IV SAB/WR 353/24

IV SAB/Wr 353/24 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2024-06-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-04-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Ewa Kamieniecka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 58 par. 1 pkt 4, art. 232 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.S. na bezczynność Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu B. S. uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 1 września 2023 r. B. S. (dalej: skarżący) zwrócił się do Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.
Wniosek wpłynął do organu w dniu 5 września 2023 r. i otrzymał numer SOC-PCII.615.1.27287.2023.P.
Pismem datowanym na dzień 10 stycznia 2024 r. nr SOC-PCII.6151.1.27287.2023. organ wezwał skarżącego do osobistego stawiennictwa w Dolnośląskim Urzędzie Wojewódzkim i złożenia odcisków linii papilarnych, jak również do uzupełnienia braków wniosku poprzez przedstawienie ważnego dokumentu podróży, złożenie wypełnionego w sposób kompletny formularza wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, dostarczenie kompletu 4 sztuk fotografii oraz dowodu uiszczenia opłaty skarbowej.
W dniu 14 grudnia 2023 r. skarżący wniósł do organu ponaglenie w związku z bezczynnością organu w sprawie złożonego przez skarżącego wniosku w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Pismem z 18 grudnia 2023 r. (data stempla pocztowego - 30 grudnia 2023 r.) skarżący, działając poprzez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do tutejszego Sądu skargę na bezczynność organu w związku ze złożonym w dniu 1 września 2023 r. wnioskiem o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W skardze skarżący wniósł o: 1) stwierdzenie bezczynności organu; 2) stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) zobowiązanie organu do wydania decyzji w sprawie w terminie 14 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku; 4) przyznanie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 5.000 zł; 5) rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym; 6) zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Skarżący uzasadnił wnioski i zaprezentowała swoje stanowisko.
W piśmie z dnia 10 stycznia 2024 r., stanowiącym odpowiedź na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.
Skarga wraz aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 17 stycznia 2024 r., gdzie została zarejestrowana pod sygnaturą akt IV SAB/Wr 42/24.
Pismem z dnia 22 lutego 2022 r. nr SOC-PCII.6151.127287.2023.P organ pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o udzielnie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, który wpłynął do organu w dniu 5 września 2023 r.
W dniu 25 marca 2024 r. skarżący, działając poprzez profesjonalnego pełnomocnika, ponownie wniósł skargę na bezczynność organu dotyczącą złożonego wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. W treści skargi pełnomocnik wskazał m.in., że pozostawienie wniosku skarżącego bez rozpoznania, oprócz naruszenia art. 7, 9, 77 i 79a § 1 ustawy z dnia 14 sierpnia 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.), jest bezzasadne z uwagi na fakt, że wszystkie braki wniosku zostały uzupełnione. Tym samym organ w dalszym ciągu pozostaje w bezczynności w stosunku do złożonego przez skarżącego wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy.
Pismem z dnia 19 kwietnia 2024 r., stanowiącym odpowiedź organu na skargę z dnia 25 marca 2024 r., organ wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
Sąd dysponuje wiedzą, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu zawisła już wcześniej sprawa ze skargi skarżącego – B. S. (urodzony [...] r., obywatel R., nr paszportu [...]) na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie tożsamego wniosku skarżącego (tj. złożonego w dniu 1 września 2023 r.) o udzielenie skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy (w celu wykonywania pracy), zarejestrowana została pod sygn. akt IV SAB/Wr 42/24. Skarga datowana jest na dzień 18 grudnia 2023 r. (data stempla pocztowego: 30 grudnia 2023 r.).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: p.p.s.a.) Sąd wydaje postanowienie o odrzuceniu skargi, jeśli sprawa objęta skargą między tymi samymi stronami jest w toku (lis pendens), lub została już prawomocnie osądzona (res iudicata). Odrzuceniu będzie podlegała skarga w sprawie, w której ze względu na tożsamość podmiotową (tożsamość stron) oraz przedmiotową (tożsamość sprawy) wydany został już prawomocny wyrok lub toczy się postępowanie (A. Kabat, Skarga (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, 2009 r.). Istotą tej regulacji jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2015, s. 362).
