IV SAB/WR 397/23

IV SAB/Wr 397/23 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2023-12-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-09-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Daria Gawlak-Nowakowska /przewodniczący/
Marta Pająkiewicz-Kremis
Mirosława Rozbicka-Ostrowska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
*Stwierdzono bezczynność organu
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 1, art. 5 ust. 1 i 2, art. 7 ust. 1, art. 10, art. 4 ust. 1 pkt 4
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Sędziowie: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis, Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska (spr.), po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 19 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi T. D. na bezczynność W. S.A. z siedzibą we W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 11 maja 2023 r. I. stwierdza bezczynność W. S.A. z siedzibą we W. w załatwieniu wniosku skarżącego z dnia 11 maja 2023 r.; II. stwierdza, że bezczynność, o której mowa w pkt I wyroku, nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania W. S.A. z siedzibą we W. do załatwienia wniosku, o którym mowa w pkt I wyroku; IV. oddala dalej idącą skargę; V. zasądza od W. S.A. z siedzibą we W. na rzecz skarżącego T. D. kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Postępowanie w sprawie zainicjowane zostało wnioskiem T. D. ( dalej: wnioskodawca, skarżący) z dnia 11 maja 2023 r. , przesłanym drogą elektroniczną, adresowanym do W. S.A. z siedzibą we W. ( dalej: organ, Spółka, podmiot zobowiązany) o udostępnienie szczegółowej informacji odnośnie tego, jak ma wyglądać przyszłe wykorzystanie pomieszczenia o powierzchni ok. [...]m2, które ma powstać przy aąuaparku przy "ul. [...]", a w szczególności wskazanie:
- " czy Spółka planuje jedną wspólną przestrzeń, czy też kilka mniejszych, jeżeli tak to ile pomieszczeń i o jakiej powierzchni?
- kto będzie zarządzał tą przestrzenią? Czy przestrzeń pozostanie pod zarządem A., czy też planowane jest oddanie zarządu nad w/w przestrzenią innemu podmiotowi - jeżeli tak, to jaki to podmiot?
- czy pomieszczenia te będą dostępne w godzinach funkcjonowania A., czy też planowane są inne godziny ich funkcjonowania?
- czy Spółka ma już zaplanowane jakieś konkretnie wydarzenia, spotkania lub szkolenia mogłyby się w nich odbywać?
- czy A. planuje wyposażyć te pomieszczenia przed ich udostępnieniem dla mieszkańców, a jeśli tak to jakie będzie to wyposażenie (stoły, krzesła, ekran/telewizor, projektor, system nagłośnieniowy itp."
Kolejnym e-mailem z dnia 31 maja 2023r. wnioskodawca ponaglił organ o udzielnie odpowiedzi na pytania objęte wnioskiem z dnia 11 maja 2023 r.
W odpowiedzi na wniosek organ pismem z dnia 23 sierpnia 2023 r. udzielił wnioskodawcy następującej informacji : " (...) , w nawiązaniu do Pana wniosku o udostępnienie informacji publicznej na temat obiektu edukacyjnego budowanego w ramach inwestycji "Zaprojektowanie i wybudowanie krytej pływalni i basenów zewnętrznych przy "ul. [...]" we W. wraz z parkingiem, zjazdami z drogi publicznej, obsługą komunikacyjną, zagospodarowaniem terenu, infrastrukturą techniczną, rozbiórkami istniejących obiektów budowlanych", informujemy co następuje:
Pytanie 1:
Czy planują Państwo jedną wspólną przestrzeń, czy też kilka mniejszych, jeżeli tak to ile
pomieszczeń i o jakiej powierzchni?
Odpowiedź:
Planowana łączna powierzchnia obiektu to [...]m2, podzielona na trzy pomieszczenia: salę główną, łazienkę oraz kuchnię z pomieszczeniem biurowym.
Pytanie 2:
Kto będzie zarządzał tą przestrzenią? Czy przestrzeń pozostanie pod zarządem A., czy też planowane jest oddanie zarządu nad w/w przestrzenią innemu podmiotowi - jeżeli tak, to jaki to podmiot?, Odpowiedź:
Ustalenia tego rodzaju zostaną poczynione po zakończeniu realizacji inwestycji. Pytanie 3:
Czy pomieszczenia te będą dostępne w godzinach funkcjonowania A., czy też
planowane są inne godziny ich funkcjonowania?
Odpowiedź:
Godziny dostępności wskazanych pomieszczeń zostaną ustalone po zakończeniu realizacji inwestycji.
Pytanie 4:
Czy Spółka ma już zaplanowane jakie konkretnie wydarzenia, spotkania lub szkolenia mogłyby
się w nich odbywać?
Odpowiedź:
W. S A jako inwestor nie podjął jakichkolwiek decyzji w tej sprawie.
Pytanie 5:
Czy A. planuje wyposażyć te pomieszczenia przed ich udostępnieniem dla mieszkańców, a jeśli tak to jakie będzie to wyposażenie (stoły, krzesła, ekran/telewizor, projektor, system nagłośnieniowy itp
Odpowiedź:
Decyzja w tej sprawie zostanie podjęta po zakończeniu realizacji inwestycji."
Pismem z dnia 6 sierpnia 2023 r.( data wpływu do organu: 18 sierpnia 2023 r. ) wnioskodawca wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność organu w załatwieniu jego wniosku z dnia 11 maja 2023 r. Skarżący wniósł o:
1/ zobowiązanie organu do udostępnienia informacji wnioskowanej przez niego w dniu 11 maja 2023r.;
2/ stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;
3/ wymierzenie organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023r. poz. 1634 z późn. zm.) - dalej jako: p.p.s.a,;
4/ zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Skarga oparta została na zarzutach naruszenia przepisów:
- art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 Nr 78 poz. 483 z późn. zra.), art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 06 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2022r. poz. 902 z późn. zm, dalej: u.d.i.p.), poprzez ich niezastosowanie i nieudostępnienie skarżącemu wnioskowanej mailowo informacji, pomimo podstaw do ich udostępnienia na zasadach wskazanych w u.d.i.p.,
- art. 13 ust. 1 u.d.i.p., poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie skarżącemu informacji w terminie wynikającym z u.d.i.p.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że do dnia sporządzenia skargi, organ nie udzielił skarżącemu jakiejkolwiek odpowiedzi. W ocenie skarżącego, nie powinno budzić wątpliwości, że organ jako spółka, w której jedynym udziałowcem jest Gmina Wrocław zobowiązany jest do udostępniania informacji publicznej. Spółka, w której jedynym udziałowcem jest gmina realizuje zadania nastawione na zaspokojenie zbiorowych potrzeb społeczności. Spółki komunalne wykonując te zadania korzystają z ulokowanego w nich mienia komunalnego. Mimo, że nie są objęte przepisami ustawy o finansach publicznych, zaliczane są do tzw. sektora publicznego. Ich działalność nie jest nastawiona na wypracowanie zysku, ale w pierwszej kolejności na realizację zadania publicznego na rzecz społeczności lokalnej. Należy tym samym uznać, że organ jest podmiotowo zobowiązany do udostępniania informacji w trybie ustawy dostępowej . Według skarżącego , wnioskowana przez niego informacja dotyczy przeznaczenia dla pomieszczenia, które powstaje przy aąuaparku budowanym przy "ul. [...]". O jego powstaniu i wstępnym przeznaczeniu mieszkańcy Wrocławia byli informowani w wypowiedzi prezesa Spółki Jest to więc zapytanie, które dotyczy działalności organu publicznego, zarządzania środkami publicznymi, a więc mieszczące się w zakresie przedmiotowym u.d.i.p. Organ nie reagując w żaden sposób na wniosek skarżącego pozostaje w bezczynności i to trwającej od maja 2023r. Zdaniem skarżącego , takie postępowanie organu jest niedopuszczalne, zaś organ nie udostępniając od maja 2023r. wnioskowanej przez niego informacji, dopuścił się oczywistego naruszenia jego konstytucyjnego prawa. Tym samym, wnioski skarżącego w zakresie uznania, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa jak i wymierzenia kary grzywny są uzasadnione.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o stwierdzenie bezprzedmiotowości postępowania ewentualnie o oddalenie skargi w całości. Wskazał ,że przedmiotowy wniosek z przyczyn organizacyjnych nie został niestety rozpatrzony i załatwiony w terminie. Jednocześnie organ potwierdził , że w dniu 31 maja 2023 r. wpłynęło ponaglenie skarżącego. W tym zakresie organ wyjaśnił ,że wspomniane ponaglenie wpłynęło do niego na adres: informacia@aquapark.wroc.pl z którego korzystają klienci A. wnoszący uwagi do działalności Spółki lub reklamacje związane ze świadczonymi usługami. Poczta elektroniczna pod tym adresem obsługiwana jest przez "Zespół ds. Obsługi Klienta", którego zakres obowiązków jest stricte związany ze sprawną, bezpośrednią obsługą Klientów, sprzedażą oferowanych usług, udzielaniem informacji na temat produktów i usług, a także obsługą telefoniczną klientów, obsługą reklamacji, zwrotów oraz administrowaniem systemem sprzedażowym wraz z obsługą sklepu online. W związku z powyższym wiadomości wnioskodawcy zostały omyłkowo pominięte w procesie realizacji.
Dalej organ podniósł, że w związku z wniesioną w dniu 18 sierpnia 2023r. skargą na bezczynność, udostępnił skarżącemu pełną informację publiczną w posiadanym przez niego zakresie. W tym zakresie organ stwierdził, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej zawierał częściowo zapytania w sprawie informacji publicznej, która jeszcze nie powstała. Dotyczy bowiem części prowadzonej, ale jeszcze nie ukończonej inwestycji pod nazwą: "Zaprojektowanie i wybudowanie krytej pływalni i basenów zewnętrznych przy "ul. [...]" we W. wraz z parkingiem, zjazdami z drogi publicznej, obsługą komunikacyjną, zagospodarowaniem terenu, infrastrukturą techniczną, rozbiórkami istniejących obiektów budowlanych". Wobec tego szczegółowe informacje dotyczące funkcjonowania obiektu edukacyjnego powstaną lub zostaną ustalone dopiero po zakończeniu inwestycji i jej odbiorze przez inwestora.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Uwzględniając skargę na bezczynność sąd administracyjny zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa , o czym stanowi art. 149 §1 p.p.s.a. W tym zakresie stwierdzić należy, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w określonym w prawie terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności . Wniesienie skargi na bezczynność organu jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu , mimo istnienia ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu. Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności.
Innymi słowy , bezczynność organu administracyjnego można najogólniej określić jako taki stan rzeczy, w którym zawisła przed organem sprawa nie została załatwiona, mimo upływu przewidzianych w przepisach prawa terminów, a organ nie podejmuje w tym zakresie żadnych działań.
Przechodząc od tych ogólnych uwag do realiów badanej sprawy stwierdzić należy ,że przedmiotem skargi jest prawo do informacji publicznej udzielanej na zasadach i w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ( tj. Dz. U z 2022 r., poz. 92 ) zwanej dalej: u.d.i.p. . Powyższa ustawa w kompleksowy sposób reguluje procedurę dostępu do informacji publicznej, nie zawiera jednak przepisów, które dotyczyłyby bezczynności organu. Ustawa o dostępie do informacji publicznej, przewiduje, wymienione w art. 7 ust. 1 u.d.i.p. różne sposoby udostępniania. Jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek, o czym stanowi art. 10 u.d.i.p. .
