IV SAB/Wa 67/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie zobowiązał Ministra Budownictwa do rozpatrzenia wniosku skarżącego w terminie miesiąca, uznając jego bezczynność w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji lokalizacyjnej.
Skarżący R.W. zaskarżył bezczynność Ministra Budownictwa w przedmiocie wydania decyzji administracyjnej dotyczącej wniosku z 1996 r. o stwierdzenie nieważności decyzji lokalizacyjnej. Sąd stwierdził, że wniosek ten został już rozpoznany ostateczną decyzją z 2002 r., a postępowanie przed Ministrem stało się bezprzedmiotowe. Mimo to, Minister pozostawał w bezczynności, nie informując o tym sądu. W związku z tym, Sąd zobowiązał Ministra Budownictwa do rozpatrzenia wniosku w terminie miesiąca.
Sprawa dotyczyła skargi R.W. na bezczynność Ministra Budownictwa w przedmiocie wydania decyzji administracyjnej. Skarżący domagał się stwierdzenia nieważności decyzji z 1994 r. o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej. Wniosek z 1996 r. był już przedmiotem wcześniejszych postępowań, w tym decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z 1998 r. i 2002 r., które utrzymywały w mocy odmowę stwierdzenia nieważności. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 2003 r. oddalił skargę na bezczynność, uznając wniosek za rozpoznany. Jednakże, wcześniejszy wyrok NSA z 2003 r. zobowiązał Prezesa do rozpatrzenia wniosku, gdyż akta sprawy nie zawierały informacji o jego merytorycznym rozpoznaniu. Po uchyleniu przez WSA w 2004 r. kolejnych rozstrzygnięć Ministra Infrastruktury, Minister pozostawał w bezczynności. Sąd uznał, że wniosek skarżącego został już rozpoznany ostateczną decyzją z 2002 r., a postępowanie przed Ministrem stało się bezprzedmiotowe. Mimo to, Minister nie zakończył postępowania i nie poinformował sądu o ostatecznej decyzji. W związku z tym, Sąd zobowiązał Ministra Budownictwa (następcę prawnego Ministra Infrastruktury) do rozpatrzenia wniosku w terminie jednego miesiąca od otrzymania wyroku, zasądzając jednocześnie koszty postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, organ pozostaje w bezczynności, jeśli nie zakończył postępowania, nawet jeśli wniosek został już merytorycznie rozpoznany ostateczną decyzją, a postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że bezczynność organu polega na braku formalnego zakończenia postępowania, nawet jeśli wniosek strony został już rozpoznany ostateczną decyzją, która uczyniła dalsze postępowanie bezprzedmiotowym. Organ miał obowiązek zakończyć postępowanie stosownym rozstrzygnięciem.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 149
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do zobowiązania organu do wydania aktu lub dokonania czynności.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 200
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do zasądzenia kosztów postępowania.
Ustawa o zmianach w organizacji i funkcjonowaniu centralnych organów administracji rządowej i jednostek im podporządkowanych oraz o zmianie niektórych ustaw art. 2 ust. 1
Reguluje przejęcie zadań i kompetencji przez Ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej.
Ustawa o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych ustaw
Zmiana ustawy o gospodarce nieruchomościami, istotna dla kontekstu sprawy.
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Budownictwa art. § 1 pkt 2
Określa zakres działania Ministra Budownictwa jako kierującego działem administracji rządowej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ pozostaje w bezczynności, mimo że wniosek został już merytorycznie rozpoznany ostateczną decyzją, a postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Godne uwagi sformułowania
Minister pozostaje w bezczynności, nie zakończył bowiem tego postępowania postępowanie toczące się przed Ministrem Infrastruktury, a obecnie Ministra Budownictwa w tym przedmiocie jest bezprzedmiotowe
Skład orzekający
Małgorzata Małaszewska-Litwiniec
przewodniczący sprawozdawca
Łukasz Krzycki
sędzia
Marian Wolanin
asesor
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie bezczynności organu w sytuacji, gdy sprawa została już merytorycznie rozpoznana, a także kwestie następstwa prawnego organów administracji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z przejmowaniem kompetencji przez kolejne organy administracji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy typowego problemu bezczynności organu administracji, ale zawiera ciekawe wątki dotyczące następstwa prawnego i ewolucji orzecznictwa w kontekście tej samej sprawy.
“Bezczynność organu mimo ostatecznej decyzji: WSA zobowiązuje Ministra do działania.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SAB/Wa 67/06 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2006-10-19 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-04-03 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Łukasz Krzycki Małgorzata Małaszewska-Litwiniec /przewodniczący sprawozdawca/ Marian Wolanin Symbol z opisem 6151 Lokalizacja dróg i autostrad Sygn. powiązane II OSK 107/07 - Postanowienie NSA z 2007-05-10 Skarżony organ Minister Budownictwa Treść wyniku Zobowiązano organ do wydania aktu Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki, asesor WSA Marian Wolanin, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2006 r. sprawy ze skargi R. W. na bezczynność Ministra Budownictwa w przedmiocie wydania decyzji administracyjnej 1. zobowiązuje Ministra Budownictwa do rozpatrzenia wniosku R. W. - w związku z którym wydano decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast oraz decyzję Ministra Infrastruktury następnie uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2004 r., sygn. akt IV SA/Wa 314/04 - w terminie jednego miesiąca od otrzymania niniejszego prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. zasądza od Ministra Budownictwa na rzecz skarżącego R. W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uzasadnienie R. W. w dniu 26.10.2005 r. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bezczynność Ministra Infrastruktury polegającą na tym, że w terminie wynikającym z Kodeksu postępowania administracyjnego nie rozpoznał jego wniosku z dnia 30.09.1996 r., w którym domagał się stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...].09.1994 r. o ustaleniu lokalizacji odcinka drogi krajowej nr 274 K. – G. na terenie gminy G., w części dotyczącej działek nr [...] położonej w G. oraz nr [...] położonej w miejscowości B. Jednocześnie skarżący nadmienił, że pismem z dnia 8.01.2005 r. wezwał Ministra do rozpoznania sprawy z jego wniosku, który w jego ocenie pozostaje nierozpoznany na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16.11.2004 r., sygn. akt IV SA/Wa 314/04. W odpowiedzi na skargę Minister Transportu i Budownictwa - następca prawny Ministra Infrastruktury wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że wskazany wniosek skarżącego został rozpoznany decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...].11.1998 r. i utrzymany w mocy ostateczną decyzją tegoż organu z dnia [...].05.2002 r. Jednocześnie nadmienił, że R. W. wnosił uprzednio skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, która została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1.04.2003 r., sygn. akt I SAB 362/02. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stwierdzić należy, że wniosek skarżącego z dnia 30.09.1996 r., w którym domagał się stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...].09.1994 r. o ustaleniu lokalizacji odcinka drogi krajowej nr 274 K. – G. na terenie gminy G., w części dotyczącej działek nr [...] położonej w G. oraz nr [...] położonej w miejscowości B. został rozpoznany. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...].11.1998 r. odmówił stwierdzenia nieważności tej decyzji we wskazanej części. Na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Prezes utrzymał swe rozstrzygnięcie w mocy, jednakże decyzję tę z dnia [...].04.1999 r. uchylił Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19.09.2001 r., sygn. akt IV SA 794/99, z uwagi na brak dokładnego i wszechstronnego wyjaśnienia stanu sprawy. W efekcie Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast w dniu [...].05.2002 r. ponownie wydał decyzję, utrzymującą w mocy decyzję tegoż organu z dnia [...].11.1998 r. w przedmiocie nieważności. Decyzja ta nadal funkcjonuje w obrocie prawnym, nie została zaskarżona i posiada walor decyzji ostatecznej, bowiem nie była również kwestionowana w trybach nadzwyczajnych, choć skarżący na rozprawie stwierdził, iż nigdy mu jej nie doręczono. Fakt rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 30.09.1996 r., w którym żądał stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...].09.1994 r. o ustaleniu lokalizacji odcinka drogi krajowej nr 274 K. – G. na terenie gminy G. potwierdził także prawomocnym wyrokiem z dnia 1.04.2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt I SAB 362/02, oddalając skargę na bezczynność. Zauważył, że wniosek skarżącego z dnia 30.09.1996 r. rozpoznany został decyzją uprzednią Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...].11.19998 r. i ostateczną z dnia [...].05.2002 r. Należy zauważyć, że skarżący wówczas skierował dwie skargi na bezczynność Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast - przytoczoną z dnia 16.12.2002 r. - rozpoznał Wydział I tego Sądu, a drugą z dnia 14.01.2002 r. - Wydział IV Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem wcześniejszym z dnia 21.03.2003 r., sygn. akt IV SAB 19/02 zobowiązał Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 30.09.1996 r. W jego uzasadnieniu podniesiono, że akta sprawy, którymi dysponował Sąd w dacie orzekania (21.03.2003 r.) nie zawierały żadnej informacji, iż wniosek z dnia 30.09.1996 r. został rozpoznany merytorycznie. Zatem skład orzekający w sprawie o sygn. akt IV SAB 19/02 nie wiedział w dniu orzekania o tym, że w dniu [...].05.2002 r. zapadła decyzja ostateczna Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, utrzymująca w mocy decyzję tegoż organu z dnia [...].11.1998 r., odmawiającą stwierdzenia nieważności kontrolowanej decyzji lokalizacyjnej. W tym stanie rzeczy przyjąć należy za prawidłowe i miarodajne w sprawie ustalenia przyjęte w późniejszym wyroku ze skargi na bezczynność R. W., a mianowicie w wyroku z dnia 1.04.2003 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt I SAB 362/02 -oddalającym skargę na bezczynność. Natomiast na skutek wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z dnia 21.03.2003 r., sygn. akt IV SAB 19/02 Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...].12.2003 r., sprostowaną postanowieniem z dnia [...].12.2003 r. umorzył toczące się przed nim postępowanie, a w wyniku wniosku R. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...].01.2004 r. umorzył postępowanie w sprawie rozpatrzenia tego wniosku. Rozstrzygnięcia te zaskarżone zostały do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który w wyroku z dnia 16.11.2004 r., sygn. akt IV SA/Wa 314/04 uchylił je. Z informacji uzyskanych obecnie przez skład orzekający oraz z wyjaśnień organu zawartych w odpowiedzi na skargę wynika, że po tym uchyleniu Minister Infrastruktury nie wydał żadnego rozstrzygnięcia w tym przedmiocie. Także w swym wezwaniu z dnia 8.01.2005 r. skierowanym do Ministra Infrastruktury skarżący powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16.11.2004 r., sygn. akt IV SA/Wa 314/04 uchylający oba te rozstrzygnięcia, żądając załatwienia sprawy i stosownego działania organu. Mając zatem na względzie fakt, iż wniosek skarżącego z dnia 30.09.1996 r. został już rozpoznany ostateczną decyzją z dnia [...].05.2002 r., dotychczas niewzruszoną należy stwierdzić, iż postępowanie toczące się przed Ministrem Infrastruktury, a obecnie Ministrem Budownictwa winno być zakończone jako bezprzedmiotowe stosownym umorzeniem postępowania. W tym zakresie jest niewątpliwe, iż Minister pozostaje w bezczynności, nie zakończył bowiem tego postępowania, nie poinformował także Sądu orzekającego w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 314/04, iż wniosek R. W. z dnia 30.09.1996 r. rozpoznano już ostatecznie decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...].05.2002 r., co wywiera ten skutek, że postępowanie toczące się przed Ministrem Infrastruktury, a obecnie Ministra Budownictwa w tym przedmiocie jest bezprzedmiotowe, skoro decyzja z dnia [...].05.2002 r. nie utraciła waloru ostateczności. Wyjaśnienia wymaga natomiast fakt zobowiązania do rozpatrzenia sprawy Ministra Budownictwa. Jak stwierdziły Sądy w dotychczas toczących się postępowaniach stosownie do art. 2 ust. l ustawy z dnia 1.03.2002 r. o zmianach w organizacji i funkcjonowaniu centralnych organów administracji rządowej i jednostek im podporządkowanych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. nr 25, poz. 253 ze zm.) w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 8.10.2004 r. zmieniającą ustawę o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 240, poz. 2408) do zakresu działania ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej przeszły zadania i kompetencje należące dotychczas do Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast. Wyraźna regulacja dotycząca przejęcia przez Ministra Infrastruktury jako właściwego przedmiotowo - zadań i kompetencji należących dotychczas do Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast daje podstawę do uznania następstwa tego organu również w postępowaniach toczących się z udziałem Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast. Obecnie za następcę prawnego Ministra Infrastruktury w tym zakresie należy począwszy od dnia 19.07.2006 r. uznać Ministra Budownictwa (przez krótki czas był nim Minister Transportu i Budownictwa), który w myśl § l pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18.07.2006 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Budownictwa (Dz. U. nr 131, poz. 906) kieruje działem administracji rządowej - budownictwo, gospodarka przestrzenna i mieszkaniowa. Stąd do wydania stosownego rozstrzygnięcia w tej sprawie Sąd zobowiązał na wniosek skarżącego sprostowany na rozprawie -Ministra Budownictwa jako następcę prawnego Ministra Infrastruktury. Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 149 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w pkt 1 sentencji. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 ustawy 2 dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI