IV SAB/Wr 322/14

IV SAB/Wr 322/14 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2015-11-30
Data wpływu
2014-12-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Lidia Serwiniowska /przewodniczący sprawozdawca/
Mirosława Rozbicka-Ostrowska
Wanda Wiatkowska-Ilków
Symbol z opisem
6210 Dodatek mieszkaniowy
658
Hasła tematyczne
Wyłączenie sędziego
Sygn. powiązane
I OZ 778/16 - Postanowienie NSA z 2016-07-20
I OZ 779/16 - Postanowienie NSA z 2016-07-20
I OZ 780/16 - Postanowienie NSA z 2016-07-20
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 22 par. 1,  par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka – Ostrowska Sędzia WSA Magdalena Jankowska – Szostak po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku A. D. o wyłączenie sędziego WSA Wandy Wiatkowskiej – Ilków, sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego oraz sędziego WSA Alojzego Wyszkowskiego w sprawie ze skargi Z. D., na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie ww. sędziów.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 maja 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wr 322/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z. D. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia prawa, sporządzoną przez jej małżonka A. D. niedziałającego jednak w oparciu o dokument pełnomocnictwa.
Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wr 322/14 tutejszy Sąd odrzucił skargę kasacyjną wniesioną osobiście przez małżonka skarżącej.
Składając zażalenie na powyższe postanowienie A. D. wystąpił również z wnioskiem o wyłączenie sędziego NSA Julii Szczygielskiej, który jednakże – wobec nieuzupełnienia braków formalnych – został pozostawiony bez rozpoznania zarządzeniem tutejszego Sądu z dnia 3 września 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wr 322/14.
W treści zażalenia wniesionego na wskazane zarządzenie wnioskodawca wystąpił z żądaniem wyłączenia sędziego NSA Henryka Ożoga.
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 października 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wr 322/14, oddalono wniosek o wyłączenie ww. sędziego.
Występując z zażaleniem na opisane powyżej postanowienie A. D. zażądał jednocześnie wyłączenia sędziego WSA Wandy Wiatkowskiej – Ilków, sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego oraz sędziego WSA Alojzego Wyszkowskiego "(...) z przyczyn oczywistych, ponieważ trzech sędziów zawodowych unaocznia cały bezmiar sprzeczności niezawisłości sędziowskiej z kodeksem (...)".
Sędzia Wanda Wiatkowska – Ilków, sędzia Tadeusz Kuczyński oraz sędzia Alojzy Wyszkowski odnosząc się do wniosku A. D. wskazali, że nie istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności oraz że nie zachodzą jakiekolwiek przesłanki ustawowe uzasadniające wyłączenie ich od orzekania w przedmiotowej sprawie (oświadczenia z 13, 16 i 17 listopada 2015 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 18 § 1 pkt 1 – 7 p.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:
1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;
6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Stosownie do art. 19 p.p.s.a. niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a. sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
W myśl art. 22 § 1 p.p.s.a. o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do wyłączenia sędziów: Wandy Wiatkowskiej – Ilków, Tadeusza Kuczyńskiego oraz Alojzego Wyszkowskiego.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że wnioskodawca, w treści swojego żądania odwołuje się w zasadzie wyłącznie do przesłanki zawartej w art. 19 p.p.s.a., stwierdzając tym samym, że w sprawie wystąpiły okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności wymienionych sędziów. Precyzując te okoliczności strona wskazuje, że rozstrzygnięcie wydane przez sędziów, o których wyłączenie wnosi, jest przykładem sprzeczności zasady niezawisłości sędziowskiej z obowiązującymi przepisami prawa
Oceniając powołane okoliczności należy stwierdzić, że nie odnoszą się one do kwestii bezstronności sędziów orzekających w niniejszej sprawie, ale stanowią przejaw subiektywnego stanowiska wnioskodawcy niezadowolonego z końcowego rezultatu postępowania incydentalnego w zakresie wyłączenia sędziów.
Instytucja wyłączenia sędziego nie może jednak być traktowana jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu jej interesów (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2014 r., sygn. akt I OZ 342/14).
Odmienny pogląd składu sędziowskiego, co do okoliczności przedstawionych na poparcie wniosku o wyłączenie sędziego, nie może zostać uznany za przekroczenie granic niezawisłości i bezstronności, albowiem – wbrew zapatrywaniom wnioskodawcy – jest on właśnie przejawem tych zasad. Sąd bowiem niezależnie od wpływu jakichkolwiek czynników zewnętrznych, ale również – co istotne – od oddziaływania czynników wewnętrznych związanych z osobistymi poglądami na daną sprawę, dokonuje analizy zasadności żądania mając na względzie jedynie to, czy przedstawione przez stronę okoliczności są tego rodzaju, że mogą wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie.
Nie można zatem uznać, że ostateczny kształt rozstrzygnięcia, nieuwzględniający oceny prawnej strony jest efektem sprzeczności zasady niezawisłości sędziowskiej z obowiązującymi przepisami prawa, które winny znaleźć – zdaniem wnioskodawcy – zastosowane w niniejszej sprawie. W szczególności jest to okoliczność o tyle nieusprawiedliwiona, że przecież zgodnie z dyspozycją art. 194 § 1 pkt 6 p.p.s.a. na postanowienie oddalające wniosek o wyłączenie sędziego przysługuje stronie skarżącej zażalenie. Dodatkowo należy zauważyć, że wnioskodawca z tego prawa skorzystał kwestionując postanowienie tutejszego Sądu z dnia 20 października 2015 r.
W orzecznictwie wskazuje się, że do zastosowania art. 19 p.p.s.a. nie wystarcza wyłącznie subiektywne podejrzenie strony co do braku bezstronności sędziego, czy subiektywne odczucie o utracie wiarygodności w bezstronność sędziego. Strona powinna wskazać okoliczności, które mogłyby zostać uznane za obiektywnie świadczące o stronniczości sędziego. Mogą to być fakty związane z osobistymi stosunkami między sędzią a stroną czy jej przedstawicielem oraz inne uwarunkowania zewnętrzne lub wewnętrzne, które w przypadku konkretnego sędziego mogłyby budzić uzasadnione wątpliwości co do wydania orzeczenia opartego na nie w pełni zobiektywizowanych przesłankach (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2012 r., sygn. akt II FZ 843/11 oraz z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 86/12).
Tym samym przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie czy nieobiektywnie nie oznacza, że istnieją podstawy do jego wyłączenia (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt I OZ 293/11 oraz z dnia 7 października 2010 r., sygn. akt I OZ 759/10).
Nie bez znaczenia pozostaje również okoliczność, że wymienieni na wstępie sędziowie złożyli stosowne oświadczenia podając, że w sprawie nie zachodzą przesłanki ustawowe, które mogłyby stanowić podstawę do ich wyłączenia.
Zgodnie zaś z przyjętym poglądem, który Sąd w niniejszym składzie w pełni akceptuje, jeśli sędzia którego dotyczy wniosek o wyłączenie złoży oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do jego wyłączenia od rozpoznawania sprawy i prawdziwość tego oświadczenie nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o wyłączenie sędziego nie zasługuje na uwzględnienie (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 11 stycznia 2007 r., sygn. akt II OZ 1474/06, 12 maja 2010 r., sygn. akt I OZ 332/10, 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 471/13).
Reasumując powyższe rozważania należało stwierdzić, że wniosek o wyłączenie sędziów: Wandy Wiatkowskiej – Ilków, Tadeusza Kuczyńskiego oraz Alojzego Wyszkowskiego okazał się nieuzasadniony, gdyż w sprawie nie zaistniały przesłanki do ich wyłączenia, o których mowa w art. 18 i art. 19 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze oraz działając na podstawie art. 22 § 1 p.p.s.a., należało zatem orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.