VI U 434/24

Sygn. akt VI U 434/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 sierpnia 2025 roku. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący sędzia Przemysław Chrzanowski Protokolant protokolant sądowy Angelika Lalik po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2025 roku w Warszawie na rozprawie sprawy z odwołania S. D. , obecne nazwisko R. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w O. z dnia 16 lipca 2024 roku, znak (...) .603. (...) .CW. (...) .2024.021 (nr (...) ) oraz z dnia 13 sierpnia 2024 roku, znak (...) .603. (...) .2024 - (...) .CW.05 (nr (...) ) z udziałem zainteresowanego (...) Sp. z o.o. w S. o zasiłek chorobowy 1. zmienia w całości zaskarżone decyzje w ten sposób, że przyznaje odwołującej prawo do zasiłku chorobowego za okres od 1 czerwca 2024 roku do 28 sierpnia 2024 roku, 2. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w O. na rzecz odwołującej kwotę 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie za czas od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty. Sygn. akt VI U 434/24 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 16 lipca 2024 roku, znak (...) .603. (...) .CW. (...) .2024.021 (nr (...) ) oraz z dnia 13 sierpnia 2024 roku, znak (...) .603. (...) .2024 - (...) .CW.05 (nr (...) ) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. odmówił S. D. , obecne nazwisko R. , prawa do zasiłku chorobowego za łączny okres od 1 czerwca 2024 roku do 28 sierpnia 2024 roku. (decyzja z dnia 16 lipca 2024 roku oraz z dnia 13 sierpnia 2024 roku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w O. – akta organu rentowego) Od powyższych decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w O. S. D. , obecne nazwisko R. , wniosła odwołania do tut. Sądu wskazując, że nie zgadza się z przedmiotowymi decyzji ZUS. (odwołanie – k. 1 akt VI U 434/24 oraz odwołanie – k. 1 akt VI U 435/24) W odpowiedzi na odwołania Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. wniósł o ich oddalenie. Organ rentowy poprał swoje stanowisko z zaskarżonych decyzji. (odpowiedź na odwołania – k. 3) W odpowiedzi na zobowiązanie Sądu zainteresowana (...) Sp. z o.o. w S. przychyliła się do stanowiska odwołującej. (k. 70) Do zamknięcia rozprawy stanowiska stron nie uległy zmianie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. decyzją z dnia 16 lipca 2024 roku, znak (...) .603. (...) .CW. (...) .2024.021 (nr (...) ) oraz decyzją z dnia 13 sierpnia 2024 roku, znak (...) .603. (...) .2024 - (...) .CW.05 (nr (...) ) odmówił S. D. , obecne nazwisko R. , prawa do zasiłku chorobowego za łączny okres od 1 czerwca 2024 roku do 28 sierpnia 2024 roku. W uzasadnieniu obu decyzji ZUS wskazał, że zasiłek chorobowy nie przysługuje, jeżeli osoba niezdolna do pracy kontynuuje pracę zarobkową stanowiącą tytuł do objęcia obowiązkowo lub dobrowolnie ubezpieczeniem chorobowym albo zapewniającą prawo do świadczeń za okres niezdolności do pracy z powodu choroby. Tytuł pozwalający na objęcie obowiązkowym lub dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym jest okolicznością dyskwalifikującą prawo do zasiłku chorobowego za okres po ustaniu zatrudnienia. Zdaniem organu rentowego ubezpieczona posiada inny tytuł w postaci umowy zlecenia z L. , została zgłoszona do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych od 1 czerwca 2024 r. ale brak jest zgłoszenia do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego . Z ustaleń organu rentowego wynika, że ubezpieczona kontynuuje umowę zlecenia, zaprzestała jej wykonywania jedynie w okresie niezdolności do pracy. Oznacza