IV SAB/WA 85/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie zobowiązał Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji dotyczących scalenia gruntów w terminie miesiąca, uznając skargę na bezczynność organu za zasadną.
Skarga T. D. dotyczyła bezczynności Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie nierozpoznania wniosku z 2004 r. o stwierdzenie nieważności decyzji dotyczących scalenia gruntów. Sąd uznał, że organ nie załatwił sprawy w ustawowym terminie ani nie poinformował strony o przyczynach zwłoki. Minister twierdził, że wydał decyzję, jednak sąd stwierdził, że skarżącemu nie doręczono tej decyzji. W związku z tym, WSA zobowiązał Ministra do rozpatrzenia wniosku w terminie miesiąca.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę T. D. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 26 stycznia 2004 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody z dnia [...] kwietnia 1979 r. w sprawie podjęcia postępowania scaleniowego oraz decyzji z dnia [...] września 1980 r. w sprawie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów wsi W. Skarżący podniósł, że dwumiesięczny termin do załatwienia sprawy upłynął w marcu 2004 r., a do dnia wniesienia skargi sprawa nie została zakończona, ani strona nie została poinformowana o przyczynach zwłoki. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w odpowiedzi na skargę poinformował o wydaniu decyzji w dniu [...] kwietnia 2006 r. i wniósł o oddalenie skargi. Sąd uznał skargę za zasadną, stwierdzając, że organ administracji publicznej nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. ani nie dopełnił czynności unormowanych w art. 36 K.p.a. Sąd podkreślił, że dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia, czy bezczynność organu była zawiniona. Wobec faktu, że skarżącemu nie doręczono decyzji, na którą powoływał się organ, sąd zobowiązał Ministra do rozpatrzenia wniosku w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania prawomocnego wyroku.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, organ dopuścił się bezczynności.
Uzasadnienie
Organ nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. ani nie dopełnił czynności unormowanych w art. 36 K.p.a., co stanowi podstawę do uwzględnienia skargi na bezczynność.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (4)
Główne
P.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 8
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Definiuje bezczynność organu administracji publicznej jako podstawę do wniesienia skargi.
P.p.s.a. art. 149
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa skutki uwzględnienia skargi na bezczynność, w tym zobowiązanie organu do wydania aktu lub dokonania czynności.
Pomocnicze
K.p.a. art. 35 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Określa termin załatwienia sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego (miesiąc) oraz sprawy szczególnie skomplikowanej (dwa miesiące).
K.p.a. art. 36
Kodeks postępowania administracyjnego
Nakłada na organ obowiązek zawiadomienia stron o przyczynach zwłoki i wskazania nowego terminu załatwienia sprawy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. Organ nie poinformował strony o przyczynach zwłoki i nowym terminie załatwienia sprawy zgodnie z art. 36 K.p.a. Skarżącemu nie doręczono decyzji, na którą powoływał się organ.
Godne uwagi sformułowania
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu.
Skład orzekający
Aneta Opyrchał
sprawozdawca
Jarosław Stopczyński
przewodniczący
Krystyna Napiórkowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących bezczynności organów administracji publicznej oraz terminów załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i rodzaju sprawy (scalanie gruntów), ale zasady dotyczące bezczynności są uniwersalne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje typowy problem bezczynności organu administracji i pokazuje, jak sąd administracyjny reaguje na takie sytuacje, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Nareszcie! Sąd Administracyjny zmusza Ministra do działania po latach zwłoki.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SAB/Wa 85/06 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2006-08-29 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-05-04 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Aneta Opyrchał /sprawozdawca/ Jarosław Stopczyński /przewodniczący/ Krystyna Napiórkowska Symbol z opisem 6162 Scalanie i wymiana gruntów Skarżony organ Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi Treść wyniku Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku/odwołania w terminie ...od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Stopczyński, Sędziowie sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, asesor WSA Aneta Opyrchał (spr.), Protokolant Dominik Nowak, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi T. D. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji zobowiązuje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do rozpatrzenia wniosku T. D. z dnia 26 stycznia 2004 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1979 r. w sprawie podjęcia postępowania scaleniowego wsi W. i decyzji z dnia [...] września 1980 r. w sprawie zatwierdzenia projektu scalenia wsi W. - w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Uzasadnienie T. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismem procesowym z dnia 1 marca 2006r. skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 26 stycznia 2004r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1979r. w sprawie podjęcia postępowania scaleniowego gruntów wsi W. i decyzji z dnia [...] września 1980r. w sprawie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów wsi W. W uzasadnieniu skargi podał, iż dwumiesięczny termin do załatwienia sprawy przez organ przewidziany w przepisie art. 35 § 2 K.p.a. upłynął w marcu 2004r. Do dnia dzisiejszego, pomimo ponagleń jego pełnomocnika, nie została wydana żadna decyzja, a nawet nie poinformowano pełnomocnika o nadaniu sprawie odpowiedniego numeru. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi - w odpowiedzi na skargę - wyjaśnił, iż w dniu [...] kwietnia 2006r. podjął w sprawie decyzję i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej: P.p.s.a (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 86). Skarga na bezczynność może być wniesiona po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. Stosownie do art. 35 § 3 K.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić - nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania [...]. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 K.p.a.). Bezspornym jest, iż postępowanie o stwierdzenie nieważności wnioskowanych decyzji w przedmiocie scalenia gruntów wsi W. wszczęto wnioskiem strony z 2004r. i dotychczas nie zostało zakończone. W sprawie brak również zawiadomienia strony o przyczynie zwłoki i wskazania terminu załatwienia sprawy. Twierdzenia organa, iż wydał decyzję nie znajdują oparcia w materiale sprawy. Decyzja, na którą powołuje się organ została wydana - w trybie postępowania wznowieniowego wszczętego na wniosek A. D. - po rozpatrzeniu odwołania ww strony od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2001r. odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 1980r. w sprawie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów wsi W. Skarżącemu decyzji tej - jak wynika z rozdzielnika - nie doręczono. W świetle przedstawionego stanu sprawy, skoro organ administracji publicznej nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., ani też nie dopełnił czynności unormowanych w art. 36 K.p.a., skargę należało uznać za uzasadnioną i stosownie do art. 149 P.p.s.a. orzec jak w sentencji. Wobec braku wniosku skarżącego o przyznanie poniesionych w sprawie kosztów postępowania nie orzeczono o ich zwrocie.