IV SAB/Wr 591/22

IV SAB/Wr 591/22 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2022-11-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-05-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Bogumiła Kalinowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi: K. T. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I odrzucić skargę; II zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 lutego 2022 r. uzupełnionym pismem z dnia 10 czerwca 2022 r. Strona Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej organ) w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
W załączeniu do pisma z dnia 10 czerwca 2022 r. Strona nadesłała kserokopię dowodu nadania w dniu 30 grudnia 2021 r. ponaglenia na adres organu . W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W nadesłanych aktach administracyjnych brak ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie. W wykonaniu zarządzenia z dnia 27 czerwca 2022 r., wezwano Stronę Skarżącą do uzupełnienia braku skargi poprzez przedłożenie kopii ponaglenia skierowanego do organu w dniu 30 grudnia 2021 r. Stronę Skarżącą pouczono
o obowiązku wykonania wezwania w terminie 7 dni, zastrzegając rygor odrzucenia skargi. Przesyłka zawierającą wezwania, wobec jej braku podjęcia w terminie
w wyniku dwukrotnego awizowania w dniach 29 czerwca 2022 r. oraz 7 lipca 2022 r. pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 13 lipca 2022 r. Do dnia dzisiejszego Strona Skarżąca nadesłała kopii ponaglenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Na gruncie art. 35 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a., strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (pkt 1 - bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (pkt 2 - przewlekłość). Tym samym, złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu, jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia na niezałatwienie sprawy do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.) albo do organu prowadzącego postępowanie, jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 2 k.p.a.). W rozpoznawanej sprawie Strona Skarżąca wezwana prawidłowo
o przedłożenie kopii ponaglenia nie dopełniła ww. wymogu. W konsekwencji należało uznać, że przed wniesieniem skargi nie złożyła ponaglenia do właściwego organu, tj. nie wyczerpała trybu przewidzianego przez art. 52 § 1 p.p.s.a. Tymczasem czynność ta stanowi niejako warunek wstępny skutecznego wniesienia skargi na bezczynność złożonej w tej sprawie. W konsekwencji należało uznać, że skarga nie spełnia warunków jej dopuszczalności, a zatem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w pkt I sentencji postanowienia. Podstawę orzeczenia
o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi (pkt II sentencji) stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Na marginesie należy wskazać, że odrzucenie skargi w tej sprawie nie wyklucza możliwości ponownego złożenia skargi na bezczynność organu, pod warunkiem wcześniejszego wniesienia ponaglenia do organu właściwego, a więc Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, ale za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego.