IV SAB/Wr 674/25

IV SAB/Wr 674/25 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-11-05
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-06-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Anetta Makowska-Hrycyk
Katarzyna Radom /sprawozdawca/
Tomasz Świetlikowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku
*Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 1 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Sędziowie: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk, Sędzia WSA Katarzyna Radom (sprawozdawca), po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 listopada 2025 r. sprawy ze skargi P. w K. na bezczynność Rektora Politechniki Wrocławskiej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 9 listopada 2024 r. oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi P. w K. (dalej: Stowarzyszenie) jest bezczynność Rektora Politechniki Wrocławskiej w zakresie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 9 listopada 2024 r.
Powołanym wnioskiem Stowarzyszenie zwróciło się do organu o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
1) Od jak długiego czasu Politechnika Wrocławska wspiera U. finansowo? W jakiej walucie lub walutach? Czy było to wsparcie bezinteresowne czy jednak Politechnika Wrocławska otrzymała coś od U. za udzieloną pomoc? W jaki sposób U. odwdzięczyła się za okazaną pomoc?
2) Prosiło o podanie dokładnej kwoty jaką Politechnika Wrocławska przekazała U. Prosiło o szczegółowe rozbicie tej kwoty i podanie konkretnie na co poszły te fundusze/pieniądze.
3) Skąd Politechnika Wrocławska pozyskuje fundusze w celu wsparcia U. finansowo? Prosiło o dokładną listę źródeł pozyskiwania funduszy.
4) Czy Politechnika Wrocławska rzetelnie sprawdzała i weryfikowała czy pieniądze przekazane U. trafiły tam, gdzie faktycznie miały trafić? Jeśli nie sprawdzano ani nie weryfikowano to co było powodem takiego stanu rzeczy i czy mimo to nadal przekazywano pieniądze U.? Skąd więc wiadomo, że nie było brania tzw. "brudnych pieniędzy"?
5) Czy Politechnika Wrocławska rzetelnie sprawdzała i weryfikowała czy U. faktycznie potrzebowała tych pieniędzy w konkretnych kwotach? Jeśli nie sprawdzano ani nie weryfikowano co było powodem takiego stanu rzeczy i czy mimo to nadal przekazywano pieniądze U.? Skąd więc wiadomo, że nie było brania tzw. "brudnych pieniędzy"?
6) Prosiło o udostępnienie stosownej dokumentacji związanej z punktami 1-5.
7) Ile dokładnie wynosi dług publiczny Politechniki Wrocławskiej? Od jak dawna? U kogo Politechnika Wrocławska jest zadłużona? Prosiło o szczegółowy opis tych podmiotów lub instytucji. Prosiło również o udostępnienie stosownych dokumentów w tym zakresie.
8) Ile dokładnie wynosi deficyt budżetowy Politechniki Wrocławskiej? Jak szybko on rośnie? Od jak dawna? Prosiło również o udostępnienie stosownych dokumentów w tym zakresie.
9) Jakie konkretnie działania podjęła Politechnika Wrocławska w celu zmniejszenia zarówno deficytu jak i długu publicznego?
10) Prosiło o podanie dokładnej kwoty jaką Politechnika Wrocławska przekazała powodzianom z obszarów poszkodowanych przez powódź. Prosiło również o szczegółowe rozbicie tej kwoty i podanie konkretnie na co poszły te fundusze/pieniądze. Prosiło także o podanie listy gmin i powiatów, które otrzymały takie wsparcie.
11) Skąd Politechnika Wrocławska pozyskuje fundusze w celu wsparcia powodzian z obszarów poszkodowanych przez powódź. Prosiło o dokładną listę źródeł pozyskiwania funduszy.
12) Czy Politechnika Wrocławska rzetelnie sprawdzała i weryfikowała czy pieniądze przekazane powodzianom z obszarów poszkodowanych przez powódź trafiły tam, gdzie miały faktycznie trafić? Jeśli nie sprawdzano ani nie weryfikowano co było powodem takiego stanu rzeczy i czy mimo to nadal przekazywano pieniądze powodzianom z obszarów poszkodowanych przez powódź? Skąd więc wiadomo, że nie było brania tzw. "brudnych pieniędzy"?
13) Czy Politechnika Wrocławska rzetelnie sprawdzała i weryfikowała czy powodzianie z obszarów poszkodowanych przez powódź faktycznie potrzebowali tych pieniędzy w tych konkretnych kwotach? Jeśli nie sprawdzano ani nie weryfikowano co było powodem takiego stanu rzeczy i czy mimo to nadal przekazywano pieniądze powodzianom z obszarów poszkodowanych przez powódź? Skąd więc wiadomo, że nie było brania tzw. "brudnych pieniędzy"?
14) Prosiło o podanie listy imion i nazwisk osób pełniących funkcje publiczne, które w imieniu Politechniki Wrocławskiej były lub nadal są odpowiedzialne za weryfikacje, o których mowa w pkt 4,5,12 i 13.
15) Prosiło o udostępnienie stosownej dokumentacji związanej z punktami 9-13.
16) Czy studenci z U. zostali zwolnienie z płacenia z cześć lub z całości opłat na studiach, które obowiązują innych studentów i co jest powodem takiego "wyróżnienia"?
17) Jakie konkretnie działania podjęła Politechnika Wrocławska w celu zmniejszenia opłat na studiach dla polskich studentów? Jakie konkretnie działania podjęła Politechnika Wrocławska w celu likwidacji części opłat na studia dla Polaków? Jeśli nie podjęto takich działań to jaki jest powód braku działań w tym obszarze?
18) Ile wydziałów uczelni oraz jaką kwotą wspiera i wspierało U. w okresie od stycznia 2020 r. - 30 września 2024 r.? Czy były to prywatne fundusze, państwowe, publiczne, czy może ze skarbca politechnicznego?
19) Czy Politechnika Wrocławska dopłaca po dziś dzień do emerytur U.? Jeśli tak to od jak dawna? W jakiej kwocie? Jeśli tak to ponadto prosiło o udzielenie odpowiedzi na:
a) Kto w imieniu Politechniki Wrocławskiej odpowiada za dopłacanie do emerytur U.? Prosiło o podanie imion i nazwisk osób odpowiedzialnych za powyższy proceder. Prosiło o podanie funkcji publicznej jaką pełnią te osoby.
b) Z jakiego źródła Politechnika Wrocławska otrzymała fundusze na dopłacanie do emerytur U.? Prosiło o szczegółowe wymienienie listy źródeł tych funduszy.
20) Prosiło o udostępnienie stosownej dokumentacji związanej z punktami 18 i 19 włącznie z 19a i 19b.
21) Ile wydarzeń publicznych lub skierowanych dla studentów Politechniki Wrocławskiej i organizowanych przez Politechnikę Wrocławską musiało zostać odwołanych lub odroczonych z powodu braku funduszy, które zostały skierowane na wspieranie U. lub na dopłaty do emerytur ukraińskich? Prosiło o podanie szczegółowej i konkretnej listy.
22) Mając na uwadze akcję N. oraz inne akcje charytatywne mające na celu wsparcie funduszu stypendialnego dla studentów z niepełnosprawnością prosiło o podanie konkretnej kwoty pieniędzy, która zamiast być przeznaczona dla studentów z niepełnosprawnościami została przekazana na wspieranie U.?
23) Mając na uwadze akcję N. oraz inne akcje charytatywne mające na celu wsparcie funduszu stypendialnego dla studentów z niepełnosprawnością prosiło o podanie konkretnej kwoty pieniędzy, która zamiast być przeznaczona dla studentów z niepełnosprawnościami została przekazana na dopłaty do emerytur [...]?
24) Mając na uwadze akcję N. oraz inne akcje charytatywne mające na celu wsparcie funduszu stypendialnego dla studentów z niepełnosprawnością prosiło o podanie konkretnej kwoty pieniędzy, która zamiast być przeznaczona dla studentów z niepełnosprawnościami została przekazana "na pomoc studentkom i studentom z U. studiujących" na Politechnice Wrocławskiej?
25) Prosiło o udostępnienie stosownej dokumentacji dotyczącej punktów 21-24.
26) Czy Politechnika Wrocławska rzetelnie sprawdzała i weryfikowała czy pieniądze z punktów 21-24 faktycznie trafiały tam gdzie miały trafić? Jeśli nie sprawdzano ani nie weryfikowano co było powodem takiego stanu rzeczy i czy mimo to nadal przekazywano pieniądze na rzeczy, o których mowa w punktach 21-24? Skąd więc wiadomo, że nie było brania tzw. "brudnych pieniędzy"?
27) Prosiło o podanie listy imion i nazwisk osób pełniących funkcje publiczne, które w imieniu Politechniki Wrocławskiej były lub nadal są odpowiedzialne za weryfikacje, o której mowa w pkt 26.
Pismem z dnia 19 listopada 2024 r. organ udzielił odpowiedzi na wskazane pytania, wyjaśniając:
Ad 1 i Ad 18) Politechnika Wrocławska nie wspierała i nie wspiera finansowo U.
Ad 2) Politechnika Wrocławska nie przekazała U. żadnej kwoty.
Ad 3) Nie istnieją źródła pozyskiwania przez Politechnikę Wrocławską funduszy finansowych w celu wsparcia U. Politechnika Wrocławska nie przekazywała i nie przekazuje U. żadnych kwoty.
Ad 4 i Ad 5) Politechnika Wrocławska nie wspierała i nie wspiera finansowo U. i nie dokonywała sprawdzeń i weryfikacji, o których mowa w zapytaniu.
Ad 6) Politechnika Wrocławska nie wspierała i nie wspiera finansowo U., dlatego nie ma dokumentacji, o której mowa w zapytaniu.
Ad 7, Ad 8, Ad 9) Politechnika Wrocławska nie ma długu publicznego, nie posiada deficytu budżetowego, nie posiada deficytu oraz długu publicznego.
Ad 10, Ad 11, Ad 12, Ad 13) Politechnika Wrocławska nie przekazała powodzianom z obszarów poszkodowanych przez powódź, jak również gminom i powiatom wsparcia finansowego, a także nie pozyskuje funduszy w celu wsparcia powodzian z obszarów poszkodowanych przez powódź, nie dokonywała sprawdzeń i weryfikacji, o których mowa w pytaniu 12 i 13.
Ad 14) W związku z odpowiedziami na pytania 4,5,12 i 13 wniosku, Politechnika Wrocławska nie może podać listy imion i nazwisk osób pełniących funkcje publiczne, które w imieniu Politechniki Wrocławskiej były lub nadal są odpowiedzialne za weryfikacje, o których mowa w pkt 4,5,12 i 13.
Ad 15) W związku z odpowiedziami na pytania 9-13 wniosku, dokumentacja taka nie istnieje.
Ad 16) Odpowiadając na pytanie organ przywołał treść art. 324, art. 79 i art. 163 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024r., poz. 1571), wyjaśniając, że pierwsza z powołanych norm daje możliwość zwolnienia cudzoziemca z konkretnie wskazanych opłat, tj. związanych z powtarzaniem określonych zajęć na studiach z powodu niezadowalających wyników w nauce, kształceniem na studiach w języku obcym, czy kształceniem cudzoziemców na studiach stacjonarnych w języku polskim. W konsekwencji stosowania ww. przepisów w Politechnice Wrocławskiej istnieje grupa studentów cudzoziemców, wśród których znajdują się także obywatele U., którzy na mocy umów między uczelniami bądź jednostkowych decyzji podmiotów wskazanych w art. 324 ust. 1 uzyskali zwolnienie od opłat za wskazane usługi edukacyjne. Ponadto w ust. 2 powołanego przepisu ustawodawca wymienił enumeratywnie kategorie cudzoziemców, od których nie pobiera się opłaty z tytułu kształcenia cudzoziemców na studiach stacjonarnych w języku polskim, jest to zwolnienie z mocy prawa. W tej grupie cudzoziemców również znajdują się studenci będący obywatelami U.
Ad 17) Zgodnie z art. 79 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nauka w szkołach publicznych jest bezpłatna. Ustawa może dopuścić świadczenie niektórych usług edukacyjnych przez publiczne szkoły wyższe za odpłatnością. W zawiązku z tym, można stwierdzić, że zasada bezpłatności nauki w szkołach publicznych nie ma bezwzględnego charakteru i Konstytucja dopuszcza jej ograniczenie na gruncie ustawowym poprzez dopuszczenie pobierania przez szkoły wyższe odpłatności za niektóre usługi edukacyjne. Art. 79 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce przewiduje zamknięty katalog usług edukacyjnych, za które możliwe jest pobieranie opłat przez uczelnię publiczną. W ramach tych uprawnień na mocy autonomicznej decyzji Rektora Politechniki Wrocławskiej skonkretyzowanej w Zarządzeniu Wewnętrznym Rektora (ZW 100/2023) od studentów będących Polakami poza opłatą za kształcenie na studiach niestacjonarnych pobierane są co do zasady "opłaty za swoiście dodatkowe usługi edukacyjne", z których korzystanie nie ma charakteru obligatoryjnego i jest środkiem zapewniającym dostęp do kształcenia pozwalającym na racjonalne gospodarowanie, którego nadrzędnym celem jest obowiązek zachowania dyscypliny finałów publicznych. Opłaty zostały ustalone w wysokości, która nie przekracza kosztów, jakie uczelnia ponosi za świadczone usługi. Nie ma zatem mowy o likwidacji, bądź zmniejszeniu tych opłat w stosunku do żadnej z grup studentów.
Ad 19, Ad 20. Ad 21) Politechnika nie dopłacała i nie dopłaca do emerytur Ukraińskich, nie wspierała i nie wspiera finansowo U. Dokumentacja, o której mowa w pytaniu nie istnieje. Żadne wydarzenie publiczne skierowane do studentów Politechniki Wrocławskiej i organizowane przez Politechnikę Wrocławską nie musiało zostać odwołane lub odroczone z powodu braku funduszy, ponieważ Politechnika Wrocławska nie udzielała wskazanej pomocy i nie dopłacała do opisanych świadczeń.
Ad 22) Żadna kwota, która miała być przeznaczona dla studentów z niepełnosprawnościami nie została przekazana przez Politechnikę Wrocławska na wspieranie U. Politechnika Wrocławska nie wspierała i nie wspiera finansowo U.
Ad 23) Żadna kwota, która miała być przeznaczona dla studentów z niepełnosprawnościami nie została przekazana przez Politechnikę Wrocławska na dopłaty do emerytur[...]. Politechnika Wrocławska nie dopłacała i nie dopłaca do emerytur [...].
Ad 24) Żadna kwota, która miała być przeznaczona dla studentów z niepełnosprawnościami nie została przekazana przez Politechnikę Wrocławska na pomoc studentkom i studentom z U. studiującym na Politechnice Wrocławskiej.
Ad 25) Stosownie do odpowiedzi na pytania w pkt od 21 do 24 taka dokumentacja nie istnieje.
Ad 26) W związku z treścią odpowiedzi na pytania w punktach 21,22, 23, 24 wniosku Politechnika Wrocławska nie dokonywała sprawdzeń i weryfikacji, o których mowa w pytaniu.
Ad 27) W związku z treścią odpowiedzi na pytania w punktach od 21 do 24 wniosku, a także na pytanie 26 nie ma osób, które w imieniu Politechniki Wrocławskiej były lub nadal są odpowiedzialne za weryfikację, o której mowa w pkt 26 wniosku.
W dniu 2 czerwca 2025 r. Stowarzyszenie wniosło skargę na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej "na wniosek z dnia 11 maja 2025 r." Zarzucało naruszenie art.1 ust. 1, art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1, art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm., dalej: u.d.i.p.), poprzez jej nieudostępnienie w terminie 14 dni.
Wnioskowało o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku z dnia 9 listopada 2024 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu Skarżący wskazał na fakt złożenia wniosku i odpowiedź organu zarzucając, że zataja on prawdziwe informacje i nieprawdziwie odpowiada co najmniej na część pytań dotyczących wspierania U. finansowo. Dotyczy to pytań nr 21, 22, 23, 24, 25, 26 i 27. Skarżący wskazał na list rektora Politechniki Wrocławskiej z dnia 24 lutego 2024 r., załączony do skargi, skierowany do studentów z niepełnosprawnościami, w którym wskazano, że Uczelnia przekazała właściwie wszystkie pieniądze z Balu Charytatywnego na wsparcie stypendiów dla studentów z U., co przeczy kłamliwej odpowiedzi organu na pytanie 24, a w ślad za tym pytania nr 25-27. Z uwagi na temat pytań są one powiązane z pytaniami nr 1-6, na które odpowiedź też nie jest prawdziwa. W opinii Skarżącego organ unika odpowiedzi na niewygodne pytania, nie wykazuje, że nie jest w posiadaniu takich informacji skoro własne dokumenty organu przeczą jego twierdzeniom. W dalszych uwagach Strona powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wywodziła, że organ ma obowiązek uwiarygodnić, że nie posiada żądanej informacji. Wyjaśniała także pojęcie informacji publicznej szeroko cytując poglądy judykatury wywodząc, że formułowane przez nią zagadnienia stanowią informacje publiczne. Odpowiedź organu winna być na tyle dokładna, precyzyjna aby nie nasuwała jakichkolwiek wątpliwości. Strona odniosła się także do pojęcia osoby pełniącej funkcję publiczną wskazując na wyłączenie ochrony wynikającej z art. 5 ust. 2 u.d.i.p., co oznacza, że dane osobowe takich podmiotów podlegają udostępnieniu. Podobną analizę, odwołując się do poglądów orzecznictwa, Strona przeprowadziła w odniesieniu do pojęcia dokumentów urzędowych i wewnętrznych, wskazując na obowiązek udostępnienia tych mających charakter urzędowy związanych lub wytworzonych przez organy publiczne.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że nie wpłynął do niego wniosek z dnia 11 maja 2025r., potwierdził natomiast wpływ pisma z dnia 9 listopada 2024 r., na które udzielono odpowiedzi w dniu 19 listopada 2024 r. doręczonej przez e-PUAP. Odnosząc się do zarzutów skargi organ stwierdził, że udzielił odpowiedzi na wszystkie pytania do niego skierowane w piśmie z dnia 9 listopada 2024 r. Dostrzegł, że Skarżący żąda aby w postępowaniu w sprawie udostępnienia informacji publicznej nastąpiło sprawdzenie wiarygodności udzielonej informacji i domaga się przeprowadzenia postępowania, które nie może być realizowane w ramach przyjętej procedury dostępowej. Organ wskazał, że ideą udzielania informacji publicznej jest jej zgodność z prawdą. Powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2003 r. sygn. akt II SA 4059/02 potwierdzający, że wniosek składany w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej nie może być postulatem wszczęcia postępowania w innej sprawie np. karnej, czy cywilnej. W opinii organu odpowiedzi na wszystkie pytania Strony są jednoznaczne i jasne, nie dają możliwości różnej interpretacji. Z treści odpowiedzi nie wynika, że organ nie jest w posiadaniu wnioskowanych informacji. Stwierdzenie, że określone fakty nie miały miejsca nie jest równoznaczne z tym, że organ nie posiada wnioskowanych informacji. Także odpowiedź odnosząca się do dokumentowania faktów, które nie istniały nie jest równoznaczne, że nie są one w posiadaniu organu. W opinii organu przedmiot skargi na bezczynność nie może obejmować wiarygodności udzielonych odpowiedzi.
Odnosząc się do zarzutów związanych z pismem dotyczącym Balu Charytatywnego organ wyjaśnił, że odbył się on 26 lutego 2022 r. Koszty jego organizacji pokrywało S. nie Politechnika Wrocławska. Nadto konto S. miały zasilić środki z wylicytowanych przedmiotów. Zatem środki przeznaczone na stypendium, uzyskane podczas aukcji na Balu gromadzone były na koncie S. Przedmioty na aukcję zgłaszały różne podmioty, ich właścicielem nie była Politechnika Wrocławska, właściciele przedmiotów znali cel aukcji i godzili się na przeznaczenie środków z jej przeprowadzenia na wskazany cel. Pierwotnym celem aukcji miała być pomoc studentom z niepełnosprawnościami. W związku z wojną w U. postanowiono zmienić cel zbiórki, o czym poinformowano darczyńców. Celem aukcji były stypendia dla studentów z U., zatem pieniądze uzyskane z aukcji nie były środkami, które zamiast na pomoc dla studentów z niepełnosprawnościami zostały przeznaczone na stypendia dla studentów z U. W tych okolicznościach organ uznał, że zarzuty bezczynności nie mają uzasadnienia, a argumentacja Strony nie ma uzasadnienia w zebranych dokumentach.
W dniu 20 sierpnia 2025 r. Strona złożyła pismo procesowe, w którym odniosła się do odpowiedzi na skargę. Sprecyzowała, że skarga dotyczy bezczynności w związku z wnioskiem z dnia 9 listopada 2024 r. Wskazywała, że dopiero w odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił cel Balu Charytatywnego potwierdzając zmianę przeznaczenia środków. Jednakże z odpowiedzi organu na wniosek Strony nie wynika, aby organ nie wspierał U., wręcz zaprzecza aby takie wsparcie było udzielone. Organ mija się prawdą i dopiero na etapie postępowania sądowego udziela odpowiedzi zgodnej z prawdą i dokumentami, co wskazuje na jego bezczynność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez nie nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). W tym przypadku przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działania w danej formie i w określonym przez prawo terminie.
Stosownie do art. 149 § 1 pkt 1 i pkt 3 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Celem skargi na bezczynność jest zobligowanie organu do wydania aktu lub dokonania wynikającej z przepisów prawa czynności w sprawie wszczętej żądaniem strony. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie definiuje pojęcia bezczynności, zgodnie jednak z jednolitym poglądem wyrażanym w orzecznictwie, oznacza to sytuację, w której zobowiązany na mocy ustawy organ nie podejmuje działań w formie i terminie określonych prawem, przy czym istotne jest aby te działania odnosiły się do informacji publicznej w znaczeniu nadanym ustawą dostępową. W zakresie tak rozumianej bezczynności mieści się także sytuacja, w której organ co prawda udziela odpowiedzi na wniosek w przedmiocie informacji publicznej ale odpowiedź ta nie jest prawidłowa lub zupełna. W rozpoznanej sprawie taki zarzut Skarżący stawia organowi w zakresie odpowiedzi na pytania od 24 do 27 i od 1 do 6 wniosku z dnia 9 listopada 2024 r.
Mając na uwadze dotychczasowe uwagi trzeba stwierdzić, że dla oceny sprawności i poprawności działania organu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej istotne znaczenie ma ustalenie, czy podmiot będący adresatem zapytania jest ustawowo zobowiązany do udzielenia odpowiedzi, czy wniosek dotyczy informacji publicznej oraz czy wymagane prawem działania organu w zakresie formy i treści odpowiedzi zostały wykonane w terminie wynikającym z obowiązujących w tym względzie przepisów ustawy dostępowej.
Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy nie ma sporu, co do tego, że Rektor Politechniki Wrocławskiej jest podmiotem zobowiązanym ustawowo do udzielenia odpowiedzi na wniosek składany w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. zobowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne. Zatem, z tego przepisu wynika niezbicie, że Rektor Politechniki Wrocławskiej jako organ reprezentujący Uczelnię – Politechnikę Wrocławską będącą państwową osobą prawną, jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania będącej w jego posiadaniu informacji publicznej.
W sprawie nie budzi zastrzeżeń, że żądane przez Stowarzyszenie informacje mają charakter informacji publicznej. Przekonuje o tym treść art. 1 ust. 1 u.d.i.p. stanowiąca, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. W świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. W szczególności jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty nie będące organami administracji publicznej, w tym treść dokumentów używanych przy realizacji przewidzianych prawem zadań niezależnie od tego, od kogo pochodzą. Zatem o zakwalifikowaniu określonej informacji, jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej decyduje kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter informacji. Bez znaczenia przy tym jest, w jaki sposób dokumenty znalazły się w posiadaniu danego organu. Ważne jest jedynie to, by dokumenty takie służyły realizowaniu zadań publicznych i odnosiły się do niego bezpośrednio. Jeżeli zadania danego podmiotu mają na celu zaspokojenie powszechnych potrzeb obywateli i są istotne z punktu widzenia celów państwa, to nie można odmówić im przymiotu zadań publicznych. (por.: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2013 r. sygn. akt I OSK 1558/13, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 grudnia 2007r., sygn. akt IV SA/Po 652/07 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA).
Rozszerzenie tej definicji zawiera art. 6 u.d.i.p. zawierający opis informacji, które należy kwalifikować jako informację publiczną, która co do zasady podlega udostępnieniu. Nie jest to katalog zamknięty, gdyż wszelkie informacje spełniające cechy wskazanej już definicji winny być traktowane jako informacja publiczna. Odnosząc się do treści pytań Skarżącego, to zasadniczo dotyczą one do dysponowania majątkiem Uczelni i związanej z tym weryfikacji (pyt. nr: od 1 do 5, od 7 do 13, od 18 – 19, 21 -24, 26), dokumentów odnoszących się do tych kwestii (pytanie nr 6, 7, 15, 20, 25) oraz wskazania osób odpowiedzialnych za wskazaną we wniosku weryfikację konkretnych wydatków (pyt. nr 14, 19, 27), nadto zasad ponoszenia i zwolnienia od opłat związanych ze studiami (pyt. nr 16, 17). Mieszczą się zatem w zakresie przedmiotowym art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. a, ust. 4 lit. a, ust. 2 lit. b, lit. c i lit. d u.d.i.p., a więc co do zasady podlegają udostępnieniu.
Przy czym, jak słusznie wywodzi organ w odpowiedzi na skargę, informacja publiczna ma dotyczyć faktów, czyli zdarzeń, ich brak nie może być utożsamiany z tym, że organ nie posiada takiej informacji, jak to zarzuca Skarżący, ale jest wynikiem braku wystąpienia wskazanych w zapytaniu okoliczności. I tak właśnie organ odpowiedział na pytania Skarżącego, szczegółowo wyjaśniając swoje stanowisko w sprawie. Wypowiedzi te odnoszą się do konkretnych zapytań i wyjaśniają, w tym przypadku fakt, że organ nie ponosił wskazanych wydatków, nie posiada długu, czy deficytu w konsekwencji nie posiada żadnej związanej z takimi wydatkami dokumentacji i nie wskazał osób odpowiedzialnych za weryfikacje takich wydatków, wszak ich nie poczynił.
Odnosząc się do zarzutu skargi podnoszącego podanie przez organ nieprawdziwych informacji Sąd wskazuje, że skarga na bezczynność ma na celu zobowiązanie organu do udostępnienia żądanej informacji jednakże odpowiedzialność za jej treść (wiarygodność, podanie prawdziwych danych) ponosi adresat wniosku. Sąd administracyjny nie posiada natomiast instrumentów prawnych, które pozwoliłyby mu, w ramach rozpoznawania skargi na bezczynność, weryfikować twierdzenie organu. Nie jest rzeczą sądu administracyjnego badanie czy adresat informację posiada, czy rzeczywiście nie włada dokumentem, a więc czy twierdzenie o nieposiadaniu polega na prawdzie. Jeżeli zatem podmiot, do którego się zwrócono, podaje, że nie posiada danej informacji, to nie można od niego wymagać i zobowiązywać do uwzględnienia żądania udostępnienia danych publicznych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2018 r. sygn. akt I OSK 588/16, dostępny w CBOSA). Uwaga ta odnosi się także do faktu podania informacji o konkretnej treści, tak jak w tym przypadku co do określonych faktów, które zgodnie ze stanowiskiem organu nie miały miejsca. Sąd administracyjny nie ma podstaw aby pogląd ten kwestionować, tym bardziej, że Strona nie wskazuje na żadne okoliczności, które mogłyby poddawać w wątpliwość rzetelność udzielonych informacji. Z pewnością nie stanowi takiej podstawy załączone do skargi pismo Rektora z dnia 2 lutego 2022 r. Zgodnie z udzielonymi przez organ w odpowiedzi na skargę wyjaśnieniami dotyczyło ono środków finansowych zebranych przez odrębny podmiot (S.), Skarżący zaś pytał o finanse organu. Skarżący we wniosku z dnia 9 listopada 2024 r. nie pytał zresztą o to konkretne wydarzenie, stąd stanowisko organu zostało przedstawione dopiero w odpowiedzi na skargę, po sformułowaniu przez Stronę zarzutów w zakresie pominięcia okoliczności, o których mowa w rzeczonym piśmie.
Na marginesie już tylko odnotowania wymaga, że w razie wprowadzenia żądającego informacji w błąd, przez udzielenie niezgodnej z rzeczywistością odpowiedzi co do faktu posiadania informacji, osoba zobowiązana do udostępnienia żądnej informacji publicznej podlega odpowiedzialności karnej w trybie art. 23 u.d.i.p. w zbiegu z innymi przepisami określonymi w Kodeksie karnym (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 października 2005 r., sygn. akt IV SAB/Wr 41/05 oraz w Warszawie z dnia 14 marca 2014 r., sygn. akt II SAB/Wa 654/13, dostępne w CBOSA).
Analiza wniosku Stowarzyszenia i odpowiedzi organu z dnia 19 listopada 2024r. dowodzi, że organ wywiązał się z obowiązków nałożonych ustawą i to w ustawowym terminie. Zapis art. 13 ust. 1 u.d.i.p. stwierdza, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Odpowiedź organu została przygotowana i wysłana do Strony po dziesięciu dniach od wpływu wniosku, a zatem w terminie wynikającym z powołanego przepisu.
Skarżący w treści skargi nie formułuje zarzutów w zakresie braku odpowiedzi ale zarzuca, że niektóre z nich nie są zgodne z prawdą i mają na celu zatajenie prawdziwych informacji, o czym ma przekonywać powoływane już pismo Rektora z dnia 24 lutego 2022 r. Okoliczności te jak wskazano nie podlegają weryfikacji przez Sąd w postępowaniu z zakresu bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej, poza tym w realiach sprawy Skarżący nie wykazał fakty, na które powołuje się w skardze, co już zostało wyjaśnione.
Brak zatem podstaw do uwzględnienia zarzutu naruszenia powołanych w skardze przepisów art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1, art. 10 ust. 1 i art. 13 ust. 1 u.d.i.p. W sprawie nie jest sporne, że żądane przez Stronę informacje należało kwalifikować jako informację publiczną i tak też się stało (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 3 ust. 2 ww. ustawy prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do niezwłocznego uzyskania informacji publicznej zawierającej aktualną wiedzę o sprawach publicznych. Także i tej normy nie naruszono udzielając Stronie odpowiedzi w zastrzeżonym terminie (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Organ nie negował swojego obowiązku w zakresie realizacji wniosku, co uchyla zarzut naruszenia art. 4 ust. 1 i art. 10 ust. 1 u.d.i.p.
Skoro zatem organ działał w graniach prawa, zachowując formę i termin w zakresie realizacji wniosku Strony, skarga nie mogła zostać uwzględniona, co uzasadniało jej oddalenie na podstawie art. 151 p.p.s.a.