Sprawy o sygn. akt IV SAB/Wr 353/24 oraz o sygn. akt IV SAB/Wr 42/24 dotyczą bezczynności tego samego organu, tj. Wojewody Dolnośląskiego, w przedmiocie tego samego wniosku skarżącego datowanego na dzień 1 września 2023 r. (data wpływu do organu: 5 września 2023 r.) o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy, którą skarżącemu powierza L. z siedzibą w W. Wprawdzie pełnomocnik skarżącego w skardze z dnia 25 marca 2024 r. wskazuje, że skarga dotyczy bezczynności organu w przedmiocie wniosku skarżącego o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, złożonego rzekomo w dniu 26 czerwca 2023 r. Jednakże z tej samej skargi wynika, że wniosek skarżącego, którego dotyczy sformułowany w tejże skardze zarzut bezczynności, procedowany był przez organ w postępowaniu prowadzonym pod numerem SOC-PCII.6151.1.27287.2023.P, a zatem właściwym dla wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę złożonego przez skarżącego w dniu 1 września 2023 r., będącego przedmiotem sprawy ze skargi na bezczynność organu złożonej przez skarżącego w dniu 30 grudnia 2023 r. (datowanej na 18 grudnia 2023 r.) i zarejestrowanej w tutejszym Sądzie pod sygnaturą IV SAB/Wr 42/24. Również przesłane przez organ akta administracyjne do spraw o sygnaturach akt IV SAB/Wr 353/24 oraz IV SAB/Wr 42/24 obejmują ten sam przedmiot: złożony w dniu 1 września 2023 r. (data wpływu do organu 5 września 2023 r.) wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę dla B. S., urodzonego [...] r., obywatela R., legitymującego się paszportem nr [...].
Konsekwencją stwierdzenia tożsamości podmiotowej - ta sama strona skarżąca oraz tożsamości przedmiotowej skargi - obie skargi dotyczą bezczynności organu w przedmiocie tego samego wniosku, jest uznanie, że nie można wyprowadzić podstaw do wniesienia dwóch skarg na bezczynność organu w tożsamej sprawie, będącej w toku instancji.
Na tożsamość podmiotową i przedmiotową skarg objętych sygnaturami akt IV SAB/Wr 353/24 oraz IV SAB/Wr 42/24 nie ma wpływu również okoliczność, że skarga z dnia 25 marca 2024 r. został złożona w następstwie pisma organu z dnia 22 lutego 2022 r. nr SOC-PCII.6151.127287.2023.P o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o udzielnie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, który wpłynął do organu w dniu 5 września 2023 r. Jakkolwiek jeżeli w ocenie strony postępowania administracyjnego (tu: skarżącego) złożony wniosek spełnił kryterium kompletności to z zasady strona tego postępowania może złożyć skargę na bezczynność organu. Jednakże w niniejszej sprawie bezczynność organu w przedmiocie wniosku skarżącego była już przedmiotem uprzednio złożonej, w dniu 30 grudnia 2023 r., skargi do tutejszego Sądu, zarejestrowanej pod sygn. akt IV SAB/Wr 42/24 i będącej w toku instancji. Skoro zatem sprawa ze złożonej przez skarżącego skargi na bezczynność organu w przedmiocie złożonego w dniu 1 września 2023 r. wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę jest obecnie w toku, to ponowne złożenie skargi na bezczynność organu w przedmiocie identycznego wniosku skarżącego, dotyczącego udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, implikuje po stronie Sądu obowiązek odrzucenia datowanej na dzień 25 marca 2024 r. skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., należało skargę odrzucić. Wpis zwrócono skarżącemu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II sentencji postanowienia).