IV SAB/WR 357/23

IV SAB/Wr 357/23 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2023-11-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-08-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Daria Gawlak-Nowakowska
Katarzyna Radom /sprawozdawca/
Tomasz Świetlikowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
*Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 1 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Sędziowie Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Sędzia WSA Katarzyna Radom (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 30 listopada 2023 r. sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy Wisznia Mała w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 10 maja 2023 r. oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi W. S. jest bezczynność Wójta Gminy Wisznia Mała w zakresie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 10 maja 2023r.
W skardze Strona skierowała zarzuty wobec czynności organu wyrażonej w piśmie z dnia 24 maja 2023 r. odmawiającym uznania wnioskowanych przez Stronę informacji za informację publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2021 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902 ze zm., dalej. u.d.i.p.) i w konsekwencji odmowę udostępnienia wniosków spółki M. sp. z o.o. z dnia 17 kwietnia 2023 r. (data wpływu do Urzędu w dniu 20 kwietnia 2023 r.), zadekretowanego pod nr OŚ.6220.2.1.2023 oraz wniosku z dnia 14 kwietnia 2023 r., (data wpływu do Urzędu w dniu 21 kwietnia 2023 r.) zadekretowanego pod nr OŚ.6220.3.1.2023, dotyczących wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Z ostrożności Skarżący zaskarżał brak wydania decyzji administracyjnych w trybie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmawiających udostępnienia wnioskowanych informacji.
Zarzucał naruszenie art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 10 ust. 1, art. 14 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. poprzez nieuznanie i nieudostępnienie informacji, która w rzeczywistości stanowi informację publiczną podlegającą udostępnieniu w myśl przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z daleko posuniętej ostrożności Strona zarzucała naruszenie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. poprzez brak wydania decyzji odmownej w sytuacji, gdy organ nie przychylił się do wniosku, a wnioskowana informacja stanowi informację publiczną. Strona wnioskowała o zobowiązanie organu do udostępnienia wnioskowanych informacji.
W uzasadnieniu podała, że pismem z dnia 10 maja 2023 r. – wysłanym drogą elektroniczną poprzez pocztę e-mail - zwróciła się do organu o udostępnienie:
1) wniosku M. sp. z o.o. z dnia 17 kwietnia 2023 r. (data wpływu do Urzędu w dniu 20 kwietnia 2023 r.) o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zadekretowanego pod nr OŚ.6220.2.1.2023 – poprzez przesłanie jego skanu lub kopii w sensie fizycznym (na podany adres), bądź też umożliwienie zapoznania się z wnioskiem i wykonania odpisu w tut. Urzędzie, prosił o poinformowanie o takiej możliwości;
2) wniosku M. sp. z o.o. z dnia z dnia 14 kwietnia 2023 r. (data wpływu do Urzędu w dniu 21 kwietnia 2023 r.) o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zadekretowanego pod nr OŚ.6220.3.1.2023 – poprzez przesłanie jego skanu lub kopii w sensie fizycznym (na podany przez Stronę adres), bądź też umożliwienie się zapoznania z wnioskiem i wykonania odpisu w tut. Urzędzie, prosił aby go poinformować o takiej możliwości.
Skarżący wskazał, że powziął wiedzę o planowanej w Gminie Wisznia Mała (w miejscowości M.), na wskazanych w piśmie działkach, inwestycji polegającej na budowie przez spółki D. S.A. oraz H. centrum logistycznego. W wyniku poprzednio składanych wniosków o udostępnienie informacji publicznej Skarżący uzyskał informację o złożeniu przez spółkę celową M. sp. z o.o. wniosków o wydanie decyzji środowiskowych. Skarżący zaznaczał, że planowana inwestycja o wskazanym w skardze budżecie jest niezgodna z uchwalonym i obowiązującym dokumentem Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Wisznia Mała. Wyjaśnił znaczenie tego aktu, mając na uwadze zakres planowej inwestycji i jej wpływu dla całej wsi M. Skarżący uznał, że nie może być ona traktowana jako inwestycja prywatna. W dalszym uzasadnieniu skargi opisał charakter planowanej inwestycji, jej zabudowę, powierzchnię, skutki w zakresie generowanego ruchu pojazdów w związku z obsługą planowanego centrum, jego powierzchnię - równą w istocie powierzchni zabudowań wsi M. Zwracał uwagę na skutki realizacji inwestycji – hałas, zanieczyszczenie światłem, bliskość zabudowy centrum do zabudowy mieszkalnej, z uwzględnieniem nieprzystawalności zabudowy centrum do dotychczasowych warunków zabudowy wsi. W opinii Strony rozmiar inwestycji, generowany przez nią ruch, immisja zanieczyszczeń bezsprzecznie wpłyną na całe otoczenie wsi, co szeroko opisała w uzasadnieniu skargi, szczególnie podkreślając walory wsi i negatywne zmiany jakie wprowadzi planowana inwestycja naruszając prawo własności właścicieli nieruchomości położonych na terenie wsi oraz prawo do korzystania ze środowiska.
Mając na uwadze opisane okoliczności Skarżący złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej, celem zapoznania się z treścią ww. wniosków o wydanie decyzji środowiskowych. Błędne jest zatem stanowisko organu, że ww. wnioski nie dotyczą informacji publicznej, to, że określona informacja może mieć charakter informacji w ramach ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko nie wyklucza, że może ona także stanowić informację publiczną, gdyż jedno nie wyklucza drugiego. Skarżący przywołał pojęcie informacji publicznej wypracowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, powołując konstytucyjną zasadę dostępu do informacji publicznej wskazując na jej szerokie postrzeganie, zgodne z zasadą transparentności i przejrzystości.
Końcowo Strona zaznaczała, że jakkolwiek przedmiotem skargi jest czynność Wójta z dnia 24 maja 2023 r. stanowiąca odpowiedź na wniosek Strony, to z ostrożności skargę należy potraktować jako skargę na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu opisał okoliczności faktyczne sprawy, w tym wpływ w dniu 10 maja 2023 r. wniosku Strony o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie:
1. Zamiaru zrealizowania przez spółki D. S.A. oraz H. (i/lub B. sp. z o.o./ M. sp. z o.o. lub L. sp. z o.o.) na terenie Gminy Wisznia Mała, w wsi M. inwestycji polegającej na budowie centrum logistycznego o powierzchni [...] tys. m² m.in. na działkach [...]/[...], [...]/[...], [...]/[...], [...]/[...], [...]/[...], [...]/[...], [...]/[...], [...]/[...], [...]/[...], [...]/[...], [...]/[...], [...]/[...], [...]/[...], [...]/[...], [...]/[...], [...]/[...], [...]/[...], [...]/[...], [...]/[...], [...]/[...], [...]/[...] oraz części [...]/[...], [...]/[...], obręb M., tj. o udzielenie następującej informacji:
- udostępnienie wniosku M. sp. z o.o. z dnia 17 kwietnia 2023 r. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zadekretowanego pod nr OŚ.6220.2.1.2023 – poprzez przesłanie jego skanu lub kopii w sensie fizycznym, bądź umożliwienie się zapoznania z wnioskiem i wykonania odpisu w siedzibie organu
- udostępnienie wniosku M. sp. z o.o. z dnia z dnia 14 kwietnia 2023 r. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zadekretowanego pod nr OŚ.6220.3.1.2023 – poprzez przesłanie jego skanu lub kopii w sensie fizycznym, bądź umożliwienie się zapoznania z wnioskiem i wykonania odpisu w siedzibie organu;
2. złożonego przez L. sp. z o.o. z dnia 3 kwietnia 2023 r. wniosku o zmianę "Studium" i udzielenia informacji:
- odnośnie podjęcia z inicjatywy Wójta Gminy Wisznia Mała (lub innego legitymowanego podmiotu) konsultacji społecznych z mieszkańcami Gminy Wisznia Mała dot. zmiany "Studium";
- w przypadku odpowiedzi negatywnej na powyższe pytanie – terminu odnośnie podjęcia z inicjatywy Wójta Gminy Wisznia Mała (lub innego legitymowanego podmiotu) konsultacji społecznych z mieszkańcami Gminy Wisznia Mała dot. zmiany "Studium".
Na powyższy wniosek organ odpowiedział Stronie pismem z dnia 24 maja 2023 r. W zakresie pytania drugiego wskazał, że nie zostały podjęte czynności formalno-prawne zmierzające do przeprowadzenia konsultacji, nadto organ nie dysponuje informacją publiczną oraz dokumentami urzędowymi, które obrazują ewentualne podjęcie czynności formalno-prawnych zmierzających do przeprowadzenia konsultacji. W szerokich wywodach objaśnił zasady sporządzania aktów planistycznych i znaczenia wniosków w zakresie ich zmiany, jak też konsultacji społecznych oraz możliwości ich przeprowadzenia na obecnym etapie.
Natomiast w zakresie pierwszego pytania wniosku organ wskazał, że żądane przez Stronę dokumenty nie stanowią informacji publicznej. Organ wskazał na art. 6 ust. 2 u.d.i.p. wywodząc, że takiego charakteru nie mają wnioski składane do organu, nie można ich traktować jako aktów administracyjnych lub innych rozstrzygnięć organu. Nie są one dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy. Wobec tego obowiązkiem organu było poinformowanie Strony o tym fakcie, co też uczynił wskazanym pismem, gdyż taka informacja nie wymaga wydania decyzji. Nie ma ku temu podstaw prawnych, co organ uzasadnił odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych.
Jednocześnie organ wyjaśnił, że w piśmie z dnia 24 maja 2023 r. poinformował Skarżącego, że pozyskanie wnioskowanych informacji jest możliwe na mocy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2023 r., poz. 1094 ze zm., dalej ustawa z dnia 3 października 2008 r.). Powołując się na przepis art. 9 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy organ wywodził, że udostępnieniu w tym trybie podlegają decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach, zaś dostęp do ww. informacji obejmuje także dokumentację zawartą w aktach sprawy. Zaznaczał, że nie wszystkie informacje zawarte w aktach sprawy mają walor informacji o środowisku i jego ochronie (np. wykaz stron postępowania).
Dalej organ informował, że w dniu 12 czerwca 2023 r. Skarżący wystąpił w trybie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnienie opisanych informacji i otrzymał je w dniu 11 lipca 2023 r.
Opisane w skardze i odpowiedzi na nią okoliczności faktyczne mają uzasadnienie w nadesłanych Sądowi aktach sprawy, w tym we wniosku Strony z dnia 10 maja 2023 r. oraz odpowiedzi organu z dnia 24 maja 2023 r. Z akt tych wynika ponadto, że pismem z dnia 6 czerwca 2023 r. Skarżący wniósł odwołanie od decyzji Wójta Gminy Wisznia Mała z dnia 24 maja 2023 r. odmawiającej udostępnienia informacji publicznej. Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu stwierdziło niedopuszczalność odwołania uznając, że pismo organu z dnia 24 maja 2023 r. nie stanowi decyzji administracyjnej, a czynność materialno-techniczną, która nie podlega zaskarżeniu na drodze administracyjnej.
Pismem z dnia 10 lipca 2023 r. organ odpowiadając na wniosek Skarżącego z dnia 12 czerwca 2023 r. o udostępnienie informacji o środowisku (o treści pokrywającej się z wnioskiem Strony z dnia 10 maja 2023 r. złożonym w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, rozszerzonej dodatkowo o wszelkie dokumenty związane z postępowaniem zainicjowanym wskazanymi wnioskami) poinformował, że żądane dokumenty dostępne są pod wskazanym w piśmie linkiem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Skarga jest nie ma usprawiedliwionych podstaw, gdyż organ nie naruszył prawa, w szczególności nie dopuścił się zwłoki w rozpoznaniu wniosku Skarżącego złożonego w dniu 10 maja 2023 r.
Na wstępie jednak przypomnienia wymaga, że kontrola działalności administracji publicznej dokonywana przez sądy administracyjne, a wyznaczona przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.), obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach niepodejmowania przez nie nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). W tym przypadku ocenie nie podlega określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działania w danej formie i w określonym przez prawo terminie.
Rozważenia zatem wymaga, czy w realiach rozpoznawanego sporu istniał obowiązek organu, którego nie dopełnił on w wymaganej prawem formie i w zakreślonym prawem terminie. Ocenę tą poprzedzić muszą uwagi odnoszące się do przedmiotu zaskarżenia, gdyż w skardze Strona odnosi się do czynności materialno-technicznej w postaci pisma z dnia 24 maja 2024 r. stanowiącego odpowiedź na jej wniosek złożony w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, jednakże z ostrożności procesowej wnioskuje o stwierdzenie, że środek dotyczy bezczynności organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Jednocześnie wnioskuje o zobowiązanie organu do udostępnienia żądanych informacji.
Tak sformułowana skarga, w treści której Skarżący domaga się udostępnienia informacji, które przez organ zostały uznane jako niestanowiące informacji publicznej i podlegające udostępnieniu w innym trybie musi być zakwalifikowana jako skarga na bezczynność organu. Wynika to z istoty żądania Skarżącego oraz sformułowanego wniosku. Odnotowania wymaga, że Skarżący działa bez pełnomocnika, zaś obowiązkiem Sądu jest właściwe odczytanie intencji Skarżącego. Istotne jest również to, że w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej ustawa nie przewiduje żadnej szczególnej formy jej udostępnienia, następuje to w ramach czynności materialno-technicznej. Odmiennie niż w przypadku odmowy jej udostępnienia, gdzie ustawodawca zastrzegł formę decyzji, ta zaś podlega zaskarżeniu. Środek taki nie jest przewidziany w odniesie do odpowiedzi organu przybierającej formę czynności materialno-technicznej, gdyż ta nie mieści się w zakresie kognicji Sądu wyznaczonej art. 3 § 2 p.p.s.a. Nie oznacza to jednak, że Strona pozbawiona jest ochrony prawnej, gdyż zgodnie z powołanym na wstępie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. jest uprawniona do zaskarżenia bezczynności organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej, co obejmuje zarówno brak jakiegokolwiek działania organu względem wniosku o udostępnienie informacji publicznej, jak i sytuację, w której udzielono odpowiedzi jednakże jej treść lub zakres nie stanowią w opinii wnioskodawcy realizacji jego żądania.
W tych okolicznościach należało stwierdzić, że skarga Strony dotyczy bezczynności organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej opisanej we wniosku z dnia 10 maja 2023 r., gdyż Strona nie zgadzała się z przyjętą przez organ kwalifikacją, że żądane dokumenty nie stanowią informacji publicznej.
Odnotowania również wymaga, że Skarga Strony dotyczy zagadnienia ujętego w pierwszej części wniosku, tj. udostępnienia wskazanych tam wniosków spółki M. sp. z o.o. z dnia 14 i 17 kwietnia 2023 r. Realizacja wniosku Strony w pozostałym zakresie nie jest przedmiotem zaskarżenia.
Oceniając zatem postępowanie organu w tej sprawie, w zaskarżonym zakresie, trzeba stwierdzić, że jakkolwiek odpowiedź przedstawiona w piśmie z dnia 24 maja 2023 r. nie jest spójna, to zasadnie organ wyjaśnia Stronie, że żądane informacje może uzyskać w trybie ustawy z dnia 3 października 2008 r., co w opinii Sądu wyklucza uznanie bezczynności organu i uzasadnia oddalenie skargi.
Objaśniając przyjętą ocenę trzeba wskazać na art. 1 ust. 2 u.d.i.p., stanowiący, że przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Powołana norma o charakterze kolizyjnym wskazuje, że ilekroć istnieją regulacje szczególne przewidujące odmienny tryb dostępu do wnioskowanych informacji mają one pierwszeństwo przed zapisami ustawy o dostępie do informacji publicznej. Tym samym wyłączają one zastosowanie ww. przepisów w zakresie regulowanym wyraźnie tymi szczególnymi ustawami. Powołany przepis oznacza, że wszędzie tam, gdzie konkretne sprawy dotyczące zasad i trybu dostępu do informacji będącej informacją publiczną, uregulowane są inaczej w ustawie o dostępie do informacji publicznej, a inaczej w ustawie szczególnej dotyczącej udostępnienia informacji, zaś stosowania obu tych ustaw nie da się pogodzić - pierwszeństwo mają przepisy ustawy szczególnej (por. wyrok NSA z dnia 26 lutego 2020 r., sygn. akt I OSK 3322/18 dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA oraz uchwała NSA z dnia 9 grudnia 2013r., I OPS 8/13, dostępna w ONSAiWSA 2014, Nr 3, poz. 38).
Takim szczególnym aktem prawnym przewidującym udostępnienie określonych przedmiotowo informacji jest ustawa z dnia 3 października 2008 r. W art. 8 ust. 1 ww. aktu wskazano, że władze publiczne są obowiązane do udostępniania każdemu informacji o środowisku i jego ochronie, które są informacjami znajdującymi się w posiadaniu władz publicznych lub informacjami przeznaczonymi dla władz publicznych, w zakresie, w jakim nie dotyczy to ich działalności ustawodawczej, a w przypadku sądów i trybunałów - działalności orzeczniczej.
Zakres przedmiotowy informacji o środowisku i jego ochronie zawarto w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. Stanowi on, że udostępnieniu, o którym mowa w art. 8, podlegają informacje dotyczące: 1) stanu elementów środowiska, takich jak: powietrze, woda, powierzchnia ziemi, kopaliny, klimat, krajobraz i obszary naturalne, w tym bagna, obszary nadmorskie i morskie, a także rośliny, zwierzęta i grzyby oraz inne elementy różnorodności biologicznej, w tym organizmy genetycznie zmodyfikowane, oraz wzajemnych oddziaływań między tymi elementami; 2) emisji, w tym odpadów promieniotwórczych, a także zanieczyszczeń, które wpływają lub mogą wpłynąć na elementy środowiska, o których mowa w pkt 1; 3) środków, takich jak: środki administracyjne, polityki, przepisy prawne dotyczące środowiska i gospodarki wodnej, plany, programy oraz porozumienia w sprawie ochrony środowiska, a także działań wpływających lub mogących wpłynąć na elementy środowiska, o których mowa w pkt 1, oraz na emisje i zanieczyszczenia, o których mowa w pkt 2, jak również środków i działań, które mają na celu ochronę tych elementów; 4) raportów na temat realizacji przepisów dotyczących ochrony środowiska; 5) analiz kosztów i korzyści oraz innych analiz gospodarczych i założeń wykorzystanych w ramach środków i działań, o których mowa w pkt 3; 6) stanu zdrowia, bezpieczeństwa i warunków życia ludzi, oraz stanu obiektów kultury i obiektów budowlanych - w zakresie, w jakim oddziałują na nie lub mogą oddziaływać: a) stany elementów środowiska, o których mowa w pkt 1, lub b) przez elementy środowiska, o których mowa w pkt 1 - emisje i zanieczyszczenia, o których mowa w pkt 2, oraz środki, o których mowa w pkt 3.
Przy czym katalog ten nie ma charakteru zamkniętego, co wynika z art. 74 ust. 3 Konstytucji RP stanowiącego, że każdy ma prawo do informacji o stanie i ochronie środowiska. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że prawo to ma zakres znacznie bardziej szerszy, aniżeli wynikać to by mogło z literalnej treści art. 9 ust. 1 ustawy środowiskowej (por.m.in. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 21 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Go 147/21 oraz wyrok NSA z dnia 9 stycznia 2020 r., sygn. akt I OSK 3483/18). Udostępnieniu podlega bowiem każda informacja o środowisku, niezależnie od tego, czy została ona wymieniona w art. 9 ust. 1 ustawa środowiskowa, chyba, że organ ochrony środowiska, na podstawie przepisów ustawy wykaże, że w konkretnej sprawie nie ma możliwości udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie (por. B. Rakoczy, Ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko Komentarz do art. 9, Lexis Nexis 2010). Ustalając przedmiotowy zakres informacji o środowisku, które mają być udostępnione, należy zatem mieć na względzie, że prawo do tych informacji jest gwarantowane konstytucyjnie, co potwierdza art. 4 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, stanowiący o powszechnym dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie. Oznacza to, że udostępnienie tego rodzaju informacji jest regułą, a odstępstwa od niej mają charakter wyjątkowy i powinny wprost wynikać z przepisów prawa jednoznacznie określających, jakiego rodzaju informacje nie podlegają udostępnieniu (vide: art. 16 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku).(por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 14 czerwca 2023 r., sygn. akt III SAB/Gl 128/23, dostępny w CBOSA).
Skoro zatem ustawa środowiskowa określa zasady i tryb postępowania w sprawach udostępniania informacji o środowisku i jego ochronie (art. 1 pkt 1 lit. a ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku), przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej w tym zakresie nie znajdują zastosowania (por. wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt I OSK 462/15, dostępne w CBOSA).
W opinii Sądu rację ma organ w tej sprawie, że wniosek Skarżącego dotyczy informacji o środowisku, mieści się bowiem w zakresie przedmiotowym art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. Skarżący domaga się udostępnienia (wglądu) dokumentów odnoszących się do wniosków o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, za zatem dokumentów odnoszących się środków administracyjnych, planów i działań wpływających lub mogących wpłynąć na elementy środowiska, emisje i zanieczyszczenia, jak również środków i działań, które mają na celu ochronę tych elementów. Słusznie w tych okolicznościach organ wskazał, że właściwą drogą do pozyskania tych informacji jest tryb przewidziany w ustawie z dnia 3 października 2008 r.
Tym samym nie sposób zarzucić organowi bezczynności, gdyż w prawem przewidzianym terminie poinformował wnioskodawcę, że żądana informacja nie podlega rozpoznaniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Co istotne pismem z dnia 12 czerwca 2023 r. Skarżący wystąpił o udostępnienie m.in. informacji objętych wnioskiem z dnia 10 maja 2023 r. w trybie ustawy z dnia 3 października 2023 r. i uzyskał odpowiedź organu, o czym świadczy pismo z dnia 10 lipca 2023 r.
Już tylko na marginesie czynionych rozważań odnotowania wymaga, że przyjęty przez organ, prawidłowy tryb postępowania, wyklucza czynienie dalszych rozważań, co do zakresu żądanych informacji, tj. uznania, czy stanowią one informację publiczną. Ta niekonsekwencja zawarta w odpowiedzi organu z dnia 24 maja 2023 r. nie wpływa w żaden sposób na wynik sprawy.
Uznając, że organ prawidłowo poinformował Skarżącego, że żądane przez niego informacje stanowią dane, które mieszczą się w zakresie ustawy z dnia 3 października 2008 r. organ nie dopuścił się bezczynności, co zgodnie z art. 151 p.p.s.a. uzasadniało oddalenie skargi.