IV SAB/Po 40/23

IV SAB/Po 40/23 - Postanowienie WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2023-05-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-03-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Katarzyna Witkowicz-Grochowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 46 par. 1, pkt 4, art. 57 par. 1, art. 49 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3, art. 35, art. 73 par. 1-4, art. 232 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę W. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu K. N. uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych).
Uzasadnienie
Pismem z 22 lutego 2023 r. K. N. reprezentowany przez pełnomocnika D. C., [...], złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 28 marca 2023 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi m.in. poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącego z uwzględnieniem wymogów określonych w art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało odebrane w dniu 3 kwietnia 2023 r. (k.29 akt sąd.) i pozostało bez odpowiedzi.
Zarządzeniem z dnia 19 kwietnia 2023 r. skarżący został wezwany do podania czy podtrzymuje skargę wniesioną w jego imieniu przez pełnomocnika, a jeżeli tak, to Sąd wezwał do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.) w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Wezwanie zostało dwukrotnie awizowane, a następnie pozostawione w aktach ze skutkiem doręczenia (k. 37 akt sąd.). Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi do dnia dzisiejszego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Koniecznymi warunkami dopuszczalności przyjęcia sprawy ze skargi do rozpoznania przez sąd administracyjny jest złożenie skargi bez braków formalnych.
Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej "p.p.s.a."), w szczególności powinna zawierać podpis strony lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W przypadku, gdy skarga wnoszona jest przez pełnomocnika, to do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, o ile pełnomocnik w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Nadto zaznaczyć należy, że pełnomocnikiem skarżącego przed sądem administracyjnym może być zgodnie z art. 35 p.p.s.a. adwokat, radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni oraz osoby pozostające ze sobą w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 i art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. brak formalny skargi w postaci braku podpisu skargi przez stronę w sytuacji gdy działa ona samodzielnie podlega uzupełnieniu na stosowne wezwanie w terminie 7 dni od dnia doręczenia takiego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
W pierwszej kolejności w niniejszej sprawie wezwano pełnomocnika Skarżącego - D. C., [...] do usunięcia braku skargi poprzez podanie czy spełnia wymogi do reprezentowania Skarżącego uwzględniające treść przepisu art. 35 p.p.s.a. Wezwanie pełnomocnika pozostało bez odpowiedzi. Sąd przyjął, że mimo wezwania pełnomocnik nie wykazał, że należy do kręgu osób wymienionych w tym przepisie. Z uwagi na powyższe Sąd uznał za zasadne wezwać Skarżącego do podpisania skargi, jeżeli ją podtrzymuje, albowiem pełnomocnik, który podpisał skargę nie wykazał się stosownym umocowaniem. Stanowisko takie znajduje odzwierciedlenie w aktualnym orzecznictwie NSA (por. postanowienia NSA: z dnia 21 października 2011 r., sygn. akt: I FSK 1397/11; z dnia 13 stycznia 2012 r., sygn. akt: II OSK 2634/11; z dnia 5 lutego 2014 r., sygn. akt: II FSK 3634/13, z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt: II FSK 557/14, z dnia 29 maja 2018 r., sygn. akt: I FZ 85/18, dostępne orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej "CBOSA").
Sąd uznał, że Skarżący działa samodzielnie i wezwał go do podpisania skargi w zakreślonym 7-dniowym terminie oraz pod rygorem odrzucenia skargi, przesyłając wezwanie na adres zamieszkania Skarżącego - aktualny do dnia 30 czerwca 2023r. - wynikający z akt administracyjnych sprawy. Przesyła zawierająca wezwanie prawidłowo awizowana powróciła do Sądu z adnotacją "Zwrot nie podjęto w terminie" (k. 37 akt sąd.). Zgodnie z treścią art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. doręczenie wezwania zostało uznane przez Sąd za prawidłowe i skuteczne, przesyłka została pozostawiona w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Termin wykonania wezwania z 19 kwietnia 2023 roku upłynął zatem 16 maja 2023 roku (wtorek). Skarżący w zakreślonym terminie liczonym zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. oraz art. 49 § 1 p.p.s.a. nie uzupełnił braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie.
W tym stanie sprawy skargę należało odrzucić. Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.
Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd wydał postanowienie na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu Skarżącemu uiszczonego wpisu w wysokości 100 zł (pkt 2 postanowienia) znajduje swoje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1) p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.