IV SO/PO 25/22

IV SO/Po 25/22 - Postanowienie WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2023-02-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-12-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Katarzyna Witkowicz-Grochowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Orzeczono o wymierzeniu grzywny
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 54 par. 1 i 2, art. 55 par. 1-3, art. 154 par. 6, art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Dnia 21 lutego 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2023 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wymierzenie grzywny P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi oraz akt sprawy i odpowiedzi na skargę postanawia 1. wymierzyć P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. grzywnę w kwocie 2.000 zł (dwa tysiące złotych); 2. zasądzić od P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na rzecz W. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
W. Sp. z o.o. z siedzibą w W., pismem z dnia 8 grudnia 2022 roku wniesionym elektronicznie, wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z wnioskiem o wymierzenie grzywny P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. za niezastosowanie się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej: "p.p.s.a.").
W uzasadnieniu żądania Spółka wskazała, że w dniu 18 sierpnia 2022 roku, do skrzynki podawczej ePUAP P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. , złożyła skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 października 2021 roku o sygn. akt IV SAB/Po 115/21. P. G. K. Sp. z o.o. nie przekazało wskazanej skargi do sądu administracyjnego.
Następnie W. Sp. z o.o. pismem z dnia 22 września 2022 r. wniosła do Sądu o wymierzenie grzywny dla P. Sp. z o.o. z uwagi na niezastosowanie się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a.
Postanowieniem z dnia 25 listopada 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt IV SO/Po 19/22 wymierzył P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. grzywnę w kwocie 1000 zł za nieprzekazanie skargi.
Dalej W. Sp. z o. o. podała, że mimo zasądzenia grzywny skarga nadal nie została przekazana do Sądu, dlatego spółka wnosi o ponowne jej wymierzenie w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Końcowo spółka wniosła także o rozpoznanie sprawy na podstawie załączonego odpisu skargi na podstawie art. 55 § 2 p.p.s.a.
P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. , reprezentowane przez pełnomocnika, zażądało oddalenia wniosku z uwagi na jego bezzasadność i wyjaśniło, że skarga została przekazana do sądu wraz ze stanowiskiem oraz wnioskiem o umorzenie postępowania w dniu 29 sierpnia 2022 roku. Spółka podała także, że postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe, ponieważ P. Sp. z o.o. wykonała wyrok w sprawie o sygn. IV SAB/Po 115/21 w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Z akt sprawy wynika, że skarga W. Sp. z o.o. w W. , na niewykonanie prawomocnego wyroku o sygn. akt IV SAB/Po 115/21, wpłynęła do P. Sp. z o.o. pismem w formie dokumentu elektronicznego, opatrzonym datą 17 sierpnia 2022 roku, a podpisanym podpisem elektronicznym w dniu 18 sierpnia 2022 roku, na skrzynkę podawczej ePUAP.
W dniu 25 listopada 2022 roku rozpoznano pierwszy wniosek W. Sp. z o.o. z siedzibą w W. przeciwko P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. , w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie skargi. W sprawie o sygn. IV SO/Po 19/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowił wymierzyć P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. grzywnę w kwocie 1000 zł.
Następnie W. Sp. z o.o. z siedzibą w W., pismem z dnia 8 grudnia 2022 roku wystąpiła ponownie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z wnioskiem o wymierzenie grzywny P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. za niezastosowanie się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, albowiem mimo wymierzenia grzywny w dniu 25 listopada 2022 r. organ nadal nie przekazał skargi do Sądu. Wniosek ten jest przedmiotem rozpoznania w sprawie niniejszej.
Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023, poz. 259 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
W myśl art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 54 §1a p.p.s.a. skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a p.p.s.a. stosuje się odpowiednio.
Natomiast zgodnie z art. 49a p.p.s.a. sąd potwierdza wniesienie pisma w formie dokumentu elektronicznego do swojej elektronicznej skrzynki podawczej przez przesłanie urzędowego poświadczenia odbioru w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 roku o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, na wskazany przez wnoszącego adres elektroniczny.
Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
W myśl art. 55 § 2 p.p.s.a. jeżeli organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że niewątpliwie celem wniosku o wymierzenie grzywny jest spowodowanie, aby organ przekazał sądowi skargę wraz z aktami sprawy. Funkcją wniosku o wymierzenie grzywny jest więc przede wszystkim dyscyplinowanie organu, aby wykonał obowiązki nałożone ustawą. Grzywna stanowi również represję i ma walor prewencyjny. Nie sposób przyjąć, że grzywna raz wymierzona czyni niedopuszczalnym kolejny wniosek w tym zakresie. Takie rozumowanie prowadziłoby wprost do ograniczenia konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Organ bezkarnie mógłby nadal pozostawać w zwłoce, a skarżący utraciłby instrumenty do zwalczania dalszego łamania prawa przez organ. Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. nie stanowi, że grzywna może zostać wymierzona tylko raz, a nadto § 2 art. 55 p.p.s.a. daje sądowi możliwość rozpoznania skargi na podstawie jej odpisu, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi wątpliwości, ale tylko na żądanie skarżącego (zob. postanowienie NSA z dnia 6 czerwca 2012 r., sygn. I OZ 418/12, LEX nr 1335530).
W niniejszej sprawie 30-dniowy termin na przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę upływał w dniu 19 września 2022 roku (poniedziałek), albowiem skarga wpłynęła do organu w dniu 18 sierpnia 2022 roku.
Ponowny wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi na niewykonanie wyroku w sprawie o sygn. IV SAB/Po 115/21 był dopuszczalny, albowiem poprzednio wymierzona grzywna nie osiągnęła jej celu dyscyplinującego. Pomimo bowiem doręczenia organu postanowienia w przedmiocie wymierzenia grzywny w kwocie 1000 zł, organ w dalszym ciągu nie wykonywał obowiązku przekazania skargi, również na dzień wniesienia ponownego wniosku.
Nie są zasadne twierdzenia organu przedstawione w odpowiedzi na wniosek o nałożenie grzywny, jakoby skarga została przekazana do Sądu w dniu 29 sierpnia 2022 r. Jak wskazywał już bowiem Sąd w sprawie o sygn. IV SO/Po 19/22 w dniu 1 września 2022 roku wpłynęła do tutejszego Sądu, przesłana za pośrednictwem Poczty Polskiej, tradycyjna korespondencja, od P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. , przesyłka o numerze ([...]. Koperta zawierała: pismo procesowe strony postępowania w sprawie o sygn. akt IV SAB/Po 115/21, pełnomocnictwo procesowe, wydruk KRS dla P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. oraz pismo z dnia 25 sierpnia 2022 roku adresowane do D. W. W. Sp. z o.o. Powyższa korespondencja została zarejestrowana pod sygn. akt IV DK/Po [...]. Nie zarejestrowano żadnej innej korespondencji kierowanej od P. Sp. z o.o. w tym czasie.
Z analizy dalszej korespondencji wpływającej do Sądu wynika, że skarga na niewykonanie wyroku WSA w Poznaniu z 08 października 2021r. w sprawie IV SAB/Po 115/21 została przesłana do Sądu elektronicznie dopiero w dniu 31 stycznia 2023 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Po 68/23. Uznać więc należy, że organ w dalszym okresie od dnia wniesienia skargi za pośrednictwem P. Sp. z o.o. nie przekazywał jej do Sądu,
w tym także po wymierzeniu grzywny po raz pierwszy postanowieniem Sądu z dnia 25 listopada 2022 r.
W ocenie Sądu, dalsze uchylanie się przez P. Sp. z o.o. od obowiązku przekazania Sądowi przedmiotowej skargi, uzasadnia ponowne ukaranie tej spółki grzywną o jakiej mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., przy czym okoliczność, iż podmiot przed rozpoznaniem ponownego wniosku W. Sp. z o.o. obowiązek ten ostatecznie wykonał, nie oznacza, że postępowanie w sprawie wniosku o wymierzenie grzywny w związku z nieprzekazaniem skargi stało się bezprzedmiotowe. Jak bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. II GPS 3/09, przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nie ma zastosowania w przypadku, gdy po wniesieniu wniosku o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 powołanej ustawy organ przekazał skargę sadowi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę (ONSAiWSA 2010, Nr 1, poz. 2). Grzywna z art. 55 § 1 p.p.s.a. prócz funkcji dyscyplinującej spełnia również funkcję represyjną związaną z odpowiedzialnością za uniemożliwianie albo utrudnianie realizacji określonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki, jak i prewencyjną mającą na celu zapobieganie naruszeniom prawa w przyszłości.
Wysokość grzywny wskazanej w art. 154 § 6 p.p.s.a. określa się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Aktualnie stanowi o tym komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2023 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2022 r. (M.P. z 2023 r., poz. 171), zgodnie z którym wynagrodzenie to wyniosło – 6346,15 zł.
W tym stanie sprawy Sąd wymierzył grzywnę w wysokości 2.000 zł, która nie przekracza maksymalnej wysokości grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., jak Sąd orzekł w pkt 1 postanowienia.
O kosztach postępowania (pkt 2 postanowienia) Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a., uwzględniając uiszczony przez wnioskodawcę wpis od wniosku
w wysokości 100 zł.