IV SAB/WA 7/07

IV SAB/Wa 7/07 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-04-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-01-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jarosław Trelka
Łukasz Krzycki /przewodniczący/
Małgorzata Miron /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Sygn. powiązane
II GSK 267/07 - Wyrok NSA z 2007-12-20
Skarżony organ
Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), asesor WSA Jarosław Trelka, Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie rozpoznania wniosku o dofinansowanie realizacji projektu p o s t a n a w i a odrzucić skargę
Uzasadnienie
Sygnatura akt IVSAB/Wa 7/07
UZASADNIENIE
Dnia 21 grudnia 2006r. M. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu - Prezesa Agencji Modernizacji i Restrukturyzacji Rolnictwa ( zwanej dalej: ARiMR) w rozpoznaniu jego wniosku o płatność w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" z dnia 20 marca 2006r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że załatwienie wniosku o płatność nie odbywa się w formie decyzji administracyjnej a zatem organ nie jest zobowiązany do jej wydania.
W przypadku nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie skargi - organ wniósł o jej oddalenie wskazując przyczyny, dla których projekt skarżącego nie mógł podlegać dofinansowaniu.
Jak wynika w treści uzasadnienia i zgromadzonych akt postępowania administracyjnego pismem z dnia 22 lutego 2005r M. K., złożył do (...) Oddziału Regionalnego ARiMR wniosek o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" w ramach działania: "Inwestycje w gospodarstwach rolnych". Ogólne ramy tego projektu określa ustawa z 20 kwietnia 2004r. o Narodowym Planie Rozwoju ( Dz.U. nr 16 poz. 1206 z późn. zm.).
Po pozytywnej weryfikacji wniosku, dnia [...] stycznia 2006r. została ze skarżącym podpisana umowa o dofinansowanie projektu, która określała prawa i obowiązki stron związane z realizacją projektu. Agencja mocą tej umowy zobowiązała się do udzielenia beneficjentowi (skarżącemu) pomocy w realizacji inwestycji polegającej na zakupie dwóch używanych ciągników rolniczych, beneficjent natomiast zobowiązał się do wypełnienia zobowiązań określonych w programie. Strony szczegółowo określiły w umowie warunki przyznania płatności.
Dnia 20 marca 2006r. skarżący wystąpił do ARiMR o płatność w związku z realizacją inwestycji. Pismem z dnia 12 czerwca 2006r. Dyrektor (...) OR ARiMR poinformował skarżącego, iż ze względu na brak zgodności danych beneficjenta w
umowie o dofinansowanie projektu oraz naruszenie §5 pkt. 1 ust. 1 umowy z dnia [...].01.2006r. projekt realizowany na jej podstawie nie będzie finansowany.
Skarżący złożył "odwołanie" od w/w pisma do Prezesa ARiMR wnosząc o ponowne rozpoznanie wniosku o płatność i przedstawiając argumenty za uwzględnieniem tego wniosku.
Pismem z dnia 22 września 2006r. Prezes ARiMR poinformował piszącego, że jego odwołanie zostało rozpatrzone negatywnie. W uzasadnieniu organ wskazał jedynie, że przyjęte zasady weryfikacji wniosków o płatność wykluczają możliwość zaakceptowania faktur wystawionych na spółkę cywilną w sytuacji, gdy beneficjentem jest osoba fizyczna.
Wobec powyższego skarżący złożył skargę na bezczynność organu administracji i wniósł o zobowiązanie organu do wydania decyzji - jako organu odwoławczego w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku. W uzasadnieniu skargi podniósł, że Prezes ARiMR naruszył przepis art. 5 a ust. 3 i 4 ustawy z dnia 29.12.2003r. o utworzeniu ARiMR zobowiązującego organ do wydania decyzji administracyjnej w zakresie określonym w odrębnych przepisach oraz zasadą zaufania do organów państwa i prawa. W ocenie skarżącego pismo z dnia 22 września 2006r. nie stanowi decyzji administracyjnej, od którego przysługuje środek prawny. Podniósł nadto argumenty, które uzasadniają przyznanie mu płatności w ramach realizacji inwestycji.
Dodatkowo w piśmie z dnia 29 marca 2007r. M. K. podtrzymał stanowisko zawarte w skardze i wskazał na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2006r. IIGSK 63/06 stwierdzający, że odmowa dofinansowania w ramach tego projektu następuje w formie decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 26 ustawy o Narodowym Planie Rozwoju.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 3 §1 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta -jak wynika z §3 tej ustawy obejmuje rozpoznawanie skarg m.in. na
bezczynność organów w przypadkach wymienionych w art. 3 §2 pkt. 1-4 to jest w przypadku nie wydania:
* decyzji administracyjnej;
* postanowienia wydawanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy
zażalenie albo kończącego postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające
sprawę co do istoty;
* postanowienia wydawanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na
które służy zażalenie;
-innego niż określone w pkt 1-3 aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Złożona przez M. K. skarga nie odnosi się do żadnej z w/w form działania organu administracji.
Tryb udzielania pomocy w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" w ramach działania 1.1 "Inwestycje w gospodarstwach rolnych został określony w w/w ustawie o Narodowym Planie Rozwoju oraz wydanych na jej podstawie rozporządzeniach wykonawczych.
Jak wynika z treści przepisów w/w rozporządzenia wdrażanie realizacji projektu rozpoczyna się od złożenia wniosku, który jest następnie weryfikowany pod względem kompletności i poprawności. Następnie zawierana jest umowa z beneficjentem a po niej przygotowane zlecenie płatności, jej dokonanie i księgowanie. W okolicznościach niniejszej sprawy dnia [...] stycznia 2006r. została zawarta umowa pomiędzy Dyrektorem Oddziału Regionalnego ARiMR a beneficjentem to jest skarżącym, co oznacza, że wniosek ten został pozytywnie zweryfikowany na wstępnym etapie. Strony mocą zawartej umowy określiły wzajemne prawa i obowiązki. Spór pomiędzy stronami sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy ARiMR słusznie odmówiła wypłaty kwoty określonej w umowie, z tym, że skarżący twierdzi, że odmowa zapłaty winna zostać dokonana w formie decyzji administracyjnej.
Sąd nie podzielił tego poglądu. Przede wszystkim należy bowiem podkreślić, że nie może mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy stanowisko NSA zawarte we wskazanym przez skarżącego wyroku z dnia 8 czerwca 2006r. IIGSK 63/06 ( Lex 188514), w którym Sąd ten wskazał, że odmowa przyznania dofinansowania następuje decyzją administracyjną. Co więcej, w okolicznościach niniejszej sprawy
nie może mieć również zastosowania uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 22 lutego 2007. IIGPS 3/06, która wskazuje na to, że odrzucenie wniosku, o którym mowa w art. 25 ust. 1 ustawy z 20 kwietnia 2004r. Narodowym Planie Rozwoju (Dz.U. 116poz. 1206 ze zm.) następuje w formie decyzji administracyjnej.
Wskazane przez skarżącego stanowisko NSA jak też w/w uchwała odnosi się wszak do zupełnie innej sytuacji faktycznej i prawnej a mianowicie formy odmowy wypłaty dofinansowania na etapie - przed zawarciem umowy. W niniejszej sprawie strony zawarły umowę i są związane jej treścią. Spór pomiędzy nimi, odnosi się do tego czy beneficjent spełnił warunki do wypłaty kwoty określonej w umowie. Spory w tym zakresie rozpoznawane są nie na drodze postępowania administracyjnego lecz przed sądem powszechnym. W konsekwencji zatem niedopuszczalne jest żądanie wydania decyzji w omawianej kwestii.
Reasumując żądanie skarżącego jako niedopuszczalne- na podstawie art. 58 §1 pkt.5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało odrzucić.