IV SAB/Wa 267/15

IV SAB/Wa 267/15 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2015-12-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2015-05-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Wanda Zielińska-Baran /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Minister Zdrowia
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 3 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2005 nr 169 poz 1414
art. 7
Ustawa z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. S. na bezczynność Ministra Zdrowia w przedmiocie podjęcia czynności postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.
Uzasadnienie
J. S. w dniu 12 marca 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Zdrowia polegająca na nie dokonaniu czynności materialno–technicznych – polegających na przyjęciu zgłoszenia zainteresowania na projektem ustawy, na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa.
W uzasadnieniu podał, że w dniu 19 stycznia 2015 r., w trybie określonym przepisem art. 7 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa, złożył zainteresowanie pracami na projektami pięciu ustawy procedowanych w Ministerstwie Zdrowia. Pomimo wezwania do usunięcia naruszenia prawa organ nie dokonał przyjęcia zgłoszenia, uznając, że skoro skarżący nie usunął braków formalnych wniosku, do których został wezwany w dniu 5 lutego 2015 r., to zrezygnował z udziału w dalszych pracach nad ustawą.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego.
Podkreślić należy, że Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest zbadać dopuszczalność skargi, tzn. ustalić, czy przedmiot zaskarżenia mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwaną dalej Ppsa).
Zgodnie z art. 3 § 2 Ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1. decyzje administracyjne;
2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a.
Skarżący wskazuje, że organ nie podjął czynności w trybie określonym przepisem art. 7 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa. Wobec tego skarga dotyczy niepodjęcia czynności o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa.
Zauważyć należy, że w orzecznictwie jak i doktrynie utrwalone jest stanowisko, że akty lub czynności, o których mowa w powołanym przepisie:
1) mają charakter władczy, chociaż nie mają charakteru decyzji administracyjnej lub postanowienia, te bowiem są zaskarżalne na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 ppsa,
2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, ponieważ akty o charakterze ogólnym zostały wymienione w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ppsa,
3) muszą mieć charakter publicznoprawny, ponieważ tylko w tym zakresie działalność administracji została poddana sądowej kontroli,
4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa (zob. J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2008 r. s. 31-32, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2007 r. sygn. akt II GSK 265/07, wyrok NSA z dnia 14 listopada 2007 r. sygn. akt II GSK 238/07)
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa z chwilą udostępnienia w Biuletynie Informacji Publicznej wykazów, o których mowa w art. 3 i art. 4, albo - w przypadku gdy projekt nie był zawarty w żadnym z tych wykazów - z chwilą udostępnienia projektu w Biuletynie Informacji Publicznej, każdy może zgłosić zainteresowanie pracami nad projektem założeń projektu ustawy, projektem ustawy lub projektem rozporządzenia.
Podkreślić należ, że żaden z przepisów tej ustawy nie daje podstaw do stwierdzenia, że wniesienie stosownego zgłoszenia daje gwarancję udziału w pracy nad projektem ustawy lub rozporządzenia. Wskazana ustawa nie przewiduje również szczególnej formy dopuszczenia – lub odmowy do prac nad projektem założeń projektu ustawy. Zależy to od spełnienia przesłanek o jakich mowa w art. 7 ust. 2 -7 powołanej ustawy.
W ocenie Sądu nie można uznać, że dopuszczenie, lub odmowa dopuszczenia do prac nad projektem założeń projektu ustawy, jest czynnością o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa. Działalność legislacyjna nie podlega natomiast kontroli sądu administracyjnego. Skoro postępowanie legislacyjne nie mieści się w ramach działań o charakterze administracyjnym, to również skarga na bezczynność organu administracji publicznej w zakresie działalności normatywnej nie mieści się w kompetencjach sądu administracyjnego, a zatem nie może być przedmiotem kontroli Sądu.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 Ppsa, Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
W pkt 2 orzeczona na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.