to, że po ustaniu niezdolności do pracy umowa będzie dalej wykonywana co skutkuje brakiem prawa do zasiłku chorobowego po ustaniu ubezpieczenia chorobowego z tytułu umowy o pracę. (dowód: decyzja z dnia 16 lipca 2024 roku oraz z dnia 13 sierpnia 2024 roku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w O. – akta organu rentowego) Ubezpieczona nie wykonywała pracy zarobkowej z tytułu umowy zlecenia po dniu 31 maja 2024 r. Z wydruków z rachunku bankowego nie wynika, aby z tytułu umowy zlecenia z (...) Sp. z o.o. w S. ubezpieczona w tym czasie otrzymała jakiekolwiek środki pieniężne. Z umowy zlecenia z tą firmą wynika, że jest ona zawarta na czas nieokreślony, a o miejscu i czasie wykonywania czynności z tej umowy decyduje zleceniobiorca. Wysokość wynagrodzenia została określona jako wynagrodzenie prowizyjne w wysokości 1 zł brutto za czynności zrealizowane zgodnie z umową. S. D. w związku z zawarciem umowy zlecenia wnosiła o objęcie jej dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym. Zgodnie z treścią pisma skierowanego do ZUS w dniu 26 czerwca 2024 r. (...) sp. z o.o. poinformowała, że ubezpieczona ma zawartą umowę zlecenia ze spółką, która jest prowizyjna i została zawarta ze względu na wymagania instytucji bankowych, aby uzyskać do nich uprawnienia dostępowe. Spółka nie prowadzi ewidencji czasu pracy, a wypłaty uzależnione są od wykonanych czynności określonych w treści umowy. Od dnia 1 czerwca 2024 r. ubezpieczona nie wykonała żadnych czynności związanych z zawartą umową zlecenia, a jej ostatnia wypłata wystąpiła w listopadzie 2023 r. i wynosiła 1 zł. (...) sp. z o.o. od dnia 1 czerwca 2024 r. zgłosiła ubezpieczoną do ubezpieczenia emerytalnego, rentowego i wypadkowego bez ubezpieczenia chorobowego. Składki wynosiły 0 zł. Umowa zlecenia z firmą (...) sp. z o.o. polega na tym, że uzupełnia się bazę danych klientów i dzięki temu ubezpieczona może zweryfikować, czy klienci mają zdolność kredytową. Ubezpieczona uzupełniała bazę danych tej firmy. To ona decydowała, kiedy wykonuje czynności związane z umową. W okresie zwolnienia chorobowego nie wykonywała umowy zlecenia. Z tej umowy odprowadzana była tylko składka zdrowotna. (dowody: zeznania S. D. , obecne nazwisko R. – k. 28v; wydruki z rachunku bankowego – k. 33-48, też k. 73-88; umowa zlecenia z (...) Sp. z o.o. w S. – k. 49-59; informacja (...) Sp. z o.o. w S. – k. 60-61) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty zgromadzone w aktach sprawy oraz aktach ubezpieczonej w ZUS, których autentyczność nie była kwestionowana przez strony, jak również Sąd nie widział powodów, aby podważać ich wiarygodność z urzędu. Odnośnie zeznań S. D. , obecne nazwisko R. , Sąd ocenił je jako w pełni wiarygodne, bowiem nie zostały przez nikogo skutecznie zakwestionowane. Zeznania ubezpieczonej były spójne, logiczne i wyczerpujące. Strony nie wnosiły o uzupełnienie materiału dowodowego. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa : zasiłek chorobowy z tytułu niezdolności do pracy powstałej w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego, jak i z tytułu niezdolności do pracy powstałej po ustaniu tytułu ubezpieczenia nie przysługuje za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli osoba niezdolna do pracy kontynuuje działalność zarobkową lub podjęła działalność zarobkową stanowiącą tytuł do objęcia obowiązkowo lub dobrowolnie ubezpieczeniem chorobowym albo zapewniającą prawo do świadczeń za okres niezdolności do pracy z powodu choroby. Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyjął, że samo zawarcie umowy zlecenia już wystarczy do tego, aby pozbawić ubezpieczoną prawa do zasiłku chorobowego za okres niezdolności po ustaniu tytułu do ubezpieczenia z umowy o pracę. Nie jest to stanowisko, które należy podzielić. Ubezpieczona w okresie orzeczonej niezdolności do pracy w ogólne nie wykonywała umowy zlecenia, nie otrzymała też z tego tytułu żadnego wynagrodzenia, co zresztą jest bezsporne. W ocenie Sądu do tego, aby pozbawić ubezpieczoną prawa do zasiłku chorobowego konieczne jest faktyczne wykonywanie umowy zlecenia. Bardzo zbliżona sytuacja była rozstrzygana w sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z 11.12.2024r., VII Ua 49/24, (LEX nr 3822826), gdzie apelacja ZUS została oddalona. Należy jeszcze powołać postanowienie Sądu Najwyższego z 25.10.2018 r., III UZP 7/18, LEX nr 2575525. W ocenie Sądu organ rentowy w żaden sposób nie udowodnił, że ubezpieczona kontynuuje umowę zlecenia. Na fakt, że ubezpieczona nie wykonywała pracy zarobkowej z tytułu umowy zlecenia po dniu 31 maja 2024 r. przedłożyła wydruki z rachunku bankowego. Z tych dokumentów nie wynika, aby z tytułu umowy zlecenia ubezpieczona w tym czasie otrzymała jakiekolwiek środki. Z umowy zlecenia z tą firmą wynika, że jest ona zawarta na czas nieokreślony, a o miejscu i czasie wykonywania czynności z tej umowy decyduje zleceniobiorca. Wysokość wynagrodzenia została określona jako wynagrodzenie prowizyjne w wysokości 1 zł brutto za czynności zrealizowane zgodnie z umową. S. D. w związku z zawarciem umowy zlecenia wnosiła o objęcie jej jedynie dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym. Zgodnie z treścią pisma skierowanego do ZUS w dniu 26 czerwca 2024 r., (...) sp. z o.o. poinformowała, że ubezpieczona ma zawartą umowę zlecenia ze spółką, która jest prowizyjna i została zawarta ze względu na wymagania instytucji bankowych, aby uzyskać do nich uprawnienia dostępowe. Spółka nie prowadzi ewidencji czasu pracy odwołującej, a wypłaty uzależnione są od wykonanych czynności określonych w treści tej umowy. Od dnia 1 czerwca 2024 r. ubezpieczona nie wykonała żadnych czynności związanych z zawartą umową zlecenia, a jej ostatnia wypłata wystąpiła w listopadzie 2023 r. i wynosiła 1 zł. (...) sp. z o.o. od dnia 1 czerwca 2024 r. zgłosiła ubezpieczoną do ubezpieczenia emerytalnego, rentowego i wypadkowego bez ubezpieczenia chorobowego. Składki wynosiły 0 zł. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie przepisu art. 477 14 § 2 k.p.c. oraz ww. przepisu ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa zmienia w całości decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w O. z dnia 16 lipca 2024 roku, znak (...) .603. (...) .CW. (...) .2024.021 (nr (...) ) oraz decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w O. z dnia 13 sierpnia 2024 roku, znak (...) .603. (...) .2024 - (...) .CW.05 (nr (...) ) i przyznaje odwołującej S. D. , obecne nazwisko R. , prawo do zasiłku chorobowego za łączny okres od 1 czerwca 2024 roku do 28 sierpnia 2024 roku. W przedmiocie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Dwa odwołania w niniejszej sprawie od dwóch decyzji organu rentowego zostały uwzględnione, zatem to strona odwołująca uznana została za wygrywającą sprawę. Wysokość kosztów zastępstwa procesowego Sąd ustalił w oparciu o § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 ze zm.) na kwoty po 360 zł. Z uwagi na powyższe, Sąd zasądził od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w O. na rzecz odwołującej kwotę 720 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie za czas od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty.