IV SAB/Wr 385/25

IV SAB/Wr 385/25 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-07-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-04-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Ewa Kamieniecka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi V. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 marca 2025 r. P. K., działając w imieniu skarżącego V. S. (dalej: skarżący), wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy z wniosku skarżącego, który wpłynął do organu w dniu 9 lutego 2024 r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 10 kwietnia 2025 r., pismem z dnia 16 kwietnia 2025 r. Sąd wezwał P. K. do usunięcia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - braków formalnych skargi poprzez:
1) złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, złożenie oświadczenia, którym jest z podmiotów wymienionych w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.);
2) oznaczenie miejsca zamieszkania skarżącego, a w razie jego braku adresu jego do doręczeń, jeżeli wnoszący skargę P. K. nie spełnia wymogów określonych w art. 35 § 1 p.p.s.a.;
3) podanie numeru PESEL skarżącego.
Jednocześnie w wezwaniu zawarto pouczenie o treści art. 35 p.p.s.a.
W odpowiedzi na wezwanie P. K. nadesłał pełnomocnictwo, datowane na dzień 22 kwietnia 2025 r., do działania w imieniu skarżącego przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu, wskazując, że jest uczestnikiem postępowania w sprawie udzielenia skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy. Dodatkowo w treści pełnomocnictwa podano numer PESEL skarżącego i oznaczono jego adres zamieszkania.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 23 maja 2025 r., pismem z dnia 30 maja 2025 r., Sąd wezwał skarżącego do nadesłania podpisanego egzemplarza skargi wniesionej przez P. K., datowanej na 11 marca 2025 r., lub podpisania skargi w siedzibie Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Jednocześnie w wezwaniu pouczono skarżącego, że skargę w jego imieniu wniosła osoba, która nie może być jego pełnomocnikiem przed sądem administracyjnym, ponieważ nie wykazała, że jest jedną z osób, które mogą być pełnomocnikiem na podstawie art. 35 § 1 p.p.s.a. W szczególności ww. osoba nie jest "uczestnikiem postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy", bowiem jedynym skarżącym (stroną) w takim postępowaniu administracyjnym jak i w postępowaniu sądowoadministracyjnym może być osoba zainteresowana uzyskaniem dla siebie zezwolenia na pobyt czasowy.
Wezwanie skutecznie doręczono skarżącemu, na podane w skardze oraz w piśmie z dnia 22 kwietnia 2025 r. adres do korespondencji, w dniu 5 czerwca 2025 r. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku formalnego skargi w zakresie jej podpisania przez skarżącego upłynął bezskutecznie w dniu 12 czerwca 2025 r. (czwartek).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Przy czym krąg osób uprawnionych do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest ograniczony. Zgodnie bowiem z art. 35 § 1 p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
Brak pełnomocnictwa, jako brak formalny skargi, podlega sanowaniu w trybie określonym w art. 49 § 1 p.p.s.a., tj. w trybie wezwania do jego usunięcia, zaś jego nieuzupełnienie w zakreślonym terminie 7 dni skutkuje odrzuceniem skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez osobę działającą w charakterze pełnomocnika – P. K., który nie dołączył do skargi wymaganego przez powołane wyżej przepisy p.p.s.a. pełnomocnictwa. Brak ten nie został skutecznie uzupełniony przez pełnomocnika. W nadesłanym, na wezwanie Sądu, piśmie z dnia 22 kwietnia 2025 r. działający w charakterze pełnomocnika P. K. nie wykazał, iż jest jedną z osób legitymowanych przez art. 35 § 1 p.p.s.a. do występowania w charakterze pełnomocnika strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W szczególności nie może być uznany, jak sam podaje, za uczestnika postępowania administracyjnego, gdyż w postępowaniu administracyjnym nie występuje instytucja uczestnika postępowania. Z kolei stroną w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy może być osoba zainteresowana uzyskaniem dla siebie zezwolenia na pobyt czasowy. To ona ma bowiem interes prawny w uzyskaniu przedmiotowego zezwolenia. Identyczne uwagi należy odnieść do legitymacji do działania, jako strona skarżąca, w postępowaniu sądoawoadministracyjnym wywołanym skargą na bezczynność organu w w/w przedmiocie.
W związku z powyższym - uznając, że skarga jest dotknięta wtórnym brakiem formalnym - Sąd wezwał skarżącego do osobistego podpisania skargi lub nadesłania egzemplarza prawidłowo podpisanej skargi. Praktyka ta znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2019 r. sygn. akt II FZ 847/18).
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, którego elementy składowe określone zostały w art. 46 p.p.s.a.
Według art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Wymóg zawarcia w skardze, jako piśmie procesowym, podpisu strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika wynika z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie, skierowane do skarżącego, w oparciu o art. 49 § 1 p.p.s.a., wezwanie do uzupełnienia wyżej wymienionego braku formalnego skargi, tj. do jej osobistego podpisania, zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 5 czerwca 2025 r. W związku z tym zakreślony skarżącemu 7-dniowy termin na uzupełnienia wskazanego braku upływał w dniu 12 czerwca 2025 r. (czwartek). Z akt sprawy wynika, że w zakreślonym skarżącemu terminie brak formalny skargi w postaci jej podpisania przez skarżącego nie został uzupełniony.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.