IV SAB/Wa 117/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie odrzucił skargę na bezczynność Prezesa UKE w sprawie infrastruktury telekomunikacyjnej, uznając sprawę za niedopuszczalną do rozpoznania przez sąd administracyjny.
Skarżący A. P. złożył skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w sprawie braku infrastruktury telekomunikacyjnej, uniemożliwiającej korzystanie z telefonu i internetu. Po licznych interwencjach w różnych organach administracji, skarżący wniósł skargę do WSA. Sąd uznał jednak, że sprawa dotyczy postępowania skargowego uregulowanego w Kodeksie postępowania administracyjnego, które nie podlega kontroli sądu administracyjnego, i w związku z tym odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Skarżący A. P. złożył skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (UKE) w związku z brakiem odpowiedniej infrastruktury telekomunikacyjnej w jego miejscu zamieszkania, co uniemożliwiało mu korzystanie z telefonu i internetu. Skarżący opisał długotrwałą korespondencję z UKE oraz interwencje w Ministerstwie Administracji i Cyfryzacji, wskazując na brak reakcji i niedotrzymanie terminów. W związku z tym wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd, analizując przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził, że skarga dotyczy kwestii uregulowanych w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, czyli skarg na działania organów lub ich pracowników. Sąd podkreślił, że tego typu skargi nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, ponieważ nie dotyczą aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, ani decyzji czy postanowień. W konsekwencji, sąd uznał skargę za niedopuszczalną i postanowił ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na bezczynność organu w sprawach dotyczących postępowania skargowego uregulowanego w Dziale VIII K.p.a. nie podlega kontroli sądu administracyjnego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że sprawa dotyczy skargi na działania organu w ramach postępowania skargowego (art. 221-260 K.p.a.), a nie aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, ani decyzji czy postanowień. Takie skargi nie są objęte zakresem kognicji sądów administracyjnych określonym w art. 3 P.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (7)
Główne
P.p.s.a. art. 3 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 58 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
pkt 6 - niedopuszczalność skargi
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 3 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
K.p.a. art. 221
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 260
Kodeks postępowania administracyjnego
P.u.s.a. art. 1 § 1
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
P.u.s.a. art. 1 § 2
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprawa nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego, gdyż dotyczy skargi na bezczynność w ramach postępowania skargowego K.p.a., a nie aktów lub czynności podlegających kontroli sądowoadministracyjnej.
Godne uwagi sformułowania
nie każda sprawa dotycząca bezczynności organu administracji publicznej podlegać będzie rozpoznaniu przez sąd administracyjny nie sądy administracyjne nie są właściwe Skargi zawarte w Dziale VIII K.p.a. związane są z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy lub ich pracowników. Skargi te zatem nie podlegają kontroli sądu administracyjnego
Skład orzekający
Aneta Dąbrowska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Określenie zakresu kognicji sądów administracyjnych w sprawach dotyczących bezczynności organów, zwłaszcza w kontekście skarg proceduralnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego rodzaju skargi (na bezczynność w postępowaniu skargowym K.p.a.) i nie wyłącza kontroli sądowej w innych przypadkach bezczynności organów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej - dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, co jest kluczowe dla praktyków, ale nie zawiera nietypowych faktów czy przełomowej wykładni.
“Kiedy skarga na bezczynność organu nie trafi do sądu administracyjnego? Wyjaśnienie WSA w Warszawie.”
Sektor
telekomunikacja
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SAB/Wa 117/12 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2012-08-31 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2012-07-19 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Aneta Dąbrowska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 645 Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652 658 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2012 poz 270 art. 58 par. 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w przedmiocie rozwinięcia infrastruktury telekomunikacyjnej postanawia odrzucić skargę Uzasadnienie Pismem z dnia 16 maja 2012 r. A. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej. W uzasadnieniu skargi wskazał, iż od dłuższego czasu prowadził interwencyjną korespondencję z Prezesem Urzędu Komunikacji Elektronicznej w sprawie braku odpowiedniej infrastruktury telekomunikacyjnej na terenie swojego miejsca zamieszkania, albowiem nie może korzystać z łączności telefonicznej i internetowej, co odcina go od świata. Zaznaczył, iż jego korespondencja prowadzona z Prezesem Urzędu Komunikacji Elektronicznej była przerywana długotrwałymi milczeniami tegoż organu, dlatego też zmuszony został w 2011 r. złożyć skargę na bezczynność do Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji. Podniósł, iż w dniu 10 stycznia 2012 r. otrzymał z Departamentu Telekomunikacji Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji pismo, które załatwienie sprawy przesunęło na pierwszy kwartał 2012 r. Skarżący wskazał, iż w związku z niedotrzymaniem terminu załatwienia sprawy wystąpił z ponowną interwencją pisemną do Departamentu Telekomunikacji Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji, a następnie gdy nie otrzymał żadnej odpowiedzi z tegoż Departamentu w dniu 26 kwietnia 2012 r. zwrócił się bezpośrednio do Ministra Michała Boniego, z prośbą o osobiste zainteresowanie sprawą. W związku z tym, że również i na to pismo kierowane bezpośrednio do Gabinetu Ministra Administracji i Cyfryzacji nie otrzymał odpowiedzi wniósł skargę do Sądu Administracyjnego na bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Sąd zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - dalej w skrócie: P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie natomiast do treści art. 3 § 2 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Skarga na bezczynność organu jest zatem dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Przyjmuje się również, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności. Zauważyć zatem należy, iż nie każda sprawa dotycząca bezczynności organu administracji publicznej podlegać będzie rozpoznaniu przez sąd administracyjny. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi A. P. jest w istocie postępowanie skargowe uregulowane przepisami Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 221 – 260 K.p.a.). Skarżący interweniuje w organach administracji publicznej w sprawie rozwinięcia infrastruktury telekomunikacyjnej na terenie miejscowości, w której mieszka, w taki sposób aby umożliwić korzystanie skarżącemu z telefonu i Internetu. Tymczasem w sprawach tego rodzaju sądy administracyjne nie są właściwe. Skargi zawarte w Dziale VIII K.p.a. związane są z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy lub ich pracowników. Skargi te zatem nie podlegają kontroli sądu administracyjnego zarówno na podstawie powołanego wyżej art. 3 P.p.s.a., jak i na podstawie przepisów ustaw szczególnych. Z tego też względu przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI