I SAB/Wa 397/16

I SAB/Wa 397/16 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2016-06-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2016-04-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Dariusz Chaciński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6290 Reforma rolna
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 718
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
R. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na "bezczynność i opieszałość Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi", wnosząc o zobowiązanie organu do:
- przesłania pism, o które prosił,
- przeprowadzenia postępowania w sprawie jego skargi na bezczynność i opieszałość Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2015 r.,
- udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa,
- odpowiedzi na dwa pisma z dnia [...] marca 2015 r. i
- ustosunkowania się do przedstawionego zarzutu braku wystąpienia przez Urząd Wojewódzki o dokumenty archiwalne.
Ponadto wniósł o stwierdzenie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz o ukaranie dyscyplinarne pracownika winnego niezałatwienia prawy w terminie.
W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi uznał, że skarga została wniesiona na jego bezczynność w przedmiocie rozpoznania zażalenia na bezczynność Wojewody [...]. Organ wniósł o odrzucenie skargi i podniósł, że Minister rozpatrzył zażalenie na bezczynność Wojewody [...]. W jego ocenie skarżący domaga się udzielenia mu odpowiedzi w postępowaniach już zakończonych, zwłaszcza w sprawie po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 580/14 – zakończonej decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2015 r.
Zarządzeniem z dnia 9 maja 2016 r. Sąd wystąpił do skarżącego o sprecyzowanie skargi, w terminie 7 dni, przez jednoznaczne wskazanie, czy niniejsza skarga stanowi:
- skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 580/14, czy też
- skargę na bezczynność w rozpoznaniu zażalenia na bezczynność Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2015 r.
Natomiast jeśli przedmiotowa skarga stanowi skargę na bezczynność w rozpoznaniu innego wniosku skarżącego wezwać stronę do wskazania w rozpoznaniu jakiego wniosku Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi pozostawał bezczynny oraz wskazanie jego daty i przedmiotu, pod rygorem uznania, że wniesiona skarga stanowi skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w rozpoznaniu zażalenia z dnia [...] grudnia 2015 r. na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę [...]. Ponadto Sąd poinformował skarżącego o treści art. 3 § 2 ppsa. Odpowiadając na wezwanie, w piśmie z dnia [...] czerwca 2016 r., skarżący stwierdził, że niniejsza skarga nie dotyczy niewykonania wyroku, lecz:
- bezczynności Ministra w rozpoznaniu skargi na bezczynność Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2015 r.,
- rozpoznaniu pism z dnia [...] marca 2015 r., tj. brak przesłania pism, o co wnosił, ustosunkowania się do przedstawionego zarzutu braku wystąpienia o dokumenty archiwalne oraz
- skargę na postanowienie z dnia [...] marca 2016 r., nr [...], dotyczące skargi na bezczynność Wojewody [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) – dalej zwana "ppsa." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 tej ustawy stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1. decyzje administracyjne;
2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sąd uznał, że treść wniesionej skargi R. G. oraz pisma precyzującego tę skargę wskazuje, że jej przedmiotem jest nierozpoznanie wniosków skarżącego, stanowiących zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie oraz wniosków z dnia [...] marca 2015 r., dotyczących żądania udzielenia odpowiedzi na zarzuty niewystąpienia przez Wojewodę [...] o akta archiwalne oraz przesłania pism skarżącemu przez Ministra. Jednocześnie Sąd mając na uwadze treść obu pism skarżącego, skierowanych do niego, stanął na stanowisku, że skoro R. G. stwierdził w skardze, że wnosi ją "na bezczynność i opieszałość", to jej sprecyzowanie wskazujące, iż stanowi ona skargę na czynność polegającą na wydaniu postanowienia – jest ze sobą sprzeczne. Z tego względu Sąd uznał, że skarżący w istocie domaga się rozpoznania jego wniosku, stanowiącego zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę [...].
Odnosząc się zatem do sprecyzowanej skargi R. G. wskazać należy, że na rozstrzygnięcie wydane, na podstawie przepisu art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego – dalej "kpa.", (tj. w przedmiocie niezałatwienia sprawy we terminie) nie służy zażalenie. Zgodnie zatem, z brzmieniem powołanego powyżej art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ppsa., w przypadku nierozpoznania takiego wniosku - nie przysługuje stronie skarga na bezczynność do sądu administracyjnego. Skoro na ww. postanowienie nie przysługuje zażalenie, gdyż jest to rozstrzygnięcie incydentalne, zapadłe w toku postępowania, to nie może ono zostać zaskarżone do sądu administracyjnego.
Odnosząc się natomiast do tej części skargi na bezczynność, która dotyczy wniosku o przesłanie przez organ skarżącemu pism, żądanych przez niego oraz odpowiedzi na zarzuty niewystąpienia przez Wojewodę [...] o akta archiwalne Sąd uznał, że także w tym przedmiocie skarga nie jest dopuszczalna. Skarżący domaga się w istocie od organu podjęcia czynności materialnotechnicznych, w postaci przesłania pisma oraz udzielenia mu wyjaśnień. Nie może budzić wątpliwości, iż powyższe czynności nie stanowią decyzji, postanowienia, ani też aktu prawa miejscowego czy aktu nadzoru. Nie stanowią też innej czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, gdyż nie rozstrzygają o prawach i obowiązkach strony, ani nie konkretyzują żadnego stosunku administracyjnoprawnego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 3/14, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 17 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1952/12).
Na marginesie niniejszych rozważań wymaga podkreślenia okoliczność, że Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r., nr [...], znajdującym się w aktach sprawy, uznał ww. zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę [...] za nieuzasadnione. Ponadto Wojewoda [...] wystąpił do Archiwum Państwowego o akta sprawy (wskazane przez R. G.) oraz do skarżącego o sprecyzowanie przedmiotu złożonego wniosku, dotyczącego "zwrotu łąki".
Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.