IV SAB/Wr 162/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we WrocławiuWrocław2026-03-17
NSAAdministracyjneŚredniawsa
informacja publicznabezczynnośćradnysąd administracyjnyodrzucenie skargidostep do informacji

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę na bezczynność radnego w sprawie udostępnienia informacji publicznej, uznając, że wniosek skierowany bezpośrednio do radnego jako osoby fizycznej nie podlega przepisom ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Skarżący M. G. złożył skargę na bezczynność Radnego Rady Miejskiej w Strzegomiu T. D. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Sąd uznał, że wniosek skierowany bezpośrednio do radnego jako osoby fizycznej, a nie do organu władzy publicznej, nie podlega przepisom ustawy o dostępie do informacji publicznej. W związku z tym skarga została odrzucona jako niedopuszczalna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał skargę M. G. na bezczynność Radnego Rady Miejskiej w Strzegomiu T. D. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący domagał się stwierdzenia bezczynności radnego, zobowiązania go do załatwienia wniosku oraz wymierzenia grzywny. Sąd, analizując przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz ustawy o dostępie do informacji publicznej, doszedł do wniosku, że skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Kluczowe znaczenie miało ustalenie, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej został skierowany bezpośrednio do radnego jako osoby fizycznej, a nie do organu władzy publicznej. Zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym, radny nie jest samodzielnym organem władzy publicznej, a jedynie wchodzi w skład organu kolegialnego. W związku z tym, nie można oczekiwać od niego działania w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Sąd, opierając się na art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga taka jest niedopuszczalna.

Uzasadnienie

Wniosek o udostępnienie informacji publicznej skierowany bezpośrednio do radnego jako osoby fizycznej nie jest wnioskiem skierowanym do organu władzy publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, ponieważ radny nie jest samodzielnym organem władzy publicznej. W związku z tym, brak jest podstaw do stwierdzenia bezczynności w rozumieniu tej ustawy i w konsekwencji skarga jest niedopuszczalna.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (12)

Główne

u.d.i.p. art. 21

Ustawa o dostępie do informacji publicznej

p.p.s.a. art. 58 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 58 § 3

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 3 § 2

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 3 § 3

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.d.i.p. art. 4

Ustawa o dostępie do informacji publicznej

u.s.g. art. 1 § 1

Ustawa o samorządzie gminnym

u.s.g. art. 11a § 1

Ustawa o samorządzie gminnym

u.s.g. art. 15 § 2

Ustawa o samorządzie gminnym

u.s.g. art. 18a

Ustawa o samorządzie gminnym

u.s.g. art. 26

Ustawa o samorządzie gminnym

u.s.g. art. 31

Ustawa o samorządzie gminnym

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wniosek o udostępnienie informacji publicznej skierowany do radnego jako osoby fizycznej nie jest wnioskiem skierowanym do organu władzy publicznej w rozumieniu u.d.i.p.

Godne uwagi sformułowania

Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Radny nie jest burmistrzem i samodzielnie nie stanowi rady miejskiej, nie tworzy więc samodzielnie organu władzy publicznej w rozumieniu art. 4 u.d.i.p., a jedynie wchodzi w skład organu kolegialnego jednostki samorządu terytorialnego, jakim jest rada miejska.

Skład orzekający

Tomasz Świetlikowski

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalenie, że radny nie jest organem władzy publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej i że wniosek skierowany do niego jako osoby fizycznej jest niedopuszczalny."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy wniosek o informację publiczną jest skierowany bezpośrednio do radnego, a nie do organu gminy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej związanej z dostępem do informacji publicznej i rolą radnych w samorządzie, co jest istotne dla prawników i urzędników.

Czy radny odpowie za brak informacji? Sąd wyjaśnia, do kogo kierować wnioski.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SAB/Wr 162/26 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-03-17
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-02-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Tomasz Świetlikowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 par. 1 pkt 6 w zw. z  par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Radnego Rady Miejskiej w Strzegomiu T. D. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 12 stycznia 2026 r. postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 lutego 2026 r. M. G. (dalej: strona, skarżący) wniósł do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Radnego Rady Miejskiej w Strzegomiu T. D. (dalej: radny) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 12 stycznia 2026 r.
Z akt sprawy wynika, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej oparto na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o dostępnie do informacji publicznej i skierowano go bezpośrednio do radnego.
W skardze strona wniosła o stwierdzenie bezczynności z rażącym naruszeniem prawa w związku z niezałatwieniem wniosku przez radnego, zobowiązanie radnego do załatwienia wniosku w terminie 14 dni oraz wymierzenie mu grzywny, a także zasądzenie kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Szczegółowy katalog spraw objętych kontrolą działalności administracji przez sądy administracyjne reguluje art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Właściwość sądów administracyjnych w sprawach z wniosków o udzielenie informacji publicznej wynika z przepisu art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 902; dalej: u.d.i.p.) i obejmuje także skargi na bezczynność podmiotu obowiązanego do udostępnienia informacji publicznej.
Przedmiotem rozpatrywanej sprawy jest bezczynność radnego w sprawie zainicjowanej wnioskiem skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia 12 stycznia 2026 r. W związku z tym należy w pierwszej kolejności przeanalizować pojęcie organu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej.
Podmioty obowiązane do udostępniania informacji publicznej zostały wymienione w art. 4 u.d.i.p. i należą do nich m.in. organy władzy publicznej.
Do organów władzy publicznej zaliczają się organy samorządu terytorialnego.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1153; dalej: u.s.g.) mieszkańcy gminy tworzą z mocy prawa wspólnotę samorządową.
Na podstawie art. 11a ust. 1 u.s.g. organami gminy są:
1) rada gminy (jeżeli siedziba rady gminy znajduje się w mieście położonym na terytorium tej gminy, rada nosi nazwę rady miejskiej - art. 15 ust. 2 u.s.g.);
2) wójt (burmistrz, prezydent miasta).
Stosownie do art. 15 ust. 1 u.s.g. rada gminy (rada miejska) jest organem stanowiącym i kontrolnym gminy. Rada gminy (rada miejska) kontroluje działalność wójta (burmistrza, prezydenta miasta), gminnych jednostek organizacyjnych oraz jednostek pomocniczych gminy (art. 18a u.s.g.)
Organem wykonawczym gminy jest wójt, burmistrz, prezydent. Burmistrz jest organem wykonawczym w gminie, w której siedziba władz znajduje się w mieście położonym na terytorium tej gminy. W miastach powyżej 100.000 mieszkańców organem wykonawczym jest prezydent miasta (art. 26 u.s.g.). Wójt (burmistrz, prezydent miasta) kieruje bieżącymi sprawami gminy oraz reprezentuje ją na zewnątrz (art. 31 u.s.g.).
Mając powyższe na uwadze uznać należy, że wniosek strony z dnia 12 stycznia 2026 r. skierowany bezpośrednio (imiennie) do radnego traktować trzeba jako pismo do osoby fizycznej, nie zaś do organu władzy publicznej w rozumieniu art. 4 u.d.i.p. Skoro zatem wniosek skarżącego został adresowany bezpośrednio do osoby fizycznej, która nie jest organem władzy publicznej, nie ma podstaw prawnych do oczekiwania od takiej osoby zachowania się według przepisów u.d.i.p., gdyż nie mają one do niej zastosowania.
W konsekwencji skarga na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej byłaby skuteczna - w świetle regulacji u.d.i.p. - jeśli bezczynność ta dotyczyłaby zaniechania działania organu władzy publicznej, którymi to organami w niniejszej sprawie są jedynie: Rada Miejska w Strzegomiu i Burmistrz Miasta Strzegom. Radny nie jest burmistrzem i samodzielnie nie stanowi rady miejskiej, nie tworzy więc samodzielnie organu władzy publicznej w rozumieniu art. 4 u.d.i.p., a jedynie wchodzi w skład organu kolegialnego jednostki samorządu terytorialnego, jakim jest rada miejska.
Z tych też powodów wniosek strony z dnia 12 stycznia 2026 r., pomimo że w jego treści jako podstawę prawną wskazano art. 2 ust. 1 u.d.i.p., nie może być uznany za wniosek złożony w trybie u.d.i.p., ponieważ został on skierowany do osoby, która nie jest organem władzy publicznej.
Reasumując Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI