IV SAB/Wr 1318/25

IV SAB/Wr 1318/25 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-02-16
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-12-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Katarzyna Radom /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 3 oraz  art. 220 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi: M. S. reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego: V. S. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 października 2025 r. M. S. reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego: V. S. wniósł skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.
Zarządzeniem z dnia 5 grudnia 2025 r. Stronę wezwano
do podania numeru PESEL Skarżącego oraz do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia przesyłki pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłkę zawierającą wezwanie, pod dwukrotnej próbie (12 grudnia 2025 r. oraz 22 grudnia 2025 r.) doręczenia na adres podany w skardze, dołączono do akt sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 29 grudnia 2025 r. Braki skargi nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143
dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Wezwanie Skarżącego o uzupełnienie braków formalnych skargi w zakresie podania numeru PESEL znajduje podstawę w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.,
w myśl którego pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Stosownie zaś do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wskazać też trzeba, że niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i to bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (por. uchwała NSA z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA).
Zgodnie zaś z art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności
na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast według art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W realiach niniejszej sprawy wezwania Sądu doręczono w trybie art. 73 p.p.s.a. po dwukrotnym awizowaniu w dniach 12 grudnia 2025 r. i 22 grudnia 2025 r Wobec niepodjęcia przesyłki w terminie uznano ją za doręczoną w dniu 29 grudnia 2025 r. (pierwszy dzień roboczy po 26 grudnia 2026 r. - 14 dniu od dnia pierwszego awizo). Wobec tego przesyłkę dołączono do akt sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 29 grudnia 2025 r.
Wobec niewykonania wezwań w terminie, Sąd stosownie do pouczeń oraz art. art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.