IV SO/Wr 69/21

IV SO/Wr 69/21 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2022-02-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-11-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Tomasz Świetlikowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Wymierzono organowi grzywnę z art. 55 p.p.s.a.
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 55 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Y. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: I. wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w kwocie 100 (słownie: sto) złotych; II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
W dniu 23 lipca 2021 r. strona skarżąca wniosła skargę na nie przekazanie do tut. Sądu jej skargi i o wymierzenie organowi grzywny. Dowodziła, iż skargę wniosła za pośrednictwem Wojewody 7 kwietnia 2021 r. i że skarga ta do dnia dzisiejszego nie została przekazana wraz z odpowiedzią do Sądu.
Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi, gdyż żaden przepis prawa nie uprawnia strony skarżącej do złożenia skargi na nieprzekazanie skargi Sądowi, ew. oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny. Zarzut dotyczący nie przekazania skargi uznał za chybiony, ponieważ skarga została przekazana do Sądu 18 sierpnia 2021 r. Jako nieuzasadniony i zasługujący na oddalenie ocenił wniosek o wymierzenie organowi grzywny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Sąd zakwalifikował skargę jako wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się do tych obowiązków sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 55 § 1 p.p.s.a). Grzywna,
o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Przepis art. 54 § 2 p.p.s.a. jasno stanowi, że organ ma wykonać określony w tym przepisie obowiązek w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi.
Z akt sprawy o sygn. IV SAB/Wr 1177/21 (pod którą została zarejestrowana skarga na bezczynność i przewlekłość Wojewody) wynika, że skarga wpłynęła do siedziby organu 9 kwietnia 2021 r. Trzydziestodniowy termin na przekazanie skargi do Sądu upłynął 10 maja 2021 r. (poniedziałek). Organ przekazał skargę pismem z 18 sierpnia 2021 r. Skarga wpłynęła do Sądu 19 sierpnia 2021 r.
W tym miejscu podkreślenia wymaga, że zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. Wprawdzie potencjalne przekroczenie terminu nie spowoduje bezskuteczności dokonanej czynności, ale ma ono kluczowe znaczenie
z punktu widzenia art. 55 § 1 p.p.s.a. i określonego tam przedmiotu postępowania
o wymierzenie grzywny (postanowienie NSA z 11 stycznia 2011 r., I OZ 996/10, dostępne: CBOSA).
Uwzględniając powyższe Sąd uznał wniosek strony skarżącej za uzasadniony
i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 100 zł. Określając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze treść wniosku i charakter sprawy będący przedmiotem skargi (bezczynność i przewlekłość), a także brak obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających taki stan rzeczy. Nie mogły stanowić usprawiedliwienia postawy organu tłumaczenia związane z trudnościami organizacyjnymi, problemami kadrowymi
i dużą ilością wpływających wniosków. Właściwa organizacja zadań i zapewnienie odpowiedniej kadry należy bowiem do zadań publicznych, które nie mogą być realizowane ze szkodą dla jednostki.
Z tych wszystkich względów oraz mając na uwadze nie tylko dyscyplinujący, ale również restrykcyjny charakter omawianej instytucji, Sąd stwierdził, że celowym
i zasadnym jest nałożenie na Wojewodę grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt w terminie trzydziestu dni od dnia wniesienia skargi. Wymiar grzywny został wyliczony na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. Na koszty postępowania złożyła się kwota 100 zł uiszczona tytułem wpisu sądowego od wniosku
o wymierzenie grzywny.