IV U 120/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy oddalił odwołanie matki, uznając, że jej syn, mimo wrodzonej wady wzroku, nie spełnia kryteriów osoby niepełnosprawnej, ponieważ nie wymaga całkowitej opieki i jest w stanie samodzielnie zaspokajać swoje potrzeby.
Matka wniosła odwołanie od decyzji odmawiającej jej synowi, I.M., statusu osoby niepełnosprawnej, mimo zdiagnozowanej wrodzonej wady wzroku. Sąd Rejonowy, opierając się na opiniach biegłych okulistów, oddalił odwołanie. Sąd uznał, że choć chłopiec ma znaczną wadę wzroku, zaadaptował się do funkcjonowania w życiu codziennym i nie wymaga całkowitej opieki ani pomocy w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych w sposób przewyższający wsparcie potrzebne dziecku w jego wieku, co jest kluczowym kryterium zgodnie z ustawą o rehabilitacji.
Sprawa dotyczyła odwołania R.M., reprezentującej swojego syna I.M., od decyzji Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, która odmówiła przyznania chłopcu statusu osoby niepełnosprawnej. Wcześniejsze orzeczenie Powiatowego Zespołu zaliczyło I.M. do osób niepełnosprawnych, ale nie orzekło o konieczności stałej opieki. Wojewódzki Zespół uchylił to orzeczenie i nie zaliczył dziecka do osób niepełnosprawnych. Matka wnioskodawcy argumentowała, że jej syn ma poważne problemy ze wzrokiem (jednostronne niedowidzenie, astygmatyzm, nadwzroczność), co utrudnia mu codzienne funkcjonowanie, naukę i powoduje bóle. Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim, po analizie opinii biegłych okulistów, stwierdził zgodność co do rozpoznania wady wzroku u I.M. (różno wzroczność, astygmatyzm, niedowidzenie oka prawego, nadwzroczność oka lewego), jednak biegli zgodnie uznali, że chłopiec nie wymaga stałej opieki w stopniu przewyższającym opiekę nad dziećmi w podobnym wieku. Sąd powołał się na definicję osoby niepełnosprawnej zawartą w ustawie o rehabilitacji, podkreślając, że kluczowe jest nie tylko samo wystąpienie wady, ale jej wpływ na codzienne życie i konieczność zapewnienia całkowitej opieki lub pomocy w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych w sposób przewyższający wsparcie potrzebne dziecku w danym wieku. Sąd uznał, że I.M. zaadaptował się do funkcjonowania z wadą wzroku i jest w stanie samodzielnie zaspokoić swoje potrzeby, dlatego oddalił odwołanie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, osoba z wadą wzroku, która nie wymaga całkowitej opieki ani pomocy w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych w sposób przewyższający wsparcie potrzebne dziecku w danym wieku, nie jest osobą niepełnosprawną w rozumieniu ustawy.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na definicji osoby niepełnosprawnej z ustawy o rehabilitacji, która wymaga, aby naruszona sprawność fizyczna lub psychiczna o przewidywanym okresie trwania powyżej 12 miesięcy powodowała konieczność zapewnienia całkowitej opieki lub pomocy w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych w sposób przewyższający wsparcie potrzebne osobie w danym wieku. Biegli potwierdzili, że wnioskodawca, mimo wady wzroku, zaadaptował się do życia codziennego i nie wymaga takiej opieki.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie odwołania
Strona wygrywająca
Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| I. M. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| R. M. | osoba_fizyczna | przedstawiciel ustawowy wnioskodawcy |
| Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w (...) w Ł. | instytucja | organ orzekający |
| Powiatowy (...) w T. M. | instytucja | organ orzekający niższej instancji |
Przepisy (2)
Główne
u.r.z.o.n. art. 4a § ust. 1
Ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych
Dla ustalenia niepełnosprawności u osób poniżej 16 roku życia kluczowe jest, aby wada wrodzona, choroba lub uszkodzenie powodowały konieczność zapewnienia całkowitej opieki lub pomocy w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych w sposób przewyższający wsparcie potrzebne osobie w danym wieku.
Pomocnicze
k.p.c. art. 477¹⁴ § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak konieczności zapewnienia całkowitej opieki lub pomocy w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych w sposób przewyższający wsparcie potrzebne dziecku w danym wieku.
Odrzucone argumenty
Znaczne ograniczenie widzenia na jedno oko. Nadwerężenie drugiego oka. Nieskuteczność leczenia. Potykanie się i wchodzenie na przedmioty. Bóle głowy i oczu. Utrudnione czytanie i pisanie z powodu choroby.
Godne uwagi sformułowania
dla ustalenia niepełnosprawności nie jest wystarczające wystąpienie danej jednostki chorobowej, ale podstawowym jest wpływ na codzienne życie jest w stanie samodzielnie zaspokoić swoje potrzeby
Skład orzekający
Sławomir Dudek
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "interpretację definicji osoby niepełnosprawnej w kontekście wad wzroku i konieczności zapewnienia opieki."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego przypadku i wieku dziecka, ale zasady interpretacji ustawy są uniwersalne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników zajmujących się prawem ubezpieczeń społecznych i orzekaniem o niepełnosprawności, ponieważ precyzuje kryteria oceny wpływu wady wzroku na codzienne funkcjonowanie dziecka.
“Czy wada wzroku zawsze oznacza niepełnosprawność? Sąd wyjaśnia kluczowe kryteria.”
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV U 120/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 marca 2016 roku Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Sławomir Dudek Protokolant: st. sekr. sądowy Ewa Adaszek po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2016 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie sprawy z odwołania: I. M. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego R. M. przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w (...) w Ł. o ustalenie niepełnosprawności na skutek odwołania: I. T. M. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego R. M. od decyzji Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w (...) w Ł. z dnia 2 lutego 2015 roku, sygn. (...) oddala odwołanie. IV U 120/15 U Z A S A D N I E N I E Powiatowy (...) w T. M. orzeczeniem z dnia 4.XII.14r. sygn. (...) zaliczył I. M. urodzonego (...) do osób niepełnosprawnych na okres do 23.V.16r. z określeniem symbolu przyczyny niepełnosprawności (...) nie orzekł jednak o konieczności stałej opieki innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Wojewódzki (...) w Ł. rozpatrujący sprawę wskutek odwołania matki wnioskodawcy R. M. orzeczeniem z dnia 2.II.15r. sygn. (...) uchylił zaskarżone orzeczenie i nie zaliczył małoletniego do osób niepełnosprawnych. Od orzeczenia tego odwołała się do Sądu R. M. podnosząc, że jej syn na jedno oko prawie wcale nie widzi, a drugie ma bardzo nadwerężone, zalecane leczenie nie przynosi efektów. Chłopiec ma znacznie ograniczone widzenie, potyka się i wchodzi na przedmioty. Często boli go głowa i oczy, z powodu choroby na utrudnione czytanie i pisanie, ma przez to kłopoty z nauką. (...) nie uznał odwołania i wniósł o jego oddalenie. Sąd ustalił i zważył, co następuje : I. M. (1) urodził się (...) Obecnie jest uczniem 3 klasy gimnazjum. Chłopiec ma wrodzoną wadę wzroku. Rozpoznano u niego różno wzroczność, astygmatyzm złożony nadwzroczny oka prawego , niedowidzenie oka prawego i nadwzroczność oka lewego. Praktycznie wnioskodawca jest osobą jednooczną (dowód : opinie biegłych okulistów : A. C. k-15-16, D. P. k-44-46, E. P. k-76-77). Biegli lekarze okuliści byli zgodni zarówno co do rozpoznania stanu chorobowego oczu wnioskodawcy, jak i co do wnioskowania o niezaliczaniu go do niepełnosprawnych. Wskazywali na brak konieczności opieki nad wnioskodawcą w stopniu przewyższającym zakres opieki nad dziećmi innymi w podobnym wieku. Stwierdzić należy, że definicje osób niepełnosprawnych i stopni niepełnosprawności zawarte są w ustawie z dnia 27.VIII.97r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tj Dz.U. Nr 127/11 poz.721 ze zm.). A art.4a ustawy ma brzmienie „ust. 1. Osoby, które nie ukończyły 16 roku życia zaliczane są do osób niepełnosprawnych, jeżeli mają naruszoną sprawność fizyczną lub psychiczną o przewidywanym okresie trwania powyżej 12 miesięcy, z powodu wady wrodzonej, długotrwałej choroby lub uszkodzenia organizmu, powodującą konieczność zapewnienia im całkowitej opieki lub pomocy w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych w sposób przewyższający wsparcie potrzebne osobie w danym wieku.” Zgodnie z tą właśnie definicją dla ustalenia niepełnosprawności nie jest wystarczające wystąpienie danej jednostki chorobowej, ale podstawowym jest wpływ na codzienne życie, a więc to czy powoduje ta jednostka chorobowa konieczność zapewnienia całkowitej opieki lub pomocy w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych w sposób przewyższający wsparcie potrzebne osobie w danym wieku. Należy zgodzić się z wnioskami zawartymi w opiniach biegłych, że I. M. jakkolwiek jest osobą z wadą wzroku, to jednak zaadaptował się do funkcjonowania w życiu codziennym z ta wadą i wynikającymi z niej ograniczeniami. Nie wymaga całkowitej opieki, jet w stanie samodzielnie zaspokoić swoje potrzeby. A tym samym nie ma podstaw do przyjęcia, że I. M. jest osobą niepełnosprawną. Dlatego odwołanie należało oddalić ( art.477 14 §1 kpc ).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI