IV SAB/Wa 116/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSkarżący K. B. złożył skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, który przez ponad 12 lat nie rozpoznał wniosku z 1993 r. o stwierdzenie nieważności orzeczenia z 1950 r. dotyczącego objęcia nieruchomości ziemskich reformą rolną. Skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisów KPA dotyczących terminów załatwiania spraw i wskazał, że zwłoka naraża go na szkodę. Minister Rolnictwa argumentował, że sprawa jest skomplikowana i wymaga uzupełnienia materiału dowodowego, w tym ustalenia stanu prawnego i faktycznego nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za zasadną. Sąd podkreślił, że bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce, gdy organ nie podejmuje czynności lub nie kończy postępowania w ustawowym terminie, niezależnie od przyczyn opieszałości. Stwierdzono, że organ nie dopełnił obowiązków wynikających z art. 35 i 36 KPA, ponieważ sprawa wszczęta w 1993 r. nadal nie została zakończona, a potrzeba uzupełnienia dowodów pojawiła się ponownie dopiero po wniesieniu skargi. Sąd zobowiązał Ministra do rozpatrzenia wniosku w terminie jednego miesiąca od otrzymania prawomocnego wyroku.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów o bezczynności organów administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.) oraz obowiązków organów w zakresie terminów załatwiania spraw (art. 35 i 36 KPA). Sprawa podkreśla, że długotrwała zwłoka, nawet w skomplikowanych sprawach, może prowadzić do stwierdzenia bezczynności.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego związanego z dawnym orzeczeniem o reformie rolnej. Interpretacja przepisów o bezczynności jest ogólna i stosowalna do różnych postępowań.
Zagadnienia prawne (2)
Czy organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, jeśli nie rozpozna wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia dotyczącego reformy rolnej przez ponad 12 lat?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, organ pozostaje w bezczynności, jeśli nie podejmuje czynności lub nie kończy postępowania w ustawowym terminie, niezależnie od przyczyn opieszałości.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że sprawa wszczęta w 1993 r. nie została zakończona, a organ nie dopełnił obowiązków wynikających z art. 35 i 36 KPA, mimo że potrzebę uzupełnienia dowodów zgłosił dopiero po wniesieniu skargi.
Czy konieczność uzupełnienia materiału dowodowego może stanowić uzasadnioną przeszkodę w załatwieniu sprawy w terminie ustawowym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, uzasadnioną przeszkodą w załatwieniu sprawy w terminie ustawowym nie może być konieczność uzupełnienia materiału dowodowego, jeśli organ zwleka z tym przez lata.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że organ powziął potrzebę uzupełnienia materiału dowodowego po raz kolejny dopiero po upływie dwóch lat od ostatniego pisma i po wniesieniu skargi przez skarżącego, co nie stanowi uzasadnionej przeszkody.
Przepisy (5)
Główne
P.p.s.a. art. 3 § 2 pkt 8
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Definicja bezczynności organu administracji publicznej.
P.p.s.a. art. 149
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Orzeczenie sądu w przypadku stwierdzenia bezczynności.
K.p.a. art. 35 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Terminy załatwiania spraw administracyjnych.
K.p.a. art. 36
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek zawiadomienia stron o przyczynach zwłoki i nowym terminie załatwienia sprawy.
Pomocnicze
Dekret Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego
Przepis dotyczący reformy rolnej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Długotrwała bezczynność organu w rozpatrywaniu wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia z 1950 r. • Naruszenie przez organ przepisów KPA dotyczących terminów załatwiania spraw (art. 35 i 36 KPA). • Brak podjęcia przez organ czynności w sprawie przez ponad 12 lat.
Godne uwagi sformułowania
Z bezczynnością organu administracji publicznej ... mamy do czynienia wówczas gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. • Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt ... nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu. • Uzasadnioną przeszkodą w załatwieniu sprawy w terminie ustawowym nie może być konieczność uzupełnienia materiału dowodowego.
Skład orzekający
Otylia Wierzbicka
przewodniczący
Jakub Linkowski
członek
Aneta Opyrchał
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów o bezczynności organów administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.) oraz obowiązków organów w zakresie terminów załatwiania spraw (art. 35 i 36 KPA). Sprawa podkreśla, że długotrwała zwłoka, nawet w skomplikowanych sprawach, może prowadzić do stwierdzenia bezczynności."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego związanego z dawnym orzeczeniem o reformie rolnej. Interpretacja przepisów o bezczynności jest ogólna i stosowalna do różnych postępowań.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy długotrwałej bezczynności organu administracji publicznej, co jest częstym problemem w praktyce prawniczej. Pokazuje, jak sądy administracyjne reagują na zwłokę i jakie są konsekwencje dla obywateli.
“Ponad 12 lat czekania na decyzję w sprawie reformy rolnej – sąd zobowiązuje ministra do działania.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SAB/Wa 116/05 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2006-01-17 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-09-13 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Aneta Opyrchał /sprawozdawca/ Jakub Linkowski Otylia Wierzbicka /przewodniczący/ Symbol z opisem 6290 Reforma rolna Skarżony organ Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi Treść wyniku Zobowiązano organ do wydania aktu Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Otylia Wierzbicka, Sędziowie WSA Jakub Linkowski,, asesor WSA Aneta Opyrchał (spr.), Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi K. B. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia Zobowiązuje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do rozpatrzenia wniosku K. B. o stwierdzenie nieważności orzeczenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia [...] września 1950r stwierdzającego, że nieruchomość ziemska" P." o powierzchni 98ha podpada pod działanie dekretu z dnia 6 września 1944r o przeprowadzeniu reformy rolnej- w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Uzasadnienie K. B., działający przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 7 lipca 2005r., za pośrednictwem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, skargę na bezczynność wymienionego organu w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 8 kwietnia 1993r. o stwierdzenie nieważności orzeczenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia [...] września 1950r. stwierdzającego, że nieruchomości ziemskie "P." i "Folwark M." podpadają pod działanie dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944r. o przeprowadzeniu reformy rolnej. Zarzucił organowi rażące naruszenie art. 35 i 36 Kpa przez prowadzenie sprawy ponad 12 lat. W uzasadnieniu skargi wskazał, iż pismem z dnia 21 kwietnia 2005r. wezwał Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do rozpoznania sprawy, pomimo tego organ nie podjął żadnych czynności w sprawie. Nadto stwierdził, iż organ poprzez brak działania (zwłoka urzędników) naraża na szkodę nie tylko skarżącego (uniemożliwiając mu korzystanie z prawa własności), ale i Skarb Państwa w razie wystąpienia w przyszłości z roszczeniem odszkodowawczym za bezprawne korzystanie z przejętego majątku. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w odpowiedzi na skargę z dnia 8 września 2005r. wyjaśnił, iż z uwagi na skomplikowany stan faktyczny i prawny sprawy zaistniała konieczność uzupełnienia zgromadzonego materiału dowodowego. Organ wystąpił więc do [...] Urzędu Wojewódzkiego z prośbą o ustalenie aktualnego stanu prawnego i faktycznego, który jest niezbędny do rozstrzygnięcia w zakresie odwracalnych bądź nieodwracalnych skutków prawnych. Decyzja zostanie wydana po otrzymaniu niezbędnych ustaleń z [...] Urzędu Wojewódzkiego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Z bezczynnością organu administracji publicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej: P.p.s.a, mamy do czynienia wówczas gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 86). Skarga na bezczynność może być wniesiona po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. Stosownie do art. 35 § 3 K.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić - nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania [...]. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 K.p.a.). Bezspornym jest, że postępowanie o stwierdzenie nieważności orzeczenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych wszczęte zostało wnioskiem strony z 1993r. i dotychczas niezakończone. Uzasadnioną przeszkodą w załatwieniu sprawy w terminie ustawowym nie może być konieczność uzupełnienia materiału dowodowego. Organ taką potrzebę powziął po raz kolejny - po upływie dwóch lat od ostatniego pisma (z dnia 21 maja 2003r.) skierowanego w tym przedmiocie do [...] Urzędu Wojewódzkiego - dopiero po wniesieniu przez skarżącego przedmiotowej skargi (dowód: pismo z dnia 2 września 2005r. - k. 20 akt adm.). Jak wynika z akt sprawy Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kilkakrotnie zawiadamiał skarżącego o przyczynie zwłoki i wskazywał termin załatwienia sprawy, niemniej jednak ostatni raz uczynił to pismem z dnia 13 kwietnia 2000r. W świetle przedstawionego stanu sprawy, skoro organ administracji publicznej nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., ani też nie dopełniał właściwie czynności unormowanych w art. 36 K.p.a., skargę należało więc uznać za uzasadnioną i stosownie do art. 149 P.p.s.a. orzec jak w sentencji. Wobec braku wniosku skarżącego o przyznanie poniesionych w sprawie kosztów postępowania nie orzeczono o ich zwrocie.