W kontrolowanej sprawie pozostaje poza sporem między stronami ,że stosowny wniosek skarżący złożył , zaś adresat wniosku na przedmiotowy wniosek zareagował , wystosowaniem do skarżącego pisma z dnia 23 sierpnia 2023 r. Analiza treści powyższego pisma w kontekście złożonej przez stronę skargi na bezczynność organu wymaga stwierdzenia, że złożenie wniosku przez osobę wykonującą prawo do informacji nie nakłada na podmiot zobowiązany obowiązku automatycznego udostępnienia informacji, gdyż w pierwszej kolejności powinien on stwierdzić, czy jest on w posiadaniu wnioskowanej informacji , a następnie czy przepisy komentowanej ustawy znajdują zastosowanie w danej sytuacji. W przypadku pozytywnej odpowiedzi w dalszej kolejności podmiot zobowiązany powinien ocenić, czy nie zachodzą przesłanki ograniczające dostępność informacji, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. .
Przedmiotem niniejszego postępowania jest bezczynność organu w zakresie udostępnienia przez organ informacji publicznej na wniosek skarżącego z dnia 11 maja 2023 r. Mając na uwadze tak oznaczony przedmiot skargi zaakcentować należy , że w toku oceny zasadności skargi w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej sąd administracyjny zobowiązany jest do ustalenia czy podmiot, do którego skierowano wniosek był zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej oraz czy dane, o które wnioskował podmiot informacyjnie zainteresowany , miały charakter informacji publicznej, oraz czy żądanie wnioskodawcy zostało rozpatrzone w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami tj. w formie i w terminie wynikających z regulacji ustawowej. Powszechne prawo dostępu do informacji publicznej należy bowiem wyraźnie odróżnić od obowiązku udostępnienia tych informacji.
Oceniając zatem pod względem podmiotowym przedmiotowy wniosek o udostępnienie informacji publicznej wskazać należy ,że stosownie do art. 4 ust. 1 i 2 u.d.i.p. podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, a także organizacje związkowe i organizacje pracodawców reprezentatywne w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego (Dz. U. z 2015 r., poz. 1240) oraz partie polityczne. Do wymienionego katalogu zaliczają się w szczególności podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego (art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.).
W badanej sprawie pozostaje poza sporem , że jedynym akcjonariuszem Spółki jest gmina Wrocław , a zatem w świetle przywołanej regulacji nie ulega wątpliwości, że organ jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.
Kolejno mając na uwadze ograniczenie badania merytorycznego sprawy , jakim jest bezczynność organu, w badanej sprawie wymaga również wyjaśnienia kwestia oceny charakteru informacji, jakich udostępnienia domagał się skarżący , a więc stwierdzenia czy, dane , o których mowa w przedmiotowym wniosku objęte są zakresem przedmiotowym ustawy o dostępie do informacji publicznej . Jest to niezbędne, aby stwierdzić, że podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej pozostaje w bezczynności . Należy bowiem zauważyć, że wnioskodawca wystąpił o różne dane na temat budowy planowanego basenu i przyszłego wykorzystania , funkcjonowania , wyposażenia dodatkowego obiektu ( pomieszczenia) .
W tym zakresie na wstępie stwierdzić należy, że prawo do uzyskiwania informacji publicznej zagwarantowane jest w Konstytucji RP. Zgodnie z art. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. W orzecznictwie sądowo-administracyjnym przyjęto, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie realizowania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa (por. wyroki wojewódzkich sądów administracyjnych w: Warszawie z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt II SAB/Wa 85/07, Kielcach z dnia 26 czerwca 2008 r., sygn. akt II SAB/Ke 7/08 oraz Krakowie z dnia 30 stycznia 2009 r., sygn. akt II SAB/Kr 109/08). Ustawodawca w treści art. 6 u.d.i.p. zawarł przykładowy katalog kategorii informacji publicznych wskazując, że udostępnieniu podlegają informacje m.in.: o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., ich statusie prawnym, organizacji, organach i osobach sprawujących w nich funkcje, majątku którym dysponują, trybie działania w zakresie wykonywania zadań publicznych i ich działalności w ramach gospodarki budżetowej i pozabudżetowej, prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach. Poza tym wyliczenie to obejmuje także informacje o majątku publicznym oraz danych publicznych, na które składają się m.in. stanowiska w sprawach publicznych zajęte przez organy władzy publicznej i przez funkcjonariuszy publicznych oraz treść i postać dokumentów urzędowych. Należy przy tym pamiętać, że powyższe wyliczenie ma charakter otwarty, na co wprost wskazuje użyty przez ustawodawcę w tym przepisie zwrot "w szczególności". Oznacza to, że udostępnieniu mogą podlegać także inne kategorie informacji publicznych, które nie zostały określone w powołanym przepisie.
W świetle wskazanych wyżej regulacji zgodzić należy się z organem , że żądana przez skarżącego informacja dotycząca wskazania planowanej łącznej powierzchni obiektu ma walor informacji publicznej , dotyczy bowiem informacji o majątku Spółki. Natomiast obecnie z uwagi na trwający proces inwestycyjny , a więc status realizacji obiektu w toku waloru informacji publicznej nie mają informacje, o które wnioskuje skarżący w pozostałej części przedmiotowego wniosku. Ma rację organ , kiedy wywodzi ,że dopiero po zakończeniu realizacji inwestycji pozostałe dane objęte wnioskiem w pozostałej części zostaną dopiero zmaterializowane poprzez wskazanie zarządcy obiektu , godzin dostępności obiektu, jego wyposażenia oraz konkretnych przedsięwzięć , które będą się tam odbywać.
W tym miejscu wymaga zaakcentowania , że informacja publiczna dotyczy tylko sfery faktów , a więc nie może dotyczyć zamierzeń , planów, które nie mają zmaterializowanej formy , postaci.
Reasumując tę część rozważań należy stwierdzić, że wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej został złożony w dopuszczalnej formie i tylko w pierwszym punkcie odnosił się do danych mających walor informacji publicznej , kwalifikowanej jako informacja prosta . A zatem została spełniona zarówno przesłanka podmiotowa , jak i przedmiotowa , których łączne zaistnienie umożliwia zastosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ zobowiązany był zatem do wstępnej jego analizy, która bez wątpienia wykazałaby, że w wskazanym wyżej zakresie powinien on zostać rozpatrzony w trybie uregulowanym ustawą o dostępie do informacji publicznej.
W rozpatrywanej sprawie Sąd zobowiązany więc był do oceny, czy organ nadal pozostaje w bezczynności co do udzielenia informacji publicznej. Jak wynika z akt sprawy, po wniesieniu skargi w dniu 18 sierpnia 2023 r. za pośrednictwem organu, organ pismem z dnia 23 sierpnia 2023 r. (wysłanym skarżącemu drogą elektroniczną) udzielił skarżącemu odpowiedzi na wszystkie pytania zawarte we przedmiotowym wniosku . W związku z tym ocena w takim kontekście działania organu podjętego w celu załatwienia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej uzasadnia pod jego adresem - na moment rozpoznania skargi – zarzut jego bezczynności , bowiem przyjęty przez organ tryb procedowania nie stanowi o prawidłowym załatwieniu przez organ przedmiotowego wniosku. Natomiast o braku bezczynności w załatwieniu sprawy nie może przesądzać jakakolwiek odpowiedź zredagowana przez adresata wniosku. Nie do zaakceptowania jest bowiem stanowisko, że niezależnie od treści i formy udzielonej odpowiedzi, jakikolwiek przejaw działania ze strony podmiotu zobowiązanego w sprawie udzielenia informacji wyklucza zarzut bezczynności.
Z tych względów należy stwierdzić, że w dacie zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego organ pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu przedmiotowego wniosku skarżącego , bowiem nie zadziałał we właściwej prawnej formie, a mianowicie: nie udzielił żądanych informacji (czynność materialno-techniczna). Stwierdzenie powyższego obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do stwierdzenia , że organ dopuścił się bezczynności ( pkt I sentencji wyroku).
Natomiast w sytuacji, gdy - tak jak w realiach niniejszej sprawy - zarzucany stan bezczynności ustał po dniu wniesienia skargi, ale przed jej rozpoznaniem i rozstrzygnięciem przez Sąd, to postępowanie sądowoadministracyjne, w części obejmującej zobowiązanie do załatwienia sprawy, o jakim mowa w art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a, podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (pkt III sentencji wyroku).
Przy czym umorzenie postępowania w zakresie zobowiązania organu do udostępnienia skarżącemu informacji publicznej, o którą zawnioskował, nie zwalnia sądu administracyjnego z obowiązku dokonania oceny charakteru stwierdzonej bezczynności przez ustalenie, czy miała ona miejsce z rażącym naruszeniem prawa, czy też nie, co wprost wynika z treści art. 149 § 1a p.p.s.a. Biorąc zatem pod uwagę, że w wyniku wniosku z dnia 11 maja 2023 r. organ udzielił informacji pismem z dnia 23 sierpnia 2023 r., a więc po wniesieniu skargi do WSA, stwierdzić należy, że organ dopuścił się bezczynności , która jednak nie miała – w ocenie Sądu - charakteru rażącego naruszenia prawa, ponieważ nie wynikała z lekceważącego traktowania przez organ swoich obowiązków. Opóźnienie nie było też znaczne .
W tym miejscu wymaga podkreślenia ,że rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wnioskodawcy i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy , jak i w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa. Istota rażącego naruszenia prawa jest bowiem pozbawiona jakichkolwiek wątpliwości oczywistość stwierdzonego naruszenia. Taka sytuacja szczególna w badanej sprawie nie zaistniała .Z tych też względów Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i art. 149 § 1a p.p.s.a., orzekł jak w pkt II sentencji wyroku.
Jednocześnie Sąd nie przychylił się do wniosku skarżącego o wymierzenie organowi grzywny . Należy bowiem zwrócić uwagę, że z literalnej wykładni art. 149 par. 2 p.p.s.a., wynika, że wymierzenie organowi grzywny zależy od uznania sądu (może nastąpić z urzędu, bez wniosku strony). Przepis ten stanowi, że "sąd może", a nie "sąd przyznaje". Tym samym Sąd podzielił stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 30 listopada 2020 r., sygn. akt I OSK 1558/20, podkreślając, że ten dyscyplinująco-represyjny środek o dodatkowym charakterze powinien być stosowany z rozwagą, a więc w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki organu w załatwieniu sprawy. Tym samym chodzi o sytuacje, gdy oceniając całokształt działań organu, można dojść do przekonania, że noszą one znamiona celowego unikania podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto musi istnieć uzasadniona obawa, że bez dodatkowej sankcji organ nadal nie będzie respektować obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z taką sytuacją nie mamy do czynienia na gruncie rozpatrywanej sprawy . Należy bowiem zauważyć , że organ zareagował na przedmiotowy wniosek pismem z dnia 23 sierpnia 2023 r. , co - w ocenie Sądu - wykluczało celowość wymierzenia mu grzywny . Z tych względów dalej idącą skargę oddalono ( pkt IV tenoru wyroku) .
Z przedstawionych wyżej względów, Sąd - na podstawie art. 149 § 1 pkt 3, § 1a i § 2 - orzekł jak w pkt l-IV sentencji wyroku. O należnych skarżącemu kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. w pkt V sentencji wyroku.