IV SAB/Wr 970/25

IV SAB/Wr 970/25 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-09-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-08-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Aneta Brzezińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 8 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.
Uzasadnienie
Pismem z 28 lipca 2025 r. strona skarżąca - reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z 22 sierpnia 2025 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL strony skarżącej oraz złożenie do akt sprawy ponagleń wymienionych w skardze jako dowody wraz z potwierdzeniem ich wniesienia do organu w terminie, 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Niniejsze zarządzenie zostało pełnomocnikowi strony skarżącej skutecznie doręczone 28 sierpnia 2025 r. (k. 18 akt sądowych). Z akt sprawy wynika również, że pismem nadanym 27 sierpnia 2025 r. pełnomocnik strony skarżącej cofnął wniesioną skargę (k. 16 akt sądowych). Braki skargi nie zostały jednak uzupełnione w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. stanowi, że pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1).
Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Co istotne dla sprawy, w dniu 3 lipca 2023 r. w sprawie o sygn. akt II GPS 3/22 Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę o następującej treści: "Niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259), wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd."
Jak wynika z treści podjętej przez NSA uchwały nr PESEL musi znajdować się w aktach sądowych sprawy (nie administracyjnych – co wymaga podkreślenia Sądu), a w przypadku jego braku na wezwanie Sądu winien być w zakreślonym terminie nadesłany. Tymczasem, w rozpatrywanej sprawie strona skarżąca – pomimo prawidłowo doręczonego wezwania jej pełnomocnikowi – nie uzupełniła braków formalnych skargi tj. nie nadesłała numeru PESEL oraz nie przedłożyła ponagleń wymienionych w skardze wraz z potwierdzeniem ich wniesienia do organu.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. (pomimo wniosku o cofnięcie skargi) postanowił jak sentencji postanowienia. Orzeczenie o kosztach oparto na art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II sentencji).