IV SAB/Wa 94/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, uznając, że czynności nadzorcze nie podlegają zaskarżeniu.
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zarzucając mu niewyjaśnienie przyczyn opieszałości w załatwieniu sprawy przez organ I instancji oraz niewskazanie osób winnych. Kolegium wniosło o oddalenie skargi, twierdząc, że czynności nadzorcze nie są przedmiotem zaskarżenia. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ czynności nadzorcze organu wyższego stopnia nie mogą być przedmiotem skargi na bezczynność.
Skarżący złożył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w P., zarzucając mu niewyjaśnienie przyczyn opieszałości w załatwieniu sprawy przez organ pierwszej instancji oraz niewskazanie osób winnych. SKO, uwzględniając wcześniej zażalenie skarżącego, wyznaczyło Prezydentowi Miasta P. termin do załatwienia sprawy. Skarżący zwrócił się do SKO o wyjaśnienie przyczyn braku podjęcia działań, jednak pismo to pozostało bez odpowiedzi. SKO wniosło o oddalenie skargi, argumentując, że czynność nadzorcza nie może być przedmiotem skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, że celem skargi na bezczynność jest zobowiązanie organu do wydania aktu lub dokonania czynności. Zgodnie z art. 37 Kpa, na niezałatwienie sprawy w terminie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, który wyznacza dodatkowy termin i zarządza wyjaśnienie przyczyn. Sąd podkreślił, że rozpoznanie zażalenia następuje w drodze czynności nadzorczej, która nie jest decyzją administracyjną ani postanowieniem podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W związku z tym, skarga na bezczynność SKO w zakresie podejmowanych czynności nadzorczych została uznana za niedopuszczalną i odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, czynność nadzorcza organu wyższego stopnia nie może być przedmiotem skargi na bezczynność do sądu administracyjnego.
Uzasadnienie
Rozpoznanie zażalenia na bezczynność organu następuje w drodze czynności nadzorczej, która nie jest decyzją administracyjną ani postanowieniem podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje takiej możliwości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
Kpa art. 37 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Ppsa art. 58 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
pkt 6 - niedopuszczalność skargi
Pomocnicze
Kpa art. 35
Kodeks postępowania administracyjnego
Kpa art. 36
Kodeks postępowania administracyjnego
Ppsa art. 3
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Czynność nadzorcza organu wyższego stopnia nie jest przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego. Skarga na bezczynność dotyczy organu pierwszej instancji, a nie czynności nadzorczych organu wyższego stopnia.
Godne uwagi sformułowania
czynność nadzorcza nie może być przedmiotem skargi nie mogłaby być zaskarżona do sądu administracyjnego skargę tę jako niedopuszczalną należało odrzucić
Skład orzekający
Małgorzata Małaszewska-Litwiniec
przewodniczący sprawozdawca
Jarosław Stopczyński
sędzia
Agnieszka Wójcik
asesor
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowana interpretacja przepisów Kpa i Ppsa dotyczących dopuszczalności skargi na bezczynność organu, w szczególności w kontekście czynności nadzorczych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której skarżący próbuje zaskarżyć czynność nadzorczą zamiast bezczynność organu pierwszej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej związanej z dopuszczalnością skargi na bezczynność organu, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego, ale nie zawiera nietypowych faktów ani szerokiego kontekstu społecznego.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SAB/Wa 94/05 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2006-01-20 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-07-21 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Agnieszka Miernik Agnieszka Wójcik. Małgorzata Małaszewska-Litwiniec /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6153 Warunki zabudowy terenu Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jarosław Stopczyński, asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Dorota Kozub, po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi S.R. w przedmiocie bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego p o s t a n a w i a -skargę odrzucić- Uzasadnienie Skarżący S. R. pismem z dnia 24 kwietnia 2005 r. wniósł do Sądu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.. Uzasadniając skargę wskazał, iż wprawdzie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., uwzględniając wniesione przez niego zażalenie, postanowieniem z dnia [...] lipca 2003 r. wyznaczyło Prezydentowi Miasta P. termin do dnia 20 sierpnia 2003 r. na załatwienie sprawy, jednakże nie wyjaśniło przyczyn tej opieszałości oraz nie ustaliło winnych tego stanu. W tym właśnie skarżący upatruje bezczynności SKO w P. i z tego względu pismem z dnia 16 lutego 2005 r. skarżący zwrócił się do organu o wyjaśnienie, dlaczego Kolegium nie dopełniło tych spoczywających na nim obowiązków. Odnosząc się do tego zarzutu Kolegium Samorządowe wskazało, że zarządzenie, którego wydania domaga się skarżący w związku z postanowieniem z dnia [...] lipca 2003 r., jest zarządzeniem o charakterze wewnętrznym i nie stanowi materii rozstrzyganej postanowieniem o wyznaczeniu organowi pozostającemu w bezczynności dodatkowego terminu załatwienia sprawy. Kolejnym pismem z dnia 6 marca 2005 r. skarżący zwrócił się do Kolegium Samorządowego o podjęcie stosownych czynności w jego sprawie w oparciu o art. 37 Kpa. Pismo to pozostało bez odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o oddalenie skargi, podnosząc, iż czynność nadzorcza nie może być przedmiotem skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Istotą i jednocześnie celem skargi na bezczynność organu jest uzyskanie wyroku Sądu zobowiązującego organ do wydania aktu lub dokonania czynności bądź przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, a jej wniesienie jest możliwe dopiero po złożeniu zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zgodnie z art. 37 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, który – jeżeli uzna zażalenie za zasadne – wyznaczy dodatkowy termin do załatwienia sprawy oraz zarządzi wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Rozpoznanie zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 kpa, nie następuje jednak ani w formie decyzji administracyjnej, ani w formie postanowienia, na które przysługiwałoby zażalenie, ale w drodze czynności nadzorczej, która – gdyby nawet została ujęta w formę postanowienia – nie mogłaby być zaskarżona do sądu administracyjnego, ponieważ art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie czyni z niej dopuszczalnego przedmiotu zaskarżenia. Wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art. 37 Kpa warunkuje wprawdzie wniesienie skargi na bezczynność, lecz bezczynność organu I instancji, a nie organu wyższego stopnia, do którego wniesiono zażalenie przed wydaniem rozstrzygnięcia przez organ I instancji. W warunkach przedmiotowej sprawy skarżący w istocie skarży bezczynność Kolegium w zakresie wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie. Świadczy o tym treść skargi, a potwierdza to wypowiedź skarżącego złożona do protokołu rozprawy. W świetle powyższych rozważań skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie podejmowanych czynności nadzorczych w związku z niezałatwieniem w terminie sprawy przez organ I instancji uznać należało za niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę tę jako niedopuszczalną należało odrzucić.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI