IV SAB/Wa 138/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2006-03-10
NSAnieruchomościŚredniawsa
nieruchomości rolnebezczynność organuPrawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymiterminy załatwiania sprawskarga na bezczynnośćMinister Rolnictwa i Rozwoju Wsidecyzja administracyjnazwłoka w postępowaniu

Wojewódzki Sąd Administracyjny zobowiązał Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do wydania rozstrzygnięcia w sprawie przyznania gruntu rolnego w terminie 30 dni, uznając jego bezczynność za zasadną.

Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, który nie wydał decyzji w sprawie przyznania porównywalnego zastępczego gruntu rolnego ani nie podał terminu załatwienia sprawy. Minister tłumaczył się tym, że akta sprawy znajdują się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Sąd uznał skargę za zasadną, stwierdzając, że nawet jeśli sprawa nie mogła być rozstrzygnięta merytorycznie, organ powinien był zawiesić postępowanie i poinformować strony o przyczynach zwłoki. W konsekwencji, Sąd zobowiązał Ministra do wydania rozstrzygnięcia w terminie 30 dni.

Skarga została wniesiona przez N. Z. i J. K. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, który nie zajął stanowiska w sprawie przyznania porównywalnego zastępczego gruntu rolnego ani nie podał terminu załatwienia sprawy. Skarżący podnieśli, że mimo otrzymania informacji o konieczności rozpatrzenia sprawy decyzją, nie otrzymali jej ani wyjaśnienia niedotrzymania terminu. Minister w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że akta sprawy znajdują się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym w związku z inną toczącą się sprawą. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za zasadną, definiując bezczynność organu jako brak podjęcia czynności lub niezakończenie postępowania w ustawowym terminie. Sąd podkreślił, że dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia przyczyna braku działania organu. Stwierdzono, że organ nie dochował terminów określonych w art. 35 k.p.a. i nie zawiadomił stron o przyczynach zwłoki ani nie wskazał nowego terminu, zgodnie z art. 36 k.p.a. Argumentacja Ministra o braku akt nie usprawiedliwiała bezczynności, gdyż w takiej sytuacji organ powinien był zawiesić postępowanie. W związku z tym, Sąd na podstawie art. 149 P.p.s.a. zobowiązał Ministra do wydania rozstrzygnięcia w terminie 30 dni i zasądził od niego na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, organ pozostaje w bezczynności, jeśli nie podejmuje czynności lub nie kończy postępowania w ustawowym terminie, nawet jeśli przyczyna braku działania leży poza jego bezpośrednią kontrolą, a w takiej sytuacji powinien zawiesić postępowanie i poinformować strony.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że bezczynność organu ma miejsce, gdy nie podejmuje on czynności lub nie kończy postępowania w terminie. Nawet jeśli akta sprawy znajdują się w innej instancji, organ powinien był zawiesić postępowanie i poinformować strony o przyczynach zwłoki, zamiast pozostawać biernym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Przepisy (5)

Główne

P.p.s.a. art. 3 § 2 pkt 8

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Definicja bezczynności organu administracji publicznej.

P.p.s.a. art. 149

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do zobowiązania organu do wydania aktu lub podjęcia czynności.

k.p.a. art. 35

Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego

Terminy załatwiania spraw administracyjnych.

k.p.a. art. 36

Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego

Obowiązek zawiadomienia o przyczynach zwłoki i nowym terminie załatwienia sprawy.

Pomocnicze

P.p.s.a. art. 200

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do orzekania o kosztach postępowania sądowego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ nie podjął żadnych czynności w sprawie ani nie zakończył postępowania w ustawowym terminie. Organ nie poinformował stron o przyczynach zwłoki i nie wskazał nowego terminu załatwienia sprawy. Argumentacja organu o braku akt w jego posiadaniu nie usprawiedliwia bezczynności, gdyż powinien był zawiesić postępowanie.

Odrzucone argumenty

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi argumentował, że akta sprawy znajdują się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym, co usprawiedliwia brak jego działania.

Godne uwagi sformułowania

Z bezczynnością organu administracji publicznej ... mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie ale-mimo istnienia ustawowego obowiązku-nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu. jeżeli sprawa nie mogła zostać rozstrzygnięta merytorycznie to organ administracji winien skorzystać z innej możliwości procesowej-przykładowo zawiesić postępowanie w sprawie.

Skład orzekający

Małgorzata Małaszewska-Litwiniec

przewodniczący

Danuta Szydłowska

sprawozdawca

Agnieszka Wójcik

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących bezczynności organów administracji publicznej i obowiązków informacyjnych wobec stron postępowania."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku działania organu w kontekście przyznawania gruntów rolnych, ale zasady ogólne dotyczące bezczynności są szeroko stosowalne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje typowy problem proceduralny związany z bezczynnością organów administracji, co jest częstym zagadnieniem dla prawników procesowych i obywateli.

Bezczynność organu: kiedy sąd zmusza urzędnika do działania?

Sektor

rolnictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SAB/Wa 138/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-03-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-10-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Wójcik
Danuta Szydłowska /sprawozdawca/
Małgorzata Małaszewska-Litwiniec /przewodniczący/
Symbol z opisem
6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Skarżony organ
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku
Zobowiązano organ do wydania aktu
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie Asesor WSA Danuta Szydłowska (spr.),, Asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2006 r. sprawy ze skargi N. Z. i J. K. w przedmiocie Bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi 1. Zobowiązuje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do wydania rozstrzygnięcia w terminie 30 dni. 2. Zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz N.Z. kwotę 100 zł ( sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
N. Z. i J. K. pismem z dnia 15 września 2005 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi który nie zajął stanowiska w sprawie przyznania porównywalnego zastępczego gruntu rolnego a także nie podał terminu załatwienia sprawy.
W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że otrzymali do wiadomości w dniu 28 lutego pismo z Agencji Nieruchomości Rolnych mówiące o konieczności rozpatrzenia ich sprawy w drodze decyzji, jednakże, mimo monitów i stosownych zażaleń nie otrzymali decyzji, wyjaśnienia czy umotywowania niedopełnienia terminu załatwienia sprawy przez co ustawowy czas został sześciokrotnie przekroczony.
W odpowiedzi na skargę organ, wnosząc o jej nieuwzględnienie wyjaśnił, iż akta sprawy dotyczące skarżących pozostają w Naczelnym Sądzie Administracyjnym albowiem między stronami toczy się sprawa zarejestrowana pod nr sygn. Akt IV SA/Wa 868/05.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna.
Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie ale-mimo istnienia ustawowego obowiązku-nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LewisNexis, Warszawa 2005, str. 86 )
Skarga na bezczynność organu może być wniesiona po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. Organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później, niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później, niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Do powyższych terminów nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organów (art. 35 kpa). W każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa organ obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Taki sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 kpa).
Bezspornym w sprawie jest, iż pismem z dnia [...] marca 2005 r. skarżący zwrócili się do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o wydanie decyzji w sprawie przydzielenia im porównywalnego gruntu rolnego z zasobów Agencji Nieruchomości Rolnych. Następnie pismem z dnia 6 czerwca 2005 r. monitowali organ a w dniu 14 lipca 2005 r. złożyli do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów Departament Kontroli Skarg i Wniosków zażalenie na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, który to wystąpił do w/w Ministra o rozpatrzenie skargi oraz poinformowanie skarżących o zajętym stanowisku.
Bezspornym jest również, że organ do dnia wyrokowania przez Sąd nie wydał rozstrzygnięcia, nie ustosunkował się w żaden sposób i nie udzielił żadnych wyjaśnień w sprawie wszczętej w dniu 2 marca 2005 r. r. wnioskiem skarżących. Zatem organ nie dochował terminów określonych w art. 35 kpa. Podniesione w odpowiedzi na skargę argumenty, iż akta sprawy znajdują się w Sądzie nie usprawiedliwiają braku zajęcia przez organ stanowiska w sprawie zainicjowanej przez skarżących w/w pismem albowiem jeżeli sprawa nie mogła zostać rozstrzygnięta merytorycznie to organ administracji winien skorzystać z innej możliwości procesowej-przykładowo zawiesić postępowanie w sprawie.
Co więcej w aktach Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie zawiadomił skarżących o przyczynie zwłoki i nie wskazał terminu załatwienia sprawy.
Reasumując powyższe, wobec nie załatwienia przez organ administracji publicznej sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., ani też nie dopełnil czynności określonych w art. 36 k.p.a. skargę należało uznać za zasadną.
Z powyższych względów na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153. poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.
O kosztach postępowania sądowego postanowiono w myśl art. 200 p.p.s.a.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI