2025 r. do 22 lipca 2025 r., a także że z tego tytułu został mu wypłacony zasiłek chorobowy po ustaniu zatrudnienia. Kwestią sporną pozostawało natomiast to, czy w związku z przeprowadzeniem 10-minutowej rozmowy telefonicznej w dniu 15 lipca 2025 r. z U. X. , odwołujący się wykorzystywał zwolnienie lekarskie w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia, co skutkowało utratą prawa do zasiłku chorobowego za sporny okres. Dokonując niezbędnych rozważań teoretycznych w sprawie w pierwszej kolejności należy zaznaczyć, jak słusznie podkreśla się w orzecznictwie, iż sąd ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku prowadzenia postępowania dowodowego z urzędu, a odrębny charakter postępowania nie wyłącza zasady kontradyktoryjności w tych sprawach, w tym ciężaru dowodzenia swych twierdzeń przez ubezpieczonego i pozwany organ (por. wyroki SN z dnia 8 stycznia 2008 r., I UK 193/07, Lex nr 447681; z dnia 8 lipca 2008 r., II UK 344/07, Lex nr 497701; z dnia 11 lutego 2011 r., II UK 269/10, Lex nr 794791 i z dnia 9 sierpnia 2011 r., I UK 52/11, Lex nr 1084706). W konsekwencji, w niniejszej sprawie to na organie rentowym spoczywał obowiązek wykazania okoliczności, z których wywodził korzystne dla siebie skutki prawne, a mianowicie wykazanie tego, iż odwołujący się wykorzystywał zwolnienie lekarskie w okresie od 1 lipca 2025 r. do 22 lipca 2025 r. niezgodnie z jego celem. Stosownie do treści art. 6 ust. 1 z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tekst jedn.: zwanej dalej „ustawą zasiłkową”) zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego. Jednocześnie, jak stanowi art. 1 ust. 1 ustawy zasiłkowej, świadczenia pieniężne na warunkach i w wysokości określonych ustawą przysługują osobom objętym ubezpieczeniem społecznym w razie choroby i macierzyństwa określonym w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1009, 1079, 1115 i 1265, zwanej dalej „ustawą systemową”). Zgodnie zaś z treścią art. 17 ust. 1 ustawy zasiłkowej, ubezpieczony wykonujący w okresie orzeczonej niezdolności do pracy pracę zarobkową lub wykorzystujący zwolnienie od pracy w sposób niezgodny z celem zwolnienia traci prawo do zasiłku chorobowego za cały okres tego zwolnienia. Powołany wyżej przepis przewiduje dwie przesłanki, które powodują utratę prawa do zasiłku chorobowego - wykonywanie pracy zarobkowej (w okresie orzeczonej niezdolności do pracy) oraz wykorzystywanie zwolnienia lekarskiego w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia. Pod pojęciem pracy w rozumieniu art. 17 ustawy zasiłkowej rozumieć należy pracę w potocznym tego słowa znaczeniu, w tym wykonywanie czynności na podstawie różnych stosunków prawnych - stosunku pracy, stosunków o charakterze cywilnoprawnym, a także prowadzenie własnej działalności gospodarczej, samozatrudnienie. Za pracę zarobkową uważa się wszelką aktywność ludzką, która zmierza do uzyskania zarobku, nawet gdyby miała ona polegać na czynnościach nieobciążających organizmu ubezpieczonego w istotny sposób. Przy czym przy określeniu "zarobkowego" charakteru pracy wskazuje się także, że przepisy nie wymagają, aby praca była podjęta "w celu zarobkowym". Wystarczy zatem podjęcie jakiejkolwiek czynnej działalności, zmierzającej do uzyskania wynagrodzenia lub dochodu, by mówić o pracy zarobkowej rodzącej skutek w postaci utraty prawa do zasiłku chorobowego przez ubezpieczonego, który korzystając ze zwolnienia lekarskiego pracę taką podejmuje. Tym samym, wykonywanie pracy zarobkowej, niezależnie od jej wpływu na stan zdrowia ubezpieczonego, stanowi samodzielną negatywną przesłankę (podstawę) utraty prawa do zasiłku chorobowego (por. wyrok SN z 2008-10-03 II UK 26/08 opubl: L. wyrok SN z 2018 05 -09 III UK 72/17 L.). Odnośnie do drugiej z przesłanek, jako wykorzystywanie zwolnienia lekarskiego w sposób niezgodny z jego celem zdefiniować można takiego typu postępowanie, które w powszechnym odczuciu jest nieodpowiednie dla osoby chorej i może nasuwać wątpliwości co do rzeczywistego stanu jej zdrowia. Podstawowym celem zwolnienia lekarskiego jest dążenie osoby przebywającej na nim do uzyskania pełnej sprawności i zdolności do pracy. Wykonywanie zatem jakichkolwiek czynności, mogących przedłużyć okres niezdolności do pracy zawsze stanowi wykorzystywanie zwolnienia niezgodnie z jego celem, przy czym w jego osiągnięciu przeszkodą może być zarówno wykonywanie pracy zarobkowej, jak i inne zachowania chorego utrudniające proces leczenia i rekonwalescencję. Podkreślić przy tym trzeba, że nie chodzi tu jedynie o odzyskanie pełnej zdolności do pracy, gdyż zdrowie może być traktowane nie tylko jako stan braku objawów patologicznych, ale także jako stan pełnej sprawności fizycznej, psychicznej i społecznej, a więc pełnej zdolności organizmu do utrzymywania równowagi między nim a środowiskiem zewnętrznym. W piśmiennictwie wskazuje się także, że zachowania niezgodne z celem zwolnienia to nieprzestrzeganie wskazań lekarskich, na przykład nakazu leżenia w łóżku, zakazu wykonywania różnych prac domowych, praca w ogrodzie lub gospodarstwie rolnym, a także wręcz wykorzystywanie tego zwolnienia dla innych celów niż leczenie (Z. Salwa, Nowe przepisy o zasiłkach chorobowych, PiZS 1999 nr 9, s. 16). Zaznaczyć przy tym trzeba, iż przesłanka wykorzystywania zwolnienia w sposób niezgodny z jego celem oznaczona została w powołanym przepisie bardzo ogólnie, co może powodować trudności w ocenie poszczególnych zachowań ubezpieczonego podejmowanych przez niego w okresie stwierdzonej niezdolności do pracy. Niewątpliwie wykorzystywaniem zwolnienia od pracy w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia będzie zawsze wykonywanie czynności mogących przedłużyć okres niezdolności do pracy, a zatem proces leczenia i rekonwalescencję (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2005 r., III UK 120/05, OSNP 2006, nr 21-22, poz. 338). Niemniej jednak w każdym przypadku, dokonując oceny zachowań ubezpieczonego, winny być uwzględnione okoliczności danego przypadku, ich ewentualny wpływ na proces leczenia oraz stan świadomości ubezpieczonego co do skutków podejmowanych przez niego działań. Nie budzi bowiem wątpliwości, że nie wszystkie czynności podejmowane w okresie orzeczonej niezdolności do pracy mogą być kwalifikowane jako czynności niezgodne z celem zwolnienia. Celem zwolnienia lekarskiego jest niewątpliwie odzyskanie przez ubezpieczonego zdolności do pracy, w konsekwencji czego winien on postępować zgodnie z zaleceniami lekarskimi i ustalonym leczeniem (np. chodzić na zalecone spacery wyznaczone przy leczeniu schorzenia miażdżycy) a także unikać sytuacji mogących przedłużyć proces leczenia. Nie oznacza to jednak, aby nie mógł wykonywać prostych czynności życia codziennego, np. udać się po niezbędne zakupy czy też, aby za sytuację taką należało uznać brak możliwości przeprowadzenia kontroli zaświadczenia lekarskiego, zwłaszcza, gdy ubezpieczony nie ma zamiaru uniemożliwienia przeprowadzenia takiej kontroli. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż w omawianym stanie faktycznym brak było podstaw do uznania, aby odwołujący się w okresie orzeczonej niezdolności do pracy, tj. w okresie od dnia 1 lipca 2025 r. do dnia 22 lipca 2025 r. wykorzystywał zwolnienie od pracy w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia. Z ustaleń faktycznych w sprawie wynika, że w czasie zwolnienia odwołujący się odbył w dniu 15 lipca 2025 r. krótką, kilkuminutową telefoniczną rozmowę w sprawie podjęcia pracy po powrocie do zdrowia. Rozmowa ta stanowiła kontynuację wcześniejszych ustaleń odwołującego się i U. X. dokonanych wiosną 2025 r. w zakresie warunków pracy za granicą, której odwołujący się chciał się podjąć w okresie wakacyjnym. W czasie tej rozmowy odwołujący poinformował U. X. , że może podjąć pracę po zakończeniu zwolnienia lekarskiego. Po dniu 15 lipca 2025 r. odwołujący skontaktował się ponownie z U. X. dopiero w dniu 23 lipca 2025 r., a więc już po odzyskaniu zdolności do pracy, kiedy to doszło do zawarcia przez nich umowy zlecania. Rozmowa telefoniczna odbyta przez odwołującego się w dniu 15 lipca 2025 r. miała więc charakter incydentalny, jednorazowy i jedynie informacyjny, a ponadto w żaden sposób nie mogła stanowić przeszkody w powrocie odwołującego się do zdrowia i powodować wydłużenia okresu niezdolności do pracy - nie obciążyła bowiem w żaden sposób organizmu odwołującego się jako krótka i przeprowadzona telefonicznie. Ponadto, o braku wpływu rozmowy odbytej w dniu 15 lipca 2025 r. na okres niezdolności do pracy odwołującego się świadczy zdaniem Sądu także fakt, iż odwołujący się odzyskał zdolność do pracy po dniu 22 lipca 2025 r., a zatem odbycie przedmiotowej rozmowy telefonicznej nie przedłużyło jego niezdolności do pracy. Ponadto, zdaniem Sądu, organ rentowy w żaden sposób nie wykazał, aby odbycie rozmowy telefonicznej przez odwołującego się z U. X. w dniu 15 lipca 2025 r. było równoznaczne z wykorzystywaniem przez odwołującego się zwolnienia lekarskiego niezgodnie z jego przeznaczeniem. Organ rentowy ograniczył się jedynie do twierdzenia, że odbycie rozmowy prowadzącej w dalszej kolejności do zatrudnienia nie stanowi czynności życia codziennego, co świadczy o wykorzystaniu zwolnienia lekarskiego w sposób niezgodny z jego celem. Organ rentowy pominął jednak w swej ocenie, że celem zwolnienia lekarskiego, zgodnie z powoływanym wyżej orzecznictwem, jest odzyskanie przez ubezpieczonego zdolności do pracy, w konsekwencji czego winien on postępować zgodnie z zaleceniami lekarskimi i ustalonym leczeniem (np. chodzić na zalecone spacery wyznaczone przy leczeniu schorzenia miażdżycy), a także unikać sytuacji mogących przedłużyć proces leczenia. Dopiero więc dokonywanie czynności prowadzących do przedłużenia okresu niezdolności do pracy i utrudniających proces leczenia stanowi wykorzystanie zwolnienia lekarskiego w sposób niezgodny z jego celem, a że taką stanowiła odbyta przez odwołującego się krótka telefoniczna rozmowa organ nie wykazał. Co więcej, w ocenie Sądu, organ rentowy nie przeprowadził należycie postępowania wyjaśniającego. Nie ustalił bowiem okoliczności w jakich doszło do rozmowy odwołującego się z U. X. , których ustalenie umożliwiłoby właściwą ocenę prawa odwołującego się do zasiłku chorobowego. Jak natomiast wynika z zeznań U. X. i odwołującego się, rozmowa ta była krótka, telefoniczna, jednorazowa i stanowiła jedynie kontynuację wcześniejszych ustaleń między nimi dokonanych wiosną 2025 r., w czasie której odwołujący się poinformował przyszłego zleceniodawcę, że pracę może podjąć dopiero po zakończeniu zwolnienia lekarskiego. Rozmowa ta nie mogła więc stanowić o wykorzystaniu zwolnienia lekarskiego w sposób niezgodny z jego celem. Jednocześnie, jakkolwiek organ rentowy odwołującemu się tego nie zarzucał, to na marginesie wskazać można, iż przeprowadzenie rozmowy telefonicznej w dniu 15 lipca 2025 r. nie było także wykonywaniem pracy zarobkowej, stanowiącym przesłankę utraty prawa do zasiłku chorobowego. Odwołujący się nie uzyskał z tytułu odbytej rozmowy żadnego wynagrodzenia czy dochodu, przeprowadzenie rozmowy telefonicznej nie stanowiło wykonywania pracy, a jedynie miało na celu pozyskanie informacji o warunkach pracy. Ponadto, jak ustalił Sąd, odwołujący się w okresie orzeczonej niezdolności nie podejmował żadnych czynności stanowiących wykonywanie pracy zarobkowej. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie przepisu art. 477 (
    14) § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję (...) (...) w Z. z dnia 19 września 2025 r., znak: (...) i przyznał odwołującemu się Ł. D. (1) prawo do zasiłku chorobowego za okres od dnia 1 lipca 2025 r. do dnia 22 lipca 2025 r. oraz zwolnił odwołującego się Ł. D. (1) z obowiązku zwrotu nienależnie pobranego zasiłku chorobowego za okres od 1 lipca 2025 roku do 22 lipca 2025 roku wraz z odsetkami w łącznej kwocie 2.748,95 zł, o czym orzekł w punkcie I. sentencji wyroku. Zgodnie z art. 96 ust. 1 pkt 4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, strona wnosząca odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych (tj. opłat sądowych i wydatków). Zgodnie zaś z art. 98 u.k.s.c., w toku postępowania z zakresu ubezpieczeń społecznych wydatki ponosi Skarb Państwa. W związku z powyższym w punkcie II. sentencji wyroku Sąd orzekł, że nieuiszczone koszty sądowe ponosi Skarb Państwa. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji wyroku.