IV SAB/Wr 960/25

IV SAB/Wr 960/25 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-10-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-08-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Tomasz Świetlikowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 220 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 16 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. V. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego S. V. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 lipca 2025 r. K. V. (dalej: strona, skarżący), reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego – S. V., wniósł do Sądu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 września 2025 r. wezwano stronę reprezentowaną przez przedstawiciela ustawowego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ze znajdującego się w aktach sprawy Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (UPD) wynika, że elektroniczna przesyłka zawierająca powyższe wezwanie nie została odebrana przez przedstawiciela ustawowego strony. Z danych uzupełniających UPD wynika, że dokument ten uznano za doręczony z dniem 18 września 2025 r.
W Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty skarżącego do skargi w niniejszej sprawie (notatka urzędowa z dnia 15 października 2025 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024, poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.
Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi została wysłana za pośrednictwem platformy e-PUAP na adres elektroniczny przedstawiciela ustawowego strony. Przesyłki tej nie odebrano. Za dzień skutecznego doręczenia stronie przedmiotowej przesyłki uznać należy zatem 18 września 2025 r., zgodnie bowiem z art. 74 a § 8 p.p.s.a., w przypadku nieodebrania pisma doręczanego przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia, które w sprawie miało miejsce w dniu 3 września 2025 r. Skoro skuteczne doręczenie stronie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi nastąpiło w dniu 18 września 2025 r. (czwartek), to ostatnim dniem ustawowego terminu na uzupełnienie tych braków był 25 września 2025 r. (czwartek). Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarga w zakreślonym terminie nie została opłacona.
Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.