IV SAB/Wr 1324/25

IV SAB/Wr 1324/25 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-02-18
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-12-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Andrzej Nikiforów /przewodniczący sprawozdawca/
Aneta Brzezińska
Ewa Kamieniecka
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
*Stwierdzono bezczynność organu
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 13
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Nikiforów (sprawozdawca), Sędziowie: Asesor WSA Aneta Brzezińska, Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, , po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 18 lutego 2026 r. sprawy ze skargi P. w K. na bezczynność Prezesa Zarządu Gminnego Centrum Medycznego Trzebnica-Zdrój Sp. z o.o. z siedzibą w Trzebnicy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 11 października 2025 r. I. stwierdza bezczynność Prezesa Zarządu Gminnego Centrum Medycznego Trzebnica-Zdrój Sp. z o.o. z siedzibą w Trzebnicy w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 11 października 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej; II. stwierdza, że bezczynność Prezesa Zarządu Gminnego Centrum Medycznego Trzebnica-Zdrój Sp. z o.o. z siedzibą w Trzebnicy nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do załatwienia sprawy; IV. zasądza od Prezesa Zarządu Gminnego Centrum Medycznego Trzebnica-Zdrój Sp. z o.o. z siedzibą w Trzebnicy na rzecz strony skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Wnioskiem z 11 października 2025 r. P. w K. (dalej: stowarzyszenie, strona skarżąca) wystąpiło do Prezesa Z. Sp. z o.o. z siedzibą w T. (dalej: organ) o udostępnienie informacji publicznej poprzez:
"1. Podanie imion, nazwisk oraz nazw funkcji publicznej osób, które były zaangażowane w imieniu Państwa placówki w szczepienia przeciwko COVID-19.
2. Szczepionką, której firmy szczepiono dzieci przeciwko COVID-19 w Państwa placówce? W jakim okresie miały miejsce te szczepienia?
3. Szczepionką, której firmy szczepiono dzieci przeciwko HPV w Państwa placówce? W jakim okresie miały miejsce te szczepienia?
4. Podanie imion, nazwisk oraz nazw funkcji publicznej osób, które były zaangażowane w imieniu Państwa placówki w szczepienia przeciwko HPV."
Stowarzyszenie 8 listopada 2025 r. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na ww. wniosek, żądając przy tym: stwierdzenia bezczynności i zobowiązania organu do rozpatrzenia wniosku w terminie do 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz zasądzenia kosztów postępowania. W obszernym uzasadnieniu skargi strona skarżąca zaznaczyła, że organ w ustawowym terminie udzielił odpowiedzi na wniosek.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał m.in., że odpowiedź na wniosek strony skarżącej została przygotowana jednak z uwagi na problemy techniczne nie została skutecznie wysłana i skutecznie doręczona pod wskazany adres mailowy. Dopiero po otrzymaniu skargi ponownie wysłano odpowiedź drogą mailową w dniu 4 grudnia 2025 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga na bezczynność organu w sprawie z wniosku strony skarżącej o udostępnienie informacji publicznej jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Z kolei w myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.), kontrola – o której mowa powyżej – obejmuje m.in. orzekanie w sprawie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Jak wynika zaś z art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich zaś spraw należy postępowanie prowadzone w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
W myśl art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902; dalej: u.d.i.p.), udostępnienie informacji na wniosek następuje w formie czynności materialno-technicznej bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.
W przypadku wniesienia skargi na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej, obowiązkiem sądu w pierwszej kolejności jest wówczas zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p., jeżeli tak, to czy zachowanie organu, tak co do formy, treści i terminu wypełnia wymogi stawiane przez tę ustawę.
W świetle u.d.i.p., aby nie narazić się na zarzut bezczynności, podmiot zobowiązany powinien: udostępnić wnioskowaną informację publiczną, jeśli znajduje się w jej posiadaniu (art. 10 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); wydać decyzję o odmowie jej udostępnienia, jeśli stwierdzi istnienie ograniczeń w dostępie do informacji publicznej (art. 16 i art. 17 w zw. z art. 5 u.d.i.p.); poinformować, że danej sprawie przysługuje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.); poinformować, że nie posiada żądanej informacji publicznej (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); poinformować, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.).
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd akcentuje, że bezspornie Prezes Z. Sp. z o.o. z siedzibą w T. jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p), jak również, iż żądane informacje stanowią informację publiczną. Bezsporne jest również i to, że wystosowany drogą e-mailową wniosek dostępowy z 11 października 2025 r. nie został załatwiony w ustawowym 14-dniowym terminie. Organ podjął prawnie relewantne czynności – tj. udzielił informacji co do wniosku dopiero po wniesieniu skargi (tj. 4 grudnia 2025 r.). Nie informował przy tym strony skarżącej o niedochowaniu ww. terminu na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p.
Sąd - w pkt. I sentencji wyroku - stwierdził więc bezczynność organu w załatwieniu wniosku strony skarżącej z 11 października 2025 r. Jednocześnie jednak uznał, że stwierdzona bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym przesądził w pkt. II sentencji wyroku. Oceniając tę kwestię Sąd miał na uwadze, że rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosku skarżącego, czego w niniejszej sprawie nie można było się dopatrzyć. Wniosek w przepisanej formie został bowiem załatwiony w reakcji na wniesienie skargi. Działanie organu było zatem niewątpliwe wadliwe, niemniej stwierdzona bezczynność nie miała kwalifikowanego charakteru.
Wobec ustania bezczynności po wniesieniu skargi, w pkt. III sentencji wyroku Sąd umorzył postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
O kosztach postępowania, na które składa się uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł Sąd orzekł w pkt. IV sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. Zasądzona od organu na rzecz strony skarżącej kwota kosztów odpowiada wartości wpisu sądowego, jaką uiściła ona, inicjując postępowanie sądowe. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a.