IV SAB/Wr 328/23

IV SAB/Wr 328/23 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2024-04-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-08-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Anetta Makowska-Hrycyk
Gabriel Węgrzyn /przewodniczący/
Katarzyna Radom /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
*Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 13 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn, Sędziowie Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk, Sędzia WSA Katarzyna Radom (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi R. G. na bezczynność Narodowej Orkiestry Dętej z siedzibą w Lubinie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 8 maja 2023 r. oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi R. G. jest bezczynność Narodowej Orkiestry Dętej z/s w Lubinie w zakresie rozpoznania wniosku z dnia 8 maja 2023 r.
W skardze z dnia 7 lipca 2023 r. (wniesionej tego samego dnia) Strona zarzucała naruszenie art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegających udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji. Zarzucała także naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek, art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm., dalej. u.d.i.p.), w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez brak zastosowania polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący wnioskował o stwierdzenie bezczynności organu, zobowiązanie do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku oraz zasądzenia kosztów postępowania.
W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 8 maja 2023 r. złożył w organie wniosek o udostępnienie informacji publicznej, z uwagi na fakt, że stanowisko dyrektora organu pełni osoba sprawująca tą funkcję w ramach powierzenia obowiązków pismo wysłano także do Urzędu Miasta. Pismo zawierało treści jak w załączniku nr 1 i nr 2. Skarżący podał formę udostępnienia informacji. Do skargi Strona załączyła dwa pisma oznaczone jako zał. nr 1 i nr 2.
W treści pierwszego, na podstawie art. 2 ust. 1 u.d.i.p. domagała się udostępnienia informacji w zakresie: pkt 1. Posiadanego wykształcenia (nazwa szkoły, kierunek i specjalizacja, rok ukończenia) oraz przebiegu pracy zawodowej pełniącej obowiązki Dyrektora Narodowej Orkiestry Dętej z/s w L., Pani U. K. (w tym skan dyplomu ukończenia szkoły wyższej, świadectwa maturalnego). W treści pisma Skarżący wskazał, że nazwisko i staż pracy urzędnika pełniącego funkcje publiczne jest informacją publiczną, co potwierdza powołane w piśmie orzecznictwo sądów administracyjnych, zaznaczając, że przepisy RODO nie wyłączają przepisów u.d.i.p. W pkt 2 pisma domagał się udostępnienia informacji w zakresie całkowitych kosztów następujących koncertów zorganizowanych w 2023 r.: a) koncertów organowych (comiesięcznych); b) Lubińskiej gali sportu; c) Charytatywnego koncertu z narodową edycja III. W piśmie wskazał na oczekiwaną formę i sposób udostępnienia informacji.
W piśmie stanowiącym załącznik nr 2 Skarżący, powołując się na art. 2 ust. 1 u.d.i.p., wnosił o podanie:
1) imienia i nazwiska głównego księgowego Narodowej Orkiestry Dętej (dalej: NOD);
2) poziomu wykształcenia głównego księgowego NOD (kierunek + specjalizacja);
3) poziomu wykształcenia byłego dyrektora NOD – pana M. D.;
4) podania kiedy i czy planowany jest konkurs na dyrektora NOD;
5) podania aktualnego nr telefonu do sekretariatu NOD oraz informacji w jakich godzinach jest czynny, a także przyczyn nieodbierania telefonu w godzinach pracy Orkiestry pomiędzy godz. 8:00 a 16:00;
6) planu artystycznego na rok 2023 (wyszczególnienie koncertów, wydarzeń oraz planowanych kosztów);
7) informacji na temat kosztów rekonstrukcji organów w kościele p.w. Matki Bożej Częstochowskiej w L.;
8) czy właścicielem organów jest NOD, jeśli nie to prosił o wskazanie właściciela;
9) na jakiej podstawie organizowane są przez NOD koncerty w kościele p.w. Matki Bożej Częstochowskiej w L. i czy NOD je sponsoruje lub współfinansuje, czy też wydatkuje na te koncerty środki finansowe z własnego budżetu;
10) plan finansowy NOD na rok 2023 r. – przed i po zmianie budżetu (w formie skanu);
11) informacji z jakich przyczyn został zwiększony budżet o 1,6 mln dla NOD w miesiącu kwietniu 2023 r., czy przyznany budżet w wysokości 2,5 mln. został już wydany;
12) stan zatrudnienia na dzień 30 kwietnia 2023 r. (na umowę o pracę), w tym ilu muzyków;
13) czy orkiestra planuje zatrudnić w 2023 r. nowych pracowników, jeśli tak to ilu;
14) wysokość kosztów poniesionych na wynagrodzenia w 2023 r. wg podanej w piśmie tabeli (obejmującej łączny kosz wynagrodzenia, w tym koszty poniesione na nagrody i ilość pracowników w ujęciu miesięcznym);
15) wysokość całkowitych kosztów poniesionych na koncerty zorganizowane w 2023 r. wg podanej w piśmie tabeli wskazującej na konkretny koncert oraz koszty promocji, wynajmu dźwięku, światła, hoteli i cateringu, pozostałe koszty (wyszczególnić jakie), koszty razem.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie oraz obciążenie Skarżącego koszami postępowania.
W uzasadnieniu wskazał, że Skarżący złożył w dniu 8 maja 2023 r. wnioski o udostępnienie informacji publicznej. Pismem z dnia 10 maja 2023 r. Stronę poinformowano o terminie rozpoznania wniosku do dnia 26 czerwca 2023 r. i do dnia 8 lipca 2023 r. (tj. odpowiednio w okresie 2 miesięcy od złożenia każdego wniosku), podając przyczyny przedłużenia terminu. Organ wskazał, że powziął wątpliwości co do charakteru informacji, jako podmiot nie będący organem administracji publicznej uznał za konieczne sięgnięcie po pomoc merytoryczną w tym zakresie. Skarżący przed upływem wskazanych terminów złożył skargę.
W dalszych uwagach organ wskazał, że żądane przez Stronę informacje mają charakter informacji przetworzonej, co uzasadniało wezwanie do wykazania, że uzyskanie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wezwanie w tym zakresie doręczono Skarżącemu w dniu 29 maja 2023 r., a termin na udzielenie odpowiedzi upływał w dniu 12 czerwca 2023 r. Organ wyjaśnił pojęcie informacji przetworzonej, odwołując się do poglądów orzecznictwa. Zachowując termin wynikający z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. do przedłużenia terminu rozpoznania wniosku organ uwolnił się do zarzutu bezczynności. Organ wskazał także na nadużycie prawa do informacji publicznej postrzegane jako działanie w innym celu niż troska publiczna, co uzasadniał szerokim odwołaniem do orzecznictwa oraz poglądów piśmiennictwa.
Organ wskazał, że Skarżący niemalże codziennie przesyła na adres organu wiadomości o identycznej treści. Za nadużycie prawa można uznać sytuację składania wniosku dotyczącego informacji przetworzonej. W opinii organu wnioskodawca próbuje wykorzystać instytucję prawa do informacji dla osiągniecia skutku innego niż troska o dobro publiczne. Złożony wniosek ma na celu wywołanie dolegliwości u adresata i utrudnienie funkcjonowania podmiotu, który ma informacje publiczne. Zaspokojenie własnych potrzeb i interesu może świadczyć o nadużywaniu prawa do informacji publicznej. Wobec tego po przenalizowaniu wniosków Skarżącego organ na podstawie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 17 ust. 1 u.d.i.p. oraz art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r., poz. 775, dalej: k.p.a.) odmówił udostępnienia żądanych informacji. Zakończenie postępowania uniemożliwia ocenę istnienia przewlekłości organu przed wydaniem decyzji. Końcowo organ wskazał, że jest instytucją kultury a nie organem administracji.
W piśmie procesowym z dnia 24 sierpnia 2023 r. Skarżący wskazał, że wyjaśnienia organu są niezgodne ze stanem faktycznym i prowadzą do mataczenia. Organ wskazał, że w dniu 29 maja 2023 r. doręczył Skarżącemu wezwanie do wykazania że udostępnienie informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wskazane pismo zostało Stronie doręczone w dniu 11 lipca 2023 r., czyli po wyznaczeniu terminu.
Wobec niejednoznacznej treści skargi pismem z dnia 12 września 2023 r. Skarżącego wezwano do wskazania, który z dwóch przedłożonych wniosków o udostępnienie informacji publicznej (zał. nr 1 czy nr 2) jest przedmiotem skargi na bezczynność. Wezwanie ponowiono w dniu 4 października 2023 r. zastrzegając rygor przyjęcia, że skarga dotyczy wniosku oznaczonego nr 1. Do dnia orzekania Skarżący nie odpowiedział na wezwanie Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Na wstępie odnotowania wymaga, że zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez nie nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). W tym przypadku przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działania w danej formie i w określonym przez prawo terminie.
Rozpoznając przedstawiony Sądowi spór trzeba wskazać, że bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej wystąpi wówczas gdy ustawowo zobowiązany organ nie podejmie prawem przewidzianych działań we właściwej formie i terminie, co istotne działania te muszą dotyczyć informacji publicznej. Stan bezczynności w sprawie załatwienia wniosku w przedmiocie informacji publicznej oznacza zatem sytuację, w której mimo upływu ustawowych terminów organ, będąc zobowiązanym do zareagowania na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, wbrew przepisom prawa nie udostępnia żądanej informacji, nie wydaje decyzji gdy zachodzą podstawy do odmowy udostępnienia informacji publicznej z przyczyn wskazanych w art. 3 ust. 1 pkt 1 lub art. 5 u.d.i.p. albo umorzenia postępowania w przypadku przewidzianym w art. 14 ust. 2 tej ustawy. Względnie też, gdy nie informuje wnioskodawcy o tym, że objęta wnioskiem informacja nie stanowi informacji publicznej i nie podlega udostępnieniu w trybie przepisów powołanej ustawy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 lipca 2021r., sygn. akt II SAB/Po 139/20, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA). W pojęciu bezczynności organu mieści się także sytuacja, w której co prawda organ udziela wnioskodawcy, w zakreślonym prawem terminie, informacji ale jej treść nie realizuje żądania w całości lub w części, jest nieprecyzyjna, błędna, niepełna. Przypomnieć bowiem trzeba, że sama czynność udostępnienia informacji publicznej nie podlega kontroli sądowej, drogą oceny legalności podjętych przez organ działań jest wyłącznie skarga na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Pogląd ten ma uzasadnienie w utrwalonych już poglądach orzecznictwa. Zgodnie z wypowiadanymi tam tezami bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej takiej czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia albo też udziela informacji niepełnej, czy też niezgodnej z wnioskiem, niejasnej czy niewiarygodnej, oraz gdy odmawia jej udzielenia w nieprzewidzianej do tej czynności formie, ponadto nie informuje strony o tym, że nie posiada wnioskowanej informacji (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2021 r., sygn. akt II SAB/Lu 125/21, dostępny w: CBOSA). Skargę na bezczynność podmiotu zobowiązanego można wnieść również wtedy, gdy wnioskujący o dostęp do informacji uważa – wbrew stanowisku podmiotu zobowiązanego, że żądana przez niego informacja ma walor informacji publicznej. Jedynie bowiem w ramach rozpoznawanej przez sąd administracyjny skargi na bezczynność organu można zweryfikować stanowisko podmiotu zobowiązanego co do kwalifikacji żądanej informacji (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 czerwca 2020 r. sygn. akt II SA/Kr 423/20, dostępny w CBOSA).
W kontekście nakreślonych granic działania Sądu oceniając skargę na bezczynność należy ustalić czy podmiot będący adresatem wniosku Strony jest ustawo zobowiązany do jego rozpoznania oraz czy zachowanie organu, tak co do formy, treści i terminu wypełnia wymogi stawiane przez ustawę o dostępie do informacji publicznej.
Badając działanie organu w tej sprawie w pierwszej kolejności odnotowania wymaga, że przedmiotem skargi jest bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej wskazanej we wniosku Skarżącego z dnia 8 maja 2023 r. ujęta w załączniku nr 1. Mając na uwadze niejednoznaczną treść skargi pismami z dnia 12 września 2023 r. oraz 4 października 2023 r. Sąd wezwał Skarżącego do wskazania, który z dwóch przedłożonych wniosków o udostępnienie informacji publicznej (zał. nr 1 czy nr 2) jest przedmiotem skargi na bezczynność, zastrzegając, że rygor przyjęcia, że skarga dotyczy wniosku oznaczonego nr 1. Do dnia orzekania Skarżący nie odpowiedział na wezwanie Sądu, co ograniczało rozpoznanie sprawy wyłącznie do wniosku stanowiącego załącznik nr 1 do skargi. Okoliczność ta nie ogranicza prawa Strony do złożenia skargi na bezczynność organu odnoszącą się do wniosku ujętego w załączniku nr 2.
Przechodząc do oceny okoliczności sprawy wskazać trzeba, że badając działanie organu w tej sprawie, w świetle wskazanych na wstępie kryteriów i zakresu, nie budzi zastrzeżeń, że wniosek jest adresowany do organu wskazanego w art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. Stosownie do brzmienia tego zapisu obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego. Zgodnie z art. 9 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2020 r. poz. 194, ze zm.) jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną, tworząc samorządowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym (ust. 1). Prowadzenie działalności kulturalnej jest zadaniem własnym jednostek samorządu terytorialnego o charakterze obowiązkowym (ust. 2).
Jak wynika z przedłożonej Sądowi uchwały nr VII/43/19 Rady Miejskiej w Lubinie z dnia 21 maja 2019 r. w sprawie utworzenia samorządowej instytucji kultury pod nazwą Narodowa Orkiestra Dęta z/s w Lubinie i nadania jej statutu utworzono gminną jednostkę organizacyjną, działająca w formie samorządowej instytucji kultury pod nazwą: Narodowa Orkiestra Dęta z/s w Lubinie (§ 1 ww. uchwały). Narodowa Orkiestra Dęta z/s w Lubinie jest instytucją artystyczną utworzoną w celu prowadzenia działalności kulturalnej w zakresie rozwijania i zaspokajania potrzeb społeczeństwa w zakresie kultury muzycznej (§ 2 uchwały). Nie ulega zatem wątpliwości, że Narodowa Orkiestra Dęta z/s w Lubinie jest jednostką organizacyjną, wykonującą zadania publiczne samorządu gminnego, zatem jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.
Nie ulega wątpliwości, że wniosek Skarżącego został złożony w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, wskazuje na to powołana w piśmie podstawa prawna, nie ma zatem żadnych wątpliwości, że obowiązkiem organu była odpowiedź na ww. żądanie. Formy i sposób odpowiedzi uzależnione są od oceny, czy żądanie Skarżącego dotyczy informacji publicznej, która podlega udostępnieniu, wówczas formą właściwą jest pismo kierowane do wnioskodawcy zawierające stanowisko organu – żądane informacje. W przypadku uznania, że informacja nie podlega udostępnieniu konieczne jest wydanie decyzji (art. 16 u.d.i.p.). Wreszcie uznanie przez organ, że wniosek strony nie dotyczy informacji publicznej obliguje do poinformowania strony o tym fakcie. Czynności te organ obligowany jest podjąć w terminach wskazanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej.
Jak wskazano nie jest sporne, że wniosek Skarżącego z dnia 8 maja 2023 r. powinien być rozpoznany w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, co wiąże się z przyjętą w tej ustawie procedurą, w szczególności trybem postępowania i terminami na załatwienie sprawy.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 u.d.i.p. informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek. Art. 13 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Ust. 2 ww. zapisu stanowi zaś, że jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.
Stosownie do uwag wskazanych na wstępie rozważań dostrzec trzeba, że bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej nastąpi gdy organ nie podejmie prawem przewidzianych działań w terminach wskazanych w powołanym przepisie art. 13 usta. 1 i ust. 2 u.d.i.p. Jednocześnie Sąd ocenia stan bezczynności organu na moment wniesienia skargi.
Jak wynika z akt sprawy wniosek Skarżącego wpłynął do organu w dniu 8 maja 2023 r. Po jego otrzymaniu w dniu 10 maja 2023 r. organ poinformował Skarżącego o przeszkodach w rozpoznaniu wniosku w terminie wskazanym w art., 13 ust. 1 u.d.i.p. wyznaczając końcowy termin rozpoznania wniosku Skarżącego na dzień 8 lipca 2023r. W uzasadnieniu tej czynności organ wskazał, że powziął wątpliwości, czy wniosek Skarżącego dotyczy informacji publicznej i w jakim zakresie jest zobowiązany do realizacji obowiązków wynikających z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zwracał uwagę na potrzebę analizy, czy dane, których domaga się Skarżący podlegają ograniczeniom w udostępnieniu z uwagi na ochronę prywatności osób, których dotyczą oraz oceny, czy nie stanowią one informacji przetworzonej. W piśmie tym organ wskazał, że nie jest organem władzy publicznej, czy administracji publicznej, nie zatrudnia pracowników specjalizujących się w przedstawionych mu zagadnieniach. Celem NOD jest wykonywanie działalności o charakterze kulturalnym, nie administracyjnym, te zatem sfery zagadnień są realizowane przez pracowników jednostki. Realizacja wniosku Skarżącego i przygotowania odpowiedzi pod względem formalnym i merytorycznym wymaga konsultacji z osobami posiadającymi wiedzę w tym zakresie i poniesienia dodatkowych kosztów, co wiąże się z dłuższym okresem procedowania sprawy Skarżącego.
Jak wynika z akt sprawy pismo to wysłane w dniu 11 maja 2023 r. doręczono Skarżącemu w dniu 29 maja 2023 r. Kolejnym pismem z dnia 26 czerwca 2023 r. organ, powołując się na art. 3 ust. 1 u.d.i.p. wezwał Skarżącego wykazania, że za udostępnieniem informacji publicznej wnioskowanej przez Skarżącego przemawia szczególny interes publiczny, zakreślając 14 dniowy termin na odpowiedź. Pismo to doręczono Skarżącemu w dniu 11 lipca 2023 r. Wcześniej jednak, w dniu 7 lipca 2023r., tj. przed upływem terminu wyznaczonego na załatwienie sprawy Skarżący wniósł skargę na bezczynność organu.
Jak wskazano Sąd ocenia istnienie bezczynności na dzień wniesienia skargi, a zatem czy w tej konkretnej dacie organ popadł w zwłokę i naruszył terminy wyznaczone przez prawo. Jak wynika z zestawienia dat w tej sprawie w dacie składania przez Skarżącego skargi nie upłynął jeszcze termin wyznaczony na jej zakończenie, a to uchyla zarzut bezczynności organu. W świetle przywołanych przepisów art. 13 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. organ co do zasady jest obowiązany do udostępnienia informacji na wniosek Strony w terminie 14 dni od daty jego złożenia. Ma jednak możliwość wyznaczenia dłuższego terminu na załatwienie sprawy, w sytuacji, gdy nie jest to możliwie w terminie 14 dni. Termin przedłużony przez organ nie może przekraczać dwóch miesięcy. Oceniając działanie organu w tej sprawie Sąd nie ma zastrzeżeń, co do czynności podjętych przez organ w dniu 10 maja 2023 r., a wydłużających termin na załatwienie sprawy. Wskazuje on na swój status i statutowe działania, co istotnie może stanowić przeszkodę w ocenie wniosku pod kątem prawnym. Z treści § 3 ust. 1 Statutu NOD wynika, że do zakresu jej działalności należy upowszechnianie muzyki, rozwój kultury na płaszczyźnie muzyki, zaspokajanie potrzeb muzycznych społeczności lokalnej i krajowej oraz jej aktywizowanie w zakresie rozwoju kultury. Zgodnie z ust. 2 ww. zapisu Orkiestra będzie realizowała zadania statutowe w szczególności poprzez: organizowanie koncertów orkiestrowych, koncertów kameralnych, konkursów muzycznych; zapewnianie oprawy muzycznej wydarzeń kulturalnych i społecznych organizowanych przez Organizatora; prowadzenie zajęć z zakresu edukacji muzycznej dzieci i młodzieży; współpracy z instytucjami artystycznymi i kulturalnymi, orkiestrami, filharmoniami oraz innymi podmiotami, których przedmiotem działalności jest kultura i sztuka, w kraju i za granicą; prowadzenie działalności popularyzatorskiej i promocyjnej, w tym przez prasę, media i inne środki masowego przekazu; prowadzenie działalności wydawniczej, w szczególności związanej z utrwaleniem swojej działalności; uczestniczenie w nagraniach fonograficznych, radiowych i telewizyjnych; rozpowszechnianie, upublicznianie, archiwizowanie realizowanych koncertów, wydarzeń, w tym za pomocą środków masowego przekazu (radio, telewizja, internet). Z zapisów tych wynika profil działania organu, ukierunkowany na działalność artystyczną, za przekonujące uznać zatem trzeba wyjaśnienia wskazane w piśmie z dnia 10 maja 2023 r. wskazujące na konieczność sięgnięcia po merytoryczne wsparcie w celu realizacji wniosku Skarżącego, co dowodzi, że organ dążył do rzetelnego rozpoznania żądania. Zakreślony przez organ dwumiesięczny termin na rozpoznanie wniosku upływał już po złożeniu skargi, a to wyklucza uznanie, że w tej dacie organ był bezczynny, a to nakazywało oddalenie skargi.
Okoliczność ta nie zamyka Skarżącemu drogi do zwalczania stanowiska organu przyjętego w piśmie z dnia 26 kwietnia 2023 r., doręczonym mu w dniu 11 lipca 2023r. Strona może to uczynić w drodze skarżenia bezczynności organu w sprawie jego wniosku z dnia 8 maja 2023 r. Składając skargę po terminie zastrzeżonym przez organ, Strona ma prawo kwestionowania prawidłowości udzielonej mu odpowiedzi, co na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej czynione jest właśnie poprzez skargę na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Jak już wskazano pojęcie bezczynności mieści w sobie bowiem także sytuację, w której zobowiązany ustawowo organ, co prawda udziela odpowiedzi, ale nie stanowi ona całkowitej realizacji wniosku, który w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej winien zostać rozpoznany, lub też gdy bezpodstawnie przyjmuje, że żądane informacje nie podlegają udostępnieniu lub nie stanowią informacji publicznej. Przy czym skargę na bezczynność można wnieść w każdym czasie, choć jej uwzględnienie przez Sąd zależy m.in. od tego czy upłynął już termin na rozpoznanie wniosku, czego dowodzi przykład tej sprawy. Poczynione uwagi odnoszą się wyłącznie do stanowiska organu wyrażonego w formie pisma, w zakresie decyzji (odmowa udostępnienia informacji publicznej, umorzenie postępowania) zastosowanie mają przepisy kodeksu postępowania administracyjnego (art. 16 u.d.i.p.), co łączy się z przyjętymi w tym akcie prawnym i regulacjach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi terminami zaskarżenia decyzji.
Uznając, że na dzień złożenia skargi organ nie był bezczynny zasadne stało się oddalenie skargi w całości, co ma umocowanie w art. 151 p.p.s.a. Jednocześnie w okolicznościach tej sprawy, skoro nie upłynął termin na rozpoznanie wniosku Skarżącego Sąd nie miał podstaw do oceny pisma organu z dnia 26 czerwca 2023 r., doręczonego Stronie po wniesieniu skargi. Zatem ocena prawidłowości zawartych w nim stwierdzeń nie mogła zostać poddana ocenie Sądu. Jak wskazano będzie to możliwe w postępowaniu zainicjowanym skargą na bezczynność organu w sprawie rzeczonego wniosku. Przy czym w tym zakresie, co także już wskazano, skargę można wnieść w każdym czasie po upływie terminów zastrzeżonych na udzielenie odpowiedzi przez organ.
Odnosząc się do wniosku organu o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania wskazać trzeba na art. 200 p.p.s.a. Zgodnie z jego brzmieniem w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Przyznanie kosztów postępowania sądowego przez Sąd I instancji może nastąpić wyłącznie na rzecz skarżącego w sytuacji uznania zasadności skargi. W przypadku oddalenia skargi brak podstaw prawnych do przyznania kosztów postępowania na rzecz organu, co czyniło jego żądanie bezzasadnym.