IV SAB/Wa 166/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd umorzył postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu po tym, jak organ wydał decyzję stwierdzającą nieważność zarządzenia, a skarżący cofnął skargę.
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia. W trakcie postępowania minister wydał decyzję stwierdzającą nieważność zarządzenia. Pełnomocnik skarżącej cofnął skargę, co sąd uznał za dopuszczalne. W związku z tym sąd umorzył postępowanie i orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu.
Skarżąca R. C., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w kwestii stwierdzenia nieważności zarządzenia Ministra Skupu z dnia [...] kwietnia 1955 r. Wniesiono wpis w kwocie 100 zł. W odpowiedzi na skargę, organ administracji poinformował o wydaniu w dniu [...] listopada 2005 r. decyzji, którą stwierdzono nieważność wskazanego zarządzenia. Zgodnie z przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do złożenia oświadczenia, czy podtrzymuje skargę w świetle wydanej przez organ decyzji. Pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 13 grudnia 2005 r. cofnął skargę. Sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne i dopuszczalne, ponieważ nie naruszało ono przepisów prawa ani nie prowadziło do utrzymania w mocy wadliwego aktu. Na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy, sąd postanowił umorzyć postępowanie, a o zwrocie wpisu orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ustawy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, cofnięcie skargi jest dopuszczalne, o ile nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Uzasadnienie
Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, ponieważ wydanie przez organ decyzji stwierdzającej nieważność zarządzenia, które było przedmiotem skargi na bezczynność, nie stanowiło próby obejścia prawa ani nie skutkowało utrzymaniem w mocy wadliwego aktu. W związku z tym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd umorzył postępowanie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzono
Przepisy (3)
Główne
PoPSA art. 161 § § 1 pkt 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Pomocnicze
PoPSA art. 60
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarżacy może cofnąć skargę.
PoPSA art. 232 § § 1 pkt 1 lit. a
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzeczenia o zwrocie wpisu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Cofnięcie skargi przez pełnomocnika skarżącej.
Godne uwagi sformułowania
Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, ponieważ nie zmierza ono do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Skład orzekający
Jakub Linkowski
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty cofnięcia skargi w postępowaniu administracyjnosądowym po wydaniu przez organ decyzji merytorycznej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy organ wydał decyzję merytoryczną po wniesieniu skargi na bezczynność, a skarżący cofnął skargę.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy standardowej sytuacji cofnięcia skargi po wydaniu decyzji przez organ. Nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji prawnych.
Dane finansowe
WPS: 100 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SAB/Wa 166/05 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-12-23 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-11-28 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Jakub Linkowski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6292 Przymusowy zarząd państwowy Skarżony organ Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi Treść wyniku Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. C. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia p o s t a n a w i a 1) umorzyć postępowanie, 2) zwrócić cały uiszczony wpis w kwocie 100(sto) zł Uzasadnienie Skarżąca R. C. wniosła - za pośrednictwem r. pr. E. R. - do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia Ministra Skupu nr [...] z dnia [...] kwietnia 1955 r.. uiszczając wpis w kwocie 100 zł. W odpowiedzi na skargę organ poinformował, że w dniu [...] listopada 2005 r. wydal decyzję, w której stwierdził nieważność powyższego zarządzenia. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", skarżący może cofnąć skargę. Pismem z dnia 2 grudnia 2005 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do złożenia w terminie 7 dni oświadczenia, czy podtrzymuje skargę w związku z wydaniem przez organ powyższej decyzji. Pełnomocnik skarżącej cofnął skargę w piśmie z dnia 13 grudnia 2005 r. Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, ponieważ nie zmierza ono do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Wobec skutecznego cofnięcia skargi przez skarżącego Sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkl 1 lit. a ustawy.