IV SAB/Wr 775/24

IV SAB/Wr 775/24 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-01-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-09-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Anetta Makowska-Hrycyk /przewodniczący/
Daria Gawlak-Nowakowska
Marta Pająkiewicz-Kremis /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku
*Stwierdzono, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 13
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk, Sędziowie: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Syców w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 24 czerwca 2024 r. I. stwierdza bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Syców w rozpoznaniu wniosku z dnia 24 czerwca 2024 r., która to bezczynność nie ma charakteru rażącego naruszenia prawa; II. zobowiązuje Burmistrza Miasta i Gminy Syców do rozpoznania wniosku z dnia 24 czerwca 2024 r. w części dotyczącej żądania udostępnienia "elektronicznej wersji dokumentów (lub ich treści) otrzymanych, wytworzonych oraz wysłanych" w związku z działaniami opisanymi na wstępie wniosku; III. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Burmistrza Miasta i Gminy Syców do rozpoznania wniosku z dnia 24 czerwca 2024 r. w części dotyczącej udzielenia informacji "na temat działań zrealizowanych oraz zaplanowanych w przedmiocie organizacji ruchu na drodze 101697D od 15 sierpnia 2023 r."; IV. zasądza od Burmistrza Miasta i Gminy Syców na rzecz skarżącego J. M. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 2
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 24 czerwca 2024 r. J. M. (dalej: wnioskodawca, strona, skarżący) wystąpił do Urzędu Miasta w Sycowie z wnioskiem o przesłanie na adres ePUAP:
- informacji na temat działań zrealizowanych oraz zaplanowanych w przedmiocie organizacji ruchu na drodze [...] od 15 sierpnia 2023 r.;
- elektronicznej wersji dokumentów (lub ich treści) otrzymanych, wytworzonych oraz wysłanych w związku z tymi działaniami.
W skardze z dnia 4 sierpnia 2024 r. skarżący zarzucił bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Syców (dalej: Burmistrz, organ, podmiot zobowiązany) w rozpoznaniu wspomnianego wniosku i wniósł o zobowiązanie organu do jego rozpatrzenia, nadto, zgłosił wniosek o zasądzenie od organu na swoją rzecz kosztów postępowania sądowego.
W treści skargi skarżący zarzucił naruszenie:
1. art. 64 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez jego błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek;
2. art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902; dalej: u.d.i.p.) w zakresie w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium jest udostępniana na wniosek , poprzez błędne zastosowanie tego przepisu, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek.
Skarżący podniósł, że stanowisko organu wyrażone w przesłanym piśmie z dnia 26 lipca 2024 r. nie stanowi załatwienia wniosku albowiem nie odnosi się do jego treści. Organ nie zareagował natomiast na wezwanie skarżącego (pismo z dnia 28 lipca 2024 r.) do prawidłowego załatwienia wniosku w przedłużonym terminie wyznaczonym przez Burmistrza czyli do 31 lipca 2024 r.
Wskazując na powyższe skarżący wniósł o:
1. zobowiązanie Burmistrza Sycowa do załatwienia wniosku z dnia 24 czerwca 2024 r.;
2. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie, o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego.
Wniosek o odrzucenie organ uzasadniał brakiem poprzedzenia skargi ponagleniem.
Wniosek o umorzenie postępowania organ uzasadniał tym, że odpowiedź na wniosek z dnia 24 czerwca 2024 r. została udzielona stronie w dniu 14 sierpnia 2024 r.
W treści odpowiedzi na skargę organ przyznał fakt otrzymania wspomnianego wniosku. Wskazał, że w dniu 5 lipca 2024 r. organ poinformował wnioskodawcę o wydłużeniu terminu do 31 lipca 2024 r. Jak argumentował, decyzja o przedłużeniu terminu spowodowana była zwiększoną ilością wniosków o udostępnienie informacji publicznej oraz "wzmożonym zakresem terminowych zadań do realizacji w Wydziale Infrastruktury Technicznej i Inwestycji, w zmniejszonym składzie w związku z okresem wakacyjnym". Dalej organ argumentował, że pismem z dnia 25 lipca 2024 r. udzielono skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek. W piśmie tym wskazano, że organ podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 9 sierpnia 2023 r. (nr ITI.7226.262.2023) oraz o wprowadzeniu docelowej organizacji ruchu po zakończeniu prac związanych z przebudową Z.
Poinformowano nadto, że o ustalonej docelowej organizacji ruchu skarżący zostanie poinformowany odrębnym pismem. W dniu 29 lipca 2024 r. skarżący przesłał do organu pismo w którym podniósł, że nie jest to odpowiedź na jego wniosek albowiem nie zawiera informacji o które wnosił. W dniu 14 sierpnia 2024 r., tj. niezwłocznie po otrzymaniu skargi na bezczynność organ uzupełnił swoją odpowiedź. Tym samym, jeżeli uznać, że organ pozostawał w bezczynności, to sam brak udostępnienia informacji publicznej w ustawowym terminie nie był wyrazem złej woli organu czy celowego działania, "lecz wynikał z błędu ludzkiego polegającego na omyłkowym uznaniu, iż udzielona odpowiedź będzie dla Skarżącego wystarczająca."
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Wywiedziona w sprawie skarga okazała się uzasadniona.
Okolicznością bezsporną w sprawie jest to, że podmiot zobowiązany otrzymał wniosek strony z dnia 24 czerwca 2024 r. w którym strona wystąpiła o przesłanie jej na adres ePUAP:
a. informacji na temat działań zrealizowanych oraz zaplanowanych w przedmiocie organizacji ruchu na drodze [...] od 15 sierpnia 2023 r.;
b. elektronicznej wersji dokumentów (lub ich treści) otrzymanych, wytworzonych oraz wysłanych w związku z tymi działaniami.
W sprawie poza sporem pozostaje również to, że adresat wniosku tj. Burmistrz Miasta i Gminy Syców jest podmiotem mieszczącym się w kategorii wymienionej w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz że zakres treściowy wniosku z dnia 24 czerwca 2024 r. odnosi się do informacji mającej charakter informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p.
Na etapie rozpatrywania skargi przez Sąd stanowisko organu zmierza do wykazania niedopuszczalności skargi z uwagi na brak poprzedzenia jej ponagleniem na niezałatwienie sprawy w terminie, ewentualnie zaś do wykazania bezprzedmiotowości postępowania z uwagi na fakt udzielenia skarżącemu odpowiedzi na złożony przez niego wniosek w piśmie organu z dnia 25 lipca 2024 r., uzupełnionym pismem z dnia 14 sierpnia 2024 r. (to ostatnie pismo zostało skierowane do strony już po wniesieniu przez nią skargi na bezczynność organu w sprawie).
Odnosząc się do stanowiska organu w sprawie w pierwszej kolejności stwierdzić trzeba, że w sprawie nie wystąpiła przesłanka odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.) albowiem wywiedziona przez stronę skarga jest dopuszczalna pomimo tego, że nie została poprzedzona wniesieniem ponaglenia. Wymaga w tym miejscu wyjaśnienia, że dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej ponagleniem, o którym mowa w art. 37 k.p.a. i art. 53 § 2b p.p.s.a., ponieważ w tych sprawach przepisy k.p.a. stosuje się wyłącznie w zakresie wskazanym w art. 16 u.d.i.p. Stąd też skarga na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej może być wniesiona do sądu administracyjnego bez uprzedniego wniesienia ponaglenia w każdym czasie. Wobec tego wniosek organu o odrzucenie skargi w powołaniu na art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a. nie zasługiwał na uwzględnienie.
Odnosząc się do wniosku organu o umorzenie postępowania na podstawie art.161
§ 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zważyć należy jak niżej.
Dokonując oceny zasadności skargi wniesionej na bezczynność organu w sprawach o udostępnienie informacji publicznej Sąd bada zasadność zarzutu bezczynności na dzień wniesienia skargi. Organ pozostaje w bezczynności jeżeli na dzień wniesienia skargi upłynął już 14dniowy termin o jakim mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., a adresat wniosku o udostępnienie informacji publicznej w tym terminie nie udostępnił wnioskowanej informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 u.d.i.p.) lub też nie wydał decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) albo o umorzeniu postępowania (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). W razie zaś uznania, że żądana informacja nie spełnia kryteriów informacji publicznej lub że jest ona dostępna w innym trybie (art. 1 ust. 2) nie powiadamia wnioskodawcy (w terminie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), że w przypadku tego żądania przepisy u.d.i.p. nie znajdują zastosowania (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 stycznia 2025 r., sygn. akt II SAB/Kr 223/24).
Ustawa o dostępie do informacji publicznej stwarza dla adresata wniosku możliwość przedłużenia terminu o jakim traktuje art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w warunkach opisanych w normie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. W myśl tego ostatniego przepisu, jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Zgodnie z orzecznictwem, przepisy u.d.i.p. nie wskazują jakie powody opóźnienia są dopuszczalne, należy jednak uznać, że muszą to być powody bezpośrednio związane z opóźnieniem w udostępnieniu konkretnej informacji publicznej (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 stycznia 2025 r., sygn. akt II SAB/Ol 142/24).
Z kolei udzielenie odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej na dzień wyrokowania w sprawie nie stanowi podstawy do oddalenia skargi lecz do umorzenia postępowania na podstawie art. 161
§ 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Warunkiem umorzenia postępowania w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej jest jednak uprzednia ocena, że organ w całości rozpoznał wniosek strony przy zachowaniu obowiązujących w tym zakresie i wyżej opisanych reguł. Zgodnie z orzecznictwem, o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej świadczy nie tylko brak udzielenia informacji, ale także przedstawienie informacji zupełnie innej niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też wymijającej, czy też nieadekwatnej do treści wniosku (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 grudnia 2023 r., sygn. akt II SAB/Łd 107/23).
Odnosząc powyższe do stanu faktycznego sprawy należy przypomnieć, że wspomniany wniosek strony o udzielenie informacji publicznej wpłynął do organu w dniu 24 czerwca 2024 r. Wynikający z ustawy, 14-dniowy termin rozpoznania tego wniosku upływał w dniu 8 lipca 2024 r. (poniedziałek). Pismem z dnia 5 lipca 2024 r. organ w powołaniu na art. 13 ust. 2 u.d.i.p. poinformował o przedłużeniu terminu rozpoznania wniosku do dnia 31 lipca 2024 r. Przedłużenie to organ uzasadniał zwiększonym wpływem do Wydziału (w ostatnim czasie) wniosków o udostępnienie informacji publicznej oraz wzmożonym zakresem terminowych zadań do realizacji w Wydziale Infrastruktury Technicznej i Inwestycji. Natomiast wysłane do strony pismo organu z dnia 25 lipca 2024 r. miało treść następującą: " W odpowiedzi na Pana wniosek z dnia 24.06.2024 r. Urząd Miasta i Gminy w Sycowie informuje, że podtrzymuję stanowisko wyrażone w piśmie z dnia ITI.7226.262.2023 z dnia 09.08.2023 r. Po zakończeniu prac związanych z Przebudową Z. docelowa organizacja ruchu obejmująca wnioskowany obszar zostanie wprowadzona. Ponadto o wyniesieniu docelowej organizacji ruchu zostanie Pan poinformowany odrębnym pismem".
Pozostawiając na uboczu już samą kwestię oceny tego, czy organ wykazał wystąpienie przesłanek do wydłużenia terminu, w sprawie stwierdzić przede wszystkim trzeba, iż zasadnie podnosi skarżący w skardze, że na dzień wniesienia skargi nie doszło do rozpoznania wniosku przez organ albowiem pismo organu z dnia 25 lipca 2024 r. (w skardze skarżący operuje datą wysłania tego pisma, tj. 26 lipca 2024 r.) nie stanowi odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia 24 czerwca 2024 r. jako że nie odnosi się ono do treści żądania tegoż wniosku. O czym była już mowa, występując z wnioskiem z dnia 24 czerwca 2024 r. skarżący domagał się udostępnienia mu:
- informacji na temat działań zrealizowanych oraz zaplanowanych w przedmiocie organizacji ruchu na drodze [...] od 15 sierpnia 2023 r.
- elektronicznej wersji dokumentów (lub ich treści) otrzymanych, wytworzonych oraz wysłanych w związku z tymi działaniami.
Tymczasem, jak wynika z pisma 09.08.2023 r. ITI.7226.262.2023 na które powołuje się Burmistrz w piśmie z dnia 25 lipca 2024 r., pismo z 9 sierpnia 2023 r. odnosiło się do wniosku strony z dnia 28 lipca 2023 r. i zawierało wyjaśnienie o następującej treści:
"W nawiązaniu na otrzymany wniosek z dnia 28.07.2023 r. (data wpływu 31.07.2023 r.) Urząd Miasta i Gminy w Sycowie informuje, że w obszarze skrzyżowania "pl.[...]" i "ul. [...]" oraz skrzyżowania z "ul. [...]" odcinek jest w realizacji objęty przebudową Strefy C. W obecnej chwili firm L. Sp. z o.o. wykonuje inwestycje przebudowy zabytkowego C. w trybie "zaprojektuj wybuduj". Projektantem realizującym projekt budowlany w tym projekt organizacji ruchu jest firma P. w ramach przebudowy Strefy C. Na obecną chwilę projekt jest jeszcze w realizacji. Po otrzymaniu zatwierdzenia P. przekażemy Panu dokument, a oznakowanie zostanie wprowadzone podczas przebudowy Strefy C.
Dodatkowo przesyłamy link z postępowania na budowę C., który zawiera umowę [...]".
Nie trudno nie dostrzec, że zarówno pismo z dnia 9 sierpnia 2023 r. jak i dodatkowa argumentacja organu przedstawiona w piśmie z dnia 25 lipca 2024 r. nie stanowią odpowiedzi adekwatnej do treści zapytania wniosku z dnia 24 czerwca 2024 r. Stanowisko adekwatne do treści żądania tego wniosku organ zawarł dopiero w piśmie z dnia 14 sierpnia 2024 r., które zostało zredagowane do strony już po otrzymaniu przez organ skargi na bezczynność Burmistrza w udostępnieniu informacji publicznej na wniosek z dnia 24 czerwca 2024 r. Trzeba w tym miejscu jednocześnie zaznaczyć, że odpowiedź na wniosek z dnia 24 czerwca 2024 r. udzielona stronie w piśmie z 14 sierpnia 2024 r. stanowi jedynie częściową realizację obowiązku informacyjnego w związku ze złożonym przez nią wnioskiem w sprawie. Otóż, w piśmie z dnia 14 sierpnia 2024 r. organ odniósł się jedynie do żądania z tiret pierwsze tego wniosku, tj. żądania dotyczącego informacji na temat działań zrealizowanych oraz zaplanowanych w przedmiocie organizacji ruchu na drodze [...] od 15 sierpnia 2023 r. Adekwatnie do tego żądania podmiot zobowiązany we wspomnianym piśmie (z 14 sierpnia 2024 r.) poinformował bowiem wnioskodawcę, że: "[...] od 15 sierpnia nie zostały zrealizowane żadne działania w przedmiocie organizacji ruchu na drodze nr [...] w S." Wskazał jednocześnie, że "na dzień sporządzenia pisma nie są zaplanowane żadne działania" w sprawie.
Co ważne, treść tego pisma w ogóle nie odnosi się do żądania sformułowanego w tiret drugie wniosku z dnia 24 czerwca 2024 r., które dotyczyło przesłania wnioskodawcy (poprzez ePUAP) elektronicznej wersji dokumentów (lub ich treści) otrzymanych, wytworzonych oraz wysłanych w związku z działaniami zarówno zrealizowanymi jak i tymi
zaplanowanymi w przedmiocie organizacji ruchu na drodze [...] od 15 sierpnia 2023 r. Niewątpliwie zatem udzielona stronie w piśmie z dnia 14 sierpnia 2024 r. informacja o tym, że "od dnia 15 sierpnia 2023 r. nie zostały zrealizowane żadne działania w przedmiocie organizacji ruchu na drodze nr [...] w S., oraz, że na dzień sporządzenia tego pisma nie są zaplanowane żadne działania w przedmiotowej sprawie" daje odpowiedź wyłącznie w zakresie żądania sformułowanego przez wnioskodawcę w tiret pierwsze wniosku. Nie pozwala natomiast stwierdzić czy w sprawie otrzymano, wytworzono lub wysłano jakiekolwiek dokumenty objęte zainteresowaniem wnioskodawcy i wskazane przez niego w tiret drugie wniosku. W ocenie Sądu, udzielona przez organ w piśmie z dnia 14 sierpnia 2024 r. informacja nie przesądza o tym, że nie zostały wytworzone, wysłane lub otrzymane dokumenty związane z ewentualnym planowaniem organizacji ruchu na drodze [...] w przedziale czasowym wskazanym we wniosku. Odpowiedź organu, że na dzień sporządzenia pisma (14 sierpnia 2024 r.) nie są zaplanowane żadne działania w przedmiocie organizacji ruchu na drodze nr [...] w S. nie wyklucza etapu poprzedzającego formę dokonaną, czyli samego planowania oraz posiadania przez organ stosownych w tym aspekcie sprawy dokumentów. Konkludując, jeśli żadna dokumentacja w tym względzie nie została wytworzona (wysłana) lub otrzymana, to rzeczą podmiotu zobowiązanego w sprawie było udzielenie stronie jednoznacznej odpowiedzi w tym zakresie. Brak jakiegokolwiek odniesienia się do żądania zawartego w tiret drugie wniosku z dnia 24 czerwca 2024 r. oznacza, że w tym zakresie Burmistrz nie udzielił wnioskodawcy odpowiedzi w odniesieniu do tej części żądania wniosku, a co za tym idzie, nadal pozostaje w bezczynności. W sprawie należało tym samym przyjąć, że na dzień wyrokowania ustała bezczynność organu w odniesieniu do udzielenia odpowiedzi na żądanie opisane w tiret pierwsze wniosku z dnia 24 czerwca 2024 r.
Kierując się przedstawioną argumentacją, Sąd w punkcie I wyroku działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.) stwierdził bezczynność Burmistrza w rozpoznaniu wniosku z dnia 24 czerwca 2024 r.
Zobowiązany normą z art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd w tym samym punkcie wyroku orzekł, że stwierdzona bezczynność organu nie ma charakteru rażącego naruszenia prawa. Przyjmując taką kwalifikację Sąd miał na uwadze to, że z akt sprawy nie wynika, aby nierozpoznanie wniosku w pełnym zakresie wynikało z celowego działania organu, nakierowanego na uchylenie się od wyczerpującego udzielenia stronie wnioskowanej informacji publicznej. W ocenie Sądu, kierując do strony pismo z dnia 14 sierpnia 2024 r. organ najpewniej błędnie założył, że udzielona w ten sposób odpowiedź stanowi prawidłową i wyczerpującą reakcję na wniosek strony.
W punkcie II wyroku działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd zobowiązał Burmistrza do rozpoznania wniosku z dnia 24 czerwca 2024 r. w części dotyczącej rozpoznania żądania udostępnienia "elektronicznej wersji dokumentów (lub ich treści) otrzymanych, wytworzonych oraz wysłanych" w związku z działaniami opisanymi w części wstępnej wniosku (tj. tiret pierwsze wniosku) w terminie 14 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy. O czym była już mowa, Sąd w sprawie przyjął, że w tej części organ nadal pozostaje w bezczynności.
W punkcie III wyroku działając na podstawie art. 161
§ 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania w/w wniosku w części dotyczącej udzielenia informacji "na temat działań zrealizowanych oraz zaplanowanych w przedmiocie organizacji ruchu na drodze [...] od 15 sierpnia 2023 r." albowiem uznał, że odpowiedź organu udzielona stronie w piśmie z dnia 14 sierpnia 2024 r. wyczerpuje obowiązek informacyjny w tym zakresie.
W punkcie IV wyroku Sąd na podstawie art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 1 p.p.s.a. zasądził od Burmistrza na rzecz skarżącego koszty sądowe w wysokości 100 zł, która to kwota odpowiada wartości wpisu sądowego, jaki uiścił skarżący wnosząc skargę w sprawie.