IV SAB/Wa 131/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, ponieważ organ rozpoznał zażalenie po wniesieniu skargi.
Strony wniosły skargę na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w sprawie rozpoznania zażalenia. W trakcie postępowania sądowego organ poinformował, że rozpoznał zażalenie i wydał postanowienie. W związku z tym sąd uznał skargę za bezprzedmiotową i umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 p.p.s.a., stwierdzając brak podstaw do zasądzenia kosztów postępowania.
Strony Z. i K. D., reprezentowane przez pełnomocnika, wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpoznania zażalenia. Po wniesieniu skargi, organ przesłał do sądu akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargę, informując jednocześnie, że w międzyczasie rozpoznał zażalenie skarżących i wydał postanowienie, którym uchylił zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie w pierwszej instancji. Sąd, powołując się na art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazał, że wydanie przez organ rozstrzygnięcia w sprawie wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet jeśli zostało ono wydane z naruszeniem terminu. W takim przypadku sąd powinien umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe. Mając na uwadze, że organ rozpoznał zażalenie skarżących i wydał postanowienie, sąd uznał skargę na bezczynność za bezprzedmiotową i na podstawie art. 161 § 1 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe. Sąd jednocześnie odmówił zasądzenia kosztów postępowania na rzecz strony, wskazując, że zwrot kosztów przysługuje w przypadku uwzględnienia skargi lub umorzenia postępowania z przyczyn określonych w art. 54 § 3 p.p.s.a., co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na bezczynność organu staje się bezprzedmiotowa i podlega umorzeniu, jeśli organ rozpoznał sprawę po jej wniesieniu.
Uzasadnienie
Wydanie przez organ rozstrzygnięcia w sprawie wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet jeśli zostało ono wydane z naruszeniem terminu. W takim przypadku sąd powinien umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzono
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 149
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd uwzględniając skargę na bezczynność zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności.
p.p.s.a. art. 161 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Umorzenie postępowania w przypadku, gdy skarga stała się bezprzedmiotowa.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 200
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw przysługuje stronie skarżącej od organu w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji.
p.p.s.a. art. 201 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zwrot kosztów postępowania w razie umorzenia postępowania z przyczyn określonych w art. 54 § 3.
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
wydanie przez organ rozstrzygnięcia w sprawie wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy wydane ono zostało z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. W takim wypadku sąd powinien umorzyć postępowanie w sprawie ze skargi na bezczynność jako bezprzedmiotowe.
Skład orzekający
Agnieszka Łąpieś-Rosińska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania w przypadku bezczynności organu, gdy organ rozpoznał sprawę po wniesieniu skargi."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy organ zareagował po wniesieniu skargi na bezczynność.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy typowej sytuacji procesowej w postępowaniu administracyjnym, gdzie skarga na bezczynność staje się bezprzedmiotowa po podjęciu przez organ działań.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SAB/Wa 131/08 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2008-09-30 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2008-09-02 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Agnieszka Łąpieś-Rosińska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Sygn. powiązane II OZ 1333/08 - Postanowienie NSA z 2008-12-23 II OZ 384/09 - Postanowienie NSA z 2009-05-05 Skarżony organ Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Treść wyniku Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 161 par. 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska po rozpoznaniu w dniu: 30 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. i K. D. na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpoznania zażalenia postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie Uzasadnienie Pismem z dnia 24 lipca 2008r. Z. i K. D. reprezentowani przez pełnomocnik radcę prawnego G. W. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpoznania zażalenia W dniu 2 września 2008r. organ przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę wraz z odpowiedzią na skargę, informując jednocześnie iż w dniu (...) sierpnia 2008r. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego w wyniku rozpoznania zażalenia skarżących z dnia 8 kwietnia 2008r. wydał postanowienie, którym uchylił zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie w pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 149 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r, Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd uwzględniając skargę na bezczynność zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Z przepisu wynika więc, że wydanie przez organ rozstrzygnięcia w sprawie wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy wydane ono zostało z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. W takim wypadku sąd powinien umorzyć postępowanie w sprawie ze skargi na bezczynność jako bezprzedmiotowe ( Jan Paweł Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz ", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 216 i cyt. tam orzecznictwo). Mając, więc na uwadze, iż organ w niniejszej sprawie rozpoznał zażalenie skarżących na postanowienie (...) Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków wydając w dniu (...) sierpnia 2008r. postanowienie , oznacza to iż skarga na bezczynność organu stała się bezprzedmiotowa i dlatego na podstawie art. 161 § 1 ust. 3 p.p.s.a. należało umorzyć postępowanie sądowe. Jednocześnie w ocenie Sądu brak było podstaw do zasądzenia od organu na rzecz strony kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego, albowiem zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw stosownie do art. 200 p.p.s.a przysługuje stronie skarżącej od organu w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji, a ponadto w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ( art. 201 § 1 p.p.s.a.). Ponieważ opisane wyżej sytuacje w niniejszej sprawie nie miały miejsca, wniosek o zasądzenie kosztów nie mógł być uwzględniony.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI