IV SAB/Wr 1239/25

IV SAB/Wr 1239/25 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-12-22
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-11-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Anetta Makowska-Hrycyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6361 Rejestr  zabytków
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 3 i 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi T. B. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dolnośląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w przedmiocie rozpoznania wniosku o ujęcie karty ewidencyjnej kolekcji pojazdów w wojewódzkiej ewidencji zabytków postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z 24 września 2025 r. T. B. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Dolnośląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków postępowania z wniosku o ujęcie karty ewidencyjnej kolekcji pojazdów w wojewódzkiej ewidencji zabytków. Skarga została złożona w formie dokumentu elektronicznego, jako załącznik nr 1 w formacie "docx" do pisma ogólnego z 24 września 2025 r. wraz z pozostałymi załącznikami (nr 2-5) w formatach (docx, doc, jpg i pdf). Żaden z załączników nie został opatrzony podpisem elektronicznym.
Skarżącego wezwano o usunięcie braków formalnych skargi poprzez podpisanie kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym wspomnianych załączników. Ponadto wezwano skarżącego o dołączenie do akt sprawy ponaglenia wraz z dowodem jego wniesienia do organu - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwania skierowano na adres e-PUAP skarżącego i doręczono w dniu 27 listopada 2025 r. Wezwania pozostały bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Warunkiem dopuszczalności skargi jest prawidłowe jej wniesienie, a zatem wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed właściwym organem administracji publicznej, wypełnienie wymogów formalnych skargi oraz uiszczenie wpisu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z kolei przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Stosownie zaś do art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Na podstawie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572; dalej: k.p.a.), stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W myśl art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
Z powołanych przepisów wynika, że wniesienie ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a. stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienia NSA z 2 września 2020 r., II OSK 3732/18 i 8 lutego 2021 r., I OSK 2754/20; wyrok NSA z 17 listopada 2020 r., II OSK 973/19 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Stąd brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 28 października 2016 r., I OSK 125/15 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Ponadto zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a., zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.
Warunkiem skutecznego złożenia skargi w drodze elektronicznej jest wniesienie skargi podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym. Należy dostrzec, że z uwagi na jednoznaczne brzmienie art. 46 § 2a-2b p.p.s.a. nie można przyjmować, że opatrzenie pisma przewodniego podpisem elektronicznym skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, a więc również załączników. W art. 46 p.p.s.a. wyraźnie bowiem rozróżniono podpisywanie dwóch elementów korespondencji elektronicznej - pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego (§ 2a) oraz załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§ 2b), których dotyczą zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a p.p.s.a. Kwestia ta została ostatecznie przesądzona w uchwale NSA z 6 grudnia 2021 r., I FPS 2/21, który uznał, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym - dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl.
Z kolei według art. 58 § 1 pkt 3 i 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych oraz jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Z akt sprawy wynika, że wezwania sądowe o uzupełnienie ww. braków doręczono skarżącemu na jego adres ePUAP w dniu 27 listopada 2025 r. W tym dniu zostały przez niego podpisane urzędowe poświadczenia odbioru wezwań. Stosownie bowiem do brzmienia art. 74a § 5 p.p.s.a., datą doręczenia pisma przesłanego za pomocą środków komunikacji elektronicznej jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2. Ponadto zauważyć trzeba, że zgodnie z art. 74a § 1 p.p.s.a., skarżący wniósł skargę w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu i nie zrezygnował z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, wyznaczając w ten sposób tę ścieżkę korespondencji. Mimo to w wyznaczonym terminie wspomniane braki nie zostały uzupełnione. Tym samym w sprawie nie zostały spełnione warunki procedowania, którymi są poprzedzenie wniesienia skargi na bezczynność/przewlekłe prowadzenie postępowania ponagleniem, o którym mowa w art. 53 § 2b p.p.s.a. oraz opatrzenie skargi i jej załączników wniesionych drogą elektroniczną ważnym podpisem elektronicznym.
Zaistniałe braki uniemożliwiły nadanie skardze dalszego biegu, w związku z czym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 i 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.