IV SAB/Wr 994/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, gdy skarżąca uzyskała zezwolenie na pobyt czasowy i pracę i cofnęła skargę.
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Następnie, po uzyskaniu zezwolenia, cofnęła skargę. Sąd, na podstawie art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i skuteczne, umorzył postępowanie sądowoadministracyjne oraz zwrócił skarżącej uiszczony wpis.
Sprawa dotyczyła skargi wniesionej przez T. N. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarżąca złożyła wniosek o wydanie zezwolenia 8 lutego 2024 r., a następnie, po braku odpowiedzi organu, wniosła skargę na bezczynność. W trakcie postępowania sądowoadministracyjnego, skarżąca uzyskała zezwolenie na pobyt czasowy i pracę, co skłoniło ją do cofnięcia skargi. Sąd, powołując się na art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne, o ile nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy wadliwego aktu. Ponieważ sąd nie dopatrzył się takich przesłanek, uznał czynność procesową skarżącej za skuteczną. W konsekwencji, postępowanie stało się bezprzedmiotowe, co na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skutkowało umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd orzekł również o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi, zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, cofnięcie skargi jest dopuszczalne na podstawie art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o ile nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy wadliwego aktu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że strona jest dysponentem skargi i może ją cofnąć, jeśli nie występują negatywne przesłanki wskazane w przepisach, takie jak obejście prawa lub utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Uzyskanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę przez skarżącą było podstawą do cofnięcia skargi na bezczynność organu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzono
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 60
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarżący może cofnąć skargę, co wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
p.p.s.a. art. 161 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd umarza postępowanie, gdy stało się ono bezprzedmiotowe.
p.p.s.a. art. 232 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Pomocnicze
k.c. art. 58
Kodeks cywilny
Dotyczy czynności prawnych sprzecznych z ustawą lub mających na celu obejście ustawy.
k.p.a. art. 156
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Określa przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Uzyskanie przez skarżącą zezwolenia na pobyt czasowy i pracę jako podstawa do cofnięcia skargi. Dopuszczalność cofnięcia skargi na podstawie art. 60 p.p.s.a.
Godne uwagi sformułowania
Strona skarżąca jest zatem dysponentem skargi Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi Postępowanie sądowoadministracyjne stało się zatem w tej sprawie bezprzedmiotowe
Skład orzekający
Tomasz Świetlikowski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie możliwości cofnięcia skargi na bezczynność organu w sytuacji uzyskania pozytywnego rozstrzygnięcia w postępowaniu administracyjnym oraz zasad zwrotu wpisu."
Ograniczenia: Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy konkretnej sytuacji faktycznej, nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i rutynowy, dotyczący standardowej sytuacji cofnięcia skargi po uzyskaniu pozytywnego rozstrzygnięcia. Nie zawiera elementów zaskoczenia ani nowej wykładni prawa.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SAB/Wr 994/24 - Postanowienie WSA we Wrocławiu Data orzeczenia 2025-02-05 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-11-05 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Sędziowie Tomasz Świetlikowski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 658 Hasła tematyczne Umorzenie postępowania Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku *Umorzono postępowanie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 161 par. 1 pkt 1 i art. 232 par. 1 pkt 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi T. N. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zwrócić skarżącej T. N. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Uzasadnienie Postępowanie administracyjne w sprawie zostało wszczęte wnioskiem T. N. (dalej: skarżąca) z dnia 8 lutego 2024 r. (data wpływu), adresowanym do Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W dniu 21 października 2024 r. (data wpływu do organu) skarżąca, działając poprzez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę z wniosku skarżącej złożonego w dniu 8 lutego 2024 r. W piśmie z dnia 12 grudnia 2024 r., które wpłynęło do Sądu w tym samym dniu, pełnomocnik skarżącego oświadczył, że z uwagi na uzyskanie przez skarżącą zezwolenia na pobyt czasowy i pracę cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) stanowi, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Strona skarżąca jest zatem dysponentem skargi, który inicjuje postępowanie sądowoadministracyjne, a Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w powołanym wyżej przepisie. Czynność procesową skarżącej - w świetle materiału sprawy - należy uznać za dopuszczalną i skuteczną. Sąd nie stwierdził czynności mających na celu obejście prawa (art. 58 k.c.), które zawierałyby pozór zgodności z prawem. Chodziłoby tu o czynności, których treść nie zawierałaby elementów wprost sprzecznych z ustawą, ale skutki, które wywoływałyby i które byłyby objęte zamiarem strony, naruszałyby zakazy lub nakazy ustawowe. Sąd stwierdził, że w wyniku cofnięcia skargi oraz umorzenia postępowania w obrocie prawnym nie pozostanie akt dotknięty jedną z wad uzasadniających stwierdzenie jej nieważności (chodzi o przyczyny określone w art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, Dz. U. z 2024 r. poz. 572 lub innych przepisach). Postępowanie sądowoadministracyjne stało się zatem w tej sprawie bezprzedmiotowe. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie sądowe w sprawie, o czym orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia. Orzeczenie o zwrocie uiszczonego wpisu, zawarte w pkt II sentencji postanowienia, znajduje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie, z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI