IV U 126/18

Sąd Rejonowy w ŚwidnicyŚwidnica2018-09-10
SAOSubezpieczenia społecznezasiłki choroboweŚredniarejonowy
zasiłek chorobowyniezdolność do pracyokres zasiłkowyzaburzenia depresyjneschorzenia kręgosłuparentaZUSubezpieczenie społeczne

Sąd przyznał ubezpieczonemu prawo do zasiłku chorobowego, uznając, że jego niezdolność do pracy z powodu zaburzeń depresyjnych stanowiła nowe, odrębne schorzenie od poprzednich, mimo wyczerpania okresu zasiłkowego.

Powód D.Z. odwołał się od decyzji ZUS odmawiającej mu prawa do zasiłku chorobowego za okres od 12.12.2017 r. do 05.03.2018 r., wskazując na nową niezdolność do pracy z powodu zaburzeń depresyjnych, odrębną od wcześniejszych schorzeń kręgosłupa. ZUS odmówił, twierdząc, że powód wykorzystał okres zasiłkowy, a przerwa między niezdolnościami nie przekroczyła 60 dni. Sąd, opierając się na opinii biegłego i interpretacji przepisów, uznał, że zaburzenia depresyjne były nową chorobą, a renta przysługuje z powodu innych schorzeń, co skutkowało przyznaniem prawa do zasiłku.

Powód D.Z. złożył odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia 8 marca 2018 roku, która odmówiła mu prawa do zasiłku chorobowego za okres od 12 grudnia 2017 roku do 5 marca 2018 roku. Powód argumentował, że po wyczerpaniu okresu zasiłkowego z powodu schorzeń kręgosłupa, od 12 grudnia 2017 roku stał się niezdolny do pracy z powodu innego schorzenia – zaburzeń depresyjnych. Pozwany organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, powołując się na przepisy ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, wskazując, że powód ma ustalone prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy z powodu schorzenia F-06, a niezdolność do pracy była spowodowana tą samą chorobą, a przerwa między okresami niezdolności nie przekroczyła 60 dni, co oznaczało wykorzystanie okresu zasiłkowego 182 dni z dniem 22 listopada 2017 roku. Sąd Rejonowy ustalił, że powód w poprzednich okresach przebywał na zasiłku chorobowym z powodu chorób krążka międzykręgowego i kręgów szyjnych, wyczerpując 182 dni zasiłku z dniem 22 listopada 2017 roku. Po 7 grudnia 2017 roku powód był zdolny do pracy z przyczyn chirurgiczno-ortopedycznych. Jednakże, od 12 grudnia 2017 roku powód stał się niezdolny do pracy z powodu zaburzeń depresyjnych i był niezdolny do pracy w spornym okresie z tej przyczyny. Sąd podkreślił, że powód od 1 marca 2017 roku korzysta ze świadczeń rentowych z powodu innych schorzeń (po zawale i udarze mózgu). Sąd oparł się na opinii biegłego sądowego, która potwierdziła zdolność do pracy po wyczerpaniu zasiłku chorobowego z powodu schorzeń kręgosłupa i odrębną niezdolność do pracy z powodu zaburzeń depresyjnych. Sąd zinterpretował art. 9 ust. 2 ustawy o świadczeniach pieniężnych, zgodnie z którym do okresu zasiłkowego wlicza się okresy poprzedniej niezdolności do pracy spowodowanej tą samą chorobą, jeżeli przerwa nie przekraczała 60 dni. Sąd, odwołując się do uchwały Sądu Najwyższego II UZP 7/09, uznał, że niezdolność do pracy z powodu zaburzeń depresyjnych stanowiła odrębną chorobę od schorzeń kręgosłupa, a renta przysługuje z powodu jeszcze innych schorzeń. W związku z tym, sąd zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał powodowi prawo do zasiłku chorobowego za sporny okres.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, niezdolność do pracy z powodu zaburzeń depresyjnych stanowi nową, odrębną chorobę, która nie jest wliczana do poprzedniego okresu zasiłkowego z powodu schorzeń kręgosłupa, nawet jeśli przerwa między okresami niezdolności nie przekracza 60 dni.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na opinii biegłego, która wykazała, że powód odzyskał zdolność do pracy po schorzeniach kręgosłupa, a niezdolność do pracy z powodu zaburzeń depresyjnych była spowodowana innym schorzeniem. Interpretacja art. 9 ust. 2 ustawy o świadczeniach pieniężnych, wsparta uchwałą SN II UZP 7/09, wskazuje, że 'ustanie poprzedniej niezdolności do pracy' oznacza ustanie w znaczeniu medycznym, a różne schorzenia, nawet jeśli występują w krótkich odstępach czasu, mogą być traktowane odrębnie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana decyzji

Strona wygrywająca

D. Z.

Strony

NazwaTypRola
D. Z.osoba_fizycznapowód
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W.instytucjapozwany

Przepisy (3)

Główne

u.ś.p.u.s. art. 8

Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

Zasiłek chorobowy przysługuje przez okres trwania niezdolności do pracy z powodu choroby, nie dłużej jednak niż przez 182 dni.

u.ś.p.u.s. art. 9 § ust. 2

Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

Do okresu zasiłkowego wlicza się okresy poprzedniej niezdolności do pracy, spowodowanej tą samą chorobą, jeżeli przerwa pomiędzy ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy nie przekraczała 60 dni. Kluczowe jest medyczne ustanie niezdolności do pracy.

Pomocnicze

k.p.c. art. 477¹⁴ § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd zmieniając zaskarżoną decyzję przyznaje prawo do zasiłku chorobowego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niezdolność do pracy z powodu zaburzeń depresyjnych stanowi odrębną chorobę od schorzeń kręgosłupa. Powód odzyskał zdolność do pracy po schorzeniach kręgosłupa. Renta przysługuje z powodu innych, niezwiązanych schorzeń.

Odrzucone argumenty

Powód wykorzystał okres zasiłkowy 182 dni z powodu tej samej choroby. Przerwa między okresami niezdolności do pracy nie przekroczyła 60 dni.

Godne uwagi sformułowania

ustanie "poprzedniej niezdolności do pracy" (...) oznacza ustanie niezdolności do pracy, w znaczeniu medycznym

Skład orzekający

Magdalena Piątkowska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących okresu zasiłkowego i wliczania poprzednich okresów niezdolności do pracy, zwłaszcza w kontekście różnych schorzeń."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy nowe schorzenie (depresja) pojawia się po wyczerpaniu okresu zasiłkowego z powodu innego schorzenia (kręgosłup), a ubezpieczony pobiera rentę z jeszcze innych przyczyn.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest precyzyjne rozróżnienie między różnymi schorzeniami w kontekście prawa do zasiłku chorobowego, co może być interesujące dla osób zmagających się z podobnymi problemami zdrowotnymi i ich prawnymi konsekwencjami.

Czy depresja po chorobie kręgosłupa daje prawo do nowego zasiłku chorobowego? Sąd rozstrzyga.

Sektor

ubezpieczenia społeczne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV U 126/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 września 2018 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący: SSR Magdalena Piątkowska Protokolant : Karolina Nowicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2018 roku w Ś. sprawy z odwołania D. Z. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. w sprawie (...) o zasiłek chorobowy zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. w sprawie (...) roku w ten sposób, iż przyznaje powodowi D. Z. prawo do zasiłku chorobowego za okres wskazany w decyzji. UZASADNIENIE Powód D. Z. odwołał się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia 8 marca 2018 roku odmawiającej mu prawa do zasiłku chorobowego za okres od 12.12.2017r. do 05.03.2018r. W uzasadnieniu wskazał, iz z dniem 22.11.2017r. wykorzystał okres zasiłkowy z powodu schorzenia kręgosłupa szyjnego z dalszymi powikłaniami, zaś od dnia 12 grudnia 2017 roku stał sie niezdolny do pracy z powodu innego schorzenia- zaburzeń depresyjnych. Pozwany organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. W uzasadnieniu wskazano, iż podstawa decyzji były przepisy art.8,9 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa ( t.j.z 2017r, poz. 1368 ). Wskazano, iż powód ma ustalone prawo do renty z tytułu niezdolnosci do pracy z symbolu jednostki chorobowej F-06. Podniesiono, iż niezdolność powoda do pracy wywołana była tą samą chorobą, a przerwa pomiędzy jedną a drugą niezdolnością nie przekroczyła 60 dni. Wobec organu rentowego należało zatem uznać, iż powód wykorzystał okres zasiłkowy 182 dni z dniem 22.11.2017r. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód D. Z. w okresie 27 kwietnia 2017 roku do 31marca 2017 roku przebywał na zasiłku chorobowym wobec niezdolnosci do pracy z powodu chorób krązka międzykręgowego ( M51), a następnie w okresie 29 czerwca – 7 grudnia 2017r. choroby kręgów szyjnych (M50). Z dniem 22 listopada 2017r. powód wyczerpał 182 dni zasiłku chorobowego. Dowód: akta ZUS w załączeniu Po 7.12.2018r. powód był zdolny do pracy z przyczyn chirurgiczno- ortopedycznych. Dowód: opinia biegłego sądowego k.20 Dnia 12 grudnia 2017r. powód stał się niezdolny do pracy z powodu zaburzeń depresyjnych i był z tej przyczyny niedolny do pracy w spornym okresie. Dowód: akta ZUS w załączeniu Powód od 1 marca 2017r. korzysta ze świadczeń rentowych z powodu zaburzeń funkcji organizmu po przebytym zawale mięsnia sercowego i następowym udarze mózgu z niedowładem prawostronnym( renta do 2010r. ) /bezsporne/ Ustaleń stanu faktycznego sąd dokonał w oparciu o wszystkie zgromadzone w sprawie dowody. W zakresie odzyskania przez powoda zdolności do pracy po wyczerpaniu zasiłku chorobowego, sąd dał wiarę opinii biegłego albowiem stanowiła wnikliwą i rzetelną ocenę stanu zdrowia powoda rzeczowo i przekonująco uzasadnioną; żadna ze stron nie wnosił do tejze opinii zastrzeżeń. Przy tak ustalonym stanie faktycznym sąd zważył: Odwołanie podlegało uwzględnieniu. Zgodnie z art. 8 powołanej ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa , zasiłek chorobowy przysługuje przez okres trwania niezdolności do pracy z powodu choroby lub niemożności wykonywania pracy z przyczyn określonych w art. 6 ust. 2 - nie dłużej jednak niż przez 182 dni(…) Zgodnie zaś z art. 9 ust.2 powołanej ustawy do okresu zasiłkowego wlicza się okresy poprzedniej niezdolności do pracy, spowodowanej tą samą chorobą, jeżeli przerwa pomiędzy ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy nie przekraczała 60 dni. Interpretację powołanego przepisu klaruje choćby uchwała Sądu Najwyższego z dnia 2 września 2009 roku wydana w sprawie II UZP 7/09, gdzie wskazano, iż : „ustanie "poprzedniej niezdolności do pracy" (art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego zgłoszonego w razie choroby i macierzyństwa, (...)) oznacza ustanie niezdolności do pracy, w znaczeniu medycznym; ” Jak wynika z dowodów zgromadzonych w sprawie, a powołanych w stanie faktycznym uzasadnienia, powód odzyskał zdolność do pracy z powodu schorzeń kręgosłupa, a okres od 12 grudnia 2018 roku to niezdolność powoda do pracy z powodu innego schorzenia- zaburzeń depresyjnych.Rentę zaś pobiera wobec odrębnych schorzeń- zaburzeń funkcji organizmu po przebytym zawale mięsnia sercowego i następowym udarze mózgu z niedowładem prawostronnym. Mając powyższe na względzie Sąd w oparciu o art. 477 14 §2 kpc zmienił zaskarżone orzeczenie i przyznał prawo do zasiłku chorobowego za okres objęty decyzją.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI