IV SAB/Wr 641/22

IV SAB/Wr 641/22 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2022-12-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-06-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Bogumiła Kalinowska
Marta Pająkiewicz-Kremis
Mirosława Rozbicka-Ostrowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
*Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska, Asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis, , po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 26 lutego 2022 r. oddala skargę w całości .
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 26 lutego 2022 r. o udzielenie informacji publicznej, adresowanym do Prezydenta Wrocławia (dalej: organ, Prezydent) , T. G. (dalej: wnioskodawca, skarżący) zwrócił się o udostępnienie informacji następującym zakresie , a mianowicie :
!/ w jakiej dacie Prezydent uzyskał od Dolnośląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we Wrocławiu (dalej: DWKZ) informację o ujęciu historycznego układu urbanistycznego osiedla Z. we Wrocławiu w wojewódzkiej ewidencji zabytków;
2/ udostępnienie kopii pisma DWKZ do organu z informacją o ujęciu historycznego układu urbanistycznego osiedla Z. we Wrocławiu w wojewódzkiej ewidencji zabytków, z potwierdzeniem daty wpływy tego pisma do organu;
3/ w jakiej dacie organ uzyskał od DWKZ kartę ewidencyjną historycznego układu urbanistycznego osiedla Z. we Wrocławiu oraz udostępnienie kopii dokumentu wykazującego tę datę;
4/ w jakiej dacie została wykonana karta ewidencyjna historycznego układu urbanistycznego osiedla Z. we Wrocławiu, którą organ uzyskał od DWKZ oraz udostępnienie kopii tego dokumentu;
5/ czy organ uzyskał od DWKZ kartę ewidencyjną historycznego układu urbanistycznego osiedla Z. we Wrocławiu, do której DWKZ posiada prawa autorskie;
6/ czy organ uzyskał od DWKZ kartę ewidencyjną historycznego układu urbanistycznego osiedla Z. we Wrocławiu, będącą dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 § 1 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 z późn. zm.; dalej: k.p.a.)
7/ czy organ uzyskał od DWKZ kartę ewidencyjną historycznego układu urbanistycznego osiedla Z. we Wrocławiu, z której treści wynika, iż taka karta została wykonana przez DWKZ, albo na zlecenie tego organu przez upoważnioną do tego przez DWKZ osobę;
8/ czy organ uzyskał od DWKZ kartę ewidencyjną historycznego układu urbanistycznego osiedla Z. we Wrocławiu, która została przez DWKZ, lub przez jakąś osobę upoważnioną przez DWKZ, sprawdzona przez jakąś uprawnioną do tego osobę na zgodność jej treści ze stanem faktycznym, zgodnie z wymogiem § 14 ust. 1. Rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 26 maja 2011 r. w sprawie prowadzenia rejestru zabytków, krajowej, wojewódzkiej i gminnej ewidencji zabytków oraz krajowego wykazu zabytków skradzionych lub wywiezionych za granicę niezgodnie z prawem;
9/ czy organ uzyskał od DWKZ kartę ewidencyjną historycznego układu urbanistycznego osiedla Z. we Wrocławiu, która została przez DWKZ lub przez jakąś osobę upoważnioną przez DWKZ włączona do zbioru karty ewidencyjnych wojewódzkiej ewidencji zabytków przez jakąś uprawnioną do dokonania tej czynności osobę, w jakiejś urzędowo potwierdzonej dacie pewnej ;
10/ czy organ uzyskał od DWKZ wyłącznie kartę ewidencyjną historycznego układu urbanistycznego osiedla Z. we Wrocławiu wykonaną przez prywatną osobę, bez jakiejkolwiek adnotacji organu - DWKZ na tej karcie;
11/ czy według wiedzy organ , zgodnie z treścią przepisów prawa, DWKZ prowadzi wojewódzką ewidencję zabytków wyłącznie w formie zbioru sprawdzonych kart ewidencyjnych zabytków ;
12/ czy według wiedzy organu ujęcie obiektu w wojewódzkiej ewidencji zabytków może być skutecznie prawnie dokonana wyłącznie poprzez włączenie sprawdzonej karty ewidencyjnej zabytku do zbioru kart ewidencyjnych wojewódzkiej ewidencji zabytków;
13/ czy według wiedzy organu na mocy art. 14 ust. 1 (później art. 14 ust. 1a) k.p.a DWKZ zobowiązany jest załatwiać sprawy włączania zabytków do wojewódzkiej ewidencji zabytków pisemnie, a więc z pisemnie potwierdzoną datą dokonania takiej czynności przez konkretną, upoważnioną do tego przez organ osobę;
14/ czy organ posiada wiedzę o dacie, w jakiej DWKZ ujął historyczny układ urbanistyczny osiedla Z. we Wrocławiu w wojewódzkiej ewidencję zabytków poprzez włączenie sprawdzonej karty tego zabytku do zbioru kart ewidencyjnych zabytków oraz wydanie kopii dokumentu wykazującego taką datę;
15/ czy według wiedzy organu ujęcie obiektu w wojewódzkiej ewidencji zabytków przez DWKZ może być dokonywane wyłącznie poprzez kart włączenie sprawdzonej karty ewidencyjnej zabytku do zbioru kart ewidencyjnych zabytków;
16/ czy według wiedzy organu ujęcie obiektu w wojewódzkiej ewidencji zabytków musi być bezwzględnie poprzedzone wykonaniem karty ewidencyjnej zabytku przez organ lub przez osobę upoważnioną do tego przez organ;
17/ czy według wiedzy organu ujęcie historycznego układu urbanistycznego osiedla Z. we Wrocławiu w wojewódzkiej ewidencji zabytków mogło zostać dokonane przed datą "X 2015", jaka widnieje na karcie ewidencyjnej przekazanej PW przez DWKZ;
18/ czy według wiedzy organu ujęcie historycznego układu urbanistycznego osiedla Z. we Wrocławiu w wojewódzkiej ewidencji zabytków, czyli czynność włączenia do wojewódzkiej ewidencji zabytków karty ewidencyjnej wykonanej w 2015 r., mogło zostać dokonane przed datą 24.11.2014 r., czyli przed datą wydania Zarządzenia organu nr 12549/14 w sprawie utworzenia gminnej ewidencji zabytków Wrocławia (dalej: GEZ) ;
19/ z jaką datą, według wiedzy organu , został on zobowiązany do ujęcia historycznego układu urbanistycznego osiedla Z. we Wrocławiu w GEZ oraz wydanie kopii dokumentu, z którego organ czerpie wiedzę o takiej dacie z potwierdzeniem daty uzyskania tego dokumentu przez organ;
20/ czy organ upoważnił Wiceprezydenta Wrocławia A. G. (dalej: Wiceprezydent) do podpisania w imieniu organu Zarządzenia PW nr 12549/2014 z dn. 24.11.2014 r., a jeśli tak, to wydanie kopii takiego upoważnienia;
21/ czy według wiedzy organu w dacie podpisania przez Wiceprezydenta w imieniu organu Zarządzenia PW nr 12549/2014 z dn. 24.11.2014 r. istniała już karta ewidencyjna historycznego układu urbanistycznego osiedla Z. we Wrocławiu i czy w związku z tym w tej dacie 24.11.2014 r. historyczny układ urbanistyczny osiedla Z. we Wrocławiu mógł być już ujęty w wojewódzkiej ewidencji zabytków;
22/ udostępnienie kopii listy kart adresowych zabytków nieruchomych, utworzonej Zarządzeniem organu nr 12549/2014 z dn. 24.11.2014 r., z ujawnienie dat dokonywania wpisów kolejnych kart adresowych do tej listy oraz ujawnienie w jakiej dacie została do tej listy wpisana wykonana w 2017 r. karta adresowa historycznego układu urbanistycznego osiedla Z. we Wrocławiu i wydanie kopii dokumentu wykazującego tę datę;
23/ wyjaśnienie, czy według wiedzy organ historyczny układ urbanistyczny osiedla Z. we Wrocławiu został ujęty w GEZ :
- poprzez wpisanie tego obszaru na "listę" kart adresowych zabytków nieruchomych, utworzonej Zarządzeniem organu nr 12549/2014, czy też
- poprzez włączenie wykonanej w 2017 r. i sprawdzonej karty adresowej historycznego układu urbanistycznego osiedla Z. we Wrocławiu do zbioru kart adresowych GEZ;
24/ w jakiej dacie, według wiedzy organu , historyczny układ urbanistyczny osiedla Z. we Wrocławiu został ujęty w GEZ i kto personalnie dokonał tej czynności. I wydanie kopii dokumentu wykazującego tę datę oraz dokumentu wykazującego uprawnienia osoby, która tę czynność z upoważnienia PW wykonała;
25/ ile sporządzonych przez prywatne osoby kart adresowych historycznego układu urbanistycznego osiedla Z. we Wrocławiu posiada organ oraz udostępnienie kopii wszystkich takich kart ;
26/ czy organ w jakiejkolwiek formie zlecił A. C. wykonanie karty adresowej historycznego układu urbanistycznego osiedla Z. we Wrocławiu oraz udostępnienie kopii dokumentów potwierdzających dokonanie takiego zlecenia, jego realizację i rozliczenie koszów;
27/ czy organ w jakiejkolwiek formie zlecił jakiejś konkretnej osobie sprawdzenie wykonanej przez A. C. karty adresowej historycznego układu urbanistycznego osiedla Z. we Wrocławiu, a jeśli tak, to o udostepnienie kopii dokumentów potwierdzających dokonanie takiego zlecenia, jego realizację i rozliczenie koszów;
28/ czy organ posiada prawa autorskie do karty adresowej sporządzonej dla willi zlokalizowanej na dz. nr [...] Z. przy ul. [...] we W. oraz udostępnienie kopii tej karty z dokumentem wykazującym ewentualne przejęcie praw autorskich do tej karty przez organ ;
29/ czy organ posiada prawa autorskie do którejkolwiek, posiadanej przez organ karty adresowej sporządzonej dla historycznego układu urbanistycznego osiedla Z. we Wrocławiu oraz udostępnienie kopii karty, do której organ posiada prawa autorskie;
30/ w jakiej dacie została sporządzona przez A. C. karta adresowa historycznego układu urbanistycznego osiedla Z. we Wrocławiu oraz czy przed tą datą ten obszar mógł zostać ujęty w GEZ w sposób prawnie skuteczny;
31/ czy sporządzona przez A. C. karta adresowa historycznego układu urbanistycznego osiedla Z. we Wrocławiu została sprawdzona na zgodność ze stanem faktycznym w terenie, zgodnie z wymogiem wskazanym w § 18 rozporządzenia MKiDN z dnia 26 maja 2011 r .w sprawie prowadzenia rejestru zabytków, krajowej, wojewódzkiej i gminnej ewidencji zabytków oraz krajowego wykazu zabytków skradzionych lub wywiezionych za granicę niezgodnie z prawem Jeśli tak, to o udostępnienie kopii dokumentu potwierdzającego dokonanie tej czynności sprawdzenia karty adresowej w konkretnej dacie, przez konkretną osobę, upoważnioną do tego przez organ konkretnym dokumentem, jeśli takie dokumenty istnieją;
32/ czy sporządzona przez A. C. karta adresowa historycznego układu urbanistycznego osiedla Z. we Wrocławiu posiada "zatwierdzenie karty", zgodnie z wymogiem wskazanym w § 17 pkt 11 rozporządzenia MKiDN z dnia 26 maja 2011 r. w sprawie prowadzenia rejestru zabytków, krajowej, wojewódzkiej i gminnej ewidencji zabytków oraz krajowego wykazu zabytków skradzionych lub wywiezionych za granicę niezgodnie z prawem . Jeśli tak, to udostępnienie kopii dokumentu potwierdzającego dokonanie tej czynności zatwierdzenia karty adresowej w konkretnej dacie, przez konkretną osobę, upoważnioną do tego przez organ konkretnym dokumentem, jeśli takie dokumenty istnieją;
33/ wyjaśnienie, co organ ma na myśli pisząc w pismach urzędowych do wnioskodawcy , iż niezabudowana część jego działki nr [...] Z. przy ul. [...] we W. została "wpisana" do GEZ w 2014 r. - czy chodzi tu o wpisanie tego obiektu do "listy" utworzonej zarządzeniem nr 12549/2014, czy o ujęcie zabytku w GEZ poprzez włączenie do GEZ sprawdzonej karty adresowej zabytku, która to karta w 2014 r. jeszcze nie istniała;
34/ czy niezabudowana część jej działki nr [...] Z. przy ul. [...] we W. została ujęta w gminnej ewidencji Wrocławia z jakąś konkretną datą, poprzez dokonanie przez jakąś konkretna osobę konkretnej czynności prawnej - jeśli tak, to udostępnienie kopii dokumentów, z których organ czerpie taką wiedzę, wykazujących :
datę dokonania tej czynności,
konkretny rodzaj dokonanej czynności,
personalia, osoby, która tę czynność wykonała,
upoważnienie udzielone tej osobie przez organ do dokonania tej czynności;
35/ Udzielenie stronie informacji, czy czynności organu zmierzające do ujęcia jej działki w GEZ, skutkujące ograniczeniem jej praw właścicielskich, powinny być dokumentowane pisemnie, jak tego wymagała treść art. art. 14 ust. 1 a) (lub wcześniej art. 14 ust. 1) kpa - w zależności od daty dokonania czynności;
36/ czy udzielona stronie przez organ informacja, że jej działka jakoby została ujęta w GEZ z datą podpisania przez A. G. Zarządzenia organu nr 12549/2014 wynika z treści jakiegoś dokumentu urzędowego, czy też jest to efekt konfabulacji urzędników organu oraz udostępnienie dokumentu, z którego treści taka informacja wynika, jeśli taki dokument istnieje;
37/ czy zarządzenie organu nr 12549/2014 jest aktem prawa miejscowego - czy jest elementem przepisów prawa wskazanym w art. 6 k.p.a. i w art. 7 Konstytucji;
38 / czy zarządzenie organu nr 12549/2014 jest aktem wewnętrznym, który nie może zmienić stanu praw i obowiązków właścicieli nieruchomości;
39/ czy na skutek podpisania zarządzenia organu nr 12549/2014, już z datą podpisania tego zarządzenia, prawa właścicielskie strony do jej działki nr [...] przy ul. [...] we W., w zakresie prawa do zabudowy tej działki, zostały ograniczone poprzez powstanie uprawnienia DWKZ do uzgadniania projektu decyzji organu o warunkach zabudowy dla niezabudowanej części jej działki;
40/ z jaką datą prawa właścicielskie wnioskodawcy do jego działki nr [...] przy ul. [...] we W., w zakresie prawa do zabudowy tej działki, zostały ograniczone poprzez powstanie uprawnienia DWKZ do uzgadniania projektu decyzji organu o warunkach zabudowy dla niezabudowanej części mojej działki;
41/ czy na skutek jakiejkolwiek czynności organu prawa właścicielskie wnioskodawcy do jego działki nr [...] przy ul. [...] we W., w zakresie prawa do zabudowy tej działki, zostały ograniczone z jakąś konkretną datą, poprzez powstaniu uprawnienia DWKZ do uzgadniania projektu decyzji organu o warunkach zabudowy dla niezabudowanej części działki strony;
42/ czy działka wnioskodawcy została ujęta w GEZ w jakiejś konkretnej, potwierdzonej pisemnie (a nie wymyślonej przez urzędników organu) dacie, poprzez dokonanie przez jakąś konkretną, upoważnioną do tego osobę czynności włączenia sprawdzonej karty adresowej zabytku obejmującego działkę wnioskodawcy do zbioru kart adresowych GEZ;
43/ czy na mocy art. art. 14 ust. 1 a) (lub wcześniej art. 14 ust. 1) kpa - w zależności od daty dokonania danej czynności, organ zobowiązany był i jest załatwiać sprawy ujęcia zabytków w GEZ pisemnie;
44/ czy na mocy art. art. 14 ust. 1 a) (lub wcześniej art. 14 ust. 1) kpa - w zależności od daty dokonania danej czynności, organ załatwił sprawę ujęcia w GEZ niezabudowanej części działki wnioskodawcy nr [...] przy ul. [...] we W. pisemnie.
Organ w odpowiedzi na powyższy wniosek ( data wpływu : 28 lutego 2022 r. poprzez platformę ePUAP ) pismem z dnia 11 marca 2022r. poinformował wnioskodawcę , co następuje :
- informacje w zakresie punktów 1-4, 19-24, 26-27, 30-36, 42-44 wniosku strony zostały już udzielone w odpowiedzi na wcześniejsze wnioski strony o udostępnienie informacji publicznej, pismami przez Miejskiego Konserwatora Zabytków we Wrocławiu, m.in. z dn. 12.02.2021 r., 23.03.2021r., 22.09.2021 r., 9.12.2021 r. i 22.02 2022 r.;
-w zakresie punktów 5-18 przedmiotowego wniosku organ nie ma wnioskowanej wiedzy dotyczącej sposobu prowadzenia przez DWKZ wojewódzkiej ewidencji zabytków, w tym dotyczącej szczegółów procedury sporządzania kart ewidencyjnych przekazanych przez DWKZ Prezydentowi;
- w zakresie punktu 25 rzeczonego wniosku organ poinformował , że nie posiada "sporządzonych przez prywatne osoby kart adresowych historycznego układu urbanistycznego osiedla Z. we Wrocławiu";
- w zakresie punktu 28 wniosku organ poinformował, że Prezydent nie posiada praw autorskich do karty adresowej willi przy ul. [...] we W.;
- w zakresie punktu 29 wniosku organ poinformował, że Prezydent nie posiada praw autorskich do karty adresowej historycznego układu urbanistycznego osiedla Z. we W.;
- w zakresie punktów 37-41 wniosku organ poinformował, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej, w związku z czym nie mogą one zostać stronie udostępnione w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 2176; dalej: u.d.i.p.).
Pismem z dnia 10 maja 2022r. (data wpływu do organu 16 maja 2022r. ) skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na udzielenie mu przez organ fałszywej informacji publicznej . Skarżący wniósł o:
1) stwierdzenie, że Prezydent naruszył przepisy prawa poprzez zaniechanie udzielenia skarżącemu prawdziwej informacji publicznej, opartej na treści posiadanych przez ten organ dokumentów urzędowych;
2) stwierdzenie przez, że Prezydent naruszył przepisy prawa poprzez udzielenie skarżącemu, jako informacji publicznej, informacji wymyślonych przez urzędników, nie opartych na treści posiadanych przez ten organ dokumentów urzędowych;
3) o zobowiązanie Prezydenta do udzielenia skarżącemu w wyznaczonym przez Sąd terminie prawdziwej, rzetelnej informacji publicznej, opartej na treści posiadanych przez ten organ dokumentów urzędowych, ze wskazaniem źródeł tej informacji w postaci odpowiednich dokumentów urzędowych wraz z udostępnieniem skarżącemu kopii tych dokumentów źródłowych oraz ze wskazaniem danych określających tożsamość osoby, która wytworzyła informację lub odpowiada ze treść informacji oraz czasu wytworzenia informacji (w szczególności daty powstania informacji i ewentualnym ujęciu działki GEZ strony;
4) zasądzenie skarżącemu zwrotu kosztów sądowych.
W uzasadnieniu skargi skarżący wywodził , że aby uzyskać informację o stanie prawnym działki nr [...] przy ul. [...] we W., w zakresie możliwości jej zabudowy, kilkukrotnie występował do Prezydenta o udzielenie informacji zwykłej, a następnie w związku z udzielaniem mu informacji pokrętnych i wymyślonych, występował o udzielnie informacji publicznej, której udzielenie jest prawnie szczególnie uregulowane.
Według skarżącego nieruchomość, której jest właścicielem nie została wpisana do gminnej ewidencji zabytków, a w konsekwencji informacje, które otrzymywał są nieprawdziwe. Skarżący wskazał na szereg istniejących w jego ocenie naruszeń prawa i procedur, skutkujących tym, że w istocie jego działka nie została wpisana do gminnej ewidencji zabytków. Natomiast wyartykułowane w skardze żądanie skarżącego dotyczy sporządzenia poprawnych dokumentów, a nadto ich doręczenia skarżącemu.
Organ w odpowiedzi na skargę wskazał, że skarżący wraz z nabyciem nieruchomości we Wrocławiu przy ul. [...], podejmuje działania, których przedmiotem i celem jest zabudowa tej nieruchomości w drugiej linii zabudowy. Z uwagi na fakt, że dla obszaru Z. nie ma urządzonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, warunkiem przystąpienia do inwestycji jest uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy. W niniejszej sprawie, z uwagi na fakt, że obszar Z. został wpisany do wojewódzkiej i gminnej ewidencji zabytków, wydanie warunków zabudowy uzależnione jest od pozytywnej w tym zakresie opinii Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2021 r. Dolnośląski Wojewódzki Konserwator Zabytków we Wrocławiu odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji planowanej przy ul. [...] we W. W konsekwencji tego postanowienia organ odmówił wydania warunków zabudowy. Od czasu powzięcia wiadomości o konieczności uzyskania uzgodnienia warunków zabudowy z wojewódzkim konserwatorem zabytków skarżący podejmował szereg czynności zmierzających do potwierdzenia, że nieruchomość, której jest właścicielem nie jest wpisana do gminnej ewidencji zabytków Wrocławia. Okoliczność ta jest o tyle istotna w sprawie, że wszelkie wnioski, skargi, pisma, kierowane do Prezydenta Wrocławia w istocie każdorazowo mają na celu uzyskanie przez skarżącego potwierdzenia, że nieruchomość, położona we Wrocławiu przy ul. [...], nie została wpisana do gminnej ewidencji zabytków. Organ każdorazowo zajmuje stanowisko w sprawie, które pozostaje niezmienne niezależnie od treści żądania czy zapytania
skarżącego, a mianowicie w ocenie Prezydenta obszar układu urbanistycznego Z. we Wrocławiu jest ujęty w gminnej ewidencji zabytków.
Celem wyjaśnienia stanowiska organ podał, że gminna ewidencja zabytków, jest prowadzona przez Prezydenta Wrocławia na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 840; dalej: u.o.z.o.z.). Zgodnie z art. art. 22 ust. 5 u.o.z.o.z. Prezydent w gminnej ewidencji zabytków ujął zabytki nieruchome znajdujące się w wojewódzkiej ewidencji zabytków. Zarządzeniem Prezydenta nr 12549/14 z dnia 24 listopada 2014r. w sprawie założenia gminnej ewidencji zabytków Wrocławia utworzona została przedmiotowa ewidencja, do której włączono karty adresowe zabytków nieruchomych. Jednocześnie na podstawie przedmiotowego zarządzenia utworzona została lista kart adresowych zabytków ujętych w gminnej ewidencji zabytków. Zgodnie z treścią powołanego Zarządzenia Gminna Ewidencja Zabytków została założona przez Prezydenta, przy czym czynności polegające na włączeniu do ewidencji kart adresowych zabytków Prezydent zlecił do wykonania Miejskiemu Konserwatorowi Zabytków we Wrocławiu (vide § 2 zarządzenia). Przedmiotowe zarządzenie podpisane zostało przez Wiceprezydenta na podstawie zarządzenia Prezydenta nr 7358/13 z dnia 23 kwietnia 2013r. Konsekwencją takiego zobowiązania ustawy było ujęcie w gminnej ewidencji zabytków takich zabytków, co do których wójt/burmistrz, prezydent miasta nie miał możliwości podjęcia samodzielnej decyzji, w przedmiocie dokonania wpisu bądź też odmowy dokonania takiego wpisu co do zabytków, które już wcześniej zostały wpisane do rejestru zabytków względnie zostały ujęte w wojewódzkiej ewidencji zabytków. Takim zabytkiem był obszar urbanistyczny Z., co do którego tut. MKZ w dniu 7 maja 2014r., pismem nr WZN.5135.12.2014.AC, otrzymał od Dolnośląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków informację o włączeniu do wojewódzkiej ewidencji zabytków.
Tytułem wyjaśnienia organ dalej wskazał, że Miejski Konserwator Zabytków jest organem administracji samorządowej, tymczasem Wojewódzki Konserwator Zabytków jest organem administracji rządowej. I mimo, że Miejski Konserwator Zabytków wykonuje zadania Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, na podstawie porozumienia zawartego pomiędzy Prezydentem, a Wojewodą Dolnośląskim (tzw. zadania zlecone), to nie ma wpływu na działania podejmowane przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Kompetencje z zakresu kontroli i nadzoru nad wojewódzkimi konserwatorami zabytków przysługują wyłącznie wojewodom oraz Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Jednocześnie organ wyjaśnił, że zarządzenie Prezydenta nr 12549/14 z dnia 24 listopada 2014r. w sprawie założenia gminnej ewidencji zabytków Wrocławia wydane zostało w wykonaniu obowiązku nałożonego przepisami ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, tj. na podstawie art. 22 ust. 4 u.o.z.o.z.. Założenie gminnej ewidencji zabytków i wprowadzenie tam określonych nieruchomości ma charakter prawnego działania organu, którego podstawy opisane są w aktach ustrojowych samorządu terytorialnego. Z kolei działanie Prezydenta w formie prawnej zarządzenia, którego treścią było określenie zabytków znajdujących się w ewidencji zabytków gminy, stanowi akt organu jednostki samorządu terytorialnego z zakresu administracji publicznej podlegający kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. (art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a.) w konsekwencji przyjąć należy, że działanie Prezydent tak pod względem formalnym jak i materialnym było prawidłowe. Natomiast postępowanie w sprawie włączenia zabytku do wojewódzkiej ewidencji zabytków, w przeciwieństwie do postępowania o wpis zabytku do rejestru zabytków, nie jest postępowaniem uregulowanym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, w którym organ administracji wydawałby decyzję po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego , lecz postępowaniem uproszczonym. Organ ochrony zabytków nie sporządza również pisemnego uzasadnienia podjętej czynności, które odzwierciedlałoby motywy i przesłanki jej podjęcia. Organ ochrony zabytków na podstawie posiadanych przez siebie informacji ocenił, czy określony przedmiot powinien podlegać ochronie jako zabytek w rozumieniu ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami i nie prowadzi w tej sprawie żadnego postępowania, w którym właściciel lub posiadacz zabytku mógłby przedstawiać przeciwne twierdzenia. Dopiero w postępowaniu przed sądem administracyjnym, wszczętym na skutek skargi na czynność wojewódzkiego konserwatora zabytków polegającą na włączeniu zabytku do wojewódzkiej ewidencji zabytków, dopuszczalne jest badanie, czy organ administracji miał usprawiedliwione podstawy włączenia zabytku do ewidencji, czy też, że czynność ta nie była niczym uzasadniona.
Ponadto organ wyjaśnił, że w dacie utworzenia gminnej ewidencji zabytków we Wrocławiu obowiązywało rozporządzenie Ministra Kultury I Dziedzictwa Narodowego z dnia 26 maja 2011 r. w sprawie prowadzenia rejestru zabytków, krajowej, wojewódzkiej i gminnej ewidencji zabytków oraz krajowego wykazu zabytków skradzionych lub wywiezionych za granicę niezgodnie z prawem w brzmieniu sprzed zmian wprowadzonych w 2019 i 2021 r. (vide : Dz.U.2019.1886 § 1 i Dz.U.2021.56 t.j.). Zgodnie z powołanym rozporządzeniem wójt, burmistrz, prezydent miasta) włącza kartę adresową zabytku nieruchomego do gminnej ewidencji zabytków po sprawdzeniu, czy dane zawarte w karcie adresowej są wyczerpujące i zgodne ze stanem faktycznym (vide § 18 rozporządzenia), przy czym rozporządzenie nie nakładało żadnego obowiązku sformalizowania dokonania tej czynności, jak również udokumentowania jej dokonania. Art. 14 ust. 1a kodeksu postępowania administracyjnego, nie obowiązywał w dniu założenia gminnej ewidencji zabytków (art. 14 § 1a dodany przez art. 61 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. (Dz.U.2020.2320) zmieniającej ustawę kodeks postępowania administracyjnego z dniem 5 października 2021 r.).
Czynności związane z prowadzeniem gminnej ewidencji zabytków we Wrocławiu wykonywane były przez Biuro Miejskiego Konserwatora Zabytków, a obecnie przez Dział Zabytków. Na podstawie zarządzenia nr 38581/20 Prezydenta Wrocławia z dnia 30.09.2020r. w sprawie Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Miejskiego Wrocławia zadania z zakresu ochrony zabytków oraz opieki nad zabytkami przekazane zostały do wydzielonej organizacyjnie jednostki Miejskiego Konserwatora Zabytków, którą kieruje Miejski Konserwator Zabytków. Oczekiwanie zatem przez skarżącego, że w jego konkretnej sprawie działania czy też czynności podejmowane będą względnie powinny być osobiście przez Prezydenta Wrocławia nie znajduje usprawiedliwienia ani w przepisach prawa, ani w przepisach organizacyjnych Urzędu Miejskiego Wrocławia.
Organ podkreślił ,że skarżący wielokrotnie występował do Urzędu Miejskiego Wrocławia w przedmiocie kwestii objętej skargą w niniejszym postępowaniu. Każdorazowo otrzymywał odpowiedź. Z uwagi na fakt, że poszczególne zapytania / wnioski różniły się między sobą, również odpowiedzi na nie udzielane różniły się od siebie, albowiem dotyczyły kwestii poruszanych w powołanych pismach. W dalszej kolejności organ wskazał, że skarżący otrzymał: kartę adresową zabytku, tj. nieruchomości, położonej przy ul. [...] we W., kartę adresową obszaru urbanistycznego Z., kartę ewidencyjną obszaru urbanistycznego Z., zawiadomienie o ujęciu obszaru urbanistycznego Z. w wojewódzkiej ewidencji zabytków, kopię zarządzenia Prezydenta o utworzeniu gminnej ewidencji zabytków, co sam potwierdza w skardze, inicjującej niniejsze postępowania. We wszystkich sprawach inicjowanych przez skarżącego, po otrzymaniu niekorzystnego dla skarżącego rozstrzygnięcia w przedmiocie odmowy uzgodnienia warunków zabudowy, istota zagadnienia sprowadza się do kwestionowania przez skarżącego prawidłowości dokonana wpisu (ujęcia) nieruchomości zarówno do wojewódzkiej jak i do gminnej ewidencji zabytków. W ocenie skarżącego wszystkie czynności związane z opracowaniem, weryfikacją i podpisaniem karty adresowej winien dokonać osobiście Prezydent (jako organ), co więcej Prezydent winien dokumentować fakt dokonania tych czynności .Tymczasem niemożliwym jest aby wszelkie czynności dokonywane były osobiście przez Prezydenta, stąd też na podstawie zarządzeń czy też upoważnień Prezydent umocowuje pracowników Urzędu Miejskiego Wrocławia do wykonywania określonych czynności. Tak również miało to miejsce w niniejszej sprawie. Wiceprezydent został umocowany do działania na podstawie zarządzenia Prezydenta z dnia 23 kwietnia 2013 r. nr 7358/13, na podstawie art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Następnie zarządzeniem Prezydenta nr 12549/14 z dnia 24.11.2014r. w sprawie założenia gminnej ewidencji zabytków Wrocławia Prezydent Wrocławia umocował Miejskiego Konserwatora Zabytków zarówno do prowadzenia samej ewidencji, jak również do włączania kart do gminnej ewidencji zabytków. W konsekwencji przyjąć należy, że oczekiwanie skarżącego, iż poszczególne czynności w zakresie gminnej ewidencji zabytków (a w tym sporządzanie, weryfikowania a następnie ujmowanie w ewidencji) wykonywał będzie Prezydent osobiście są pozbawione racji.
Natomiast fakt, że skarżący nie zgadza się z uregulowaniami dotyczącymi sposobu procedowania wpisu nieruchomości do gminnej ewidencji zabytków, jak również fakt, że skarżący uważa, iż wpis do wojewódzkiej oraz gminnej ewidencji zabytków obszaru Z. we Wrocławiu wywłaszcza go z praw do nieruchomości nie podlega badaniu przez Sąd w niniejszej sprawie. Przedmiotem skargi jest bowiem udzielenie skarżącemu fałszywej informacji publicznej. Tymczasem w sprawie organ administracji udziela informacji publicznej na podstawie dokumentów, wytworzonych i zgromadzonych przez organ - co z resztą sam skarżący przyznaje. A zatem informacja ta nie może być fałszywa.
Według organu , istotą sporu niniejszej sprawie nie jest to w jaki sposób organy przeprowadzają proces wpisu zabytku do ewidencji zabytku, ani fakt, jak to jest dokumentowane. Szczegółowa analiza zarówno treści niniejszej skargi, jak również wszystkich innych pism / wniosków / skarg skarżącego sprowadza się do wniosku, że w ocenie skarżącego doszło do "wywłaszczenia go z praw do nieruchomości". W tym zakresie organ wskazuje, że decyzja o wpisie określonej nieruchomości / zespołu budynków / czy też zespołu urbanistycznego stanowią informacje umieszczone na stronie Biuletynu Informacji Publicznej, jak również w Systemie Informacji Przestrzennej i nie mają charakteru prawotwórczego, a jedynie walor informacyjny .Oparte są one na dokumentach posiadanych przez organ, który dokonuje publikacji , a w konsekwencji z uwagi na fakt, że informacje te nie odbiegają od treści dokumentów, zaprezentowanych przez skarżącego, do czasu zmiany tych dokumentów, względnie do czasu zobowiązania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny do ich zmiany, nie podlegają ocenie jako "niezgodne z prawdą obiektywną".
Końcowo organ sformułował zarzuty lis pendens i res iudicata , podnosząc,
- po pierwsze ,że kontrola legalności zarządzenie (jego ważności), została - z wniosku skarżącego - rozstrzygnięta przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawie sygn. akt IV SA/Wr 371/21) ;
- po drugie, ,ze kontrola postępowania administracyjnego - w zakresie ograniczenia prawa własności do działki nr [...] Z. we W. w wyniku włączenia do wojewódzkiej i gminnej ewidencji zabytków zakończona została poprzez załatwienie skargi przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego rozstrzygnięciem z dnia 25 stycznia 2022r. nr DOZ-KiNK.050.49.2021. WJ;
- po trzecie, że kontrola rozstrzygnięcia postępowania administracyjnego w zakresie odmowy uzgodnienia warunków zabudowy dla planowego przedsięwzięcia została przeprowadzona przez Ministra Kultury Dziedzictwa Narodowego i Sportu postanowieniem z dnia 17 września 2021 r. nr DOZ-OAiK.650.517.2021.AR;
- po czwarte, że kontrola prawidłowości udzielenia informacji publicznej - z wniosku skarżącego w ramach skargi z dnia 23 grudnia 2021 - postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2022 r. sygn. akt IV SA/Wr 103/22 odrzucono skargę;
- po piąte, że kontrola prawidłowości udzielenia informacji publicznej - z wniosku skarżącego - jest przedmiotem rozstrzygania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (vide skarga z dnia 27 marca 2022 - sygn. akt IV SA/Wr 261/22
5
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje:
W związku ze sformułowaniem przez organ najdalej idących zarzutów natury procesowej , dotyczących niedopuszczalności wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi wyjaśnić na wstępie należy ,że badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo jej analiza pod kątem dopuszczalności. Innymi słowy, sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Jedna z przyczyn niedopuszczalności skargi zachodzi wówczas, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) decyduje tożsamość stron postępowania oraz tożsamość przedmiotu sprawy.
Przepis art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. odwołuje się do dwóch zasad, wywodzących się jeszcze z prawa rzymskiego. Pierwsza z nich, zasada lis pendens stanowi, że nie można wszcząć postępowania, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi stronami już się toczy. Natomiast druga zasada ,res iudicata stanowi , że nie można wszczynać postępowania sądowego, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami została prawomocnie zakończona. Istotą obu zasad jest to, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, a tym samym nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii, z czym związana jest niemożność ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd (zob. postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27 marca 2013r., w sprawie o sygn. akt II SAB/Go 6/13 - dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej: CBOSA).
Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy , w stwierdzić należy, że przedmiotem skargi wniesionej przez skarżącego jest w istocie bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia jego wniosku z dnia 26 lutego 2022r. zatytułowanego jako "wniosek o udzielenie informacji publicznej ".Podniesiony bowiem przez skarżącego zarzut udzielenia mu przez organ fałszywych informacji publicznych należy odkodować jako zarzut braku rzetelności (prawdziwości) udzielonej mu informacji publicznej , który to - w ocenie Sądu z punktu widzenia procesowego - należy zakwalifikować jako skargę na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej .
Z urzędu Sądowi wiadomo, że postępowania w sprawach skarżącego z udziałem tego samego organu w przedmiocie ujęcia w gminnej ewidencji zabytków zostały już wcześniej wszczęte skargami wniesionymi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu : z dnia 27 maja 2021 r. sygn. akt IV SA/Wr 371/21 , z dnia 23 grudnia 2021r. sygn. akt IV SA/Wr 103/22 , z dnia 27 marca 2022 sygn. akt IV SA/Wr 261/22.. Postępowanie sądowoadministracyjne w powyższych sprawach zostały już zakończone, a wydane w tych sprawach orzeczenia mają walor prawomocności. Z powyższego wynika, że przed tutejszym Sądem zawisły wprawdzie sprawy ze skarg tego samego skarżącego i z udziałem tego samego organu, lecz w odniesieniu do innego przedmiotu sprawy. Nie można zatem przyjąć , jak twierdzi organ ,że mamy do czynienia z tożsamością sporu , co oznacza ,że postępowanie w niniejszej sprawie należy uznać za dopuszczalne.
Stosownie do treści przepisu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a , kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Uwzględniając skargę na bezczynność sąd administracyjny zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, o czym stanowi art. 149 §1 p.p.s.a. W tym zakresie stwierdzić należy, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w określonym w prawie terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności . Wniesienie skargi na bezczynność organu jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu, mimo istnienia ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu. Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. Innymi słowy , bezczynność organu można najogólniej określić jako taki stan rzeczy, w którym zawisła przed organem sprawa nie została załatwiona, mimo upływu przewidzianych w przepisach prawa terminów, a organ nie podejmuje w tym zakresie żadnych działań.
Przechodząc od tych ogólnych uwag do realiów badanej sprawy stwierdzić należy, że przedmiotem skargi jest prawo do informacji publicznej udzielanej na zasadach i w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej . Powyższa ustawa w kompleksowy sposób reguluje procedurę dostępu do informacji publicznej, nie zawiera jednak przepisów, które dotyczyłyby bezczynności organu. Ustawa o dostępie do informacji publicznej, przewiduje, wymienione w art. 7 ust. 1 u.d.i.p. , różne sposoby udostępniania. Jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek, o czym stanowi art. 10 u.d.i.p.
W kontrolowanej sprawie pozostaje poza sporem między stronami fakt , że stosowny wniosek skarżący złożył, zaś organ jaki adresat wniosku i podmiot zobowiązany do udzielania informacji publicznej na przedmiotowy wniosek zareagował, wystosowaniem do skarżącego pisma z dnia 11 marca 2022 r.(k.93) . W tym miejscu wskazać należy, że skargę na bezczynność podmiotu zobowiązanego sąd administracyjny rozpoznaje według stanu faktycznego i prawnego na datę rozpoznania skargi.
Z materiału aktowego badanej sprawy , a w szczególności z adresowanych do skarżącego pism Miejskiego Konserwatora Zabytków we Wrocławiu z dnia 12 lutego 2021 r., z dnia 23 marca 2021r., z dnia 22 września 2021 r., z dnia 9 grudnia 2021 r. oraz z dnia 22 lutego 2022 r. wynika ,że informacje objęte punktami nr 1-4, 19-24, 26-27, 30-36, 42-44 przedmiotowego wniosku zostały już skarżącemu udzielone w odpowiedzi na jego wcześniejsze wnioski o udostępnienie informacji publicznej. Podobnie przedstawia się kwestia udzielenia odpowiedzi przez organ na zapytanie objęte punktami nr 28-29 wniosku , w odniesieniu do których organ poinformował, że nie posiada praw autorskich do karty adresowej willi przy ul. [...] we W. oraz do karty adresowej historycznego układu urbanistycznego osiedla Z. we W.
W odniesieniu zatem do informacji objętych punktami nr 1-4, 19-24, 26-27, 30-36, 42-44 rzeczonego wniosku mamy do czynienia z sytuacją , w której skarżący wnioskował o informacje , w odniesieniu do których był on już w ich posiadaniu przed zainicjowaniem postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie. Świadczy o tym porównanie daty wszczęcia postępowania w tej sprawie i daty otrzymania przez skarżącego pisma organu z dnia 11 marca 2022 r., stanowiącego odpowiedź na przedmiotowy wniosek . A tym samym oznacza to ,że skarga w tym zakresie nie jest zasadna .
Jednocześnie z pisma organu będącego odpowiedzią na cytowany na wstępie wniosek wynika, że w odniesieniu do żądanych danych i informacji objętych punktami nr 5-18 tegoż wniosku , organ nie ma wiedzy na temat sposobu prowadzenia przez DWKZ wojewódzkiej ewidencji zabytków, w tym dotyczącej szczegółów procedury sporządzania kart ewidencyjnych przekazanych przez DWKZ Prezydentowi . Również w odniesieniu do informacji objętej pytaniami nr 25 i 28-29 omawianego wniosku organ stwierdził ,że nie posiada "sporządzonych przez prywatne osoby kart adresowych historycznego układu urbanistycznego osiedla Z. we Wrocławiu" oraz nie posiada praw autorskich do karty adresowej willi przy ul. [...] we W. oraz do karty adresowej historycznego układu urbanistycznego osiedla Z. we Wrocławiu.
Skoro zatem organ nie posiadał informacji, których udostępnienia oczekiwał skarżący, to uznać należy, że nie był zobligowany do ich udzielenia. W tym miejscu przywołać należy treść art. 4 ust. 3 u.d.i.p. , z którego wynika ogólna zasada, wedle której do udzielania informacji publicznej zobowiązane są podmioty będące w ich posiadaniu. Z brzmienia cytowanego przepisu jednoznacznie wynika, że adresat wniosku jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, jeżeli ją ma, bez względu na to, czy wiąże się ona z zakresem jego kompetencji, czy też jest informacją uzyskaną od innych podmiotów. Trzeba zatem przyjąć, że obowiązek informacyjny podmiotu zobowiązanego nie musi być adekwatny do zakresu jego działania, ale jest tylko i wyłącznie konsekwencją faktu dysponowania daną informacją. Przy czym podmiot, który twierdzi, że nie posiada informacji wskazanej we wniosku, powinien twierdzenie to uwiarygodnić. Powiadomienie o nieposiadaniu żądanej informacji powinno zawierać dane pozwalające na ocenę rzetelności takiego twierdzenia. W ocenie Sądu powyższemu obowiązkowi organ zadość uczynił.
Na aprobatę Sądu zasługuje również stanowisko organu w odniesieniu do pozostałej części wniosku tj. w zakresie informacji , objętych punktami nr. 37-41 wspomnianego wyżej wniosku , kwalifikujące żądane informacje jako nie mające waloru informacji publicznej, a w konsekwencji nie podlegające zakresowi przedmiotowemu ustawy o dostępie do informacji publicznej i tym samym nie objęte obowiązkiem ich udostępnienia w trybie tej ustawy. Zdaniem Sądu , w istocie dotyczą one bowiem informacji o obowiązującym prawie (pkt 37-38 wniosku ) , jego sposobie interpretacji ( pkt 39 -40 wniosku ) oraz skutkach stosowania tego prawa ( pkt 41 wniosku. ) .
W tym miejscu wymaga podkreślenia, że tryb określony w ustawie o dostępie do informacji publicznej nie ma zastosowania do udzielania informacji o przepisach prawa lub informacji o przepisach prawa zastosowanych w indywidualnej sprawie. W kategorii informacji publicznej nie mieści się także ubieganie się o poradę prawną, wyjaśnienie charakteru i istoty przepisów prawnych, domaganie się instruktażu (wykładni), jak należy rozumieć i stosować w praktyce określone przepisy prawa.
Z taką sytuacją mamy do czynienia w przypadku domagania się od organu udzielenia wyjaśnień w zakresie ustalenia daty ograniczenia praw właścicielskich skarżącego do należącej doń działki , czyli w istocie żądania dokonania wykładni. prawa w kontekście wskazanych przez skarżącego faktów prawotwórczych. W związku z tym w takim zakresie nie ma podstaw do realizowania wniosku skarżącego w trybie dostępu do informacji publicznej i organ nie musi udzielać informacji dotyczącej stanu praw i obowiązków skarżącego jako właściciela nieruchomości. W takim przypadku adresat wniosku udziela odpowiedzi pismem zawiadamiającym o tym fakcie i temu obowiązkowi organ również sprostał.
Spajając powyższe rozważania , stwierdzić należy ,że odpowiedź organu na przedmiotowy wniosek , sformułowana w piśmie z dnia 11 marca 2022 r. , była wystarczająca do prawidłowego rozpoznania wniosku skarżącego i świadczy o zastosowaniu przez organ właściwej prawnej formy działania. W związku z tym ocena w takim kontekście działania organu podjętego w celu załatwienia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej nie uzasadnia - na moment rozpoznania przez sąd administracyjny skargi - zarzutu jego bezczynności.
Z tych względów skarga nie zasługiwała na uwzględnienie i na podstawie art.151 p.p.s.a. została oddalona. Końcowo wyjaśnić również należy ,że Sąd orzekał w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania