IV SAB/WR 40/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd odrzucił skargę męża zmarłej osoby niepełnosprawnej na przewlekłe prowadzenie postępowania, uznając, że nie posiadał on interesu prawnego do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę W.C. na przewlekłe prowadzenie postępowania i bezczynność organu w sprawie ustalenia poziomu potrzeby wsparcia. Skarga została wniesiona przez męża wnioskodawczyni, J.C., po tym, jak organ wydał decyzję ustalającą poziom potrzeby wsparcia. Jednakże, z akt sprawy wynikało, że J.C. zmarła przed wniesieniem skargi, a jedynie ona posiadała interes prawny do jej złożenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał skargę W.C. na przewlekłe prowadzenie postępowania i bezczynność Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w przedmiocie ustalenia poziomu potrzeby wsparcia. Postępowanie administracyjne zostało wszczęte wnioskiem J.C., osoby niepełnosprawnej, o wydanie decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia. Organ wydał decyzję w dniu 12 listopada 2024 r. i doręczył ją W.C., mężowi i pełnomocnikowi wnioskodawczyni. Następnie W.C. wniósł skargę na przewlekłość postępowania, dołączając akt zgonu J.C. Sąd uznał, że skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z przepisami, legitymacja do złożenia skargi oparta jest na kryterium interesu prawnego, który musi mieć związek z indywidualnymi prawami i obowiązkami skarżącego. Decyzja ustalająca poziom potrzeby wsparcia jest adresowana wyłącznie do osoby niepełnosprawnej i jej interes prawny ma charakter osobisty, wygasając wraz ze śmiercią. Ponieważ J.C. zmarła, jej mąż, W.C., nie posiadał interesu prawnego do wniesienia skargi. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd postanowił odrzucić skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, osoba taka nie posiada legitymacji do wniesienia skargi, ponieważ nie ma interesu prawnego w sprawie.
Uzasadnienie
Interes prawny do złożenia skargi opiera się na związku między indywidualnymi prawami i obowiązkami skarżącego a zaskarżonym działaniem organu. W przypadku decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia, adresatem jest wyłącznie osoba niepełnosprawna, a jej interes prawny ma charakter osobisty i wygasa wraz ze śmiercią. Mąż zmarłej wnioskodawczyni nie posiadał zatem interesu prawnego do wniesienia skargi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
u.p.p.s.a. art. 58 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna w przypadkach wskazanych w tym przepisie, w tym gdy brak jest interesu prawnego.
Pomocnicze
u.p.p.s.a. art. 50 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi, w tym osoby posiadające interes prawny.
Ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych art. 6b § 3
Określa organ właściwy do wydania decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia oraz krąg wnioskodawców.
Ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych art. 4b § 2
Ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych art. 6b § 1
Ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych art. 6b § 2
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarżący nie posiadał interesu prawnego do wniesienia skargi, ponieważ decyzja ustalająca poziom potrzeby wsparcia była adresowana do jego zmarłej żony.
Godne uwagi sformułowania
Pod pojęciem interesu prawnego należy zaś rozumieć istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym działaniem organu administracji. Ta tylko osoba posiada zatem interes prawny w sprawie ustalenia poziomu potrzeby wsparcia, który z uwagi na przedmiot tej decyzji, ma charakter osobisty i wygasa wraz ze śmiercią osoby niepełnosprawnej.
Skład orzekający
Anetta Makowska-Hrycyk
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowanie zasady, że interes prawny w sprawach dotyczących indywidualnych uprawnień osobistych wygasa wraz ze śmiercią strony, a osoby bliskie nie posiadają legitymacji do wniesienia skargi w ich imieniu, jeśli same nie brały udziału w postępowaniu i nie wykazały własnego interesu prawnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji śmierci strony postępowania administracyjnego przed rozstrzygnięciem skargi na przewlekłość/bezczynność, gdzie skarżącym jest osoba bliska.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną kwestię procesową dotyczącą legitymacji procesowej i interesu prawnego, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Czy możesz skarżyć organ po śmierci bliskiej osoby? Sąd wyjaśnia kluczową kwestię interesu prawnego.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SAB/Wr 40/25 - Postanowienie WSA we Wrocławiu Data orzeczenia 2025-01-31 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-01-13 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Sędziowie Anetta Makowska-Hrycyk /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6329 Inne o symbolu podstawowym 632 659 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności Treść wyniku *Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 par. 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.C. na przewlekłe prowadzenie postępowania i bezczynność Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Dolnośląskim w przedmiocie ustalenia poziomu potrzeby wsparcia postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie Postępowanie administracyjne w sprawie wszczęte zostało wnioskiem J. C. (dalej również: wnioskodawczyni), skierowanym do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Dolnośląskim (dalej: organ), o wydanie decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia. Z akt sprawy wynika, że w dniu 12 listopada 2024 r. organ wydał decyzję ustalającą J. C. poziom potrzeby wsparcia i doręczył ją w dniu 2 grudnia 2024 r. W. C. (mężowi i zarazem pełnomocnikowi wnioskodawczyni). Pismem z dnia 9 grudnia 2024 r. W. C. (dalej: skarżący) wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania i bezczynność organu w przedmiocie ustalenia poziomu potrzeby wsparcia. Do skargi skarżący dołączył odpis skrócony aktu zgonu, z którego wynika, że J. C. zmarła w dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Na wstępie zauważyć należy, że badanie merytorycznej zasadności skargi w każdym przypadku poprzedzone jest sprawdzeniem, czy sprawa będąca jej przedmiotem podlega kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, a mianowicie, czy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, czy skargę wniósł uprawniony podmiot oraz czy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024, poz. 935 ze zm., dalej: u.p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Z powyższego przepisu wynika, że legitymacja do złożenia skargi oparta jest przede wszystkim na kryterium interesu prawnego. Pod pojęciem interesu prawnego należy zaś rozumieć istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym działaniem organu administracji. O tym, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie interes prawny, decyduje przepis prawa. Najczęściej będą to przepisy prawa materialnego, jednak mogą to być również przepisy procesowe lub ustrojowe. Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa wskazujący na własne prawo lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Od wykazania związku między chronionym przez prawo interesem prawnym, a działaniem organu administracji publicznej, uzależnione jest więc uprawnienie do złożenia skargi (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2023 r., sygn. akt II OSK 1412/21, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazać w tym miejscu należy, że decyzja ustalająca poziom potrzeby wsparcia wydawana jest na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 44 ze zm.). Zgodnie z art. 6b³ ust. 1 w związku z art. 4b ust. 2 i art. 6b ust. 1 i 2 tej ustawy decyzję ustalającą poziom potrzeby wsparcia wydaje wojewódzki zespół na wniosek osoby niepełnosprawnej legitymującej się stosownym orzeczeniem o niepełnosprawności albo na wniosek przedstawiciela ustawowego tej osoby lub na wniosek ośrodka pomocy społecznej (względnie centrum usług społecznych). Nie może przy tym budzić wątpliwości, że poza osobą niepełnosprawną pozostałe podmioty wymienione w tym przepisie posiadają jedynie legitymację formalną do złożenia wniosku o wydanie decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia, natomiast adresatem tej decyzji jest wyłącznie osoba niepełnosprawna. Ta tylko osoba posiada zatem interes prawny w sprawie ustalenia poziomu potrzeby wsparcia, który z uwagi na przedmiot tej decyzji, ma charakter osobisty i wygasa wraz ze śmiercią osoby niepełnosprawnej. W niniejszej sprawie wniosek o wydanie decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia został złożony przez J. C., będącą osobą niepełnosprawną legitymującą się stosownym orzeczeniem o niepełnosprawności. Tylko wnioskodawczyni posiadała zatem interes prawny w tej sprawie, który stanowi także podstawę uzyskania legitymacji do wniesienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania i bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku o wydanie decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia. Takiej legitymacji nie posiada natomiast mąż wnioskodawczyni, będący skarżącym w sprawie. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI