Orzeczenie · 2023-08-21

IV U 129/23

Sąd
Sąd Rejonowy w Toruniu
Miejsce
Toruń
Data
2023-08-21
SAOSubezpieczenia społecznezasiłki choroboweWysokarejonowy
zasiłek chorobowyniezdolność do pracyzaświadczenie lekarskieciągłość zwolnieńZUSubezpieczenie społeczneprawo pracyorzecznictwo

Sprawa dotyczyła odwołania ubezpieczonego K. Ś. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., który odmówił mu prawa do zasiłku chorobowego za okres od 21 stycznia do 14 lutego 2023 r. oraz od 15 lutego do 24 lutego 2023 r. ZUS argumentował, że brak było ciągłości zaświadczeń lekarskich za okres od 21 do 22 stycznia 2023 r., co skutkowało brakiem podstaw do przyznania zasiłku chorobowego i aktualizacją obowiązku pracodawcy do wypłaty wynagrodzenia chorobowego. Ubezpieczony wyjaśnił, że od września 2022 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim z powodu problemów ze zdrowiem psychicznym, a przerwa w zaświadczeniach wynikała z przeniesienia go do innej placówki medycznej, która wystawiła zwolnienie od daty przyjęcia. Sąd ustalił, że ubezpieczony był niezdolny do pracy w sposób ciągły od września 2022 r., a jego niezdolność wynikała ze stanu zdrowia psychicznego. Sąd uznał, że brak zaświadczenia lekarskiego za krótki okres, przy jednoczesnym udowodnieniu niezdolności do pracy innymi środkami dowodowymi (dokumentacja medyczna), nie powinien pozbawiać ubezpieczonego prawa do zasiłku chorobowego. Sąd powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, zgodnie z którym prawo do zasiłku nie jest uzależnione od formalnych błędów w dokumentacji, jeśli sama niezdolność do pracy jest bezsporna. W związku z tym sąd zmienił zaskarżone decyzje ZUS i przyznał ubezpieczonemu prawo do zasiłku chorobowego za sporne okresy.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Uzasadnienie prawa do zasiłku chorobowego pomimo braku ciągłości zaświadczeń lekarskich, gdy niezdolność do pracy jest udowodniona innymi dowodami i nie wynika z winy ubezpieczonego.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy sytuacji, gdy niezdolność do pracy jest faktyczna i udowodniona, a przerwa w zaświadczeniach wynika z przyczyn niezależnych od ubezpieczonego (np. zmiana placówki medycznej).

Zagadnienia prawne (2)

Czy brak ciągłości w zaświadczeniach lekarskich, spowodowany zmianą placówki medycznej, pozbawia ubezpieczonego prawa do zasiłku chorobowego, jeśli niezdolność do pracy jest udowodniona innymi środkami dowodowymi?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, brak ciągłości w zaświadczeniach lekarskich nie pozbawia automatycznie prawa do zasiłku chorobowego, jeśli niezdolność do pracy została faktycznie spełniona i udowodniona innymi środkami dowodowymi, a ubezpieczony nie miał wpływu na brak ciągłości zaświadczeń.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że zaświadczenie lekarskie jest jedynie środkiem dowodowym potwierdzającym niezdolność do pracy, a nie przesądzającym o niej. W postępowaniu sądowym możliwe jest wykazanie niezdolności do pracy innymi dowodami. Brak ciągłości zaświadczeń, wynikający z procedur medycznych i braku wpływu ubezpieczonego, nie powinien skutkować pozbawieniem świadczenia, zwłaszcza gdy niezdolność do pracy jest bezsporna.

Czy pracodawca jest zobowiązany do wypłaty wynagrodzenia chorobowego w sytuacji, gdy pracownik pobiera zasiłek chorobowy w sposób ciągły na przełomie roku kalendarzowego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, obowiązek pracodawcy do wypłaty wynagrodzenia chorobowego (art. 92 k.p.) aktualizuje się w danym roku kalendarzowym do 33 dni. Jeśli pracownik jest niezdolny do pracy w sposób ciągły i pobiera zasiłek chorobowy na przełomie roku, obowiązek pracodawcy nie aktualizuje się ponownie w nowym roku, dopóki trwa niezdolność do pracy i pobieranie zasiłku.

Uzasadnienie

Sąd wyjaśnił, że obowiązek pracodawcy wypłaty wynagrodzenia chorobowego jest ograniczony czasowo w ciągu roku kalendarzowego. Dopóki pracownik zachowuje prawo do zasiłku chorobowego, nie przysługuje mu prawo do wynagrodzenia chorobowego od pracodawcy. Obowiązek pracodawcy aktualizuje się dopiero po zakończeniu pobierania zasiłku chorobowego, jeśli pracownik ponownie stanie się niezdolny do pracy w tym samym roku kalendarzowym.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Zmiana zaskarżonej decyzji
Strona wygrywająca
K. Ś. (1)

Strony

NazwaTypRola
K. Ś. (1)osoba_fizycznaubezpieczony
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S.instytucjaorgan rentowy

Przepisy (7)

Główne

ustawa zasiłkowa art. 8 § 1

Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

Zasiłek chorobowy przysługuje przez okres trwania niezdolności do pracy z powodu choroby, nie dłużej jednak niż przez 182 dni.

ustawa zasiłkowa art. 6 § 1

Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

Zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego.

Pomocnicze

ustawa zasiłkowa art. 12 § 1

Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

Zasiłek chorobowy nie przysługuje za okresy niezdolności do pracy, w których ubezpieczony na podstawie przepisów o wynagradzaniu zachowuje prawo do wynagrodzenia. Okresy te wlicza się do okresu zasiłkowego.

ustawa zasiłkowa art. 53 § 1

Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

Dowodami stwierdzającymi czasową niezdolność do pracy z powodu choroby są zaświadczenia lekarskie.

k.p. art. 92 § 1

Kodeks pracy

Pracodawca jest zobowiązany do wypłaty wynagrodzenia chorobowego za czas niezdolności do pracy.

k.p. art. 92 § 4

Kodeks pracy

Pracownikowi przysługuje wynagrodzenie chorobowe przez okres niezdolności do pracy, nie dłużej niż przez 33 dni w roku kalendarzowym, a jeżeli niezdolność do pracy trwa dłużej, pracownikowi przysługuje zasiłek chorobowy.

Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie trybu i sposobu orzekania o czasowej niezdolności do pracy, wystawiania zaświadczenia lekarskiego oraz trybu i sposobu sprostowania błędu w zaświadczeniu lekarskim art. 7 § 3

Możliwość wystawienia zwolnienia lekarskiego od daty przyjęcia do placówki medycznej, nawet jeśli nastąpiło to po dacie faktycznej niezdolności do pracy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niezdolność do pracy ubezpieczonego była ciągła i udowodniona innymi środkami dowodowymi niż tylko zaświadczenie lekarskie. • Brak ciągłości w zaświadczeniach lekarskich wynikał z procedur medycznych i nie był winą ubezpieczonego. • Prawo do zasiłku chorobowego nie jest uzależnione od formalnych błędów w dokumentacji, jeśli sama niezdolność do pracy jest faktem. • Obowiązek pracodawcy do wypłaty wynagrodzenia chorobowego nie zaktualizował się w 2023 r., ponieważ ubezpieczony nadal pobierał zasiłek chorobowy.

Odrzucone argumenty

Brak zaświadczenia lekarskiego za okres od 21 do 22 stycznia 2023 r. uniemożliwia przyznanie zasiłku chorobowego. • Pracodawca jest zobowiązany do wypłaty wynagrodzenia chorobowego za okres od 21 do 22 stycznia 2023 r. z powodu przerwania ciągłości zwolnień lekarskich.

Godne uwagi sformułowania

brak zaświadczenia lekarskiego za okres od 21 do 22 stycznia 2023 r. • nie ma wiedzy dlaczego kolejne zaświadczenie lekarskie zostało wystawione od 23 stycznia 2023 r. zamiast od 21 stycznia 2023 r. mimo trwania niezdolności do pracy, prawdopodobnie było to wynikiem błędu. • nie powyższe przepuszczenia, a naruszenie przez organ rentowy art. 8 ust. 1 ustawy zasiłkowej świadczyło o nieprawidłowości skarżonych decyzji. • zaświadczenie lekarskie [...] jest środkiem dowodowym stanowiącym podstawę dla organu rentowego do ustalenia, że niezdolność do pracy istnieje i to w określonym okresie. Nie przesądza o niezdolności do pracy, jedynie je potwierdza • brak zaświadczenia lekarskiego nie przekreśla automatycznie prawa do zasiłku chorobowego, jeżeli przesłanka niezdolności do pracy została faktycznie spełniona • Przerzucenie w takiej sytuacji na ubezpieczonego konsekwencji nie zachowania ciągłości w wystawianiu zaświadczeń lekarskich [...] nie może zostać ocenione jako właściwie. • Nie do przyjęcia jest stanowisko kasacji, iż pracownik, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby (…), mógłby zostać pozbawiony prawa do zasiłku chorobowego ze względu na stwierdzenie faktu niezdolności do pracy na niewłaściwym druku.

Skład orzekający

Maria Szymańska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Uzasadnienie prawa do zasiłku chorobowego pomimo braku ciągłości zaświadczeń lekarskich, gdy niezdolność do pracy jest udowodniona innymi dowodami i nie wynika z winy ubezpieczonego."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy niezdolność do pracy jest faktyczna i udowodniona, a przerwa w zaświadczeniach wynika z przyczyn niezależnych od ubezpieczonego (np. zmiana placówki medycznej).

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, że formalne braki w dokumentacji nie zawsze muszą prowadzić do odmowy świadczenia, jeśli istota prawa (niezdolność do pracy) jest spełniona i udowodniona. Jest to ważna lekcja dla ubezpieczonych i praktyków prawa ubezpieczeń społecznych.

ZUS odmówił zasiłku przez lukę w papierach? Sąd stanął po stronie chorego!

Sektor

ubezpieczenia społeczne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst