IV SO/Wa 33/13

IV SO/Wa 33/13 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2013-10-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2013-07-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Karolina Kisielewicz-Malec /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Skarżony organ
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku
Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 246par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 31 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. H. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie w RP na czas oznaczony postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy.
Uzasadnienie
W dniu 25 lipca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga S. H. na – opisaną w sentencji ostanowienia - decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w tej sprawie.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący oświadczył, że jest cudzoziemcem, w Polsce nie pracuje i nie posiada żadnych oszczędności.
Zarządzeniem z dnia 21 sierpnia 2013 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do nadesłania: wyciągów z posiadanych rachunków bankowych, oświadczenia o wysokości wydatków ponoszonych w gospodarstwie domowym skarżącego wraz ze wskazaniem źródeł tych wydatków oraz ich miesięcznej wysokości oraz oświadczenia, gdzie skarżący mieszka i czy z tego tytułu ponosi wydatki.
Wezwanie doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 27 sierpnia 2013 r.
Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie złożył do akt sprawy żądanych dokumentów źródłowych i oświadczeń. W dniu 10 września 2013 r. uiścił wpis od skargi, w dniu 22 października 2013 r. do Sądu wpłynęło natomiast podpisane przez skarżącego pismo, zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi.
Postanowieniem z dnia 28 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie sądowe w tej sprawie.
Stwierdzono, co następuje:
Skarżący zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Stosownie natomiast do treści art. 252 § 1 tej ustawy osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Przepis art. 255 ustawy stanowi natomiast, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią dokumentów, o których mowa w powołanym przepisie, możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy.
Mając powyższe na uwadze, należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, że chociaż skarżący uiścił wpis od skargi, a następnie cofnął skargę, to brak jest podstaw do umorzenia postępowania w sprawie z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera przepisu, który pozwalałaby umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy, co więcej - z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy skarżący może wystąpić – co do zasady - aż do prawomocnego zakończenia postępowania sądowego, co w niniejszej sprawie nie ma miejsca.
Podkreślić trzeba, że przedmiotem wezwania skierowanego do skarżącego były dokumenty, które pozwoliłyby w sposób pełny i jednoznaczny ocenić jego stan majątkowy i możliwości płatnicze. Od skarżącego zażądano złożenia wyciągów z rachunków bankowych oraz udzielenia podstawowych informacji o jej sytuacji majątkowej i dochodowej.
Nienadesłanie przez skarżącego żądanych dokumentów (oświadczeń) oznacza, że odstąpiła ona od wykazania przesłanek przyznania prawa pomocy osobie fizycznej, w sposób określony w wezwaniu z dnia 21 sierpnia 2013 r. Powyższe wyklucza możliwość ustalenia, że w sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy, należało orzec jak w postanowieniu.