IV SAB/Wr 1061/22

IV SAB/Wr 1061/22 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2023-03-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-12-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Ewa Kamieniecka
Ireneusz Dukiel /przewodniczący sprawozdawca/
Katarzyna Radom
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 58 § 1 pkt 4, art. 154 § 1, art. 170
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Dukiel (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Sędzia WSA Katarzyna Radom, , po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 23 marca 2023 r. sprawy ze skargi D. K. na bezczynność Wójta Gminy Rudna w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 1 września 2021 r. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu D. K. kwotę 100 zł (słownie: sto) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.
Uzasadnienie
D. K. (dalej jako strona lub skarżący) wnioskiem z dnia 1 września 2021r. zwrócił się do Wójta Gminy Rudna (dalej jako organ) o udostępnienie informacji publicznej poprzez wskazanie:
1) jaką łączną kwotę nagród i dodatków specjalnych w okresie od dnia 1 lipca 2019r. do dnia 31 grudnia 2019r. otrzymała osoba zatrudniona na stanowisku sekretarza gminy;
2) jaką łączną kwotę nagród i dodatków specjalnych w okresie od dnia 1 stycznia 2020r. do dnia 31 grudnia 2020r. otrzymała osoba zatrudniona na stanowisku sekretarza gminy;
3) jaką łączną kwotę nagród i dodatków specjalnych w okresie od dnia 1 stycznia 2021r. do dnia 31 grudnia 2021r. otrzymała osoba zatrudniona na stanowisku sekretarza gminy;
4) czy organ zawierał umowy cywilnoprawne z sekretarzem gminy w 2020r.;
5) jaką łączną kwotę nagród i dodatków specjalnych w okresie od dnia 1 lipca 2019r. do dnia 31 grudnia 2019r. otrzymała osoba zatrudniona na stanowisku kierownika Referatu Organizacyjno-Administracyjnego;
6) jaką łączną kwotę nagród i dodatków specjalnych w okresie od dnia 1 stycznia 2020r. do dnia 31 grudnia 2020r. otrzymała osoba zatrudniona na stanowisku kierownika Referatu Organizacyjno-Administracyjnego;
7) jaką łączną kwotę nagród i dodatków specjalnych w okresie od dnia 1 stycznia 2021r. do dnia 31 grudnia 2021r. otrzymała osoba zatrudniona na stanowisku kierownika Referatu Organizacyjno-Administracyjnego;
8) czy organ zawierał umowy cywilnoprawne z kierownikiem Referatu Organizacyjno-Administracyjnego w 2020r.;
9) jakie kwoty dofinansowania otrzymały poszczególne stowarzyszenia i kluby sportowe w 2019r.;
10) jakie kwoty dofinansowania otrzymały poszczególne stowarzyszenia i kluby sportowe w 2020r.;
11) jakie kwoty dofinansowania otrzymały poszczególne stowarzyszenia i kluby sportowe w 2021r.;
12) jaką łączną kwotę wsparcia finansowego otrzymały jednostki Centrum Kultury Gminy Rudna w 2019r.;
13) jaką łączną kwotę wsparcia finansowego otrzymały jednostki Centrum Kultury Gminy Rudna w 2020r.;
14) jaką łączną kwotę wsparcia finansowego otrzymały jednostki Centrum Kultury Gminy Rudna w 2021r.
Pismem z dnia 15 września 2021r. organ udzielił skarżącemu odpowiedzi w zakresie pkt 4 i pkt 8– 14 wniosku. Natomiast w zakresie pkt 1– 3 oraz pkt 5– 7 organ początkowo zawiadomił stronę o konieczności przedłużenia terminu rozpoznania podania, a następnie w dniu 29 października 2021r. wezwał skarżącego do doprecyzowania żądania, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania.
W międzyczasie strona wystąpiła do tut. Sądu ze skargą na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, o której mowa w pkt 1– 3 oraz pkt 5– 7 wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 25 stycznia 2022r., sygn. akt IV SAB/Wr 781/21, stwierdził bezczynność organu w rozpoznaniu pkt 1-3 i pkt 5-7 wniosku strony z dnia 1 września 2021r. (pkt I), która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt II); zobowiązał organ do załatwienia żądania strony, w zakresie, o jakim mowa w pkt I wyroku, w terminie 14 dnia od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt III); zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt IV).
Odpis powyższego orzeczenia wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności, uzasadnieniem oraz aktami sprawy wpłynął do organu w dniu 29 lipca 2022r.
Pismem z dnia 11 sierpnia 2022r. zawiadomiono stronę, że jej żądanie w omawianym zakresie dotyczy informacji publicznej przetworzonej, a następnie wezwano ją do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego przemawiającego za udostępnieniem zawnioskowanych danych.
W odpowiedzi skarżący podkreślił, że żądane informacje mają charakter prosty, wobec czego organ zobowiązany jest do ich udostępnienia bądź wydania decyzji odmownej.
W dniu 18 listopada 2022r., w związku z dalszą zwłoką organu, strona wniosła kolejną skargę na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 1 września 2021r. – będącą przedmiotem aktualnie toczącego się postępowania sądowego – podkreślając, że organ ani nie udzielił jej żądanych danych, ani nie wydał decyzji odmownej.
Po wniesieniu ww. skargi organ decyzją z dnia 2 grudnia 2022r., nr SOA. 1431.88.1.2021.2022, odmówił skarżącemu udostępnienia informacji publicznej, o której mowa w pkt 1 – 3 oraz 5 – 7 wniosku z dnia 1 września 2021r.
W toku postępowania sądowego skarżący poinformował, że wskazane rozstrzygnięcie organu zostało uchylone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Legnicy, co – w ocenie strony – świadczy o tym, że wyrok tut. Sądu z dnia 25 stycznia 2022r., sygn. akt IV SAB/Wr 781/21, nie został przez organ zrealizowany, a sprawa prowadzona jest wyjątkowo opieszale.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz. U. z 2023r., poz. 259 ze zm., dalej u.p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1– 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
Wskazać również należy, że rozstrzygając daną sprawę, sąd administracyjny nie jest związany zarzutami skargi i sformułowanymi w niej wnioskami, lecz ocenia ją w całokształcie okoliczności faktycznych i prawnych, o czym stanowi art. 134 § 1 u.p.p.s.a.
Biorąc pod uwagę wskazane kryteria kontroli należało uznać, że wniesiona skarga winna ulec odrzuceniu, albowiem w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy nie stanowiła ona dopuszczalnego środka prawnego służącego zwalczaniu bezczynności organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 1 września 2021r.
Trzeba bowiem zauważyć, że powyższa kwestia został już prawomocnie przesądzona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 stycznia 2022r., sygn. akt IV SAB/Wr 781/21, którym m.in. zobowiązano organ do rozpoznania żądania strony skarżącej w kwestionowanym zakresie, w terminie 14 dnia od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Jak zaś wynika z art. 170 u.p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.
Związanie treścią prawomocnego wyroku wywołuje skutki prawne na przyszłość w postaci m.in. powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), która oznacza, że ponowne orzekanie w takiej samej sprawie nie jest już dopuszczalne. W konsekwencji sąd administracyjny zobowiązany jest do odrzucenia skargi, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 u.p.p.s.a.).
Przy czym samo wydanie wyroku na bezczynność nie wyklucza i nie zamyka stronie drogi do skorzystania ze skargi na bezczynność w tej samej sprawie administracyjnej. Uwarunkowane jest to jednak tym, że poprzedni wyrok musi zostać wykonany. W przeciwnym bowiem wypadku organ nadal jest nim związany. Dopóki zatem prawomocne orzeczenie uwzględniające skargę na bezczynność i wyznaczające organowi termin do załatwienia sprawy nie zostanie wykonane, to nie jest również możliwe wywiedzenie kolejnej skarga na bezczynność, dotyczącej tej samej sprawy administracyjnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2018r., sygn. akt I OZ 965/18, oraz z dnia 25 lutego 2020r., sygn. akt I OSK 2883/19 – dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie jak pozostałe przywołane poniżej orzeczenia sądów administracyjnych).
Z taką zaś sytuacja mamy do czynienia w niniejszej sprawie, albowiem wyrok tut. Sądu z dnia 25 stycznia 2022r., sygn. akt IV SAB/Wr 781/21, dotyczący bezczynności tego samego organu względem tej samej strony w odniesieniu do udostępnienia tego samego zakresu danych, nie został jeszcze wykonany. Pomimo bowiem tego, że odpis ww. orzeczenia wraz z aktami sprawy został doręczony organowi w dniu 29 lipca 2022r., to zarówno w dacie wniesienia aktualnie rozpatrywanej skargi na bezczynność (18 listopada 2022r.), jak i w dacie wydania niniejszego orzeczenia (23 marca 2023r.), organ nie rozpoznał ostatecznie wniosku strony o udostępnienie informacji publicznej z dnia 1 września 2021r. w zakwestionowanym zakresie. Podjęta zaś przez niego decyzja z dnia 2 grudnia 2022r. została uchylona przez organ odwoławczy, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania. W związku z tym należało przyjąć, że organ nadal pozostaje związany zobowiązaniem wynikającym z orzeczenia wydanego w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wr 781/21, aż do momentu jego wykonania.
Nie oznacza to jednak, że strona pozbawiona jest środków prawnych służących ochronie przysługujących jej praw podmiotowych, w tym prawa do rozpatrzenia sprawy z zachowaniem ustawowych terminów. W myśl bowiem art. 154 § 1 u.p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
To właśnie zatem skarga z art. 154 § 1 u.p.p.s.a. pozwala sądowi na ocenę, czy po wydaniu wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie organ załatwił sprawę, czy też wciąż pozostaje bezczynny lub w dalszym ciągu przewlekle prowadzi sprawę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2022r., sygn. akt III OZ 710/22).
Reasumując należało uznać, że wniesiona skarga na bezczynność organu nie była dopuszczalna z uwagi na zaistniałą w sprawie powagę rzeczy osądzonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 stycznia 2022r., sygn. akt IV SAB/Wr 781/21. Zawarte w tym orzeczeniu zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku strony o udostępnienie informacji publicznej w kwestionowanym zakresie nie zostało jeszcze zrealizowane i w dalszym ciągu pozostaje ono w mocy. Właściwym w takiej sytuacji środkiem prawnym, służącym kontroli legalności działania organu, pozostaje więc skarga na niewykonanie wyroku, której skarżący jednak nie wywiódł.
Mając zatem na uwadze powyższe rozważania oraz działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 4 u.p.p.s.a. wniesioną skargę należało odrzucić, o czym postanowiono jak w pkt I sentencji wyroku.
O zwrocie skarżącemu wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł orzeczono z kolei w pkt II sentencji wyroku, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a.