IV SAB/WR 126/23

IV SAB/Wr 126/23 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2023-08-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-03-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Daria Gawlak-Nowakowska /sprawozdawca/
Ewa Kamieniecka
Mirosława Rozbicka-Ostrowska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
659
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Skarżony organ
Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku
*Stwierdzono, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 149 § 1, 1a,  art. 200,  art. 205 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska, Sędziowie: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska (sprawozdawca), Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, , po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 23 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi A. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Gminy Trzebnica w przedmiocie przyznania specjalistycznych usług opiekuńczych I. stwierdza, że Burmistrz Gminy Trzebnica dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania w rozpoznaniu wniosku skarżącej z dnia 27 października 2022 r. w zakresie punktu 1, 2 i 3, a przewlekłość ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. zobowiązuje Burmistrza Gminy Trzebnica do rozpoznania wniosku skarżącej z dnia 27 października 2022 r. w zakresie punktu 1, 2 i 3 w terminie 14 dni o dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy; III. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Burmistrza Gminy Trzebnica do rozpoznania punktu 4 wniosku skarżącej z dnia 27 października 2022 r.; IV. oddala dalej idącą skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi A. K. jest przewlekle prowadzenie postępowania przez Burmistrza Gminy Trzebnica (dalej: organ) w przedmiocie przyznania specjalistycznych usług opiekuńczych.
Wnioskiem z dnia 27 października 2022 r. Strona wystąpiła do organu o przyznanie specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi dla syna B. W. ur. [...].06.2006 r. na okres od 1.01.2023 do 31.12.2023 r zgodnie z zaświadczeniem lekarskim z dnia 12.10.2022 r:: 1. pedagog specjalny - terapeuta pracujący w nurcie poznawczo-behawioralnym, prowadzenie terapii poznawczo-behawioralnej w wymiarze 30 godzin miesięcznie, 2) psycholog w wymiarze 6 godzin miesięcznie, 3) logopeda w wymiarze 4 godzin miesięcznie oraz 4) fizjoterapeuta w wymiarze 10 godzin miesięcznie. Wniosła o nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności zgodnie z art. 108 § 1 k.p.a. jako dotyczącej realizacji wsparcia terapeutycznego niepełnosprawnego dziecka. Ponadto wniosła o zwolnienie jej z odpłatności za SUO ze względu na zwiększone koszty jakie ponoszę w związku z niepełnosprawnością syna a także ze względu na korzystanie z dwóch rodzajów specjalistycznych usług. Wskazała na dochody za miesiąc wrzesień wynoszące: świadczenie pielęgnacyjne - 2119,00 zł, zasiłek pielęgnacyjny - 215.84 zł, zasiłek rodzinny -124.00 zł, dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji -110.00 zł, alimenty z FA - 486.00 zł - łącznie 3054.84 zł oraz świadczenie wychowawcze 500.00 zł.
W dniu 10 listopada 2022 r. organ przeprowadził wywiad środowiskowy ze Stroną.
Pismem z dnia 24 listopada 2022 r. organ powiadomił Stronę o braku możliwości załatwienia sprawy w terminie oraz wyznaczył nowy termin jej załatwienia - do dnia 27 grudnia 2022 r.
W dniu 23 grudnia 2022 r. organ zamieścił zapytanie ofertowe na specjalistyczne usługi opiekuńcze dla osób z zaburzeniami psychicznymi świadczone przez pedagoga, logopedę oraz psychologa.
Również pismem z dnia 23 grudnia 2022 r. organ powiadomił Stronę o braku możliwości załatwienia sprawy w terminie oraz wyznaczył nowy termin jej załatwienia - do dnia 16 stycznia 2023 r.
Następnie w dniu 2 stycznia 2023 r. organ zmienił treść zapytania ofertowego poprzez m. in. zmianę osoby świadczącej specjalistyczne usługi opiekuńcze z pedagoga na pedagoga specjalnego.
Pismem z dnia 5 stycznia 2023 r. organ przekazał Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we Wrocławiu ponaglenie Strony z dnia 31 grudnia 2022 r. (data wpływu do organu 2 stycznia 2023 r.) dotyczące bezczynności organu przewlekłości postępowania w sprawie przyznania specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi na rzecz syna – B.W.. W ponagleniu Strona wskazała m. in., że w dniu 27 października 2022 r., na podstawie zaświadczenia lekarza specjalisty, wystąpiła do organu o przyznanie jej synowi specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi. Jak podała, złożyła wniosek z odpowiednim wyprzedzeniem, aby zachować ciągłość otrzymywanej przez jej syna pomocy, jednak do dnia dzisiejszego organ nie wydał decyzji, co spowoduje brak tej ciągłości. Podała, że od dnia złożenia wniosku do dnia 22 grudnia 2022 r. organ nie podjął żadnych kroków żeby pozyskać specjalistów, dopiero w dniu 23 grudnia 2022 r. zostało ogłoszone zapytanie ofertowe, które nie jest zgodne z zaświadczeniem lekarza psychiatry albowiem lekarz wskazał na pedagoga specjalnego - terapeutę pracującego w nurcie poznawczo-behawioralnym, prowadzenie terapii poznawczo-behawioralnej, a w zapytaniu ofertowym wskazano, że poszukiwany jest pedagog.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu postanowieniem z dnia 16 stycznia 2023 r. stwierdziło, że Burmistrz Trzebnicy prowadził postępowanie w opisanej sprawie w sposób przewlekły, a przewlekłość postępowania nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz zobowiązało Burmistrza Trzebnicy do załatwienia sprawy w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia temu organowi.
Burmistrz Gminy Trzebnica decyzją z dnia 16 stycznia 2023 r. przyznał synowi Skarżącej świadczenie niepieniężne w formie specjalistycznych usług opiekuńczych dostosowanych do szczególnych potrzeb wynikających z rodzaju schorzenia lub niepełnosprawności dla osób z zaburzeniami psychicznymi, świadczone w miejscu zamieszkania, w ramach rehabilitacji fizycznej i usprawniania zaburzonych funkcji organizmu w zakresie nieobjętych przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w ten sposób, że od dnia 17 stycznia 2023 r. do dnia 31 marca 2023 r. usługi będą świadczone w miejscu zamieszkania lub w miarę potrzeb w gabinecie specjalisty przez fizjoterapeutę w ilości 4 godzin miesięcznie. Przedmiotową decyzję Strona otrzymała w dniu 19 stycznia 2023 r.
Strona w dniu 23 marca 2023 r.(data wpływu do organu 24 lutego 2023 r.) za pośrednictwem organu wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zarzucając naruszenie art. 8, art. 12, art.35 § 1 i art. 36 § 1 ustawy z dnia 16 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.) przez rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy w postępowaniu. Strona wniosła o zobowiązanie organu do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi; zobowiązanie organu do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienie sprawy w terminie; w przypadku uwzględnienia skargi o orzeczenie, czy przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa lub, że naruszenie prawa nie było rażące, mimo że będą podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, jeśli taki zostanie wydany przez organ po wniesieniu skargi do sądu oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi przedstawiła przebieg postępowania, wskazując m.in, że 19.01.2023 r. odebrała decyzję Burmistrza Gminy Trzebnica o przyznaniu SUO w zakresie tylko 4 godzin miesięcznie fizjoterapii oraz że zarzuciła, że organ nie wydał decyzji, do czego zobowiązuje art. 106 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej. Podkreśliła, że obecnie M. M. (pedagog) która pracowała z synem w ramach SUO w poprzednich latach jest gotowa podpisać umowę i dalej prowadzić terapię z jej synem w ramach SUO a właściwie była gotowa już od początku stycznia, owszem nie złożyła oferty w zapytaniu ofertowym które było ogłoszone w grudniu, bo organ oczekiwał firmy która będzie miała w ofercie logopedę, psychologa i pedagoga więc pedagog nie spełniała tych kryterium Nie złożyła również oferty w przetargu ogłoszonym 8.02.2023 r ponieważ tam pedagog musiał mieć też uprawnienia do prowadzenia terapii bilateralnej dla innego dziecka czego też ww. pedagog nie posiada. W dniu 10.01.2023r. Skarżąca złożyła do Ośrodka Pomocy Społecznej oświadczenie w którym była informacja że ww. pedagog oraz psycholog K. H. (bo na tamten czas też była gotowa) są gotowe podpisać umowę i prowadzić terapię w ramach SUO z jej synem, następnie w dniu 8.02.2023 r złożyła zaświadczenie lekarza psychiatry że są wskazania żeby to ww. pedagog nadal kontynuowała terapię z jej synem. W dniu 20.02.2023 r złożyła oświadczenie ww. pedagog, że dysponuje czasem na 50 godzin miesięcznie do prowadzenia terapii w ramach SUO z jej synem. Podkreśliła Skarżąca, że celowo złożyła wniosek o SUO już 27.10.2022 r. żeby organ I Instancji miał 2 miesiące na wydanie decyzji i żeby jej syn od stycznia 2023 r posiadał ciągłość terapii w ramach SUO natomiast obecnie jest 20.02.2023 r a jej syn nadal jest bez tak ważnej terapii a w gminie nie ma terapii dla dzieci z autyzmem. Na dzień dzisiejszy nie występują żadne przeszkody do wydania przedmiotowej decyzji.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że decyzją z dnia 16.01.2023 r. przyznał synowi Skarżącej świadczenie niepieniężne w formie specjalistycznych usług opiekuńczych dostosowanych do szczególnych potrzeb wynikających z rodzaju schorzenia lub niepełnosprawności dla osób z zaburzeniami psychicznymi, świadczone w miejscu zamieszkania, w ramach rehabilitacji fizycznej i usprawniania zaburzonych funkcji organizmu w zakresie nieobjętych przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w ten sposób, że od dnia 17 stycznia 2023 r. do dnia 31 marca 2023 r. usługi będą świadczone w miejscu zamieszkania lub w miarę potrzeb w gabinecie specjalisty przez fizjoterapeutę w ilości 4 godzin miesięcznie. Podkreślił, że mimo starań Ośrodka Pomocy Społecznej w Trzebnicy ww. decyzja nie uwzględniła całego żądania Skarżącej. Skarżąca wnioskowała bowiem o pomoc pedagoga specjalnego, psychologa, logopedy i fizjoterapeuty, ale Ośrodkowi Pomocy Społecznej w Trzebnicy udało się zawrzeć umowę o świadczenie usług jedynie z fizjoterapeutą. Ośrodek Pomocy Społecznej w Trzebnicy czyni nadal starania mające na celu pozyskanie pozostałych specjalistów dla syna Skarżącej, tj.: logopedy, pedagoga specjalnego i psychologa. Jednak w ramach zamieszczonego na stronie internetowej ośrodka zapytania ofertowego z dnia 6.01.2023 r. nie udało się wyłonić ww. specjalistów. Zaznaczył, że Ośrodek Pomocy Społecznej w Trzebnicy w toku postępowania podjął czynności mające na celu znalezienie specjalistów - fizjoterapeuty, logopedy, psychologa oraz pedagoga specjalnego, których dotyczył złożony przez Skarżącą wniosek, spełniających wymogi formalne określone w Rozporządzeniu Ministra Polityki Społecznej z dnia 22 września 2005 roku (Dz.U. Nr 189, poz. 1598 ze zm.) w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych, poprzez zamieszczenie zamówienia publicznego na stronie BIP Ośrodka. Natomiast czynności dotyczące znalezienia logopedy, psychologa i pedagoga specjalnego okazały się również nieskuteczne, gdyż nie złożono żadnej oferty i postępowanie w części dot. ww. zadań zostało unieważnione. Jednocześnie organ zadeklarował, że w dalszym ciągu będzie poszukiwał osób, których wykształcenie i doświadczenie zawodowe będzie spełniało konieczne warunki. Z chwilą nawiązania współpracy z tymi specjalistami zostanie przyznana pomoc synowi Skarżącej.
Pismem z dnia 19 kwietnia 2023 r. organ wskazał, że postępowanie administracyjne zostało zakończone poprzez wydanie decyzji z dnia 30 marca 2023r. oraz decyzji z dnia 14 kwietnia 2023 r. (których kopie dołączył) przyznających synowi Strony specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi świadczonych przez: fizjoterapeutę w ilości 4 godzin miesięcznie, pagoda specjalnego w ilości 16 godzin miesięcznie, psychologa w ilości 6 godzin miesięcznie. Organ wskazał, że obie decyzje zostały wydane do 31 grudnia 2023 r. Strona została zwolniona z ponoszenia odpłatności za specjalistyczne usługi opiekuńcze dla osób z zaburzeniami psychicznymi. Organ nadmienił, że prowadził również czynności mające na celu pozyskania pozostałego specjalisty dla syna Skarżącej, tj. logopedy W ramach zamieszczonego na stronie BIP zamówienia publicznego z dnia 28 marca 2023 r. podjęta próba znalezienia potrzebnego specjalisty okazała się nieskuteczna, gdy nie złożono żadnej oferty i postępowanie w części do ww. zadania zostało unieważnione. W dalszym ciągu organ podejmuje starania w celu pozyskania specjalisty logopedy poprzez umieszczenie zapytania ofertowego (k: 21- 25 akt sprawy sądowej).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, że niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym, w składzie trzech sędziów, stosownie do art. 119 pkt 4 oraz art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej: p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez nie nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). W tym przypadku przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działania w danej formie i w określonym przez prawo terminie.
Zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Oceniając na wstępie niniejszą skargę pod kątem jej dopuszczalności, podkreślić zatem należy, że została ona wniesiona z zachowaniem powyższego wymogu. Z akt sprawy wynika bowiem, że Skarżąca przedmiotową skargę poprzedziła skierowaniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu - jako organu wyższego stopnia nad Burmistrzem – ponaglenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a., które zostało uwzględnione postanowieniem Kolegium z dnia 16 stycznia 2023 r.
Przechodząc do merytorycznej oceny skargi stwierdzić należy, że w zasadniczym zakresie zasługuje ona na uwzględnienie. Analiza akt sprawy potwierdza bowiem zasadność zarzutów Skarżącej wskazujących, że w sprawie zainicjowanej jej wnioskiem z dnia 27 października 2022 r. o przyznanie specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi dla jej syna w postaci 1). pedagog specjalny - terapeuta pracujący w nurcie poznawczo-behawioralnym, prowadzenie terapii poznawczo-behawioralnej w wymiarze 30 godzin miesięcznie, 2) psycholog w wymiarze 6 godzin miesięcznie, 3) logopeda w wymiarze 4 godzin miesięcznie, 4) fizjoterapeuta w wymiarze 10 godzin miesięcznie - organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania w rozpoznaniu punktu 1,2, i 3 ww. wniosku Strony.
Przewlekłość stanowi taki stan postepowania, w którym opieszałość organu powoduje niezałatwienie sprawy niezwłocznie lub szybciej, niż to wynika z art. 35 § 1-3a k.p.a. lub z przepisów szczególnych. Przewlekłość postępowania występuje zatem w razie niezałatwienia sprawy tak szybko, jak jest to obiektywnie możliwe, a podejmowane przez organ działania nie charakteryzują się koncentracją, względnie mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. O przewlekłym prowadzeniu postępowania można mówić wówczas, gdy organowi można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut przeprowadzania czynności pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia lub pozornych.
Terminy załatwiania spraw administracyjnych zostały określone w art. 35 k.p.a. W świetle art. 35 § 1 k.p.a. - organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie z § 2 niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Natomiast zgodnie z § 3 załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Zgodnie z § 5 do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu. Stosownie zaś do art. 36 § 1 k.p.a., o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia.
Jak już wyżej wyjaśniono, dla uznania, że organ prowadzi sprawę przewlekle, nie wystarczy stwierdzenie, że nie załatwia sprawy w ustawowym terminie, lecz konieczne jest jednocześnie ustalenie, że podejmowane przez niego działania mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy bądź, ze organ nie dochował należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie. W ocenie Sądu, okoliczności takie wystąpiły w analizowanym przypadku. Wniosek Strony wpłynął do organu w dniu 27 października 2022 r. Wobec tego organowi od tego dnia rozpoczął bieg terminu na załatwienie przedmiotowego wniosku. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 35 § 2 i 3 k.p.a. Strona powinna była otrzymać decyzję bez zbędnej zwłoki. Oznacza to, że sprawa powinna być załatwiona w ciągu miesiąca od złożenia wniosku plus ewentualne 30 dni, natomiast organ administracji publicznej nie zakończył postępowania w terminach wynikających ze wskazanych powyżej przepisów. Udokumentowany w aktach sprawy administracyjnej przebieg postępowania wskazuje, że jakkolwiek organ podejmował czynności zmierzające do załatwienia sprawy (przeprowadzenie wywiadu środowiskowego - 10.11.2022 r., poszukiwanie specjalistów świadczących specjalistyczne usługi opiekuńcze – 23.12.2022 r. oraz 2.01.2023 r.), jednak działania te podejmował opieszale, w znacznych odstępach czasu, które nie były uzasadnione okolicznościami sprawy ani nie wynikały z jej skomplikowanego charakteru. Wynika to z faktu, na który również zawróciło uwagę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w postanowieniu z dnia 16 stycznia 2023 r. uwzględniającym ponaglenie Skarżącej, a mianowicie, że działania organu zmierzające do wyłonienia osób mających świadczy usługi opiekuńcze dla syna Skarżącej podejmowane były nieefektywnie, albowiem, w pierwotnym zapytaniu ofertowym z dnia 23 grudnia 2022 r. organ wskazał, że przedmiotem zamówienia są usługi świadczone przez pedagoga, podczas, gdy z wniosku Strony i zaświadczenia lekarza psychiatry z dnia 12 października 2022 r. wynika, że usługi powinny być świadczone przez pedagoga specjalnego. Organ zmodyfikował treść zapytania ofertowego w tej części w dniu 2 stycznia 2023 r. Co prawda organ realizował obowiązki wynikające z art. 36 k.p.a., tj. informował Stronę o braku możliwości załatwienia sprawy w terminie wyznaczając jednocześnie nowy termin jej załatwienia, jednak okoliczności sprawy wskazują na nieefektywność organu w podejmowaniu działań zmierzających do załatwienia sprawy.
Powyższe stanowi, że postępowanie organu prowadzone w sprawie na wniosek Strony nosi znamiona przewlekłości postępowania, naruszając zasady i terminy określone w art. 35 k.p.a., art. 36 k.p.a. oraz art. 8, art. 9, art. 10, art. 11, art. 12 k.p.a. a w konsekwencji art. 6 k.p.a. i art. 7 k.p.a. Wymaga podkreślenia, że organy administracji publicznej powinny działać efektywnie, tj. sprawnie, szybko, skutecznie, biorąc pod uwagę ekonomikę podejmowanych działań. Działania administracji winny się więc charakteryzować swego rodzaju aktywnością, nakierowaną na sprawne i odpowiednie załatwienie konkretnej sprawy. Takich czynności i działań w niniejszej sprawie zabrakło.
Z powyższych względów zachodziły podstawy do stwierdzenia, że w sprawie zainicjowanej wnioskiem Skarżącej z dnia 27 października 2022 r. w zakresie rozpoznania punktu 1, 2 i 3 wniosku Strony z dnia 27 października 2022 r. organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, o czym orzeczono na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (pkt I sentencji). Jednocześnie Sąd, na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt I sentencji).
Oceniając tę kwestię Sąd wziął pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w tym fakt, że stwierdzony stan naruszenia prawa nie wynikał z całkowitej bierności organu. Niewątpliwie w rozpatrywanej sprawie organ nie podjął wystarczających czynności zmierzających do efektywniejszego prowadzenia i zakończenia postępowania, ale w jego przyczynach Sąd nie dopatrzył się znamion złej woli po stronie organu oraz celowej opieszałości organu czy też lekceważeniem Strony w załatwieniu jej sprawy. Zdaniem Sądu, stwierdzenie, że bezczynność organu nosiła cechy rażącego naruszenia prawa byłoby przejawem nadmiernego i niezasadnego w tym wypadku rygoryzmu, prowadzącego do wadliwego zastosowania art. 149 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. Tymczasem kwalifikacja w tym zakresie powinna być wyważona, biorąc pod uwagę, że stwierdzenie rażącego naruszenia prawa prowadzić może do postępowania dyscyplinarnego wobec konkretnego urzędnika (który nie ma wpływu na organizację i obsadę kadrową organu, czy też wadliwe rozwiązania systemowe), czy też do pociągnięcia go do odpowiedzialności w trybie ustawy z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U. z 2016r., poz. 1169).
Wniosek Strony z dnia 27 października 2023 r. w zakresie punku 1, 2 i 3 do dnia orzekania przez Sąd nie został rozpoznany przez organ, stąd też należało zobowiązać organ do jego rozpoznania w ww. zakresie w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi, o czym na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono w pkt II sentencji. Odnosząc się do przedłożonych przez organ w toku postępowania sądowego decyzji z dnia 30 marca 2023 r. oraz decyzji z dnia 14 kwietnia 2023 r. to jak wynika ich treści – kończyły one postępowania administracyjne zainicjowane wnioskami Strony z dnia 28 lutego 2023r., natomiast niniejsze postępowanie dotyczy odrębnego wniosku Strony z dnia 27 października 2022 r., w który w zakresie ww. wskazanym, nie został do dnia orzekania przez Sąd rozpoznany.
Odnotowania jeszcze wymaga, że w wyroku uwzględniającym skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania Sąd nie jest władny – co wynika z treści art. 149 p.p.s.a. - zobowiązać organ do ukarania pracownika, o co wnosiła Skarżąca, zatem w tym zakresie skarga została oddalona (pkt IV sentencji wyroku).
Z uwagi na rozpoznanie punktu 4 wniosku Strony decyzją z dnia 16 stycznia 2023 r. Sąd umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku Strony w tym zakresie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt III sentencji wyroku).
Z tych wszystkich względów Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.