IV SAB/Wr 1217/25

IV SAB/Wr 1217/25 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-02-18
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-10-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Andrzej Nikiforów
Aneta Brzezińska /sprawozdawca/
Ewa Kamieniecka /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Burmistrz Miasta
Treść wyniku
Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 2 ust. 1, art. 10 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2024 poz 935
art. 149
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Sędziowie: Asesor WSA Aneta Brzezińska (sprawozdawca), Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, , po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 18 lutego 2026 r. sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Burmistrza Szklarskiej Poręby w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 8 lipca 2025 r. I. stwierdza, że Burmistrz Miasta Szklarska Poręba dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 8 lipca 2025 r. w zakresie pytania nr 2, 7; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zobowiązuje Burmistrza Miasta Szklarska Poręba do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 8 lipca 2025 r. w zakresie pytania nr 2, 7 w terminie 14 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi; IV. zasądza od Burmistrza Miasta Szklarska Poręba na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Wnioskiem z 8 lipca 2025 r. K. K. (dalej: skarżący) wystąpił do Burmistrza Szklarskiej Poręby (dalej: organ) o udostępnienie informacji publicznej za okres ostatnich 10 lat (2015-2025), dotyczących wszystkich działek gminny dzierżawionych przez spółkę S. Sp. z o.o., w tym w szczególności działki nr [...]/[...] obręb [...]:
1. Wykazu wszystkich działek gminnych dzierżawionych przez spółkę S. Sp. z o.o.
w okresie ostatnich 10 lat;
2. Wszystkich umów poddzierżawy zawartych przez: a) spółkę S. Sp. z o.o. jako dzierżawcę, b) spółkę S1. Sp. z o.o. jako poddzierżawcę, z innymi podmiotami trzecimi (osobami fizycznymi lub prawnymi) na działkach dzierżawionych przez S.;
3. Wszystkich zgód Burmistrza na każdą z ww. poddzierżaw, niezależnie od formy ich udzielenia (pismo, decyzja, opinia itp.) wraz z załącznikami graficznymi;
4. Opinie referatu nieruchomości na temat zgodności, każdej poddzierżawy z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego;
5. Wykazów nieruchomości oddanych w dzierżawę lub poddzierżawę, o których mowa w art. 35 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, odnoszących się do tych działek, za lata 2015-2025;
6. Zarządzeń Burmistrza, które dotyczą dzierżaw, poddzierżaw lub zgód na poddzierżawy wskazanych działek;
7. Umowę pomiędzy spółką S. Sp. z o.o. jako dzierżawcą ze spółką S1. Sp. z o.o. jako poddzierżawcą.
Pismem z 15 lipca 2025 r. Burmistrz Szklarskiej Poręby, odnosząc się do wniosku o udzielenie informacji publicznej za okres 10 lat (2015-2025) dotyczących wszystkich działek gminnych dzierżawionych przez spółkę S. Sp. z o.o. poinformował skarżącego, że udzielenie żądanej informacji nie będzie możliwe w terminie wynikającym z art. 13 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902), dalej: u.d.i.p., gdyż przygotowanie danych wymaga przeprowadzenia szczegółowej analizy żądanych danych, archiwalnej dokumentacji oraz zebrania wymaganych informacji wymienionych we wniosku. Dlatego też, informacja zostanie udostępniona nie później niż w terminie 2 miesięcy, od dnia złożenia wniosku tj. do 8 września 2025 r.
W odpowiedzi na wniosek Burmistrz Szklarskiej Poręby pismem z 3 września 2025 r. poinformował skarżącego, że 25 marca 2010 r. została zwarta umowa, przedmiotem której były grunty wyszczególnione w załącznikach do umowy, w tym grunty wskazane przez organ w tabeli. Następnie z uwagi na konieczność aktualizacji stanu przedmiotu dzierżawy w związku z dokonanymi zmianami w ewidencji gruntów i budynków 19 sierpnia 2022 r. dokonano zmiany umowy dzierżawy. Poza tym organ przedstawił w ujęciu tabelarycznym grunty będące przedmiotem tej zmiany.
Ponadto Burmistrz Szklarskiej Poręby przedłożył zarządzenie w/s dzierżawy nieruchomości z 29 stycznia 2010 r., nr [...]/[...]/[...] oraz wykaz informujący o przeznaczeniu jej do dzierżawy, a także zanonimizowane scany zgód na poddzierżawianie dzierżawionych gruntów oraz zanonimizowane scany ustaleń zgodności planowanych zamierzeń inwestycyjnych z zapisami z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na dzierżawionych gruntach. Wreszcie Burmistrz Szklarskiej Poręby wskazał, że w jego ocenie umowy poddzierżawy zawarte przez spółkę S. Sp. z o.o. oraz spółkę S1. Sp. z o.o. z innymi podmiotami na gruntach dzierżawionych od Gminy Szklarska Poręba, a także umowa zawarta pomiędzy tymi spółkami, nie jest informacją publiczną, gdyż nie wiąże się z funkcjonowaniem organu.
Pismem z 13 października 2025 r. strona skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z 8 lipca 2025 r. w zakresie dotyczącym "dzierżawy i poddzierżawy gruntów gminnych przez spółkę S. Sp. z o.o. oraz spółkę S1. Sp. z o.o." (czyli w zakresie pytań nr 2 i 7 zawartych w ww. wniosku). Zdaniem skarżącego stanowisko organu - w tym zakresie - jest niezgodne z prawem i stanowi rażącą bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej. Ostatecznie skarżący wniósł o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku i udostępnienie informacji publicznej w zakresie: kopii umów poddzierżawy zawartych przez spółki S. Sp. z o.o. i S1. Sp. z o.o. dotyczących nieruchomości gminnych oraz umowy zawartej pomiędzy tymi spółkami dotyczącej przekazania praw i obowiązków wynikających z umowy dzierżawy z 8 listopada 1991 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1207), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśli art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.) kontrola ta obejmuje również bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 4 a, a w przypadku informacji publicznej także innych podmiotów zobowiązanych do jej udzielenia.
Stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a. ).
Niniejsza skarga dotyczy bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z 8 lipca 2025 r. skierowanego do Burmistrza Szklarskiej Poręby w zakresie pytań zawartych w pkt 2 i 7 wniosku dotyczących "wszystkich umów poddzierżawy zawartych przez spółkę S. Sp. z o.o. jako dzierżawcę oraz spółkę S1. Sp. z o.o. jako poddzierżawcę, z innymi podmiotami trzecimi (osobami fizycznymi lub prawnymi) na działkach dzierżawionych przez S. oraz umowy pomiędzy spółką S. Sp. z o.o. jako dzierżawcą ze spółką S1. Sp. z o.o. jako poddzierżawcą. Z treści skargi wynika, że skarżący nie kwestionuje okoliczności, że w zakresie pozostałych pytań zawartych we wniosku, uzyskał żądane informacje.
Dalej wskazać należy, że tryb i zasady rozpoznawania tego rodzaju wniosków określa ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902), dalej: u.d.i.p. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, iż skarga na bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej jest dopuszczalna bez uprzedniego wzywania do usunięcia naruszenia prawa, czy też ponaglenia (wyroki NSA z 21 lipca 2011 r. sygn. akt I OSK 678/11, z 24 maja 2006 r. sygn. akt I OSK 601/05). Dlatego też, bez znaczenia dla oceny, czy w sprawie doszło do bezczynności, miała okoliczność podniesiona przez Burmistrza Szklarskiej Poręby, iż "skarżący nie wniósł uprzednio ponaglenia".
Bezczynność organu zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). Na gruncie u.d.i.p. przez bezczynność podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej należy rozumieć sytuację, w której podmiot zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Natomiast stanowisko podmiotu o odmowie udzielenia informacji winno przybrać procesową formę decyzji administracyjnej, co uzasadnia stosowanie w tym zakresie przepisów ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2025 r., poz. 1691, dalej: k.p.a.). Jeżeli jednak żądanie nie dotyczy informacji publicznej, podmiot zobowiązany odmawia jej udostępnienia zwykłym pismem, sporządzonym z zachowaniem przewidzianych terminów. Dla oceny, czy podmiot do którego skierowano wniosek o udostępnienie informacji pozostaje w bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej, czego dotyczy niniejsze postępowanie, istotne znaczenie ma zatem ustalenie, iż dysponuje on informacją, która jest informacją publiczną w rozumieniu art. 6 u.d.i.p. oraz że jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia tej informacji. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. podmioty określone w ust. 1 i 2 tego artykułu są zobowiązane do udzielenia informacji, jeśli są w jej posiadaniu. W dalszej kolejności ustaleniu podlega, czy tenże podmiot udostępnił żądaną informację (lub podjął inne ustawą określone czynności) we wskazanym ustawą terminie (art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p.).
W sprawie poza sporem pozostaje, że podmiot, do którego wpłynął wniosek o udostępnienie informacji publicznej – Burmistrz Szklarskiej Poręby – jako organ władzy publicznej jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej będącej w jego posiadaniu (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.).
Analizując natomiast wniosek skarżącego z punktu przedmiotowego wskazać należy na art. 1 ust. 1 u.d.i.p. zgodnie z którym, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. W świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. W szczególności jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, w tym treść dokumentów używanych przy realizacji przewidzianych prawem zadań niezależnie od tego, od kogo pochodzą. Zatem o zakwalifikowaniu określonej informacji, jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej decyduje kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter informacji. Bez znaczenia przy tym jest, w jaki sposób dokumenty znalazły się w posiadaniu danego organu. Ważne jest jedynie to, by dokumenty takie służyły realizowaniu zadań publicznych i odnosiły się do niego bezpośrednio. Jeżeli zadania danego podmiotu mają na celu zaspokojenie powszechnych potrzeb obywateli i są istotne z punktu widzenia celów państwa, to nie można odmówić im przymiotu zadań publicznych (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 listopada 2013 r. sygn. akt I OSK 1558/13, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 19 grudnia 2007r., sygn akt IV SA/Po 652/07, CBOSA).
Przykładowy, otwarty katalog typowych informacji publicznych zawiera art. 6 u.d.i.p., według którego, w szczególności informację publiczną stanowi informacja o majątku publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.), w tym o majątku jednostek samorządu terytorialnego oraz samorządów zawodowych i gospodarczych oraz majątku osób prawnych samorządu terytorialnego (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p.), a także majątku podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 pochodzącym z zadysponowania majątkiem, o którym mowa w lit. a-c, oraz pożytkach z tego majątku i jego obciążeniach (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. d u.d.i.p.).
Zgodnie z art. 43 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2025 r. poz. 1153) mieniem komunalnym jest własność i inne prawa majątkowe należące do poszczególnych gmin i ich związków oraz mienie innych gminnych osób prawnych, w tym przedsiębiorstw. Biorąc pod uwagę, że gospodarka środkami publicznymi jest jawna, co wynika z art. 33 ust. 1 ustawy o finansach publicznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 1483), zasadą jest, że informacja o majątku, którym dysponują władze publiczne oraz podmioty realizujące w imieniu tych władz zadania publiczne, podlega udostępnieniu podmiotowi zainteresowanemu. Innymi słowy, udostępnieniu podlegają informacje o wszelkiego rodzaju nieruchomościach (grunty, budynki oraz inne naniesienia), ruchomościach (środki transportu, urządzenia), innych składnikach majątku, tj. prawach autorskich itp., jak również dochodach własnych, środkach pochodzących ze wsparcia zewnętrznego, w tym dotacjach i subwencjach (wyrok WSA w Lublinie z 25 listopada 2021 r., sygn. akt II SAB/112/21, CBOSA) oraz informacje o umowach, z których wynikają określone formy dysponowania ww. majątkiem (np. umowy ich dzierżawy, czy poddzierżawy). Umowy te zawierają bowiem informacje o gospodarowaniu (wykorzystywaniu) majątkiem publicznym. Tym samym, informacje dotyczące działek gminnych dzierżawionych od Gminy przez spółki, jak również poddzierżawionych przez te spółki innym podmiotom, w tym te dotyczące tych umów, stanowią informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c i d u.d.i.p. (wyrok NSA z 12 lutego 2015 r., sygn. akt I OSK 759/14, wyrok NSA z 3 czerwca 2015 r., sygn. akt I OSK 1603/14).
Po rozstrzygnięciu, iż żądana przez skarżącego w pkt 2 i 7 wniosku informacja – wbrew twierdzeniom organu – ma charakter informacji publicznej i wniosek został skierowany do podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia, można poddać ocenie, czy organ dopuścił się zarzucanej mu bezczynności. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Udostępnienie informacji zgodnie z wnioskiem następuje po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy, chyba że wnioskodawca dokona w tym terminie zmiany wniosku w zakresie sposobu lub formy udostępnienia informacji albo wycofa wniosek (art. 15 ust. 2 u.d.i.p.). W myśl natomiast art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. W rozpoznawanej sprawie Burmistrz Szklarskiej Poręby pierwotnie pismem z 15 lipca 2025 r., wskazał skarżącemu, że zachodziły okoliczności określone w art. 13 ust. 2 u.d.i.p. oraz w art. 15 ust. 2 u.d.i.p. i przedłużył termin do udzielenia informacji do 8 września 2025 r. Następnie organ, pismem z 3 września 2025 r., udzielił skarżącemu żądanej informacji w zakresie pkt 1,3,4,5,6 wniosku (co jak wynika z treści skargi nie stanowi przedmiotu sporu), a w zakresie pytań zawartych w pkt 2 i 7 wniosku poinformował skarżącego, że żądane w nich informacje "nie są informacją publiczną, gdyż nie wiążą się z funkcjonowaniem organu". Podczas gdy, w światle poczynionych przez Sąd ustaleń, Burmistrz Szklarskiej Poręby winien udzielić skarżącemu wnioskowanych w tych punktach wniosku informacji, gdyż mają one walor informacji publicznych (o ile dysponuje takimi informacjami) lub odmówić ich udzielenia skarżącemu z zachowaniem trybu, o którym mowa w art. 16 u.d.i,p., w sytuacji gdy stwierdzi, że zachodzą przesłanki z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. (prywatność osoby fizycznej lub tajemnica przedsiębiorcy).
Powyższe ustalenia przesądzają zatem o zasadności zarzutu bezczynności organu w zakresie pytań zawartych w punktach 2,7 wniosku skarżącego (pkt I sentencji wyroku). Dlatego też, Sąd zobowiązał Burmistrza Szklarskiej Poręby do rozpatrzenia wniosku skarżącego z 8 lipca 2025 r. w zakresie pytań 2,7 (mając na uwadze sformułowania wynikające z treści wniosku, a nie skargi) w terminie 14 dni, gdyż taki termin wynika zasadniczo z przepisów u.d.i.p, tak więc należy go uznać za wystarczający (pkt III sentencji wyroku).
Stosownie do art. 149 § 1a p.p.s.a, stwierdzając bezczynność organu sąd jednocześnie stwierdza, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. "Rażące" naruszenie prawa jest kwalifikowaną postacią naruszenia prawa i jako takie powinno być interpretowane ściśle. Sąd stwierdza rażące naruszenie prawa, gdy wystąpią szczególne okoliczności uzasadniające przyjęcie takiego stanowiska. Zgodnie ze słownikowym znaczeniem tego sformułowania za działanie "rażące" należałoby uznać działanie bezsporne, ponad miarę, niewątpliwe, wyraźne oraz oczywiste. Nie każde zatem naruszenie prawa wskutek prowadzenia postępowania w sposób przewlekły lub bezczynny będzie naruszeniem rażącym. Ocena jednak, czy mamy do czynienia z naruszeniem rażącym, powinna być dokonywana w powiązaniu z okolicznościami danej sprawy, rozpatrywanej indywidualnie, wyznaczonej przez wiele elementów zmiennych. Dla uznania, że bezczynność organu miała miejsce z naruszeniem prawa w stopniu rażącym należy wykazać, że odpowiedzialność za nią ponosi organ administracji i że jest ona niemożliwa do zaakceptowania w państwie prawnym. Akcentowany jest ciążący na sądach administracyjnych obowiązek roztropnego kwalifikowania bezczynności czy przewlekłości jako mającej miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wynikający z konsekwencji (w tym prawnokarnych) takiej kwalifikacji (wyrok NSA z 17 listopada 2015 r., II OSK 652/15; wyrok NSA z 8 marca 2017 r., I OSK 1925/16, CBOSA).
W ocenie Sądu okoliczności stwierdzonej w sprawie bezczynności nie przejawiają cech naruszenia prawa o szczególnym stopniu kwalifikacji. Należy zwrócić uwagę, że bezczynność w zakresie rozpatrzenia żądania zawartego w punktach 2 i 7 wniosku z 8 lipca 2025 r. jawi się raczej jako rezultat odmiennej interpretacji przez organ przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, a nie celowego działania zmierzającego do uniknięcia odpowiedzi na pytania we wnioskowanym zakresie (pkt II sentencji wyroku).
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a., uwzględniając poniesione przez skarżącego celowe koszty w łącznej kwocie 100 zł (wpis od skargi).
Sąd rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a.