I OZ 586/08

Naczelny Sąd Administracyjny2008-08-12
NSAAdministracyjneŚredniansa
grzywnasądy administracyjneprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymiprzekazanie akt sprawyterminyodpowiedzialność organuewidencja gruntów

NSA oddalił zażalenie Starosty na postanowienie WSA o nałożeniu grzywny za zwłokę w przekazaniu akt sprawy.

Starosta Z. złożył zażalenie na postanowienie WSA we Wrocławiu, które wymierzyło mu grzywnę w wysokości 2.418 zł za zwłokę w przekazaniu akt sprawy do sądu. Starosta argumentował, że winę ponosi były pracownik. NSA oddalił zażalenie, podkreślając, że organ odpowiada za działania swoich pracowników i że opóźnienie w przekazaniu akt było rażące.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nałożył na Starostę Z. grzywnę w kwocie 2.418 zł oraz zasądził 100 zł kosztów na rzecz wnioskodawców za nieprzekazanie akt sprawy w terminie. Starosta złożył zażalenie, wskazując na zaniedbania byłego pracownika. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za dopuszczalne, ale niezasadne. Sąd podkreślił, że organ jest odpowiedzialny za działania swoich pracowników i nie może zrzucać winy na byłego zatrudnionego. Kluczową przesłanką do wymierzenia grzywny jest samo niedopełnienie terminu, a przyczyny opóźnienia mogą wpływać jedynie na wysokość grzywny. Ponieważ Starosta przekazał akta z rażącym opóźnieniem (od czerwca 2007 r. do marca 2008 r.), NSA uznał grzywnę za uzasadnioną i oddalił zażalenie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, organ odpowiada za swoich pracowników i nie może skutecznie podnosić braku winy w niedokonaniu w terminie czynności z przyczyn leżących po stronie swego pracownika.

Uzasadnienie

Odpowiedzialność organu za działania osób, które zatrudnia, jest bezwzględna w kontekście terminowości czynności procesowych.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (7)

Główne

P.p.s.a. art. 55 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

P.p.s.a. art. 54 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 197 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 173 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 194 § § 1 pkt 10

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 154 § § 6

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ odpowiada za działania swoich pracowników, nawet jeśli popełnili oni błędy. Niewypełnienie terminu przekazania akt jest wystarczającą podstawą do nałożenia grzywny.

Odrzucone argumenty

Wina za opóźnienie leży po stronie byłego pracownika organu.

Godne uwagi sformułowania

organ odpowiada bowiem za swoich pracowników i nie może skutecznie podnosić braku winy w niedokonaniu w terminie czynności z przyczyn leżących po stronie swego pracownika wyłączną przesłanką materialnoprawną do wymierzenia grzywny jest niewypełnienie w terminie obowiązku przekazania wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę

Skład orzekający

Maria Wiśniewska

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie odpowiedzialności organu za działania pracowników i konsekwencje niedotrzymania terminów procesowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji opóźnienia w przekazaniu akt sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje konsekwencje proceduralne dla organów administracji publicznej, które nie dochowują terminów, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.

Organ nie zwolni się z odpowiedzialności za opóźnienie, obwiniając byłego pracownika.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I OZ 586/08 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2008-08-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-07-21
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Maria Wiśniewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne
Ewidencja gruntów
Sygn. powiązane
III SO/Wr 1/08 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2008-05-16
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 54 § 2, art. 55 § 1, art. 184, art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wiśniewska, , , po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Starosty Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 maja 2008 r., sygn. akt III SO/Wr 1/08 wymierzające grzywnę w kwocie 2.418 zł oraz zasądzające na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie z wniosku Ł. i L. O. o wymierzenie Staroście Z. grzywny za nieprzekazanie akt sprawy postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 16 maja 2008 r., sygn. akt III SO/Wr 1/08 wymierzył Staroście Z. grzywnę w kwocie 2.418 zł oraz zasądził od organu na rzecz wnioskodawców Ł. i L. O. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że stosownie do treści art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. (tj. przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia), sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Sąd pierwszej instancji doszedł do przekonania, że w sytuacji, gdy Starosta Z. przekazał Sądowi skargę nadaną przez skarżących w dniu 21 czerwca 2007 r. (data stempla pocztowego) dopiero w dniu 28 marca 2008 r., a zatem bezspornie z rażącym przekroczeniem terminu określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a., wniosek skarżących zasługiwał na uwzględnienie. W ocenie Sądu wymierzenie organowi administracji publicznej grzywny w wysokości 2.418 zł jest adekwatne do stopnia zaniedbania obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył Starosta Z., wnosząc o jego uchylenie. Organ podniósł, że w piśmie z dnia 11 kwietnia 2008 r. wskazał, iż winę za nieprzekazanie do Sądu skargi w terminie ponosi pracownik odpowiedzialny za prowadzenie sprawy, który nie pozostaje już w zatrudnieniu w Wydziale Geodezji, Katastru i Gospodarki Nieruchomościami Starostwa Powiatowego. Fakt ciągłego wyrażania niezadowolenia przez skarżących w sprawie, spowodował u prowadzącego ją pracownika przeświadczenie, że ma do czynienia z kolejną nie wnoszącą nic do sprawy korespondencją i w związku z tym spowodował pozostawienie jej bez nadania właściwego biegu.
W odpowiedzi na zażalenie Ł. i L. O. wskazali, że organ przyznał, iż nie dopełnił obowiązków, obwiniając niepracującego już w starostwie pracownika.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. sygn. akt II FPS 1/08 od postanowienia wydanego na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., zgodnie z art. 173 § 1 in fine w zw. z art. 194 § 1 pkt 10 P.p.s.a., służy stronie zażalenie. W konsekwencji, wniesiony przez Starostę Z. środek zaskarżenia należy uznać za dopuszczalny, choć nie zasługuje on na uwzględnienie.
W myśl art. 54 § 2 P.p.s.a. organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie do art. 55 § 1 P.p.s.a w razie niezastosowania się organu do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.
W przedmiotowej sprawie bezsporna jest okoliczność, że organ nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a., co uprawniało Sąd do wymierzenia organowi na wniosek skarżących grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Z powołanego przepisu wynika bowiem, że wyłączną przesłanką materialnoprawną do wymierzenia grzywny jest niewypełnienie w terminie obowiązku przekazania wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę. Natomiast fakt wypełnienia w/w obowiązku po terminie, jak również przyczyna niedochowania tego terminu mogą mieć jedynie wpływ na wysokość wymierzonej grzywny.
Mając zatem na względzie, że w niniejszej sprawie organ przesłał skargę nadaną przez skarżących w dniu 21 czerwca 2007 r. wraz z aktami i odpowiedzią na skargę z rażącym opóźnieniem, tj. w dniu 28 marca 2008 r. wymierzenie grzywny przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w kwocie 2.418 zł należy uznać za w pełni uzasadnione. Sąd oceniając wniosek wziął pod uwagę całokształt okoliczności związanych z nieprzedstwieniem skargi w terminie, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a.
Odnosząc się natomiast do argumentów dotyczących zaniedbań byłego pracownika organu należy wskazać, że nie mogą one skutecznie podważyć podjętego przez Sąd pierwszej instancji rozstrzygnięcia. Organ odpowiada bowiem za swoich pracowników i nie może skutecznie podnosić braku winy w niedokonaniu w terminie czynności z przyczyn leżących po stronie swego pracownika, skoro jest odpowiedzialny za działania osób, które zatrudnia.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI