IV SO/Wa 90/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2007-07-11
NSAubezpieczenia społeczneNiskawsa
KRUSubezpieczenie społeczne rolnikówświadczenie po zmarłymwłaściwość sądusąd administracyjnysąd powszechnyniedopuszczalność skargi

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A.O. na decyzję Prezesa KRUS, uznając sprawę za niedopuszczalną w drodze postępowania sądowoadministracyjnego.

Skarżąca A.O. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego przyznającą niezrealizowane świadczenie po zmarłym małżonku. Sąd uznał jednak, że żądania skarżącej nie mieszczą się w kognicji sądu administracyjnego, a sprawy dotyczące świadczeń z ubezpieczenia społecznego rolników rozpatrywane są przez sądy powszechne. W związku z tym, skarga została odrzucona jako niedopuszczalna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę A.O. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia (...) kwietnia 2007 r., która przyznała skarżącej niezrealizowane świadczenie po zmarłym małżonku w kwocie 709,27 zł. Sąd stwierdził, że żądania zawarte w skardze, dotyczące zapomogi na zakup inhalatora i podkładu odleżynowego, nie należą do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kontroli sądu administracyjnego podlegają określone akty i czynności organów administracji, a sprawy dotyczące świadczeń z ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych rozpatrywane są przez sądy powszechne. Sąd powołał się na art. 4778 w zw. z art. 476 § 2 i § 4 in fine kodeksu postępowania cywilnego, wskazując na wyłączenie drogi sądowoadministracyjnej. Podkreślono również, że decyzje organu rentowego w sprawach ubezpieczeń społecznych, od których nie wniesiono odwołania do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych, mogą być zmieniane z urzędu, a nie na wniosek strony. W konsekwencji, Sąd uznał skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił ją odrzucić.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, żądania te nie mieszczą się w kognicji sądu administracyjnego.

Uzasadnienie

Sąd administracyjny jest właściwy do kontroli aktów i czynności organów administracji publicznej określonych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sprawy dotyczące świadczeń z ubezpieczenia społecznego rolników rozpatrywane są przez sądy powszechne, co wyłącza drogę sądowoadministracyjną.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (9)

Główne

k.p.c. art. 4778

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 476 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 476 § § 4 in fine

Kodeks postępowania cywilnego

PPSA art. 58 § § 1 pkt 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

PPSA art. 58 § § 3

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

PPSA art. 3 § § 2

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

PPSA art. 3 § § 2 pkt 8

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.s.u.s. art. 83a

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

k.p.a.

Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewłaściwość drogi sądowej – sprawa nie należy do kognicji sądu administracyjnego, lecz sądu powszechnego. Wyłączenie drogi sądowoadministracyjnej w sprawach świadczeń z ubezpieczenia społecznego rolników.

Godne uwagi sformułowania

żądania nie mieszczą się w kognicji sądu administracyjnego wyłączona została droga sądowoadministracyjna nie jest dopuszczalna dwutorowość postępowań sądowych

Skład orzekający

Grzegorz Czerwiński

przewodniczący-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości sądu w sprawach dotyczących świadczeń z KRUS i wyłączenia drogi sądowoadministracyjnej."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego typu sprawy i braku właściwości sądu administracyjnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy ustalenia właściwości sądu, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w ubezpieczeniach społecznych, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Dane finansowe

WPS: 709,27 PLN

Sektor

ubezpieczenia społeczne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SO/Wa 90/07 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-07-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-07-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Grzegorz Czerwiński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.O. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia (...) kwietnia 2007. znak (...) w przedmiocie przyznania niezrealizowanego świadczenia po zmarłym małżonku postanawia: odrzucić skargę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia (...) kwietnia 2007 r. Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego przyznał na rzecz A.O. niezrealizowane świadczenie za okres od 01.04.2007 r. do 30.04.2007 r. po z marłym w dniu (...) kwietnia 2007 r. mężu J.O. w kwocie 709,27 zł..
W w/w decyzji organ pouczył osobę ubiegającą się o niezrealizowane świadczenie, że przysługuje jej prawo wniesienia zażalenia na przedmiotową decyzję do Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w P.
A.O. w dniu 7 maja 2007 r. (data prezentaty Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) złożyła skargę na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia (...) kwietnia 2007. znak (...) w przedmiocie przyznania niezrealizowanego świadczenia po zmarłym małżonku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zaskarżając decyzję Prezesa KRUS z dnia (...) kwietnia 2007 r. A.O. domaga się de facto wypłaty zapomogi na zakup inhalatora elektrycznego oraz podkładu odleżynowego.
Przede wszystkim należy więc stwierdzić, że zawarte w skardze A.O. żądania nie mieszczą się w kognicji sądu administracyjnego. Właściwość sądu administracyjnego określona jest w art. 3
§ 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przepis ten wskazuje, jakie akty i czynności organów administracji publicznej podlegają kontroli sądu administracyjnego. Nadto, zgodnie z regulacją art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy, sąd administracyjny jest właściwy w sprawach skarg na bezczynność organu jedynie w przypadkach określonych w pkt 1-4 wspomnianego przepisu.
W sprawach emerytur i rent, w tym również emerytur z ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych i członków ich rodzin, przewidziano drogę postępowania przed sądem powszechnym (art. 4778 w zw. z art. 476 § 2 i § 4 in fine kodeksu postępowania cywilnego). Oznacza to, że wyłączona została droga sądowoadministracyjna, albowiem nie jest dopuszczalna dwutorowość postępowań sądowych.
Podkreślić nadto należy, iż w trybie art. 83a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych ostateczne decyzje organu rentowego, od których nie wniesiono odwołania do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych mogą być uchylone, zmienione lub unieważnione na zasadach określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego jedynie z urzędu, a nie na wniosek strony (tak też Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 25 lutego 2003 r., III KKO 18/02, OSNP z 2004 r. nr 5, poz. 91).
Mając na względzie powyższe, Sąd uznał, że skarga A.O. jest niedopuszczalna i na podstawie regulacji art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI