IV U 10/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Siedlcach rozpoznał odwołanie L. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 10 grudnia 2018 r., która ponownie ustaliła wysokość emerytury ubezpieczonej od 1 listopada 2018 r. po przeliczeniu kapitału początkowego na podstawie ustawy z 5 marca 2015 r. Ubezpieczona domagała się zmiany decyzji poprzez ustalenie, że prawo do przeliczenia emerytury przysługuje jej od dnia wejścia w życie ustawy nowelizującej, argumentując, że organ rentowy powinien ją zawiadomić o zmianie przepisów i wypłacić podwyższoną emeryturę za trzy lata wstecz. Sąd oddalił odwołanie, uznając je za niezasadne. Ustalono, że ubezpieczona złożyła wniosek o przeliczenie emerytury 29 listopada 2018 r., a organ rentowy, działając na podstawie tego wniosku, przeliczył świadczenie od 1 listopada 2018 r. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 116 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, postępowanie w sprawach świadczeń wszczyna się na wniosek zainteresowanego, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ustawa nowelizująca z 5 marca 2015 r. nie nałożyła na organ rentowy obowiązku działania z urzędu ani zawiadamiania świadczeniobiorców o możliwości przeliczenia emerytury. Zgodnie z art. 129 ust. 1 tej ustawy, świadczenia wypłaca się od dnia powstania prawa do nich, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek. Podobnie, art. 133 ust. 1 pkt 1 stanowi, że w przypadku ponownego ustalenia wysokości świadczenia, podwyższone świadczenie wypłaca się od miesiąca, w którym powstało prawo do podwyższenia, nie wcześniej jednak niż od miesiąca zgłoszenia wniosku. Sąd uznał, że organ rentowy nie popełnił żadnego zaniechania ani błędu, który uzasadniałby przyznanie i wypłatę podwyższonego świadczenia za okres wcześniejszy niż miesiąc zgłoszenia wniosku przez ubezpieczoną. W związku z tym, na podstawie art. 477^14 § 1 KPC, sąd oddalił odwołanie.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących terminu rozpoczęcia wypłaty świadczeń po przeliczeniu emerytury na wniosek, w kontekście braku obowiązku działania z urzędu przez ZUS.
Dotyczy specyficznej sytuacji braku obowiązku działania z urzędu przez ZUS w przypadku nowelizacji ustawy emerytalnej z 2015 r. i braku zawiadomienia świadczeniobiorcy.
Zagadnienia prawne (2)
Od kiedy przysługuje prawo do przeliczenia emerytury po zmianie przepisów, jeśli ustawa nowelizująca nie nakłada obowiązku działania z urzędu ani zawiadamiania świadczeniobiorców?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Prawo do przeliczenia emerytury przysługuje od miesiąca zgłoszenia wniosku o przeliczenie, a nie od daty wejścia w życie ustawy nowelizującej, jeśli ustawa ta nie stanowi inaczej i nie nakłada na organ rentowy obowiązku działania z urzędu lub zawiadamiania.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na przepisach ustawy emerytalnej (art. 116 ust. 1, art. 129 ust. 1, art. 133 ust. 1 pkt 1), zgodnie z którymi postępowanie wszczyna się na wniosek, a świadczenia wypłaca się od miesiąca zgłoszenia wniosku. Ustawa nowelizująca nie zawierała przepisów nakładających na ZUS obowiązek działania z urzędu lub zawiadamiania.
Czy organ rentowy ma obowiązek zawiadomić świadczeniobiorcę o możliwości przeliczenia emerytury po zmianie przepisów?
Odpowiedź sądu
Nie, organ rentowy nie ma takiego obowiązku, jeśli ustawa nowelizująca nie nakłada takiego wymogu.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że ustawodawca w ustawie nowelizującej z 5 marca 2015 r. nie nałożył na organ rentowy obowiązku zawiadamiania świadczeniobiorców o możliwości wystąpienia z wnioskiem o przeliczenie emerytury.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| L. K. | osoba_fizyczna | odwołująca |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. | instytucja | organ rentowy |
Przepisy (6)
Główne
ustawa emerytalna art. 116 § 1
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Postępowanie w sprawach świadczeń wszczyna się na wniosek zainteresowanego, chyba że ustawa stanowi inaczej.
ustawa emerytalna art. 129 § 1
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu.
ustawa emerytalna art. 133 § 1
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
W razie ponownego ustalenia wysokości świadczenia podwyższone świadczenie wypłaca się, poczynając od miesiąca, w którym powstało prawo do ich podwyższenia, jednak nie wcześniej niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Pomocnicze
ustawa nowelizująca art. 1 § pkt 4
Ustawa z dnia 5 marca 2015 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Nowelizacja art. 174 ustawy emerytalnej w zakresie obliczenia kapitału początkowego poprzez wprowadzenie regulacji, że okresy niewykonywania pracy z powodu opieki nad dziećmi oblicza się przy uwzględnieniu wskaźnika 1,3% podstawy wymiaru.
ustawa nowelizująca art. 2 § 1
Ustawa z dnia 5 marca 2015 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Wskazuje, że wysokość emerytury przysługującej w dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej (1 maja 2015r.) ustala się ponownie z zastosowaniem przepisów, o których mowa w art.1 pkt 4, w brzmieniu nadanym tą ustawą nowelizującą – na wniosek osoby uprawnionej.
k.p.c. art. 477 § 14
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna do oddalenia odwołania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postępowanie w sprawach świadczeń wszczyna się na wniosek zainteresowanego. • Świadczenia wypłaca się od miesiąca zgłoszenia wniosku. • Ustawa nowelizująca nie nałożyła na organ rentowy obowiązku działania z urzędu ani zawiadamiania świadczeniobiorców.
Odrzucone argumenty
Organ rentowy powinien zawiadomić o zmianie przepisów. • Organ rentowy powinien wypłacić podwyższoną emeryturę za trzy lata wstecz.
Godne uwagi sformułowania
brak jest podstaw do stwierdzenia, że organ rentowy winien przeliczyć emeryturę ubezpieczonej i wypłacić podwyższone świadczenie od daty wejścia w życie ustawy z 15 marca 2015r. • Błędne jest twierdzenie skarżącej, że organ rentowy miał obowiązek powiadomić ją o zmianie przepisów w zakresie ustalenia wysokości kapitału początkowego za okresy sprawowania opieki nad dziećmi. • W przypadku nowelizacji ustawy emerytalnej wprowadzonej ustawą z 15 marca 2015r., ustawodawca nie nałożył na organ rentowy ani obowiązku działania z urzędu poprzez przeliczanie wysokości świadczenia właśnie z urzędu, ani też obowiązku zawiadamiania świadczeniobiorców o możliwości wystąpienia z wnioskiem o dokonanie przeliczenia emerytury.
Skład orzekający
Katarzyna Antoniak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących terminu rozpoczęcia wypłaty świadczeń po przeliczeniu emerytury na wniosek, w kontekście braku obowiązku działania z urzędu przez ZUS."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku obowiązku działania z urzędu przez ZUS w przypadku nowelizacji ustawy emerytalnej z 2015 r. i braku zawiadomienia świadczeniobiorcy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej interpretacji przepisów dotyczących terminu wypłaty świadczeń emerytalnych po przeliczeniu. Choć ważna dla ubezpieczonej, nie zawiera elementów zaskoczenia ani przełomowych rozstrzygnięć.
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.