IV SAB/Wa 60/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie odrzucił skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania zażalenia na przewlekłość postępowania w sprawie przejęcia nieruchomości leśnych, uznając skargę za niedopuszczalną z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania jego zażalenia na przewlekłość postępowania Wojewody w sprawie przejęcia nieruchomości leśnych. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, powołując się na art. 52 § 1 PPSA, który wymaga wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Stwierdzono, że zażalenie na przewlekłość postępowania nie jest środkiem zaskarżenia, który można by badać w postępowaniu sądowoadministracyjnym w tym trybie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę S. N. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania zażalenia na niezałatwienie w terminie przez Wojewodę sprawy dotyczącej przejęcia na własność Państwa nieruchomości leśnych. Sąd, opierając się na przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (PPSA) oraz Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.), uznał skargę za niedopuszczalną. Kluczowe znaczenie miały przepisy dotyczące dopuszczalności skargi na bezczynność organu (art. 3 § 2 pkt 8 PPSA) oraz wymogu wyczerpania środków zaskarżenia (art. 52 § 1 PPSA). Sąd wskazał, że zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia. Rozpoznanie takiego zażalenia przez organ wyższego stopnia, nawet jeśli nastąpi w formie postanowienia, nie jest aktem, który można zaskarżyć do sądu administracyjnego w trybie skargi na bezczynność, ponieważ nie mieści się w katalogu zaskarżalnych aktów wymienionych w art. 3 § 2 PPSA. Sąd przywołał analogiczne stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego. W konsekwencji, skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA. Sąd zaznaczył, że merytoryczne rozstrzygnięcie zarzutów dotyczących terminu rozpatrzenia sprawy i bezczynności organu mogłoby nastąpić w przypadku wniesienia skargi do właściwego sądu administracyjnego na bezczynność organu pierwszej instancji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga taka jest niedopuszczalna.
Uzasadnienie
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, gdy organ nie wyda rozstrzygnięcia w terminie. Jednakże, zgodnie z art. 52 § 1 PPSA, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Zażalenie na przewlekłość postępowania, rozpoznawane przez organ wyższego stopnia, nie jest środkiem zaskarżenia, który podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego w trybie skargi na bezczynność, a jego rozpoznanie nie jest aktem wymienionym w art. 3 § 2 PPSA.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (7)
Główne
PPSA art. 3 § § 2 pkt 8
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji publicznej, gdy organ nie wyda w terminie aktu administracyjnego.
PPSA art. 52 § § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
PPSA art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5.
k.p.a. art. 37 § § 1
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
Na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Pomocnicze
k.p.a. art. 35
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 36
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
Dekret o przeprowadzeniu reformy rolnej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga na bezczynność organu wyższego stopnia w przedmiocie rozpoznania zażalenia na przewlekłość postępowania organu niższej instancji jest niedopuszczalna, ponieważ zażalenie to nie jest środkiem zaskarżenia w rozumieniu PPSA, a jego rozpoznanie nie jest aktem podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego w trybie skargi na bezczynność.
Godne uwagi sformułowania
rozpoznanie takiego zażalenia przez organ wyższego stopnia następuje w drodze czynności nadzorczej, która gdyby nawet została ujęta w formie postanowienia, nie mogłaby być zaskarżona do Sądu, ponieważ tego rodzaju orzeczenia nie zostały wymienione w cytowanym powyżej art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skład orzekający
Łukasz Krzycki
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Dopuszczalność skargi na bezczynność organu w kontekście zażalenia na przewlekłość postępowania administracyjnego oraz wymóg wyczerpania środków zaskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy przedmiotem skargi na bezczynność jest nierozpoznanie zażalenia na przewlekłość postępowania przez organ wyższego stopnia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej związanej z bezczynnością organów i dopuszczalnością skargi, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Kiedy skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna? Wyjaśnienie WSA w Warszawie.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SAB/Wa 60/04 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-02-04 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-12-08 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Łukasz Krzycki /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6290 Reforma rolna Skarżony organ Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. N. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania zażalenia na niezałatwienie w terminie ustawowym przez Wojewodę [...]sprawy dotyczącej przejęcia na własność Państwa nieruchomości leśnych postanawia: - odrzucić skargę Uzasadnienie Skarżący S. N. pismem z dnia 11 października 2004r. wniósł skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi dotyczącą nierozpoznania jego zażalenia z dnia 29 lipca 2003r. na przewlekłość postępowania ze strony Wojewody [...] w sprawie przejęcia na własność Państwa nieruchomości leśnych o obszarze [...] ha położonych w Z., w trybie przepisów dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) Sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji publicznej, gdy organ - w przewidzianym przepisami terminie - nie wyda któregokolwiek z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy aktów administracyjnych, tj. decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służyło zażalenie oraz innego niż wymienione aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jeżeli bowiem organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy nie wydaje rozstrzygnięcia w przewidzianym przepisami terminie, przy czym zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, wówczas mamy do czynienia z prawną bezczynnością organu. Jak wynika natomiast z treści art. 52 § 1 cytowanej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organami właściwymi w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Wniesienie zatem skargi do sądu na bezczynność organu jest możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa. Zgodnie bowiem z art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że rozpoznanie takiego zażalenia przez organ wyższego stopnia następuje w drodze czynności nadzorczej, która gdyby nawet została ujęta w formie postanowienia, nie mogłaby być zaskarżona do Sądu, ponieważ tego rodzaju orzeczenia nie zostały wymienione w cytowanym powyżej art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( patrz tak samo: postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2001r.( I SAB 177/01 LEX nr 84483). W świetle powyższych rozważań skarga na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia na niezałatwienie w terminie sprawy przez organ I instancji uznać należało za niedopuszczalną. Na marginesie należy wskazać, że merytoryczne rozstrzygnięcie zasadności zarzutów skarżącego co do terminu rozpatrzenia jego sprawy oraz bezczynności organu może nastąpić w przypadku wniesienia skargi do właściwego miejscowo sądu administracyjnego ( WSA w Rzeszowie) na bezczynność organu I instancji, właściwego do rozpoznania sprawy dotyczącej wydania decyzji w przedmiocie przejęcia na własność państwa nieruchomości leśnych w trybie dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej Z tej przyczyny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI