IV SAB/Wa 98/18

IV SAB/Wa 98/18 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2018-10-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2018-03-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Grzegorz Rząsa
Tomasz Wykowski /przewodniczący/
Wanda Zielińska-Baran /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II OSK 795/19 - Wyrok NSA z 2019-06-28
Skarżony organ
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 147, 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Sędziowie: Sędzia WSA Grzegorz Rząsa, Sędzia WSA Wanda Zielińska - Baran (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 października 2018 r. sprawy ze skargi A. C. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w przedmiocie rozpatrzenia odwołania oddala skargę
Uzasadnienie
W piśmie z dnia [...] stycznia 2018 r. A. C. złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania odwoławczego przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w sprawie odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca
2016 r., nr [...] o odmowie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżący wskazał, że w dniu [...] kwietnia 2016 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców otrzymał jego odwołanie. Decyzję organ odwoławczy wydał dopiero w dniu [...] marca 2017 r., a więc dopiero po [...] miesiącach.
Skarżący zarzucił naruszenie art. 6 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka oraz art. 36 k.p.a. i wniósł o stwierdzenie, że postępowanie było prowadzone przewlekle
i, że przewlekłość miała charakter rażący oraz zasądzenie na jego rzecz odszkodowania w kwocie [...] zł. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, że Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] marca 2017 r.,
nr [...], po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...] kwietnia 2016 r., utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2016 r., nr [...], o odmowie udzielenia A. C. zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Polski, wydaną na podstawie art. 100 ust. 1 pkt 1 i 4 , art. 187 pkt 6 i art. 104 ustawy o cudzoziemcach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 23 listopada 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 1219/17, oddalił skargę A. C. na decyzję organu II instancji z dnia [...] marca 2017 r.
W dniu [...] października 2017 r. skarżący wezwał organ odwoławczy do usunięcia naruszenia prawa, nazywając go ponagleniem, wnosząc o stwierdzenie, że doszło do bezczynności i przewlekłości z rażącym naruszeniem. Postanowieniem
z dnia [...] listopada 2017 r. organ na podstawie art. 105 § 1 i art. 37 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa w całości z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania wobec wydania w dniu [...] marca 2017 r. decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] marca 2016 r., kończącą postępowanie w sprawie.
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wskazał, iż NSA w wyroku z dnia
21 czerwca 2017 r., sygn. akt II OSK 853/17, stwierdził, że skarga na przewlekłe prowadzenie postepowania podlega oddaniu w razie wniesienia jej do sądu już po zakończeniu postępowania administracyjnego, w którym zarzuca się organowi przewlekłe prowadzenie postępowania. W niniejszej sprawie postępowanie odwoławcze zakończyło się w dniu [...] marca 2017 r. wydaniem przez organ odwoławczy decyzji
nr [...].
Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania wpłynęła do organu w dniu [...] lutego 2018 r., a więc ok. 11 miesięcy po wydaniu decyzji z dnia [...] marca 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369; dalej jako "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie podkreślić należy, że Skarżący dopełnił formalnego wymogu uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, bowiem, jak wskazał organ, w dniu [...] października 2018 r. wniósł on ponaglenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Stąd też skarga jako dopuszczalna podlegała merytorycznemu rozpatrzeniu.
W niniejszej sprawie podstawą kwestią jest to, czy możliwe jest uwzględnienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania wniesionej już po wydaniu przez organ decyzji administracyjnej kończącej postępowanie w sprawie, a więc już po załatwieniu sprawy.
Zgodnie z art. 149 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania polega na zobowiązaniu organu administracji publicznej do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji albo dokonania czynności, jak również na stwierdzeniu czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa ( § 1a).
Z przepisu tego wynika, że podstawowym celem skargi na bezczynność, czy przewlekłość organu w prowadzeniu postępowania administracyjnego jest doprowadzenie do wydania przez organ aktu administracyjnego w prowadzonej przez organ sprawie administracyjnej w zakreślonym przez sąd terminie. Przepis ten ma zatem charakter dyscyplinujący organ administracji, gdyż jego istotą jest usunięcie niepożądanego stanu polegającego na braku należytej aktywności organu w załatwieniu sprawy.
Wynika zatem z tego, że jeżeli skarga na bezczynność lub przewlekłość zostanie wniesiona po zakończeniu postępowania administracyjnego, to nie jest możliwe jej uwzględnienie, skoro akt lub czynność, do którego sąd mógłby zobowiązać organ administracji, został już wydany. W takim przypadku niewątpliwie brak jest podstaw do dyscyplinowania organu poprzez zakreślenie terminu do dokonania czynności bądź wydania aktu. Oznacza to, że skarga na bezczynność lub przewlekłość postępowania może być złożona dopóki toczy się postępowanie administracyjne. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania podlega oddalaniu w razie wniesienia jej do sądu już po zakończeniu postępowania administracyjnego, w którym zarzuca się organowi przewlekłe prowadzenie postępowania. Stanowisko to, jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 czerwca 2017 r., sygn. akt II OSK 853/17, przywołanym przez organ w odpowiedzi na skargę, znajduje potwierdzenie zarówno w piśmiennictwie (por. M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, M. Grzywacz w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck, wyd. 5, 2017 r. kom. do art. 149, uwaga II.1), jak i w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. wyrok WSA
w Krakowie z dnia 29.09.2016 r., II SAB/Kr 134/16, z dnia 22.12.2014 r. II SAB/Kr 257/14, wyrok WSA w Warszawie z dnia 22.03.2016 r. IV SAB/Wa 41/16 oraz z dnia 8.01.2016 r. VII SA/Wa 1205/15).
Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że decyzja administracyjna
z dnia [...] marca 2017 r., nr [...], kończąca merytorycznie sprawę prowadzoną przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców została wydana na kilka miesięcy przed wniesieniem skargi w dniu [...] lutego 2018 r. Z chwilą jej wydania w dniu [...] marca 2017 r. przestała więc istnieć możliwość zobowiązania organu do wydania aktu,
a zatem wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania po tym dniu, nie może zostać uwzględnione.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.