IV SO/Gl 1/07

IV SO/Gl 1/07 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2007-02-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-01-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Andrzej Majzner /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Ustanowiono radcę prawnego
Sentencja
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego postanawia: ustanowić radcę prawnego dla R. M..
Uzasadnienie
W dniu [....] r. (data złożenia przesyłki w administracji aresztu śledczego) R. M. złożył do Sądu pismo procesowe datowane na [....] r., w którym wniósł o ustanowienie radcy prawnego z urzędu powołując się na okoliczność, iż nie potrafi sporządzić niezbędnych pism procesowych albowiem jest osobą niepełnosprawną, cierpi na chorobę psychiczną i pozostaje bez jakiejkolwiek pomocy prawnej.
Następnie, to jest w dniu [....] r. (w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia [....] r.) wyżej wymieniony złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy sporządzony na urzędowym formularzu "PPF".
W treści rzeczonego formularza podkreślił, iż przebywa aktualnie w Zakładzie Karnym w N., nie osiąga żadnych dochodów a nadto nie posiada zasobów pieniężnych ani majątku (poza lokalem o powierzchni [....] m2, który zamieszkiwał przed pozbawieniem go wolności).
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy.
Wniosek w tej kwestii może zostać złożony w toku postępowania, a także - jak ma to miejsce w niniejszym przypadku - przed wszczęciem postępowania.
Na wstępie należy wskazać, ze w rubryce nr 4 urzędowego formularza "PPF" strona nie oznaczyła zakresu swego żądania albowiem skreśliła cały tekst zawierający wyszczególnienie elementów, które mogą stanowić przedmiot wniosku.
W tym stanie rzeczy wniosek rozpoznano jako dotyczący ustanowienia radcy prawnego z urzędu. Taka intencja wynika bowiem wprost z wcześniejszego pisma R. M., datowanego na [....] r., które poprzedziło złożony formularz.
Odnosząc się do rzeczonego wniosku godzi się zatem przywołać zasadę sformułowaną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli, zgodnie z art. 245 §3 tej ustawy mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana w tym kontekście ocena sytuacji materialnej i życiowej R. M. doprowadziła do konkluzji, że spełnił on wymóg warunkujący uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, że nie posiada on żadnych zasobów pieniężnych i nie osiąga jakiegokolwiek dochodu. Dokumenty znajdujące się w aktach sprawy potwierdzają natomiast, iż przebywa on w zakładzie karnym oraz, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu [....] (patrz: orzeczenie o stopniu niepełnosprawności nadesłane jako załącznik do pisma z dnia [....] r.).
W tym stanie rzeczy uznano, że wnioskodawca zachował wymóg, od którego przywołany art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. uzależnia ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w ramach prawa pomocy. Wykazał bowiem w sposób wystarczająco przekonujący, że koszty jakie wiążą się z udziałem w sprawie radcy prawnego przekraczają jego możliwości płatnicze.
Rozstrzygnięcie takie podjęto mimo to, iż R. M. nie określił przedmiotu zaskarżenia w sprawie, w której wskazany pełnomocnik ma go reprezentować.
Bez względu bowiem na przedmiot skargi, którą zamierza wnieść, wynagrodzenie radcy prawnego nie może być mniejsze niż 120 zł (patrz: rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Tymczasem nie budzi wątpliwości, że nawet takiej kwoty wnioskodawca nie będzie w stanie uiścić.
Mając na względzie powyższe, postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 258 §3 oraz w oparciu o art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.