IV SAB/Wr 164/26
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę na bezczynność radnego w sprawie udostępnienia informacji publicznej, uznając wniosek za skierowany do osoby fizycznej, a nie organu władzy publicznej.
Skarga została wniesiona na bezczynność radnego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Sąd uznał, że wniosek skierowany bezpośrednio do radnego jako osoby fizycznej, a nie do organu władzy publicznej (jak Rada Miejska czy Burmistrz), jest niedopuszczalny. W konsekwencji, skarga na bezczynność została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał skargę M. G. na bezczynność Radnego Rady Miejskiej w Strzegomiu R. C. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący domagał się stwierdzenia bezczynności radnego, zobowiązania go do załatwienia wniosku oraz wymierzenia grzywny. Sąd, analizując przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz ustawy o dostępie do informacji publicznej, doszedł do wniosku, że skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Kluczowe znaczenie miało ustalenie, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej został skierowany bezpośrednio do radnego jako osoby fizycznej, a nie do organu władzy publicznej. Zgodnie z przepisami, radny nie jest samodzielnym organem władzy publicznej w rozumieniu ustawy, a jedynie członkiem organu kolegialnego. W związku z tym, nie można oczekiwać od niego działania w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skoro wniosek nie został skierowany do właściwego organu, skarga na bezczynność była nieskuteczna i jako taka została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z § 3 p.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga taka jest niedopuszczalna, ponieważ radny nie jest organem władzy publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Uzasadnienie
Wniosek o udostępnienie informacji publicznej musi być skierowany do organu władzy publicznej. Radny, będąc członkiem rady gminy, nie stanowi samodzielnie organu władzy publicznej. Skierowanie wniosku bezpośrednio do radnego jako osoby fizycznej czyni go nieskutecznym w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (10)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z par. 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej.
Pomocnicze
u.d.i.p. art. 2 § ust. 1
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
Przepis określający prawo do informacji publicznej, który nie miał zastosowania w sytuacji skierowania wniosku do osoby fizycznej.
u.d.i.p. art. 4
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
Definiuje podmioty obowiązane do udostępniania informacji publicznej, którymi są organy władzy publicznej.
u.s.g. art. 1 § ust. 1
Ustawa o samorządzie gminnym
u.s.g. art. 11a § ust. 1
Ustawa o samorządzie gminnym
u.s.g. art. 15 § ust. 1 i 2
Ustawa o samorządzie gminnym
u.s.g. art. 18a
Ustawa o samorządzie gminnym
u.s.g. art. 26
Ustawa o samorządzie gminnym
u.s.g. art. 31
Ustawa o samorządzie gminnym
u.d.i.p. art. 21
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
Przepis określający właściwość sądów administracyjnych w sprawach z wniosków o udzielenie informacji publicznej, w tym skarg na bezczynność.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o udostępnienie informacji publicznej skierowany do radnego jako osoby fizycznej nie jest wnioskiem w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Radny nie jest samodzielnym organem władzy publicznej.
Godne uwagi sformułowania
Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. wniosek skarżącego został adresowany bezpośrednio do osoby fizycznej, która nie jest organem władzy publicznej, nie ma podstaw prawnych do oczekiwania od takiej osoby zachowania się według przepisów u.d.i.p., gdyż nie mają one do niej zastosowania.
Skład orzekający
Tomasz Świetlikowski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie, że radny nie jest organem władzy publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej i że wniosek skierowany do niego jako osoby fizycznej jest niedopuszczalny."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji skierowania wniosku o informację publiczną bezpośrednio do radnego, a nie do organu gminy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu dostępu do informacji publicznej i roli radnych w tym procesie, co jest istotne dla prawników i obywateli zainteresowanych prawami dostępu do informacji.
“Czy radny odpowiada za udostępnienie informacji publicznej? Sąd wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SAB/Wr 164/26 - Postanowienie WSA we Wrocławiu Data orzeczenia 2026-03-17 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2026-02-23 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Sędziowie Tomasz Świetlikowski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6480 658 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Inne Treść wyniku *Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2026 poz 143 art. 58 par. 1 pkt 6 w zw. z par. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Radnego Rady Miejskiej w Strzegomiu R. C. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 12 stycznia 2026 r. postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie Pismem z dnia 5 lutego 2026 r. M. G. (dalej: strona, skarżący) wniósł do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Radnego Rady Miejskiej w Strzegomiu R. C. (dalej: radny) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 12 stycznia 2026 r. Z akt sprawy wynika, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej oparto na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o dostępnie do informacji publicznej i skierowano go bezpośrednio do radnego. W skardze strona wniosła o stwierdzenie bezczynności z rażącym naruszeniem prawa w związku z niezałatwieniem wniosku przez radnego, zobowiązanie radnego do załatwienia wniosku w terminie 14 dni oraz wymierzenie mu grzywny, a także zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Szczegółowy katalog spraw objętych kontrolą działalności administracji przez sądy administracyjne reguluje art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Właściwość sądów administracyjnych w sprawach z wniosków o udzielenie informacji publicznej wynika z przepisu art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 902; dalej: u.d.i.p.) i obejmuje także skargi na bezczynność podmiotu obowiązanego do udostępnienia informacji publicznej. Przedmiotem rozpatrywanej sprawy jest bezczynność radnego w sprawie zainicjowanej wnioskiem skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia 12 stycznia 2026 r. W związku z tym należy w pierwszej kolejności przeanalizować pojęcie organu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej. Podmioty obowiązane do udostępniania informacji publicznej zostały wymienione w art. 4 u.d.i.p. i należą do nich m.in. organy władzy publicznej. Do organów władzy publicznej zaliczają się organy samorządu terytorialnego. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1153; dalej: u.s.g.) mieszkańcy gminy tworzą z mocy prawa wspólnotę samorządową. Na podstawie art. 11a ust. 1 u.s.g. organami gminy są: 1) rada gminy (jeżeli siedziba rady gminy znajduje się w mieście położonym na terytorium tej gminy, rada nosi nazwę rady miejskiej - art. 15 ust. 2 u.s.g.); 2) wójt (burmistrz, prezydent miasta). Stosownie do art. 15 ust. 1 u.s.g. rada gminy (rada miejska) jest organem stanowiącym i kontrolnym gminy. Rada gminy (rada miejska) kontroluje działalność wójta (burmistrza, prezydenta miasta), gminnych jednostek organizacyjnych oraz jednostek pomocniczych gminy (art. 18a u.s.g.) Organem wykonawczym gminy jest wójt, burmistrz, prezydent. Burmistrz jest organem wykonawczym w gminie, w której siedziba władz znajduje się w mieście położonym na terytorium tej gminy. W miastach powyżej 100.000 mieszkańców organem wykonawczym jest prezydent miasta (art. 26 u.s.g.). Wójt (burmistrz, prezydent miasta) kieruje bieżącymi sprawami gminy oraz reprezentuje ją na zewnątrz (art. 31 u.s.g.). Mając powyższe na uwadze uznać należy, że wniosek strony z dnia 12 stycznia 2026 r. skierowany bezpośrednio (imiennie) do radnego traktować trzeba jako pismo do osoby fizycznej, nie zaś do organu władzy publicznej w rozumieniu art. 4 u.d.i.p. Skoro zatem wniosek skarżącego został adresowany bezpośrednio do osoby fizycznej, która nie jest organem władzy publicznej, nie ma podstaw prawnych do oczekiwania od takiej osoby zachowania się według przepisów u.d.i.p., gdyż nie mają one do niej zastosowania. W konsekwencji skarga na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej byłaby skuteczna - w świetle regulacji u.d.i.p. - jeśli bezczynność ta dotyczyłaby zaniechania działania organu władzy publicznej, którymi to organami w niniejszej sprawie są jedynie: Rada Miejska w Strzegomiu i Burmistrz Miasta Strzegom. Radny nie jest burmistrzem i samodzielnie nie stanowi rady miejskiej, nie tworzy więc samodzielnie organu władzy publicznej w rozumieniu art. 4 u.d.i.p., a jedynie wchodzi w skład organu kolegialnego jednostki samorządu terytorialnego, jakim jest rada miejska. Z tych też powodów wniosek strony z dnia 12 stycznia 2026 r., pomimo że w jego treści jako podstawę prawną wskazano art. 2 ust. 1 u.d.i.p., nie może być uznany za wniosek złożony w trybie u.d.i.p., ponieważ został on skierowany do osoby, która nie jest organem władzy publicznej. Reasumując Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI